Home » Forum » Driftbuien vriend

Driftbuien vriend

46 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Rosie
omgangsregeling

"Maar dan krijg je een omgangsregeling. En zijn de kinderen dus bij paps als mams er niet meer bij is om ze op te vangen als hij een woedeaanval krijgt. Wat schiet je daar mee op?"

Dan hebben de kinderen in ieder geval één plek (moeder) waar ze zich veilig kunnen voelen.

Marie
Wat ik me afvraag

Wat ik me dan af vraag als ik zo'n verhaal als dat van TS lees is of hij altijd al zo geweest is.
Had hij vroeger als kind/puber ook zulke driftbuien en hoe werd daar door de omgeving op gereageerd?
Heeft niemand hem ooit geleerd dat zulke uitbarstingen niet kunnen? En heeft hij nooit geleerd hoe daar mee om te gaan?

Had hij zulke buien ook al toen jullie nog verkering hadden?
Heb je toen zijn ouders wel eens gevraagd hoe ermee om te gaan?

Vertoont hij dit gedrag alleen thuis of ook wel op het werk of bij familie?

In elk geval hoop ik dat het gesprek vandaag wat oplevert.

OokZo
Hoe ging het gesprek?

V, hoe ging het gesprek vrijdag?

Syboor
Wat levert het hem op?

Je zegt dat de driftbuien bij hem horen, maar is dat echt zo?

Heeft hij ook driftbuiten op zijn werk?
Heeft hij ook driftbuiten als jouw familie of andere buitenstaanders aanwezig zijn?
Heeft hij ook driftbuiten als hij alleen is (bijv. z'n computer kapot gooien oid...)

Of heeft hij alleen maar driftbuiten bij jou, en in eerdere serieuze lange termijn relaties?

Ik ben bang dat het antwoord het laatste is.

Hij doet het omdat het hem iets oplevert. Dat jij je gevoelens inslikt. Dat jij je irritaties naar hem niet uitspreek. Dat jij in de dagen na zo'n driftbui je stinkende best doet om hem te ontzien in huishouden en hem nergens op aanspreekt.

Ook al is zo'n driftbui maar af en toe, het leidt toch tot permanente ongelijkheid tussen jullie. Ongelijkheid in wie zijn gevoelens mag uiten en wie niet. Ongelijkheid in wat je tegen elkaar kunt zeggen. Ongelijkheid in wie waarop aanspreekt en wie niet. Ongelijkheid in wie de verantwoordelijkheid draagt voor wiens emoties. En als je net een klein kind hebt, dan heb je nu waarschijnlijk ook een fikse ongelijkheid in de verdeling van huishoudelijke taken en zorgtaken.

Therapie gaat niet helpen als hij zijn driftbuien buiten jullie relatie prima onder controle heeft. Hoogstens voelt hij daarna weer iets beter aan waar precies jouw grenzen liggen en maakt 'ie het precies zo bont dat jij net niet vertrekt. Maar therapie kan er ook toe leiden dat jouw grenzen nog verder opschuiven en vervagen. Het is immers een forse investering en de therapeut zal jouw vragen om commitment. En veel relatietherapeuten gaan toch uit van "waar er twee een probleem hebben, hebben er twee schuld" en dat kan er toe leiden dat jullie met de therapeut tot "oplossingen" komen waarbij jij nog verder dan nu al meebeweegt met je partner; nog meer verantwoordelijkheid op je neemt voor zijn emoties.

Maro
Syboor

Mooie analyse!

Larisse
Syboor

Mooi beschreven en helaas herkenning.

Relatietherapie leverde bij mij alleen extra frustraties op. Zolang de therapeut niet doorheeft hoe man anders is bij mij dan hij naar haar toe doet voorkomen, kom je niet ver.

TO, hoe is het met je?
Heb je nog hoop dat het nog wat gaat worden met je man?

Kaaskopje
Syboor

Of heeft hij alleen maar driftbuiten bij jou, en in eerdere serieuze lange termijn relaties?===

En als je vraagt waarom dat is en het antwoord is: dat is toch logisch. Ergens anders of tegen anderen ben ik anders, dat geldt toch ook voor jou? Of: ik moet toch ergens mijn ei kwijt en dat is thuis.

Flanagan
Kaaskopje,

Ik lees de vraag anders.
Iemand die zich afreageert op partner, doet die dat om die ei kwijt te raken of om haar te kleineren, vernederen als in een soort machtsspel?
Zijn die reacties de eerste signalen van narcistische trekjes en is de kans aanwezig dat er nog meer andere vormen van manipulatie kan ontstaan?
Ik lees de vraag als: ‘hou goed je ogen open!’. De relatie is nog niet zo lang. Hoe goed kent ze hem eigenlijk. Als de vorige relatie stuk ging omdat hij langzamerhand iemand slachtoffer maakte van zijn gedrag, is dat belangrijke informatie voor TS.

Kaaskopje
Flanagan

Ik kan me voorstellen dat mijn reactie ditmaal niet meteen duidelijk is. Het is een vervolgreactie dus geen 'bezwaar'-reactie. Stel dat iemand zo reageert, als je hem vraagt waarom uitgerekend tegen jou en niet tegen anderen? Maar inderdaad is het ook een hele goede vraag waarom de vorige relatie(s) zijn beëindigd.

Phryne Fisher
Duh

Mannen die huiselijk geweld plegen zijn buiten de deur vaak prima kerels, dus dat is een beetje een flauwe vraag. Bij mijn ex trad zelfs na de scheiding een opvallende verandering op. Ik ging kennelijk van zijn hokje ‘partner, naaste familie’ naar ‘buurvrouw, kennis, willekeurige derde’, waardoor hij vervolgens nooit meer is uitgevallen tegen me, maar me altijd beleefd en voorkomend benadert.

Kaaskopje
Phryne

Mijn vraag is niet flauw, maar eigen ervaring.

Phryne Fisher
Kaaskopje

Syboor had oorspronkelijk de vraag gesteld, en ik vond het een overbodige vraag. Inderdaad ben je thuis niet hetzelfde als buitenshuis. Veel mensen reageren hun chagrijn thuis af, omdat je dat op je werk of bij de bakker niet kunt maken. Thuis eigenlijk ook niet, maar dat gebeurt dus wel vaak.
De vraag waarom vorige relaties geëindigd zijn, is natuurlijk lastig te beantwoorden. Ik denk niet dat mijn ex zijn nieuwe partner heeft geantwoord ‘omdat ik haar slecht behandelde’. Dat deed hij overigens ook niet om mij te kleineren, hij was er zelf ook van overtuigd dat hij (als enige op de wereld) normaal was en ik niet spoorde. En ik haalde het bloed onder zijn nagels vandaan, dus dan is het logisch dat je wel eens je geduld verliest.

Kaaskopje
Phryne

Ik vind het zelf ook begrijpelijk dat mensen thuis niet zo keurig zijn als buitenshuis, maar ik vind dat geen vrijbrief om thuis wel tegen je vrouw of man te schreeuwen en uitschelden
en op je werk niet omdat het daar niet wenselijk is. Thuis is het ook niet wenselijk. Bovendien blijkt daaruit dat je het onder controle hebt en het je niet overkomt.

Basje
Grenzen

Als ik jouw posts leest hebben jullie allebei een probleem met grenzen.
Hij gaat ver over de grens door met spullen te gooien. Maar jij hebt ook een probleem met grenzen: je laat hem duidelijk grenzen overschrijden.

Ik ken een voorbeeld waarin dit probleem van een driftige partner is opgelost.
Dat vroeg echt heel veel van de vrouw. Toen de partner weer een driftbui kreeg en ging schelden gaf ze een grens aan:zodra je gaat schreeuwen of gooien vertrek ik.

De keer daarop toen hij begon te schelden is ze in de auto gestapt en naar familie gereden en verteld dat haar man door het lint ging.

De man ontdekte op die manier dat dit echt niet kon. Inmiddels zijn de driftbuien in dat gezin verleden tijd.

Het vraagt echter echt veel van je als partner om nu, terwijl dit patroon al ingesleten is, de grenzen te gaan handhaven! Als je van jezelf weet dat dit niet lukt zou ik nu een plan maken, hulptroepen zoeken en bij hem vertrekken. Het is belangrijk dat je kinderen het signaal krijgen dat zo tekeer gaan echt niet deugd.
Wat @Emma zegt: het lijkt me belangrijk dat je zoon ziet dat jij dit niet accepteert en dat je zoon zich veilig en gesteunt weet bij jou..

OokZo
V, hoe is het?

Hoop dat jullie wat verder zijn gekomen, maar gezien je stilte, maar ik me wat zorgen...

Pagina's