Home » Forum » Hoe beëindigen jullie een langdurig bezoek

Hoe beëindigen jullie een langdurig bezoek?

10 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Marjan
Hoe beëindigen jullie een langdurig bezoek?

Okay maar eentje in de categorie luxeproblemen. Ik heb een vriendin die kan toch zo blijven hangen. En ik ben daar een beetje allergisch voor.
Die vriendin heb ik al heel lang. We hebben al eens samengewoond in een huis. Dan kon ze ook hele middagen op mijn kamer blijven hangen met een koppie thee. Toen was ik 22 en durfde er niets van te zeggen. De afgelopen jaren zei ik wel eens ´goh, ik ga je er zo uitgooien want ik wil nog dit of dat gaan doen´. Maar daar kreeg ik later commentaar van haar op `nou ik ken echt niemand die je er zo assertief uit kan bonjouren als jij´. Maar dan had ze al twee uur bij me op de thee gezeten bij een onverwacht bezoek.
Vandaag was het weer zo. Maar ze het echt daarvoor iets liefs voor me gedaan. Mijn fiets was omgevallen bij het ziekenhuis, wiel in een bocht maar ik moest snel even naar mijn dochters school. Toen bracht ze mijn fiets naar de fietsenmaker, ik ging op haar fiets naar school en zij kwam op de leenfiets weer naar mijn huis. Overigens kwam ze ook op de bonnefooi naar het ziekenhuis, ik werd eerder ontslagen dan verwacht. Het was ook geen bezoekuur of zo. Maar goed, bij mijn huis, nou kom gezellig binnen, ik maak thee koffie, tosties etc. Maar mijn huis is een zooi, ik moet van alles doen voor mijn werk etc. Dus het duurt me al snel weer te lang. Na een uur of anderhalf heb ik al weer iets van ´zo en nu wil ik wat gaan doen´. Maar eerlijk gezegd durfde ik het niet te zeggen omdat ze zoiets liefs had gedaan en door dat commentaar dat ze er bij mij uit gegooid werd. Dus werd het weer twee-en-een-half uur. Ik ben maar een beetje gaan opruimen terwijl ze er nog zat (ondertussen wel zo'n beetje op het gespreksonderwerp ingaan). En even op de computer naar de mail kijken (zat een belangrijke van de advocaat bij die ik meteen moest beantwoorden) Maar ik geloof dat ze nu al weer de smoor in had. Ik word ook zo slap van dat gehang.
Hoe lossen jullie dit op? Of ben ik te egoïstisch?

Marjan

Ellen Wouters
Pfoe

Je begon met "een vriendin die toch zo kan blijven hangen". En dan blijkt het te gaan om bezoekjes van anderhalf tot twee uur. En dat noem je "dat gehang".

Het zal wel een verschil in normen zijn, maar ik vind dat niet zo vreselijk lang voor een bezoek. Tenzij het echt slecht uitkomt.

Bij plakkerige gasten denk ik aan mensen die een hele middag blijven hangen en dan ook nog avondeten. Of die ś avonds komen en dan tot in de nacht blijven hangen.

Dus ja, ik vind het wel wat onvriendelijk om niet te zeggen dat het slecht uitkomt, maar dan zo plompverloren aan te kondigen dat je mensen er uit gaat gooien. Als je je bezoek kort wil houden zou ik het dan maar aan het begin aankondigen "leuk dat je langskomt, maar ik heb maar een uurtje, OK?".

En ik neem aan dat je bij een gepland bezoek wel wat langer de tijd neemt? Want als ik met iemand afspreek voor bezoek verwacht ik ook wel dat ze langer heeft dan anderhalf uur.
Groet, Ellen

Phoebe
Gelukkig

Ik twijfelde al of ik tot de catagorie 'hangers en plakkers' hoorde en of mijn vriendinnen zich aan mij ergerde daarom. Ik ben nl zo'n type dat spontaan op bezoek komt (liever dan gepland) en dan gerust na 1 1/2 a 2 uur weer opstap.
Als er spontaan een vriendin bij mij op de koffie komt zitten we ook zo bijna 2 uur te kletsen.
Vind t ook nog wel meevallen dus, bij hangen en plakken denk ik ook eerder aan een hele avond tot middernacht(terwijl je omvalt van de slaap) of tot aan etenstijd of langer (al is ook dat hier eigenlijk geen probleem, eten ze lekker mee of komen tijdens het koken maar verder kletsen aan de keukentafel).

Marjan
Het luistert nauw

Maar dat is eigenlijk alleen bij deze vriendin heb ik me zitten bedenken, bij anderen ben ik spontaner en makkelijker. Nee spontaan langskomen en dan een uurtje of anderhalf uur beppen vind ik best gezellig. Maar goed, als ik bij deze vriendin zeg 'ik heb een uurtje' wordt het altijd twee uur en dan moet ik het nog zelf aangeven en dan gaat ze heel langzaam weg en dan hoor ik nog achteraf dat ik haar er zo ultra-assertief uitbonjour. Vroeger kwam ze ook wel op mijn werk langs... Maar ja, ik werk nu thuis... Als ze dus langskomt en ik zeg niets, ben ik dus geheid twee uur uit de roulatie omdat ze zelf niet op zal stappen.
Dus vanmiddag zei ik er niets van en dan is het zo twee en een half uur later.
Ik weet het niet, ik kan zelf ontzettend kletsen maar op een gegeven moment wil ik aan de slag. Moet ik dan mijn eigen gevoel opzij zetten om gastvrij te zijn? Misschien wel maar ik merk dat ik daar toch moeite mee heb.

toch leuk om te horen hoe anderen er over denken.
Misschien ben ik idd wat eenkennig.
Ben ook erg graag alleen.

Marjan
Als we afspreken is dat van etenstijd tot 's avonds laat.

dynastie
Nou ja...

echt langdurig vind ik dit niet, maar dol op onverwacht bezoek ben ik ook weer niet. Ik denk dat je nog duidelijker moet zijn: ach, ik heb het druk, maar best even een half uurtje tijd voor theepauze. En dan ook niet zelf gezellig doorkletsen na die tijd, maar gewoon, kopjes opruimen en naar de gang lopen. Nou vind ik wat je nu noemt wel een speciale situatie, maar daar zou je juist kunnen zeggen: ik kom net uit het ziekenhuis, ben moe, dus ik ga echt een eind aan het bezoek maken, dank voor je hulp!

Julie
Ja hoor, ook hier

Marjan, je schrijft dat je thuis werkt. Ik ook. Ik wens absoluut geen bezoek tijdens de uren dat ik werk en mijn vrienden weten dat ook. Ze komen dan ook als ze weten dat ik niet werk. Dus buiten de normale kantoortijden.
Hoewel ik ook veel 's avonds werk. Maar ook dan vragen ze heel nadrukkelijk of het uitkomt. (Overdag doe ik wel eens niet open als ik een kletsgrage buurvrouw vermoed, dan heb ik gewoon geen zin in en al helemaal geen tijd).
Kun je je vriendin niet duidelijk maken dat je overdag gewoon echt moet werken?
Echt doen hoor! Joh, ik vind het hartstikke leuk dat je komt, maar ik moet nu echt wat afmaken, deadlines, je weet het. Een beter excuus is er niet. Het is trouwens geen excuus, het is de waarheid.

Afgezien hiervan, herken ik je gevoel. Ook als ik niet werk houd ik meestal niet van onverwacht bezoek. Ik heb altijd enorm veel plannen voor een dag, of heb heel veel zin in een middagje lanterfanten. Ben ook graag alleen. Sociaal bezig zijn kost me veel energie en voelt niet als ultieme ontspanning. Dus anderhalf a twee uur van mijn kostbare vrije tijd volmaken vind ik veel, ja. Ik ga zelf ook zelden onverwacht op bezoek en als ik dat doe let ik scherp op signalen dat ik weer teveel wordt.

Massi Nissa
Tja, ik snap het wel

Ik heb twee buurvrouwen (nog van het vorige huis) die beiden werkloos thuiszitten en geen gezin hebben. Beiden weten op welke dag ik mijn vrije dag heb (ik werk vier dagen) en het gebeurt best vaak dat ze allebei bellen omdat ze even langs willen komen. Nooit tegelijk, want ze mogen elkaar geloof ik niet zo. Beide buufs zijn ook gek op onze dochter. Ik vind het best moeilijk om nee te zeggen, want ze zijn lief en hebben in de loop der tijd best vaak even opgepast of een wandje voor ons geschilderd. Ik zeg dus meestal ja.
En daar gaat dan een groot deel van mijn vrije dag, want allebei zitten ze zo twee uur of meer, net als de vriendin van Marjan. Ik baal daar intussen goed van, ik heb erg weinig vrije tijd om met dochter te keutelen en lekker even een boek te lezen als zij slaapt en die vrije dag is mij heilig.
Kortom, ik barst eigenlijk van de herkenning. Ik ben ook een kletsmajoor, maar ik klets op school al zoveel dat ik thuis juist steeds meer rust zoek. Geen tv of radio, geen muziek, lekker niets anders dan de stem van mijn dochter. Aan de andere kant zijn beide buurvrouwen behoorlijk eenzaam en wil ik ook geen akelige heks zijn die niets voor een ander overheeft. Het blijft schipperen. O, en deze buurvrouwen, verder allebei erg lief hoor, begrijpen allebei geen hints. Opstaan, de kopjes afwassen, gapen, het helpt allemaal niets. Ze willen het niet zien. Ik heb al een paar keer een enorme leugen verteld om van ze af te komen.
Groetjes en sterkte,
Massi

Tirza G.
Mijn zus

Dat is er zo eentje, die zit rustig tot 12 uur 's nachts hier op de bank te vertellen dat ze zo moe is. Kinderen en man zijn al naar bed, kachel is al uitgegaan enzovoort, en ze is niet weg te bránden. Vreselijk.
Ik snap je wel hoor Marjan, het kan mij ook wel eens aanvliegen. Ik heb een vriendin die bij vlagen heel vaak komt, soms elke dag. Ze zit dan meestal niet zo lekker in haar vel, maar toch. Ze heeft iets vanzelfsprekends, ze gaat zitten en begint te praten. Net of dat het mij altijd uitkomt om alles uit m'n handen te laten vallen. Maar ja.

Tirza

dc
Gesprek

ik zou er gewoon eens over praten. Dat, juist omdat je thuis werkt, het niet altijd gelegen komt, omdat je dan in de problemen komt met je werk. En dan duidelijk aangeven wanneer ze WEL van harte welkom is om te blijven. Of probeer te combineren. Als ze komt zeg je "gezellig, ik moet zo wel naar de supermarkt, zin om mee te gaan?"

Plakker
Gaat dat over mij?

Hahaha ik herken het ook maar dan de andere kant, ik ben zo'n vriendin die blijft plakken ook maarliefst anderhalf uur ;-)
Heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat dat irritant gevonden kan worden maar ja als de vriendin waar ik op visite ben niets zeg tsja dan ga ik - als het gezellig is - niet weg. En als iemand hier bij mij blijft plakken lekker doen! Als ik de was in de machine moet doen doe ik dat toch gewoon en als ik was wil opvouwen kan ze direkt even helpen.. nog zin aan thee? Zet jij even dan stuur ik even een mailtje dat echt de deur uit moet! En zo zijn we allemaal blij

Dus dames namens alle plakkers: sorry en stuur ons weg als je dat wil. En zie het als een compliment, T's gezellig bij je thuis

Groetjes

Plakker

Onderwerp gesloten