Home » Forum » Hoe houd je mantelzorg leuk

Hoe houd je mantelzorg leuk?

38 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
tsjor
Natuurlijk niet

Je laat je toch geen klusje opdringen door de zussen. Of een rekening.

Tsjor

tsjor
Gesprek

Overigens zou het gesprek ook heel goed en zelfs beter met vader erbij gevoerd kunnen worden. Maar dan wel met een zorgcoördinator of maatschappelijk werkende erbij als gespreksleider. Anders gaan alle onderhuidse sociale interacties ermee op de loop.
Wat wil vader? Laat het hem maar uitspreken.

Tsjor

Schoondochter
Overleg

We moeten inderdaad even heel goed om tafel met zijn allen. Wellicht ook zonder de schoon kinderen omdat het toch niet onze vader is. Al ben ik 32 jaar in de familie ik blijf de koude kant en kan altijd al weinig goed doen (helaas ook bij mijn schoonzussen).
Wel net een goed gesprek met mijn man gehad. Ook met tips van jullie. Dank!
We gaan er zo op uit en lekker van het mooie weer genieten (als het komt anders is het met regen ook prima)

🎶🎵Sinbads vrouw🎵🎶
Laat de verantwoording voor iemands leven

Daar waar hij hoort. Bij die persoon zelf.

En ja, dit klinkt heel hard. Ik zal het ook toelichten.

Toen mijn schoonmoeder ziek werd (alvleesklier kanker) kwam ook hier de zorgroutine op gang. Ik ging 1 x in de week, vervolgens 2x in de week en dat werd al snel meer, totdat ik tijdens het stervensproces er 24/7 was.

Vanaf het begin heb ik aangegeven dat ik er kwam voor de zorg rondom mijn schoonmoeder en dat ik voor het eten zorgde. Huishouding, was, boodschappen deed ik niet.

En ja, dat was moeilijk om aan te geven, het zorgde alleen wel voor helderheid. Mijn schoonvader wist precies wat hij van mij kon verwachten.

De reden waarom ik hier heel duidelijk is was, was het volgende: Des te meer ik zou overnemen tijdens het hele ziekte en stervensproces, des te afhankelijker zou ik mijn schoonvader maken van mijn zorg.

En dan kom je vroeg of laat in de situatie terecht dat datgene wat je eerst vrijwillig en met veel plezier doet, eindigt in een verplichting die je met tegenzin doen. Komt ook bij, het was voor mij onmogelijk om een eigen gezin draaiende te houden met man en kinderen om dan ook nog een huishouding op 150 km afstand te bestieren.

En nee, mijn schoonvader was er ook niet blij mee. Dat ik geen boodschappen deed, dat ik de was niet wilde doen, en dat ik niet schoonmaakte. Regelmatig stond hij te mopperen in de keuken dat dat vrouwenwerk was, en dat hij dat niet kon. Dan kreeg ik een vette knipoog van mijn schoonmoeder en leerde ik hem hoe hij de vaatwasser en de wasmachine moest gebruiken.

Na het overlijden van mijn schoonmoeder pakte hij zijn leven weliswaar met tegenzin weer op, en ging hij door met de dingen die ik hem aangeleerd had.(wassen, vaatwasser inruimen, boodschappen, en eten koken)

Een half jaar later had hij zijn leven redelijk op de rit. Eten koken kon hij nog steeds niet goed, maar hij redde zich 3 dagen in de week. De andere 4 dagen at hij bij de buurvrouw die ook de was voor hem deed (zij was ook weduwvrouw) en deed hij de tuin voor haar en deden ze samen boodschappen.

Ook zijn financiën deed hij zelf, en als er vragen waren dan deden we dat samen. (Mijn schoonmoeder deed dat altijd)

En ondanks dat hij tijdens het ziekteproces niet blij met mij was, was onze band daarna optimaal en vonden we het leuk om elkaar te zien, zonder dat er sprake was van een (ongezonde) afhankelijkheid.

Ik ben er ook nog altijd van overtuigd dat die manier van handelen er voor gezorgd heeft dat ik later in staat was om de zorg voor hem volledig op me te nemen, nadat hij door een val hersenletsel opliep en niet meer voor zichzelf kon zorgen. (Mijn schoonvader woont nu al weer meer dan 6 jaar bij ons in, en 24/7 zorg en toezicht)

Mochten jullie dus het gesprek aangaan met de familie hou dat dan ook in je achterhoofd. Wiens leven is het, en wiens verantwoording is dat leven. Ook mensen van 70 zijn nog in staat om te leren.
Wees alert op valkuilen. Datgene wat je eerst met liefde voor iemand doet, kan later een enorme verantwoording worden. Plus, “alledaagse dingen” overnemen kan er ook voor zorgen dat je mensen in een afhankelijkheidsrelatie duwt, met alle gevolgen van dien.

Heel veel succes met het gesprek.

tsjor
Met respect

'Mijn schoonvader woont nu al weer meer dan 6 jaar bij ons in, en 24/7 zorg en toezicht' Met respect, dat je dat kunt doen.

tsjor

🎶🎵Sinbads vrouw🎵🎶
Tjsor #36

Dat kan ook alleen maar omdat ik altijd heel duidelijk mijn grenzen heb aangegeven.

Ik kan me dan ook levendig voorstellen dat als ik in de periode dat mijn schoonmoeder op sterven lag de verantwoording voor zijn leven “af had gepakt” ik dat nu niet had kunnen doen.

Want dan had ik in de 7 jaar voor zijn val waardoor hij bij ons in huis kwam, zoveel irritatie opgebouwd dat dit nu niet meer haalbaar was. Nu hebben we de tijd en de gelegenheid gehad om een band op te bouwen zonder de invloed van mijn schoonmoeder, en wisten we elkaar te waarderen om de persoon die we beiden zijn.

Als ik nu naar mijn ouders kijk en mijn vader in deze situatie voorstel, dan zou ik hem nooit in huis halen. Dan zou ik vol goede bedoelingen een situatie creëeren die voor niemand goed zou zijn. Niet voor mij, niet voor mijn gezin, en niet voor hem. Daarvoor zit er teveel oud zeer.

Flanagan
Respect

Dergelijke respectvolle band kan je op diverse manieren opbouwen. Als je vader je niet als een kind beziet maar als een hulpverlener, als je je niet opstelt als een kind van.. maar als een hulpvelener.
Het contact met mijn vader was goed omdat hij, door de dementie, dacht dat ik als een van de verzorgers in het huis werkzaam was. Ik zat daar niet mee, prettig contact vond ik belangrijker.

Pagina's