Home » Forum » Hoe houd je mantelzorg leuk

Hoe houd je mantelzorg leuk?

38 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Schoondochter
Hoe houd je mantelzorg leuk?

Situatie is als volgt. Schoonvader is sinds 2 jaar weduwnaar en is 83. Hij kon afgelopen jaar na een infectie en een delier niet meer zelfstandig wonen. De infectie kwam doordat hij zichzelf verwaarloosde en bijna niemand binnen alles prima ging.
Nu is zijn grote huis verkocht (veel geregeld door mijn man) en woont hij best aardig in een aanleunwoning. Krijgt thuiszorg en heeft (dat had hij al) huishoudelijke hulp.
Wij (mijn man en ik) komen niet zo heel veel langs (man min 1 keer per week, ik minder vaak), omdat schoonvader merkbaar niet zo op ons gezelschap zit te wachten. Man helpt met vooral nu financiële dingen. Dat kan vaak ook op afstand.

Thuis hebben we een zorgenkind en ik ben chronisch ziek. En nog een kind dat ook onze aandacht wil (twee pubers).
Man heeft het lastig op zijn werk en werkt (meer dan) voltijds. Baas is niet zo blij met het feit dat man de laatste tijd nogal eens vrij heeft genomen (ook voor ziekenhuisopname dochter) Ik schiet nu overal behoorlijk te kort, want ik heb erg weinig energie en ben erg snel overbelast (ik heb al op mijn donder gekregen van de specialist dat ik teveel doe. Ik freelance ook nog als er ruimte is. Helaas lukt dat nu slecht en we krijgen echt een soort geldnood ook nog. Oudste begint volgend jaar met een studie...

Maar mijn schoonzussen (2) eisen nu eigenlijk dat wij (en dan vooral mijn man) veel meer doet voor zijn vader. Een zus doet iedere week boodschappen en zit dan de hele dag daar. Anders vindt ze het zielig. Bezorgen willen ze niet want dat kost extra. En alles kost al zo veel (hulp is op ons initiatief geregeld, hebben we ook vrij lang betaald voor schoonvader, maar nu betaalt hij dat wel zelf, wat hij vervelend vindt. Andere schoonzus komt doordeweeks steeds langs met ook boodschappen en doet de was. Schoonvader zou dat zelf kunnen maar hij wil het niet meer. Ik heb ook een paar keer gewassen toen het wat slechter ging.

Ik merk nu dat mijn man er helemaal doorheen begint te zitten. Zijn ene zus stuurt aan de lopende band berichtjes waarom hij niet even dit of dat kan doen. Gisteren heeft hij echt een huilbui gehad.
Man krijgt ook al hulp van de praktijkondersteuner. Maar ik vind dat schoonzus even ons met rust moet laten. Zij roept nu meteen dat wij een oude man in de steek laten (en ook tegen anderen). Ze drijft het heel erg op de spits.

Dat onze thuissituatie al ons boven het hoofd groeit dat wil ze niet zien. Zij heeft zelf ook een drukke baan en een klein kind. En wij moeten niet zo zeuren.

Ik weet het even niet meer... We zouden met hemelvaart iets leuks gaan doen maar man moet nu helpen het oude huis oplever klaar te maken (de meeste dingen zijn er al uitgehaald door ons omdat we het meest dichtbij wonen)

AnneJ
Ja, spannend

Samenwerken om voor een kwetsbare ouder te zorgen kan helaas veel spanningen geven. Het vraagt soms het uiterste van mensen om elkaar te vergeven, de kritiek met een korrel zout te nemen en je eigen grenzen te bewaken.

Er speelt allerlei gezinsdynamiek uit het oude gezin en bovendien komt er ook kinderlijke angst bij kijken om de ouder te verliezen, dat zorgt dat mensen niet altijd op hun best en conform hun emotionele leeftijd en rijping reageren. En je kunt wel je eigen gedrag bijstellen maar het gedrag van een ander heb je geen vat op.

Neem het met een korrel zout, vergeef elkaar, houd je eigen grenzen goed in de gaten en houd voet bij stuk, wees duidelijk, en houd zonodig wat afstand.

En ja, een huis moet nou eenmaal leeggeruimd, de laatste rond is vaak nog een hele heis waar iedereen bij nodig is.
Hopelijk kan het wel in 1 dag rond zijn? Goed de taken verdelen kan helpen.

Maar je bent niet de enige hoor, dus ik wens je heel veel sterkte. Dit gaat ook weer voorbij. Ik realiseer me ook dat als je zelf kwetsbaar bent, dat je nog betere sociale vaardigheden moet hebben dan 'normaal' en een gezonde eigenliefde en emotioneel evenwicht.

Chrono
Soms lukt het (niet)

Mijn situatie thuis lijkt wat op de jouwe. Mijn vader is wel iets fitter maar slechtziend dus moet geholpen worden qua vervoer. En dan is er nog een oude oom zonder kinderen waar iedereen op moet letten.
Voor anderen is het lastig te begrijpen hoeveel impact het heeft, misschien meer dan voor de andere kinderen zonder chronische ziekten en bewerkelijke kinderen.
Wij proberen alles zoveel mogelijk te combineren. Bijvoorbeeld langs gaan als het op de route ligt.
Ik heb overduidelijk aan iedereen aangegeven dat mijn eigen gezondheid voor gaat, behalve in noodgevallen. Gelukkig lijkt dat geaccepteerd te worden.
Kunnen de pubers ook een handje helpen met leegruimen of op andere wijze?

Lente
Waarom lees ik niets over de broers?

Je schrijft over de schoonzussen. Maar wat vinden de broers? Spreken zij jouw man hier op aan? En wat doen de broers zelf?

Hebben jullie wel eens een gezamenlijk overleg over wie wat oppakt, wie wat kan, wat kan via thuiszorg.
Dat je schoonvader het vervelend vindt dat huishoudelijke hulp geld kost, zou ik volledig negeren. Aangenomen dat hij in staat is om het te betalen.
Wat kan er nog meer via thuiszorg geregeld worden?

Geen boodschappen laten bezorgen vanwege de bezorgkosten, tja dat moeten de schoonzussen zelf weten. Dat is niet jullie keuze. Dat lijkt me een goed onderwerp voor het gezamenlijk overleg.

zebra
andere hulp

bij ons in de streek heb je een platform waarbij zorgvragers maar ook mensen die hulp kunnen bieden zich kunnen aanmelden. Dat kan zijn voor het doen van boodschappen, tijd te spenderen met iemand thuis of door iemand mee te nemen in bijvoorbeeld een rolstoel, hulp bij administratieve zaken. Soms gaan zulke dingen ook via de kerk. Wie weet is er ook zoiets bij jullie in de buurt?

Triva
oplossing

Jullie zorgen voor de boodschappen en laten die bezorgen en nemen de kosten van het bezorgen op je. Klaar. Hoeven de schoonzussen (van jou neem ik aan, de zussen van je man) minder te doen. Gewoon om de dag even bellen met schoonvader wat hij nodig heeft.

AnneJ
Goh Triva

Het was juist niet de bedoeling om een extra klus aan te nemen.
De grens is al bereikt.

Dat schoonzussen dingen doen die veel makkelijker kunnen is hun zaak, hoef je niet zelf op te lossen.

Jippox
hmm

Klinkt alsof je man moeite heeft om zijn eigen grenzen aan te geven. Ik denk dat hij vooral daar (zelf) iets aan moet doen.

Punt is: De situatie is zoals hij is, de anderen hier zijn en doen zoals ze zijn. Alleen je man zelf kan voor zichzelf aangeven wat hij wel of niet ziet zitten/wil doen enz.

Is dit iets waar hij in andere situaties ook moeite mee heeft?

Triva
annej

Dit is een klus die van huis uit kan gebeuren, lijkt me niks mis mee, je hoeft niet naar hem toen en de zussen hebben tijd voor andere zaken.

40er
Zorgregelaar

Hier heb je een zorgregelaar. Die kan voor de hulp zorgen, thuiszorg en eventueel dagbesteding ed. Misschien is dit bij jullie ook.

Huishoudelijke hulp, hebben jullie een WMO aanvraag gedaan bij de gemeente? Dan betaal je (uit mijn hoofd,) ca €20 per maand voor de hulp. Vaak kan dit via hetzelfde bedrijf als de thuiszorg. Als er dan constateringen zijn wbt zorgweigering, achteruitgang van de cliënt of zo dan komt hier extra aandacht voor.

Is er in de woonplaats of via kerk oid ook vrijwillige thuiszorg? Die kunnen een keer komen, voor bv boodschappen of gezelschap.

AnneJ
Bijna Triva

Ik doe hier zelf ook aan boodschappen laten bezorgen. Echter daarvoor moet je wel een bepaalde tijd thuis zijn; de bezorger dirigeren naar het aanrecht, afrekenen -en eventueel een fooi geven- en weer de deur uithelpen met de kar en de rekken.

Daarvoor heb je nog het bestellen, tussen alle reclame en uitzoekerij door ben je daar echt wel even mee bezig op een tijdig moment een dag of langer vooraf.

Dat doe je hooguit 1x per week, anders wordt het te begrotelijk.

Daarbij zul je de boodschappen ook op moeten bergen.

Je gaat er hier al vanzelf vanuit dat de oude vader door kan geven wat hij niet meer in kasten en koeling heeft en als dat al klopt dat hij dan ook de bezorger netjes kan ontvangen en de boodschappen tijdig, want er zit vaak diepvries en koeling bij, ook op kan bergen.

Prima als je fit en compos mentis bent, maar met mijn chronische aandoening is het toch wel even een dingetje, laat staan voor een onzelfstandige oudere.

Ik schat zo in dat je minimaal 1x per week dan toch wel langs zal moeten. Voor de ontvangst van de boodschappen, het inschatten wat er nodig is en om te controleren of de vriezer of de koelkast niet vol met over de datum rommel komt of dichtvriest.

AnneJ
Overigens

Inderdaad, waar zijn de mannen van de schoonzussen? Natuurlijk gaat het vaak zo, vrouwen nemen de taken op zich maar mannen kunnen het ook.

Bij ons zijn indertijd de verzorgingsdagen van een ouder onder alle kinderen verdeeld, en niet onder de schoonfamilie. Die stond wat meer op afstand of nam thuis de taken waar die de ander even niet kon doen.

Triva
Nogmaals

Schoondochter heeft het over "mijn schoonzussen", dus haar man heeft twee zussen.

Lente
Ik realiseer me nu dat het ook zussen van man kunnen zijn

Als man zussen heeft, dan zijn het schoonzussen van TS.
Jammer dat het nederlands geen verschil maakt in schoonzus (zus van echtgenoot) en schoonzus (vrouw van broer van echtgenoot).

Mari
verdelen

Ja, wat AnneJ zegt: de klussen en verzorging verdelen onder de kinderen (niet de schoonkinderen). Schema maken wat voor iedereen goed voelt. Je kan ook via PicNic bestellen, is gratis (maar geloof ik wel een wachtlijst). Je kan ook zelf de AH betalen maar laten komen op de dag dat een van de dochters bij schoonpa is. 110 E meen ik, dan kan je een jaar lang gewoon laten komen. Ja je moet even tijd er aan besteden, Maar op een gegeven moment staan je vaste benodigheden in de computer en kijk je per week even wat er verder nodig is. Ik besteed er een kwartier per week aan. Op de dag zelf kunnen op een half uur nauwekeurig aangeven wanneer ze komen. Inruimen: nog een kwartier. Dus allemaal niet zo zwaar en moeilijk lijkt me.
Ik begrijp de schoonzus wel hoor. Ik zelf stond er alleen voor (geen broers of zussen) met ook een kind met een geboortedefect en veel ziekenhuis en specialistenbezoek. En nog een partner met psychiatrische aandoening. Als ik een broer had gehad, had ik hem ook aan zijn jasje getrokken. Het is een moeilijke tijd, de tijd dat je én voor kinderen moet zorgen én voor je ouders. Maar misschien is het beste de handen ineen te slaan en ieder zijn 'fair share' op je te nemen, ongeacht wat er thuis aan de hand is?

ma van 3
Eigen grenzen niet overschrijden

Financiële zaken/ administratie regelen is ook een belangrijke terugkerende taak. Daar gaan je schoonzussen misschien aan voorbij....
Je man gaat 1x week, jij wat minder maar het blijft belangrijk eigen grenzen aan te geven. Mij lijkt het prima om boodschappen te laten bezorgen, zou dat tzt ook voor mijn ouders willen, gezien de afstand zal ik niet 1x per week gaan.Hoe dat dan moet met bestellen geen idee omdat ze geen internet gebruiken. Maar dat zie ik dan wel weer.
Er zijn mantelzorgmakelaars ( geen ervaring mee) of vrijwilligers initiatieven, daar zou je nog kunnen informeren. Goed dat er al wel wat hulp is ( jammer dat je dit eerst zelf hebt moeten betalen ipv schoonvader)
Ik weet niet of er veel belangrijke spullen staan in het oude huis anders is het misschien een optie foto's en belangrijke spullen zelf met familie op 1 dag weg te halen en te verdelen ( als dat niet al is gebeurd aangezien schoonvader elders woont) en een opkoper te laten komen die het verder meegemaakt? Zo kost het denk ik minder energie.
Ik wens je heel veel sterkte!! Lastig als je niet op één lijn zit.

Alst
Welnee, boodschappen

Dat is de picnic app openen op je telefoon.
Aanklikken van je boodschappen.
Via de app afrekenen ( boven de 25 euro gratis)
Bezorgmelding is een tijdsvak van 20 minuten
Ze zetten het in de keuken.
Niks geld, niks fooi, niks extra kosten.

Enige is dat je moet kijken of ze in je stad bezorgen, maar dat breidt snel uit.

Flanagan
Niet alles zelf willen doen

De dames zijn bezorgd; vader geen kans geven om zich opnieuw te laten verwaarlozen.
Toch kunnen zaken anders zodat de dames minder plichtmatig handelen.

*De vader woont in een aanleunwoning; regel avondeten met een maaltijdservice en/of paar dagen dagbesteding in een naburige / aangrenzende zorgcentrum. Zo komt hij ook meer onder de mensen, wat belangrijk is voor een man die nu twee jaar weduwnaar is.

* Onderzoek de mogelijkheid om de kleding bij een interne wasserette aan te bieden. Het kost wel wat, maar de dames zullen merken hoeveel minder omkijken ze hebben, zeker daar ze ook niet om de hoek wonen.

*Regel paar dagen dagbesteding zodat de kinderen die zorg wat kunnen loslaten omdat de vader zo minder eenzaam is.

* Als de zoon, man TS, één keer per week ‘s avonds boodschappen doet, heeft hij geen boze baas en draagt hij toch zijn steentje bij.

* in deze fase komen zoveel dingen om de hoek kijken; pericure, doktersbezoek, kapper.
Je kan niet alles naar je toe halen, maar je doet het uit bezorgdheid. Wanneer je los laat door extrerne instanties in te schakelen, ontstaat er tijd voor elkaar.

Al de punten kosten geld maar zo staan de bezoekjes aan vader niet in teken van moeten maar van willen.

Ergens hoop ik dat op niet te lange termijn vader naar een wooncentrum verhuist, al was het maar om de kinderen het gevoel te bezorgen dat hun vader veilig is.

Toen mijn moeder alleen kwam te wonen, gaf dit ons zo’n onrustig gevoel dat we wel iedere dag bij haar langs wilde omdat ze niet kon telefoneren. We hoopten niet dat ze ‘s nachts overleden was en we haar een paar dagen later zouden vinden, net als de tv-spot van Plus van de kleinzoon die steeds met eten bij opa langs gaat en schrikt als opa op een ochtend niet in zijn vertrouwde stoel zit.

Ik zorg samen met mijn broer voor mijn moeder. Mijn schoonzus woont dichterbij en gaat graag bij haar langs. Misschien zit daar wel het zeer bij de schoonzussen; ik lees weinig interesse van TS in die eenzame man. Is bij hem langs gaan en een kopje koffie voor hem maken, te zwaar voor jou? Zolang hij op zich zelf woont, kennen de zussen weinig rust. Die kan je hen bieden door ook wekelijks even bij hem langs te gaan. Het hoeft geen uren te duren. Kopje koffie en een appelpunt, en je krijgt een hoop dankbaarheid terug., zowel van vader als van de zussen.

AnneJ
Realistisch dames?

"Wij (mijn man en ik) komen niet zo heel veel langs (man min 1 keer per week, ik minder vaak), omdat schoonvader merkbaar niet zo op ons gezelschap zit te wachten. Man helpt met vooral nu financiële dingen. Dat kan vaak ook op afstand.

Thuis hebben we een zorgenkind en ik ben chronisch ziek. En nog een kind dat ook onze aandacht wil (twee pubers).
Man heeft het lastig op zijn werk en werkt (meer dan) voltijds. Baas is niet zo blij met het feit dat man de laatste tijd nogal eens vrij heeft genomen (ook voor ziekenhuisopname dochter)"

De zoon zit nu klem tussen zijn werk, zijn vader en vooral ook zijn eigen gezin met vrouw met chronische ziekte en zorgenkind, waar zijn assistentie ook en als eerste vereist is.

"Ik merk nu dat mijn man er helemaal doorheen begint te zitten. Gisteren heeft hij echt een huilbui gehad".

En dan kan vader er nog wel wat bijdoen? Want het zijn klusjes van niets, zoals boodschappen?

En vader en moeder kunnen makkelijk een keer extra gaan koffiedrinken en dan is iedereen, schoonzuster en vader, weer blij?

"Wij (mijn man en ik) komen niet zo heel veel langs (man min 1 keer per week, ik minder vaak), omdat schoonvader merkbaar niet zo op ons gezelschap zit te wachten."

Nou ja, wel gebruikelijke adviezen: niet zo zeuren, het valt heus mee, even je schouders er onder.

Veer
Bijzonder

Ik sta ook te kijken van de adviezen. Met als hoogte, of beter, als dieptepunt;

'Maar misschien is het beste de handen ineen te slaan en ieder zijn 'fair share' op je te nemen, ongeacht wat er thuis aan de hand is?'

Ongeacht wat er thuis aan de hand is?? Dus je mogelijk jezelf en je gezin de vernieling in helpen? Schoondochter en haar man lijken op aĺe vlakken overbelast te zijn . Daar kan geen enkel klusje mee bij.

Ik vind het zo raar wat hier geadviseerd wordt, dingen als;

'Is bij hem langs gaan en een kopje koffie voor hem maken, te zwaar voor jou?

Ja dat is te zwaar dus, dus, blijkbaar.

Wat ik zou is eerst samen met je man gaan kijken wat jullie willen en kunnen doen. Hoeveel tijd, welke soort klusjes?
Vervolgens een gesprek voeren met iedereen en uitspreken wat iedereen wel en niet kan doen. En wat andere oplossingen zouden zijn.

Kost zo'n gesprek ook al te veel energie? Dan zou ik de berichten-sturende zus laten weten dat er bij jullie geen ruimte is om meer te doen dan nu. En haar verzoeken de berichten te stoppen. Desnoods aangeven dat je haar anders tijdelijk blokkeert oid.

Je eigen grenzen respecteren en aangeven lijkt me heel belangrijk, als jij of man er aan onder doorgaan is iedereen nog verder van huis.

En ook als met jou of jullie alles prima zou gaan, mag je zelf bepalen hoeveel, of weinig je gaat zorgen voor je (schoon)ouders.

Blijft de vraag: wie doet dán de dingen die gebeuren moeten? Tja, misschien gebeuren sommige dingen dan niet, of niet optimaal, of komt er hulp uit onverwachte kant. Of gaat er iets fout. Dat zijn risico's die je dan incalculeert.

Je doet wat je kunt, punt. Als de rek eruit is, is de rek eruit. Zo lijkt het bij dit gezin te zijn. Ongeacht wat de schoonzussen er van vinden.

Knurf
Eens met Veer en AnneJ

Het is makkelijk klusjes toedelen vanuit de luie stoel in een goedlopende gezinssituatie. Maar de man van TS zit er doorheen, en moet juist minder op zijn schouders hebben. Dus: een keer een goed gesprek met de schoonzussen om uit te leggen dat de thuissituatie al moeilijk genoeg is en dat er echt (!) niet meer inzit. Dat heet verwachtingenmanagement. En dan je schuldgevoel loslaten, want de stress van de verwachtingen kun je missen als kiespijn.

Mantelzorg is een prachtige bezuinigingsmaatregel van de regering geweest, maar het moet mensen natuurlijk niet over de kling jagen.

Limi
De was

Ik lees dat de schoonvader het wel zou kunnen, maar het niet meer wil. (Heb ik ook wel eens, wie niet?) Wat kan hij allemaal nog meer dat hij niet meer wil? En is het handig om dat dan allemaal te gaan overnemen?

Wat kan hij? Kan hij lopen?

Chrono
Dagen rust

Mijn advies is om op bepaalde dagen 100% rust te nemen (ja, ook man). Je bent niet bereikbaar op die dagen en alleen beschikbaar voor het gezin.
Een soort vakantie van alle toestanden. Bijvoorbeeld elke zondag.
Wij hebben hier dus ook teveel aan ons hoofd en ik merk dat het echt ten koste gaat van aandacht voor de kinderen. Want het batterijtje van pap en mam is leeg. :-(
Dus zorg dat die batterij weer voller wordt, en tot die tijd is het vooral "nee" zeggen.
Ik vind overigens dat je man ook een erg rigide werkgever heeft. Is die wel op de hoogte van de hoofdlijnen? En hoe vindt die baas het als je man ziek uitvalt?

Schoondochter
Dank allen

We zitten er inderdaad doorheen. Toch gister avond nog even in het huis geweest en de auto vol geladen en spullen weggegooid zodat we hopelijk komende dagen gewoon voor onszelf hebben.
We zijn ook al ruim een jaar niet mee op vakantie geweest en we snakken naar tijd voor onszelf.

Onze Kinderen laten meehelpen lijkt een goed idee, maar ons zorgenkind kan dat niet. De oudste heeft net eindexamen gedaan en hij heeft er keihard voor geblokt is net terug van een weekje weg met vrienden en was dus afgelopen tijd druk met eigen dingen. Ik gun hem dat dus ga ik hem nu niet inzetten.

Probleem is dat wij dolgraag gebruik willen maken van alle genoemde zaken, maar schoonzussen dat liever niet willen. Ook omdat het immers hun vader is. En ze zich verplicht voelen het zelf te doen. Schoonvader woont al bij een zorgcentrum en kan daar eten. En dagbesteding doen. Dus we snappen ook niet zo goed wat het probleem nu is.
Geld is op zich ook geen probleem. Hij heeft net zijn huisgoed verkocht en heeft echt geld zat. Maar hij is erg zuinig op zijn centen. Picnic is hier helaas nog niet.

Mijn zwagers doen ook wel dingen. Zij gaan dus komen de dagen de laatste spullen uit het huis halen,het meeste is al weg, veel door man weggehaald die reed steeds vanuit zijn werk even langs. Dus ongemerkt (?) heeft hij onwijs veel werk verzet,maar blijkbaar willen zijn zussen dat niet zien. En dat is wellicht de kern van het probleem heb ik het idee. Want ook die administratie lijkt iets onzichtbaars.

Ook is mijn schoonvader nog van de generatie die niks kan in huis want hun vrouw deed alles en hij stelt zich erg afhankelijk op. Dat is lastig en ook niet zomaar te veranderen. Maar zijn dochters zouden hem best kunnen aansporen meer zelf te doen,maar dat is een erg gevoelig punt. Kaart dit aan en je bent harteloos.

Komt ook nog bij dat mijn schoonvader geen fijne man us en altijd moppert. Zijn kleinkinderen verdraagt hij nauwelijks (was altijd al). En zijn (schoon) kinderen kunnen zelden iets goeds doen. Dat vind ik echt heel zwaar. Ik ben in het verleden wel eens huilend weggegaan daar. En man dus ook.

40er
Goh,

Wat klinkt je schoonvader als een cliënt van mij! Ook iedereen wegjagen en toch gaan zitten klagen!

Als ik het zo lees is er dus genoeg hulp, maar zien je schoonzussen dat anders. Je man zou ze misschien kunnen zeggen dat hij nu niet meer kan doen. En ook bv de zondag blokt in zijn agenda om tijd te hebben voor het gezin, eventueel achterstallige klusjes te doen of misschien wat werk af te maken (als dat bij zijn baan kan).
Je moet zelf een lijn trekken hè, tot hier en niet verder!

Mijn cliënt krijgt trouwens 1x per 2 weken zijn zoon op visite (afstand van zo'n 20 km) van de 5 kleinkinderen komen er nog 2. 2x per jaar ofzo. Je schoonvader heeft het zo slecht nog niet hoor!

Miss
Schoondochter

Wat fijn dat schoonvader in een verzorgingstehuis woont, daar eet en heeft hij daar ook huishoudelijke hulp?

Mijn ervaring ( omdat ik veel met oudere werk) is dat familie's de taken verdelen. Dus eigenlijk moet je meer voor jullie eigen belangen op gaan komen tegen over schoonzussen.
Ik denk dat het daarom gaat?

Ondanks dat je al aangeeft dat jullie harteloos zijn als jullie het aangeven bij de zussen er niet meer bij te kunnen hebben zal er een andere oplossing moeten komen, eventueel een vrijwilliger of wat je zegt iemand extern inhuren die de vuilnis buiten zet en zijn bed op maakt... bijvoorbeeld.

Jullie zullen toch echt meer voor jezelf op moeten gaan komen, en als ze het dan toch zelf zo belangrijk vinden mogen ze het ook ZELF oplossen.

Ouderen mopperen vaak standaard. Waarschijnlijk is meneer ook vrij verwend en dient iedereen hem op zijn wenken. Daar zal echt wat mee moeten gebeuren. Is een gesprek met de zorg in huis misschien mogelijk? Zodat jullie daar meer hulp van kunnen krijgen.

En nogmaals als hun, zussen het zo goed weten en wel kunnen. Laat ze het zelf oplossen.
Ik kom het helaas dagelijks tegen, dat 1 van de 4 kinderen meer doet. Maar je kunt niet alles oplossen. Vraag toch de hulp die je nodig hebt en anders twee stappen terug uit gaan doen.
Wat ik lees zorgen jullie goed voor hem. En ik kom veel slechter tegen... houdt die gedachte vast.

Limi
De dochters

Durven waarschijnlijk ook niet tegen hem in te gaan?
Gedraagt hij zich ook niet normaal tegen zijn dochters, dan kunnen zij toch zeggen dat zijn het een of ander niet meer doen, zolang hij....enz. Het klinkt alsof hij daar prima zou kunnen wonen zonder hun hulp.

Ik vind mijn schoonvader een onprettige hork en dit is wel mijn schrikbeeld, dat mijn man ook eens gevraagd gaat worden iets te doen. Tot nu toe is schoonzus af en toe de pineut met rijden, maar die zit best onder de plak cq is nog niet helemaal los van haar ouders. Ik zou dus weigeren, denk ik nu, maar ja, ik zou ook niet willen dat mijn man eraan onderdoor zou gaan.

Miss
Precies

Wat 40er zegt, in en in verwend. ( haha )

Klagen steen aan been maar zorg komt, het eten komt, zijn kamer word gepoetst, er zijn mensen waar ik kom waar de koffie nog voor gezet word, en ja iedere dag.
Letterlijk álle zorg voor geregeld is en nog gigantisch veel klagen.

Diva gedrag is mijn stopwoord daarvoor.

Schoondochter, zit er misschien ook een stukje acceptatie bij jullie, dat jullie hem niet kunnen veranderen, het toch nooit goed doen en daar dus een weg in moeten gaan vinden?
Dat meneer gewoon zo is, waar jullie niet op gehoopt had.

Want er zijn ook hele lieve en die nooit klagen, en dankbaar zijn. Maar wat zuur dat hij daar niet bij hoort... acceptatie dus..

Paperclip
Zelfstandigheid

Je zou eens (een van) je schoonzussen kunnen laten praten met een casemanager of maatschappelijk werker van het zorgcentrum waar je schoonvader bij woont. Het is mooi van ze dat ze hun vader willen ontzorgen, maar tegenwoordig gaan we er in de ouderenzorg vanuit dat de mensen zelf doen wat ze (nog) zelf kunnen. Omdat je anders heel snel in een neerwaartse spiraal terecht komt, geestelijk en fysiek. Dat lijkt me niet waar jullie heen willen.
Verder eens met wat hierboven gezegd wordt, externe hulp inschakelen waar dat kan en nodig is, zodat jullie bezoeken aan hem voor zover mogelijk alleen maar ‘gezellig’ hoeven zijn. Dan zijn er vast nog genoeg klussen en klusjes te doen voor de afleiding.

Maar naar mijn idee begint het allemaal met een gesprek met je schoonzussen waarin jullie samen heel helder aangeven dat jullie niet meer gaan doen dan je nu al doet. Punt. Niet tegen elkaar op gaan bieden over wat de een al wel doet en de ander niet, maar benadrukken en steeds herhalen dat jullie je handen al meer dan vol hebben aan de situatie thuis, en dat je voor je eigen gezin kiest.
Verder zou je man eens op zijn werk een gesprek aan kunnen vragen met een vertrouwenspersoon of arbodienst. Eens informeren naar hoe hij het aan moet pakken om de druk op het werk wat te verlagen, of aan te geven dat zijn baas hierin niet meehelpt. Als het goed is kan dat anoniem, maar dat ligt wel een beetje aan het bedrijf en aan hoe groot het is.

Heel veel sterkte, jullie worden echt gemangeld zo te lezen ☹️

tsjor
Bestaat dat nog?

Ik weet niet of het nog bestaat: maatschappelijk werk in een verzorgingshuis. Of wellicht is er een zorgcoördinator of zoiets.
Dan zou je man kunnen voorstellen dat straks, als alle rompslomp van het huis leeghalen (wat zwaar is, fysiek en emotioneel) achter de rug is er een gesprek komt met de zorgcoördinator van het huis, waarin jullie (alleen de kinderen) gaan afstemmen wat ieder gaat doen. wonen in het verzorgingshuis is een nieuwe fase. De angst dat vader zich weer verwaarloost is begrijpelijk, maar het is de vraag hoe dat in de nieuwe situatie wordt ondervangen: wie doet wat.
Dan kan ook besproken worden in hoeverre zelfredzaamheid bevordert moet en kan worden.
Het gaat dan niet zozeer om de vraag wat elk kind vindt dat een ander moet doen, maar vooral om de vraag hoe je binnen de nieuwe leefsituatie van vader de zorg optimaal maakt. En dan is het uitgangspunt: ieder doet wat hij/zij kan.
De appende zus is erg vervelend. Misschien kan je man haar een appje terugsturen met het verzoek of zij dan op dat moment bij ju thuis komt om de was te doen, of iets anders wat jij niet kunt. De last van een zorgenkind en een zieke vrouw kan door anderen ook ervaren worden als 'nooit beschikbaar' 'ik heb ook wel eens wat' 'maar dan kan je toch nog wel....' . Vaak hebben mensen geen beeld van wat het concreet in het dagelijkse leven betekent.
Mensen die alles krijgen en toch klagen zijn vervelend. Mensen die alle zorg naar zich toetrekken en op basis daarvan vervolgens menen dat zij het betere kind zijn en de ander kunnen gaan vertellen wat die moet doen, die zijn ook heel vervelend.
Het eerste probleem ligt toch in de onderlinge communicatie, waarbij je man kan kiezen of hij gewoon zijn grenzen aangeeft (ik doe de financiën. punt) of dat hij zijn zussen meeneemt in alle beslommeringen die hem ook boven het hoofd hangen (werk, zieke vrouw, zorgenkind), met als risico dat zij zich daarmee gaan bemoeien en je man vertellen hoe hij dat anders aan moet pakken.
Anderzijds: stel je voor dat je op vakantie kunt als er goede opvang is voor je zorgenkind, dan zou het ook fijn zijn als je kind (of kinderen) bij een van de zussen kan logeren, al is het maar een weekendje.
Je kunt zelf zien of er iets is wat je in huis meer of anders kunt doen om je man daar zoveel mogelijk te ontlasten. Je kunt het ook met je oudste bespreken. Hij heeft nu een heel lange periode vrij en je kunt best open zijn over de zorglasten die er zijn en samen bekijken wat hij kan doen om het ook voor je man een beetje lichter te maken.

Tsjor

Triva
Boodschappen doén

kost veel tijd waarbij niemand bij de vader is. Niet handig dus. Zeg dat jullie even niks méér kunnen doen maar wel het bezorgen vd boodschappen willen regelen, en als dat teveel is, betalen.

Pagina's