Home » Forum » Is dit normaal 2

Is dit normaal?

25 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Momoftwo
Is dit normaal?

Hallo,

Titel zegt het al, is dit normaal?
Mijn schoonouders kwamen afgelopen zondag op de koffie. Schoonmoeder nam een appeltaart mee voor bij de koffie.
Na het avondeten vroeg onze dochter of ze een stukje appeltaart mocht. Ik heb me rot gezocht. Zelfs in de vriezer.......
Wat bleek ze had weer meegenomen?
Ik vind het persoonlijk onbeschoft vooral als je niet zegt dat je het mee gaat nemen.

Vandaag maar eens een appeltaart bakken en de reacties lezen.

Fijne dag!

Knurf
Stel je niet zo aan

Het is maar taart.

Hangkous
Mijn schoonmoeder kennende

Zou dit ook kunnen gebeuren, voorop gesteld dat ze taart zou hebben gebakken en meegenomen.
Het is dan namelijk haar taart.
Maar gelukkig bakt ze nooit en neemt het ook niet mee naar hier.
Mijn taart gaat wel eens mee die kant op maar dan altijd voor iedereen een stuk, nooit de hele taart.
Dit om te zorgen dat schoonmoeder ook nog wat gezonds eet en niet taart als lunch, taart bij de thee en taart als diner.

Of het normaal is, geen idee. Volgende keer de hele taart verdelen en voor de kinderen die niet thuis zijn een stuk verstoppen.

Floria
Haha

Deed ze dat hier maar! Ik kan hem iedere keer weggooien als ze onaangekondigd een zelfgebakken appeltaart voor 12 man meeneemt en we zelf al taart hebben voor het juiste aantal gasten (zeg 8 of zo).

Momoftwo
Stel je niet zo aan

Hahaha lekker aanstellerig in de ochtend.
Ik vroeg het me gewoon af. Aangezien ik dat nooit zou doen.
BTW als je iets geeft dan is het niet meer van jou

Dees
Ze heeft toch gegeven

Klopt ze heeft iedereen een stuk taart gegeven en de rest weer meegenomen.

Raffie
ach

misschien een beetje vreemd, dat wel, meer ook niet.

Ik zou het ook kunnen doen, bijvoorbeeld als mijn bakvorm er nog omheen zat. Zou het dan wel even zeggen, of vragen: zal ik de rest weer meenemen of willen jullie vanavond nog een stukje?

Taart meenemen voor bij de koffie kun je ook zien als: jij zorgt voor de koffie, ik voor de taart. Dus niet als iets dat je geeft, snap je?

Jasmijn
beetje vreemd wel ;-)

Haha nou ja, ik vind het ook best vreemd. Maar goed, dit is blijkbaar bij haar de gewoonte? Volgende keer dus inderdaad nog vragen of je een stuk mag bewaren voor iemand die er niet is?

Enna M.
nouja...onbeschoft?

Beetje ongenuanceerde uitspraak van jou. Misschien vond je schoonmoeder die taart zelf wel hartstikke lekker :-). En wat Floria zegt.... gelukkig blijf je niet zitten met een halve taart die je naderhand moet weggooien.

Margotje
ja wel raar

Ik vind het gek, vooral als ze het niet even zegt. Als ze het altijd doet, is het nog vreemder. Mijn schoonmoeder geeft altijd iets aan de kinderen maar daarna pakt ze het weer af om het zelf te houden. Als we bij haar zijn dan. Als ze hier is, geeft ze niks. Mijn partner kent dit al van jongs af aan: moeder zegt "wil je dit hebben?" Als ze dan "ja" zei, kreeg ze het expres niet. Zo gek

Watervrouw
Beetje raar

Wat ik me dan afvraag, toen jij of jullie haar uitzwaaiden zag je toen niet dat ze de taart weer mee nam?

# Margotje, dat is heel raar, de kinderen krijgen dus nooit kadootjes die ze mee naar huis mogen nemen?

Margotje
watervrouw

# Margotje, dat is heel raar, de kinderen krijgen dus nooit kadootjes die ze mee naar huis mogen nemen?

Precies. Zo is het, Heel raar. Het gaat dan meestal om flutdingetjes als vier kleine potloodjes of een fluffy diertje wat je ergens bij kreeg...
Het is ook niet aan haar uit te leggen dat het raar is. Dan zegt ze "nee ik wil het hier houden, dan kunnen ze er hier mee spelen". Kinderen vinden het inmiddels wel best. Oma is een beetje gek in die dingen. Mijn partner wordt er nog steeds helemaal eng van. maar dat komt natuurlijk omdat ze zo'n verleden met haar heeft.

Lou
Momoftwo

Misschien eens aan je man vragen of dit normaal gedrag is voor je schoonmoeder? Wellicht doet ze het altijd al zo, en zie je het nu pas voor het eerst.

Ik vind het niet zo raar eigenlijk. Ik bak nooit taarten maar als ik iemand op de koffie zou krijgen en we eten samen de helft van haar zelfgebakken taart op, dan zou ik geloof ik niet erop rekenen dat de andere helft ook nog voor mij is.

Amsterdamse
Heel raar

Ik vind het echt heel raar om de resten van een meegenomen taart weer mee terug te nemen. Nog nooit van gehoord en gelukkig ook niet meegemaakt.
Hetzelfde als de halve fles wijn mee terug nemen, of de overgebleven bonbons. Je neemt iets mee voor de gastvrouw en -heer, en dat neem je niet weer mee terug.

Knurf
Ach

Een vriend van me zag bij een uitvaartplechtigheid een bejaarde dame die wat belegde broodjes in een servetje wikkelde en in haar tas stopte. Ik kijk nergens meer van op.

Tops
Aan de andere kant:

Nou en? Het was haar eigen taart, ze heeft gedeeld en klaar. Of viel het tegen dat je dochter niet van de taart kon eten?

Ik vind het een geval " het zal wel" en het woord onbeschoft vind ik buiten proportie.

Is het hip om tegenwoordig de pest aan je (schoon)ouders te hebben of is dat met name op OO zo?

Caesar
Ja normaal

Ja, het is normaal.
Het is volkomen normaal om problemen te maken met je schoonmoeder. Hele volksstammen doen het.

AnneJ
De norm - 1/4 heeft er stress van

https://www.oudersvannu.nl/nieuws/onderzoek-band-schoonmoeder-vaak-nog-s...

"Uit een onderzoek van Netmums.com onder 2000 vrouwen blijkt dan ook dat een kwart van de moeders de omgang met hun bemoeizuchtige schoonmoeder een van de meest stressvolle kanten van het ouderschap vindt"

Net als bij overspel en scheiding is het niet de norm maar er zijn wel veel mensen die het als een probleem ervaren.

Ik geeft toe, het was wel wennen, en ik was het zeker niet altijd met haar eens, maar ik had een lieve schoonmoeder, de moeder van mijn ex.

Overigens een vrij onschuldige abberatie om je taart na uitdelen weer mee naar huis te nemen. Ze kan ook best vergeten zijn om het even te melden dat ze met het restant nog wat plannen had.

Jasmijn
de cadeautjes

Op zich vind ik dat van de cadeautjes niet eens zo heel vreemd. Mijn moeder had ook veel spulletjes in haar huis voor de kinderen om daarmee te spelen als ze bij haar waren. Ik geloof dat ze het waarschijnlijk niet als cadeautje gaf maar gewoon liet zien, kijk wat ik voor jullie heb? Ik vond het ook altijd wel een beter idee als ze die spullen bij oma lieten 1) omdat ze dan daar ook wat te spelen hadden en 2) thuis hadden we al genoeg zooi.
Misschien is dit ook de opvatting van oma?

En van de taart...misschien wilde ze graag de taartvorm/schaal waar hij in zat o.i.d. weer terughebben en dacht, dan neem ik de taart ook maar mee, niemand wil hier meer? Misschien is het toch een idee om het haar gewoon eens te vragen, waarom ze hem eigenlijk weer mee naar huis nam?

Margotje
Jasmijn

Ik weet niet of je met je opmerking over cadeautjes reageerde op mijn verhaal over mijn schoonmoeder? Ik snap het wel vanuit jouw verklaring maar bij mijn schoonmoeder zit overall raar gedrag als het over iets weggeven gaat. Ze wil geven, bedenkt zich dan, houdt het de ander voor, die wil het hebben, en dan geeft ze expres niets.
Zo zei ze eens waar ik bij was tegen mijn partner "wil jij deze schoenen?" Ja zei mijn partner, wil ik wel. "nou ik houd ze toch zelf" was het antwoord.
Ze begint bijvoorbeeld ook een maand voor mijn partners verjaardag bijna iedere dag te bellen "wat wil je voor je verjaardag?" Partner is eerst nog welwillend "boek, leuke vaas, kaarsen" Schoonmoeder wuift het dan weg "nou ja we zien wel" of "nee vind ik niet leuk". Zo gaat dat een tijd door. Partner wordt er gek van, ik zie het met lede ogen aan. Uiteindelijk krijgt partner niets voor verjaardag en schoonmoeder verwijt het haar ook nog "niet zo leuk he? Niks voor je verjaardag?"
Snap je dat binnen dat kader kinderen cadeautjes geven en dan zelf houden bij ons ook tot verzuchting leidt?

Paperclip
Niet op ingaan dan maar

op dat soort vragen. Gewoon zelf zeggen dat je niks hoeft, of zeggen dat ze zelf iets mag bedenken.
De taart zou ik lekker laten zitten, zo doen wij dat ook wel eens, zou ik niks achter zoeken.
En verder accepteren dat schoonmoeder 'afwijkend' is in haar gedrag. Of dat niet accepteren de contacten drastisch inperken. Het is maar net hoe moeilijk haar gedrag is en hoe zwaar het voor je partner (en jou) weegt om wel contact te houden.

Raffie
Margotje

ehhh heeft jouw schoonmoeder een verstandelijke beperking? Ik krijg een heel raar beeld... :)
Lijkt me iemand om niet serieus te nemen.

Margotje
tja niet op ingaan

Dat raadde ik mijn partner natuurlijk ook aan. En dat probeert ze dan ook al jaren... Zegt ook "oh maar ik hoef niets hoor, fijn als je er bent" "of : "we doen er dit jaar niets aan" maar... dat pikt mevrouw totaal niet: zij als moeder heeft heeft recht op iets te geven (wat ze vervolgens dan niet doet) en dan wordt alles nog erger: huilbuien, verwijten (ondankbare dochter! je bent altijd zo ondankbaar geweest bah, ik mag ook niks van jullie, ik heb er zo'n verdriet van), meer van dat soort aanstellerij.

Ja we vermoeden ook een stoornis. We moeten haar zien als een klein kind. Mij lukt dat beter dan mijn partner omdat het gedrag natuurlijk oude shit triggert. Zo was ze ook als moeder met haar liefde namelijk.

Ja je kunt haar uit je leven gooien, maar dat is ook weer zoiets: een eenzaam vrouwtje van 85, waar de kinderen toch aan gehecht zijn

Paperclip
Dan zou ik de lijn bewandelen

dat ze alleen nog in jullie leven fungeert als oma van de kleinkinderen. De kinderen weten niet beter, die kennen haar zoals ze is, dus zullen haar gedrag als normaal ervaren. Er zit niet de pijn en frustratie van je partner bij. En verder zou ik haar dan zoveel als mogelijk negeren. Dus niet actief breken met haar, maar het contact tot een minimum beperken. Niet bellen, en telefoontjes regelmatig naar de voicemail laten gaan. Is ook niet ideaal maar zorgt hopelijk wel voor meer rust bij jullie.
Heeft jouw partner nog broers of zussen, of zelf een partner? Dan kun je het ook eens met hen bespreken, kijken of zij nog helpende zienswijzen hebben.

Ik zie nu dat ik Momoftwo en Margotje als 1 persoon heb gezien, maar dat is natuurlijk niet zo, sorry daarvoor.

Margotje
paperclip

Ja die lijn volgt partner al jaren, maar ze glipt er tussendoor en is daar een pitbull in. Als ze mijn vrouw niet via de telefoon kan bereiken, staat ze hier op de stoep. Dan zien de kinderen haar: ha oma! Ze beantwoordt al de helft van de telefoontjes niet maar als ze dat te weinig doet, volgen er zaken als oma die op de stoep staat (of zelfs op haar werk langs komt, of in een lunchroom waar ze weet dat ze met vriendinnen afspreekt) of kaartjes aan de kinderen " vraag aan je moeder of ze me alsjeblieft wil bellen" Complete terreur dus.

Partner is enig kind, mijn schoonmoeder heeft verder geen familie. Dat maakt het nog gecompliceerder.