Home » Forum » Kinderachtig

kinderachtig

19 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
aleid
kinderachtig

Tenminste, zo voelt het. Een vriendin van me had een jaar geleden problemen. Ik heb haar een hulpverlener aangeraden die ook mij hielp. Tot zover niets aan de hand. Behalve dan dat deze hulpverlener het wel eens heeft over haar. Geen dingen die ik niet al weet, dus nou ja. Nu vraagt vriendin me gisteren wie mij ondersteunt bij afvallen en andere leefstijlgerelateerde zaken. En vandaag wie mijn pianodocent is want ze wil ook piano leren spelen. Het voelt alsof ze langzamerhand mijn leefsfeer aan het binnen dringen is.
Ik moet er nog op kauwen, maar herkent iemand dit?Wat doe je ermee? Of doe je er niks mee?

aleid
ps

ik bedoel: ik vind mezelf kinderachtig en toch stoort het me - ergens.

wadje
hulpverlener

sorry, geen antwoord op je vraag, maar als die hulpverlener het met jou heeft over een andere client, dan zou ik daar snel weggaan. Want dan heeft hij/zij het misschien ook wel over jou met anderen.

Chiquita
een hulpverlener??

die jou weer dingen vertelt over haar? Dat zou voor mij teken zijn van 'wegwezen hier'. Tja, laat dat andere even bezinken, vind je het nog steeds niet lekker voelen dat ze in jouw leefsfeer komt, dan geef je de naam toch niet :-)

Enna M.
dubieus inderdaad

Het ligt er misschien aan wat die hulpverlener aan jou heeft verteld over die vriendin.... als je in een praatje over haar wat koetjes en kalfjes bespreekt, mwah. Anders zou ik mijn twijfels hebben bij deze hulpverlener.

Wat betreft de dingen die je vriendin van je wil overnemen, dat klinkt wel irritant. Als jij -ik noem maar wat - enthousiast praat over je diëtist dan snap ik wel dat zij die misschien ook wil. Dezelfde pianoleraar willen..... dat zou ook nog kunnen. Maar ik proef uit je bericht dat je jullie vriendschap anders waardeert dan zij. Misschien is ze onzeker en ziet ze in jou een soort ideaalbeeld. Om haar niet te kwetsen zou ik er niet te moeilijk over doen, maar ook niet al te enthousiast reageren op haar plannen. Misschien heeft ze het dan wel door.

Los las
Maar

Wat is het probleem dat ze ook misschien dezelfde piano leraar en afvalcoach neemt?

Knurf
Kinderachtig of niet

Als jij die info niet wilt geven, geef je die niet. Je bent niks verplicht.

aleid
zeg ik lekker

niet. Klinkt zo kinderachtig. Dus heb ik gewoon de namen gegeven maar zonder enig verder enthousiasme. Dat komt het meest overeen met hoe ik het ervaar....

Los las
Maar nogmaals

Wat is het probleem? Misschien moet je dat voor jezelf nagaan?

Los las
Ik

Begrijp het namelijk niet.

Jo Hanna
Passief agressief

En dan hoop je dat zij aanvoelt dat ze niet in zee moet gaan met deze mensen? Ik denk dat je aan de oppervlakte blijft hangen met je oordeel ‘kinderachtig’ over jezelf. Jij ervaart het als grensoverschrijdend. Neem dat serieus. Of je gaat de diepte in en voelt dat wat ze doet geen bedreiging voor jou is en dan deel je de informatie. Of je blijft je ongemakkelijk voelen en bewaakt je eigen (misschien irrationele, maar waarom zou dat niet mogen?) grenzen op een heldere manier. Wat je nu doet is voor geen van jullie beiden effectief.

Groet,
Jo Hanna

PS ik vind die therapeut ook enorm grensoverschrijdend. Praten over een cliënt met een andere cliënt is not done. Ook daar is assertief optreden dringend noodzakelijk.

Knurf
Ik wel

Ik zou ook niet willen dat kennissen al mijn hobbies of afspraken overnemen en dan ook nog bij dezelfde persoon of instantie.

mirreke
Meestal

is er een reden of aanleiding voor een dergelijk gevoel.

Want op zich hoeft het natuurlijk geen probleem te zijn om namen door te geven. Misschien is het voor iemand lastig om zelf goede hulpverleners of coaches te vinden, of wil iemand graag een hulpverlener, afvalcoach of pianolerares die gebleken goed is, net zoals ik liever een hulp in huis heb van wie ik via via de naam doorgegeven heb gekregen.

Maar blijkbaar vind jij het grensoverschrijdend worden. Je noemt erbij dat de hulpverlener wel eens over haar praat. Dat vind ik zelf erg fout. Daar zou ik zeker wat van zeggen tegen de betreffende hulpverlener.

Maar er is dus iets waardoor je dit voelt. Dat zou ik zelf eens willen onderzoeken. Ga bij jezelf na waarom je dit zo ervaart. Blijkbaar zit je ermee, want je vindt het een kinderachtig gevoel van jezelf.

Maro
hm

Voor sommigen mensen lijkt het een vorm van 'bonding' te zijn als ze dezelfde dingen als jij doen/dragen/hebben.
Dat ze eigenlijk op je wil lijken of zo. Dat is wat kinderlijk gedrag (mocht het zo zijn). En het kan dan ook weer dat de ander dan geirriteerd is: zoek zelf een coach of yogaleraar of wat dan ook.
Als het een patroon is, kan ik me voorstellen dat het irritatie oproept. Niet eens kinderachtig dan, gewoon erg gevoelig voor een soort 'identity theft'. Er is een film over dit fenomeen, maar daar gaat het veel veel verder: Single white female.

Knurf
Mirreke

'Misschien is het voor iemand lastig om zelf goede hulpverleners of coaches te vinden, of wil iemand graag een hulpverlener, afvalcoach of pianolerares die gebleken goed is, net zoals ik liever een hulp in huis heb van wie ik via via de naam doorgegeven heb gekregen.'

Misschien komt het doordat het hier én én is. En de therapeut, én de dietist én de pianoleraar. Ik ben geen Gouden Gids :-)

Jo Hanna
Precies Knurf, de afhankelijkheid

En een soort ‘leiderschap’ wat je dan in de schoenen geschoven krijgt (al is het maar gevoelsmatig). Dat zou mij ook benauwen.

Groet,
Jo Hanna

William
Los las

Iedereen begrijpt het wél, behalve jij; misschien moet jij eens nagaan hoe dat komt ?

Knurf
Jo Hanna

Inderdaad, met bij de ander een soort gemakzucht of zelfs afhankelijkheid. Ik krijg er in ieder geval een onprettig gevoel bij. Leef lekker je eigen leven 😈

Los Las
William

Nou iedereen :-)