Home » Forum » Man heeft lange affaire gehad

Man heeft lange affaire gehad

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Muvi
Man heeft lange affaire gehad

Beste allemaal,

Ik heb lang getwijfeld of ik hier iets zou posten. Ik heb eerst vanalles mee en terug zitten lezen van mensen in een vergelijkbare situatie maar ik ben toch een nieuw topic gestart. Om alles van me af te schrijven, maar vooral in de hoop lotgenoten te vinden, want ik voel me inmiddels wanhopig.

Lang verhaal kort, man en ik zijn 12 jaar samen. 3 kinderen, 3x huilbaby's die meer dan het eerste jaar heel slecht sliepen. Hele avonden met een huildende baby rondlopen. Niks leek te helpen. Die fase zijn we nu gelukkig voorbij. De jongste is ruim 1 en slaapt nu meestal goed.
Maar in de tijd dat we (en vooral ik door ook nog een te trage schildklier) zwaar oververmoeid waren en elkaar ook volledig kwijt leken te raken is man dus een affaire met een 10 jaar jongere vrouw aangegaan. Dit heeft ruim een jaar geduurd. In dat jaar (maar ook daarvoor al) voelde ik me zo alleen. Hij was er in feite helemaal niet voor mij en ons gezin. Maar ik kon nooit tot hem doordringen. Nu blijkt dus die verschrikkelijke affaire een grote rol te hebben gespeeld.
Ik weet niet meer wat ik moet. Totaal kapot van verdriet dat hij mij en ons al die tijd zo heeft laten vallen en dan ook nog met een ander er vandoor gaan. Het liefste zou ik bij hem weg gaan, maar het idee aan een gebroken gezin maakt me ook weer intens verdrietig.
Hij heeft spijt, heel veel spijt. Hij is ook anders nu. Hij is er echt voor de kinderen en niet maar half (lastig te omschrijven maar het voelde altijd alsof hij liever ergens anders was). We hebben ook goede gesprekken gehad die meer diepgang hadden dan gesprekken van de afgelopen jaren. Maar steeds als ik denk alles te weten kom ik toch nog weer nieuwe dingen te weten.... dingen die het nog erger maken in mijn hoofd.

Heeft iemand in een soort gelijke situatie gezeten? Hoe ben je er mee om gegaan? Ben je gebleven voor de kinderen?

fenna
Patroon

Hier zijn, zoals je al had gelezen, al talloze draadjes over geweest die allemaal hetzelfde patroon hebben. Het grootste gedeelte zegt dat je bij hem moet weggaan omdat hij je zo belazerd heeft en dat hij het weer zal doen omdat hij ermee weggekomen is een jaar lang en als je bij hem blijft blijft hij ermee wegkomen. Dan zijn er een paar hier die vinden dat je moet blijven want dat hebben zij ook gedaan, ook al hebben ze lang getwijfeld en alle twijfels hier besproken. En dan zijn er nog een paar die niet zo stellig zijn.

Maar jij bent de enige die erover kan beslissen.
Ga je weg dan is er de scheiding, het gebroken gezin, de zoektocht naar een nieuw huis, er alleen voorstaan met drie kinderen de ene week en de andere week alleen in een huis zitten, je kinderen missend.
Blijf je dan heb je een gezinsleven waarin je de taken wat verdeelt, waarin je financieel wat ruimer zit en waarbij de kinderen opgroeien met een vader en moeder die samen zijn. Maar dan moet je je wel over zijn langdurige ontrouw kunnen heenzetten en erop willen vertrouwen dat hij het niet weer doet.

De zin waarin je schrijft dat je denkt alles te weten maar steeds achter nieuwe dingen komt is voor mij een heel erg rode vlag. Wie weet kom je ook nog achter andere vrouwen, het verbaast me niks. Dat hij je een jaar om de tuin heeft kunnen leiden in een tijd waarin jij hem zo hard nodig had met een huilbaby en twee kleine kinderen vind ik harteloos. Jij thuis overleven en hij goede sier maken met een ander.
Wat gaat hij doen bij de volgende tegenslag? Kind langdurig in het ziekenhuis, jouw ouders die zorg nodig hebben? Is hij dan thuis of vlucht hij in de armen van een jong blondje om de problemen thuis te ontvluchten?

Heel veel sterkte.

Fenna

Pits
Waarom

Waarom kom je nog steeds achter dingen? Heeft hij niet alles verteld? Wilde jij het wel of niet wetrn? Loog hij erna nog?

Miss
Muvi

Je kunt in deel doorgaan na ontrouw mijn verhaal lezen... Ik schrijf vanaf deel 4 mee.

Ik kwam ook steeds achter " nieuwe dingen " maanden later. De enige remedie voor mij was niets meer vragen, geen details meer vragen, geen dingen op zoeken, stoppen met checken.
Geen ogen sluiten, dat absoluut niet, maar nadat ik geconfronteerd werd doordat ik het zelf vroeg bij therapie ben ik na vrouw nummer 4 met alles gestopt te vragen en te benoemen. Ik wist genoeg. De ondragelijke pijn daar steeds mee geconfronteerd te worden ( zoals je ook zegt ) was totaal niet helpend, en zakte ik alleen maar verder in het dal.
Dus nee ik weet nog steeds niet de hele waarheid, zijn waarheid. Waar ik ook nooit meer áchter kom. Dat voor mij nu, ander half jaar later ook totaal niet meer relevant is. Omdat ik niet de drang meer heb nog meer te horen te krijgen. Het totaal niet belangrijk meer voor me is omdat hij zoals gebleken is compleet onbetrouwbaar is.
Dat beeld kun je tijdens je puzzel steeds duidelijker schetsen.
Hoe ik er mee om ben gegaan?
Overlevingsstand aan, door gaan, door denderen en nu geregeld de stoptrein nemen..
Ik heb enorm hard aan mijn eigenwaarde en zelfliefde gaan werken en laat ik de geschiedenis voor waar hij is.
Dus een eerlijk antwoord op je vraag: ja hoofdzaak 1 is dat ik er nog bij hem ben omdat ik mijn kind geen dag wil en kan missen. De toekomst zal uitwijzen wat er gebeurd.
Probeer eerst jezelf weer op de rit te krijgen. Ik ervaar dat als een heel proces.

tsjor
Cognitieve therapie?

'Maar steeds als ik denk alles te weten kom ik toch nog weer nieuwe dingen te weten.... dingen die het nog erger maken in mijn hoofd.'Je eigen hoofd is nu dus het grootste probleem. Ik heb een keer cognitieve therapie gehad en dat hielp mij om denkweggetjes die al platgetreden waren en daarom ok zo lekker liepen, maar altijd op een dood punt eindigden, om die denkweggetjes te verleggen. daarvoor moet je trainen en oefenen: die nieuwe denkweggetjes moeten platgetreden paadjes worden en de andere denkweggetjes moeten overwoekerd raken.
Bijvoorbeeld: zodra je het denkweggetje naar zijn ontrouw inslaat kun je ook denken: maar hij koos voor mij!
Ik ben geen therapeut, dus er zijn zeker mensen die meer bedreven hierin zijn dan ik.
' Ben je gebleven voor de kinderen?' Mij lijkt dat je meer redenen hebt om te blijven dan alleen maar de kinderen. Je man zou ook wel eens een goede reden kunnen zijn. Hij heeft de moeilijkste periode niet goed doorstaan, maar hij pakt het nu wel goed op.

Tsjor

Hanny61
Geen ervaring

Maar mijn gezonde verstand zegt, dat je altijd nog uit elkaar kunt gaan. Je geeft aan dat hij veranderd is. Is dat voldoende voor jou? Kun je deze afschuwelijke periode achter je laten, zonder verwijten? Misschien is het nu nog allemaal te vers. Laat het wat bezinken en bedenk wat je nodig hebt om met hem verder te kunnen. Zoals gezegd, uit elkaar gaan kan altijd nog.

Muvi
Hopeloos

Bedankt voor jullie reacties.
De dingen waar ik steeds achter kom is dat hij het probeert af te zwakken, niet eerlijk is over wat het geweest is. Eerst stelde het niet veel voor, gebeurde het alleen na feestjes en nu weet ik dat het een hele relatie is geweest waarbij ze serieus hebben gesproken over samen verder gaan. Dat ze hele dagen (zeer pikante) berichten naar elkaar stuurden. Het feit dat ik steeds weer achter meer dingen kom maakt het extra pijnlijk, al blijft het feit dat hij vreemd ging natuurlijk niet anders. Dat bedoel ik met in mijn hoofd wordt het dan nog erger.

Gisteren is het volledig uit de hand gelopen.
Die griet had hem een bericht gestuurd. Of hij wel besefte hoe het voor haar was. Dat ze ook veel verdriet heeft en dan ineens niks meer hoort. Dat ze voelde als de grootste fout van zijn leven.
Ik heb gereageerd, dat ze dat inderdaad was en of ze ons met rust wilde laten, dat ze al voor genoeg verdriet had gezorgd.
Daarna heb ik haar gelijk geblokkeerd. Kennelijk was ze met een groep want haar broer en vriendinnen gingen ineens berichten sturen. En dan naar mij dreigen dat ik niet zulke dingen moest zeggen want anders....
Alsof zij hier het slachtoffer is! Hij had al met haar gebroken voordat het uitkwam en hij had haar dus al duidelijk gemaakt dat hij met zijn gezin eruit wilde komen. Daarna had ze al een keer contact met mij gezocht en dan nu dit er nog bij.

Ik weet het allemaal niet meer. Man heeft ook oprecht verdriet maar door zijn leugens vind ik het steeda moeilijker om alles te geloven....

tsjor
Bericht aan hem

Waarom ga jij daarop reageren? En dan een explosie aan betrokkenen. Jemig. Social media is ook niet alles.
Je kunt je toch goed voorstellen dat zij verdrietig is nu ze hem kwijt is? Dat is toch ook jouw verdriet? Maar het verdriet van haar is niet jouw probleem, dat is het probleem van je man. Hij had haar toch kunnen antwoorden?
Wat betreft later ontdekken, ben je dan nog op zoek naar dingen? schrijf alles op wat je wil weten en vraag je man om één keer eerlijk te zijn en beloof hem dat je daarna stopt met vragen. Ook voor jezelf, want je maakt jezelf zo ziek. Het berichtje van 'die griet' laat juist zien dat hij wel degelijk knopen doorgehakt heeft.
Wat voor jou telt is dat hij al zelf, in het verleden, een duidelijke keuze heeft gemaakt voor jou. Zonder dat je hem daartoe hebt gedwongen of zoiets. Het was en is nog steeds zijn keuze. Voor jou. Of wil je die keuze niet geloven? Is het beeld van de versmade vrouw, in de steek gelaten door een schuinsmarcheerder, aantrekkelijker dan het beeld van een vrouw die een liefdevolle relatie heeft met een man, die in het verleden een grote fout heeft begaan? Wil jij de vrouw zijn die elke nagel uit het verleden boven water wil krijgen (en houden) of wil je kijken naar de toekomst van jou en je gezin?
Trek je mooiste kleren aan, maak er een feestdag van, ga samen iets gezelligs doen, laat hem jou verrassen met een mooi sieraad als bevestiging van jullie nieuwe start. Hij heeft jou opnieuw zijn ja-woord gegeven en jij hebt het dubbel en dwars verdiend.

Tsjor

Miekemieke
rouw

Muvi laat je mooiste kleren nog maar in de kast hangen en voor de feestdag die Tsjor je aanraadt is het nog veel te vroeg.
Komende periode is er een van een soort van rouw, je bent het vertrouwen in je man kwijt. Dat is niet ineens meer terug.
Zorg de komende tijd goed voor jezelf en stop je verdriet niet weg.

Miss
Muvi

Toen mijn man zelf alles al geblokkeerd had kwam ik erachter net als jou.

Ik kreeg echt geen hiep hiep hoi wat ben ik blij dat hij er zelf mee gestopt was gevoel.
Ik voelde alleen maar de pijn dat hij er mee gestart was, zich mee had laten zuigen, er zelf naar " op zoek was gegaan"
Bij mij gaf dat geen gevoel van wat ben ik blij dat hij voor ons koos, zoals tsjor beschrijft.

Eerder wat is er gebeurd en waarom koos hij die uitweg?
Dat lijkt mij relevanter. Een deel weet je al, de tropen jaren waren extra zwaar en hij koos een uitvlucht. Nu is het juist de vraag hoe gaat hij daaraan werken?
Wil jij therapie? Wil hij dat?

Ik lees dat je te maken hebt met een échte, ze zet haar tanden volledig in jullie. Ze wist toen ze zijn minnares werd dat ze op een tweede plek kwam en word dat voor haar nu pas werkelijkheid.
Dat betekent dat ze ook in rouw zit.

Ook noem het een zwaar, zwaar rouwproces. Het is alsof er iets dood is. Een gevoel, een wij gevoel. En dat kan hersteld worden, alleen vind ik dat persoonlijk nog veel te vroeg.
Zoals ik al zei ga eerst jezelf op de rit krijgen. Laat je pijn komen en gaan, neem fijne mensen in vertrouwen.

Wij gaan weer starten met hulp, zelf na deze periode nog.
Dus hou goede moed, scheiden kan idd altijd zoals gezegd. Die gedachte heb Ik ook.

Miss
Sorry

Voor de spelfouten.

Ik zou nog zo veel meer willen posten. Ik wens je veel sterkte.