Home » Forum » Misschien time out helpt tegen scheiding

Misschien time-out helpt tegen scheiding

3 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Johnno
Misschien time-out helpt tegen scheiding

Drie kinderen waar ik veel voor zorg, maakt het moeilijk om er tijdelijk uit te stappen, maar ik word gek van m'n vrouw. Ze blijft maar klagen en afgesloten zijn, afstand houden. Ze is alleem met zichzelf bezig of anderen als ze vrolijk is. Zodra ik in de buurt ben, veranderd haar stem, houding, opgewektheid wort moeheid. Ze zoekt ruzie, is hoogst beledigd over kleine dingetjes die ze zelf ook fout doet. Ze ziet mijn pogingen niet om contact te maken, zegt ze. Zij zegt dat we met een deskundige moeten gaan praten maar dat hebben we al is gedaan en toen bleek later dat ze tijdens die hele therapie verzwegen had dat ze vreemd was gegaan. Ze liegt keihard als het haar uitkomt. Dus ik heb niet zoveel vertrwouwen in praten. Misschien als ik een paar maanden wegga, dat ze dan weer ziet dat ik een goede, leuke man ben en dat ze niet zo moet klagen en zuigen en ruzieeen. Maar ze is niet zo goed in de huishouding en de opvoeding dus dat wordt heel zwaar voor haar.

koentje
Dus

je vindt het vanzelfsprekend om dan maar weg te gaan, de zorg voor de kinderen vooral bij haar te laten , terwijl jij veel voor de kinderen zorgt?
En dan moet ze ook nog ophouden met ruzie maken en klagen?
Ik vraag me af of je inderdaad zo'n goede leuke man bent; het klinkt eerder als iemand die verongelijkt is.

Draai het eens om, vraag haar enkele maanden apart te gaan wonen en eens goed na te denken over wat ze nu eigenlijk wil.
Met een deskundige gaan praten lijkt me helemaal geen gek idee; misschien kun je met haar afspreken dat ze om te beginnen eerlijk is?

Anja
Klinkt als..

Zo te lezen lijkt het erop, tenminste wat ik denk, dat jouw vrouw gewoon ontzettend moe is van de zorg voor de kinderen en het huishouden en dan ook vrolijk en opgewekt moeten zijn...
Het komt me bekend voor eerlijk gezegd. Ik was ook erg vervelend als mijn man thuis was, want hij deed nooit iets in huis tenzij ik het vroeg en ik had het gevoel dat alles op mijn schouders neerkwam. Ik kreeg ook nooit eens positieve aandacht van mijn man, hij zag mij gewoon niet meer staan. Daardoor werd ik ook chagrijnig als hij er was en ergerde me veel.
Wij zijn er wel over gaan praten met een deskundige. Mijn vervelende houding kwam doordat ik teleurgesteld in de relatie was.
Denk daar eens over. Wat verwacht ze van jou, kun je dat waarmaken, misschien met betrekking tot jouw taken in huis en met de kinderen. Even weggaan is geen optie denk ik.

Onderwerp gesloten