Home » Forum » Moeder

Moeder

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Zwartje
Moeder

Hoi

ik wou het even hebben over onze moeder.
Ze negeert steeds onze wensen, mening en doet puur haar eigen zin, of wij (mijn broer en ik) ons daar nou goed bij voelen of niet.

Ik geef enkele voorbeelden.
Het kind van mijn broer is jarig vandaag. Onze moeder gaat ongevraagd om 7u30!!!! deze morgen daar aanbellen om het kind te gaan feliciteren. Iedereen is op dat moment erg druk en heel het ochtendritueel komt in het gedrang.Ze praat dan enkel met de kinderen en niet met haar eigen zoon. Die wordt compleet genegeerd.
Als hij haar een doodnormale vraag stelt, wordt hij uitgemaakt, dan zegt ze dat hij domme vragen stelt. Mijn broer is het zat en kan het niet meer opbrengen om haar 'graag te zien'.
Ze haalt ongevraagd zijn kinderen af van school (tijdens de speeltijd, als de school nog niet eens gedaan is). Broer was doodsbang 'waar zijn mijn kinderen'. Als hij haar erover aansprak, reageerde ze als volgt: 'ik ben een monster, een kinderontvoerder, ik doe nooit wat goed'. Het besef 'oei, ik ben te ver gegaan', komt bij haar nooit.

Bij mij ook, ze regelt achter mijn rug om allemaal dingen om met mijn kind op stap en zelfs op vakantie te kunnen gaan. Ze bespreekt dit met mijn kind en NIET met mij. Ze wil 5 dagen naar Spanje met mijn kind. Ik zie mijn kind maar 2 weken per maand door een scheiding. Als ik mijn moeder zeg dat ik niet wil dat ze op reis gaat met mijn kind, begint ze me te schofferen. Ze zegt dan 'ach stel je een keer niet zo aan, het gaat toch maar om 5 dagen'. Ik voel me dan geïntimideerd.

We hebben er echt genoeg van en het zit ons allebei erg hoog.

Ik heb haar al vaak gevraagd om zulke dingen eerst met MIJ te bespreken en niet met het kind, maar ze is echt hardleers. Praten met haar is echt onmogelijk. Haar wil/wens is wet. Als we haar zeggen dat dit niet kan, dan gedraagt ze zich als een slachtoffer.

Hoe kunnen we tot haar doordringen dat haar gedrag onaanvaardbaar is?

Alle tips zijn welkom.

Groetjes

Zwartje
Nog erbij

Ik zou ook echt graag willen weten wat jullie er van vinden dat ze op een weekdag om 7u30 onaangekondigd voor de deur staat?

Miss
Herkenning

Jaren terug toen ons kind klein was had mijn moeder er ook een handje van de regie over te nemen.
Voelde zich enorm snel aangevallen... op ieder ding wat ik aan gaf graag anders te willen. Ik ging vaak huilend naar huis van frustratie en machteloosheid.

Op een moment heb ik professionele hulp gezocht, een psycholoog om met haar grillen om te gaan en om op te komen voor mijn eigen belangen en die van mijn kind( tot overgeven toe gaf ze hem koek en snoep om even een voorbeeld te noemen, en dan niet op zijn omas maar gewoon pure treiterij) en ben daar ruim 9 maanden iedere twee weken geweest. Want je weet zelf wel hoe moeilijk
het is om tegen je ouder op te boxen.

Tot ik op een dag bij haar binnen kwam ( na een maand of 7 a 8 therapie )en letterlijk met mijn jas aan tegen haar zei dat ik totaal met haar zou breken ( beide ouders, mijn vader zat er altijd bedust bij) als ze niet op hield met haar dwangmatige gedrag. Ze mijn wensen voorop moest gaan zetten anders verbrak ik AL het contact. Ze niet meer mocht komen en wij rust wilde. Na enige weken radio stilte ben ik er weer heen gegaan om te praten en ze was zich rot geschrokken. Deze miss kant had ze nog nooit gezien.. precies zoals bij jou, de maat was vol. Genoeg is genoeg. Kind mocht ook per direct niet meer bij haar spelen en ik nam zelfs de bso in armen. ( ze pasten heel af en toe op, dat was dus afgelopen)

Langzaam aan ging het beter. Ik bouwde ons contact heel langzaam op, en weet je nu ben ik enorm dankbaar dat ik mijn grenzen gesteld heb en nog stel, want ik geef haar geen vinger meer.
Nadat mijn huwelijk in zwaar weer verkeerde( en nog) ben ik veel opener, is ze veel betrokkener naar mij toe maar op een menselijkere manier. Niet het dwang matige dwingende gedrag meer.
Doordat ik in beweging kwam, kwam zij het ook ( automatisch, ze had ook geen keus en nog niet, want ik pak meteen mijn jas als ik aan haar toon hoor hoe ze die dag is)

Hier ging wel ruim 5 a 6 jaar overheen, dit kost heel veel tijd.

Sterkte met dit moeilijke proces xx

Mari
hm

Ja zeer herkenbaar. Ik had een emotioneel onvolwassen moeder die vond dat ze recht had op zaken die een doorsnee echt onredelijk zou vinden. Niet mee te praten en als je er echt wat van zei, was zij zielig en het slachtoffer. Later kreeg ze de diagnose narcisme.
Als ik dit zo hoor, zeg ik: stop te verwachten dat je het haar kan uitleggen, dat ze redelijk en normaal gaat handelen. Ze is echt overtuigd dat ze hier recht op heeft.
Ik zou samen met je broer richtlijnen opstellen: Ma we willen je dan en dan zien/ horen en ga je daarbuiten om dan verschuift de gemaakte afspraak naar een later moment, bijvoorbeeld.
Ze zal een enorme scène maken en zielig doen en alles wat je van haar kent. Maar dan volhouden, grenzen stellen en je proberen niets aan te trekken van haar manipulaties. Dat is heel moeilijk maar uiteindelijk zal ze toch eieren voor haar geld gaan kiezen.
Ja het is je moeder en het heel naar om te doen want je wilt een warme gezellige verhouding. Maar als ik het zo hoor gedraagt ze zich als een klein kind die denkt dat ze recht heeft op jullie en vooral haar kleinkinderen. Ga haar zien als dat kleine kind. Die hebben grenzen nodig.
Het is niet nodig of zelfs wenselijk boos of verdrietig tegen haar te doen. Daar heeft ze je mee. En je moet ook zelf je menselijkheid en redelijkheid behouden door haar wel de kinderen te laten zien, maar op jouw voorwaarden.

veel sterkte

Floria
huh?

Hoe kan iemand nou de kinderen van school halen voordat school is afgelopen? Waarom staat school dit toe?

En om 7.30 laat je haar gewoon niet binnen.

Laat haar maar lekker slachtoffer spelen hoor. Dan ben je er misschien helemaal van af en dat zou het gezondste zijn voor jullie allemaal.

Yura
Diagnose

Heeft je moeder een diagnose of is ze beginnend dement ofzo? Ik vind dit wel heel apart hoor, vooral die kinderen van school afhalen onder schooltijd.
Daarnaast vind ik het ook heel bijzonder dat de school ze mee gegeven heeft. Maar misschien had ze een heel goed verhaal. Heeft je broer het nog met de school besproken? Dat zou sowieso stap 1 zijn: niet meer meegeven aan iemand anders dan de ouders, tenzij van tevoren door de ouders door gegeven.

Verder moet je denk ik heel hard zijn. Staat ze om 7.30 voor de deur, dan zeg je: we zitten midden in de ochtendspits, het komt nu niet uit, we moeten opschieten, je bent vanavond welkom. En dan ook maar gewoon de deur dicht gooien. En meenemen naar Spanje gebeurt gewoon niet, blijf volhouden. En verstop het paspoort, voor het geval ze rare fratsen uit haalt. Neemt ze je kind toch mee (niet altijd wordt gecontroleerd) dan zou ik echt aangifte van ontvoering doen.

Als ze dingen gaat zeggen als: ik ben een kinderontvoerder etc, zeg gewoon: "ja klopt". Als ze merkt dat dat gemanipuleer geen zin heeft stopt het hopelijk, tenzij ze echt geestelijk in de war is ofzo.

Rosse
Te vroeg, veel te vroeg

Als mijn moeder om 7u30 voor mijn deur zou staan, zou ik haar resoluut wegsturen. Is ze nou helemaal ... !!! Verjaardagsvisite is welkom op uitnodiging, ook oma.

Mijntje
Nee

ik zou bezorgd opendoen, ben dan toch allang wakker. En als ze zonder mij iets te zeggen mijn kinderen mee zou nemen zou ik eerder denken aan dementie (tenzij ze altijd als een losbol was).
Kan je je kind geen instructies geven? Uitstapjes, vakantietjes, allemaal leuk maar altijd even aan mama vragen.

Evenzo
Schoonvader

Mijn schoonvader kwam eens te vroeg op een afspraak, mijn man doet open, vraagt wat er aan de hand is, schoonvader antwoord (maar ik versta het niet) en de deur wordt dichtgeknald. Zou niet in mij opgekomen zijn. Ze hebben maanden niet met elkaar gesproken en schoonvader kwam nooit meer te vroeg. Schoonouders wachten nu in de auto, wat ikzelf plaatsvervangend ongemakkelijk vind.

Zo kan het ook.. soms moet dat zo bot omdat woorden niet aankomen.

Rosse
Te vroeg

Een halfuur of wat dan ook te vroeg komen vind ik iets heel anders dan onaangekondigd en onuitgenodigd om 7u30 op visite komen!

Evenzo
Mee eens

Ja vind ik ook. Dat zou voor mijn man helemaal een reden zijn geweest om de deur dicht te knallen.. dat kan niemand je dan toch echt kwalijk nemen?

Hark
Evenzo wat een horkerige onnodige oplossing

van je man en wat onnodig in de situatie. Mijn broer en vrouw flikten zoiets ook bij mijn ouders. Al 10 jaar geen contact meer tussen hen, ook niet met mij dankzij hen.( eenzijdig besluit)

In de kindertijd draait alles om de kinderen. Maar sommige volwassenen zijn dat stadium nooit ontgroeid. Zij verwachten nog steeds dat alle aanpassingen voor hen zijn.
Als dat mijn man was en hij behandelde zijn ouders zo, dan kreeg hij naast een verbale draai om zijn oren ook mijn twijfel of ik wel bij zo iemand wil zijn; echt heel schofterig, daar had je mogen/moeten ingrijpen.

Floria
Hark

Ik begreep eruit dat het zo moest omdat woorden niet aankwamen.

Ik zou me niet bemoeien met hoe mijn man zijn ouders behandelt hoor. Andersom wil je dat toch ook niet?

Syboor
grenzen versus dreigen

Ik zou iemand die zo over mij denkt, die zo over mij praat, en die zo met mij praat (of juist helemaal niet met mij praat) niet alleen laten met de kinderen. Je kunt er wel vanuit gaan dat ze het gezag van jou en/of je ex ondermijnt en dat je jou en/of je ex zwartmaakt bij de kinderen.

Ga ALLEEN maar dreigen met verbreken van het contact als je echt tot de conclusie gekomen bent voor jezelf dat geen contact beter "verdraagbaar" is dan het contact dat je nu met je moeder hebt. Ga niet dreigen in de hoop dat ze verandert. Dat zal ze echt niet doen. Of nou ja, het kan als ze dat echt wil, maar voor de meeste mensen is "rock bottom" echt veel veel dieper dan alleen maar het contact met één kind verliezen.

Als je nog niet toe bent aan geen contact, google dan op "grey rock" en pas dat toe. En houd e poot stijf als het gaat om contact met de kinderen. Contact met de kinderen kan alleen met jou erbij. Niet in de verdediging schieten, niets uitleggen (je bent haar geen uitleg verschuldigd), alleen je grenzen herhalen.

Als je goed contact met je ex hebt, waarschuw hem wat er speelt en dat je niet wil dat jouw ouders kind ophalen of opbellen als ze bij hem zijn. Vertel 'm meteen ook over de Spanje perikelen en geef hem de paspoorten zodat jij niet meer kunt zwichten voor je moeder.

.