Home » Forum » Relaties » Omgaan met liefdesverdriet

Omgaan met liefdesverdriet

67 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Persephone
When you get what you want, but not what you need....

Mooi gezegd, Ad Hombre. Ik hoop inderdaad een man te treffen die is wat ik nodig heb...

Sancy
Nodig?

Je bent genoeg voor jezelf joh. Een man kan een leuke aanvulling zijn, maar nodig zijn ze niet om een een goed leven te hebben :-)

Sancy

Persephone
Sancy

Zo bedoelde ik het dan ook niet. Ik heb geen man nodig om een fijn leven te leiden - geloof me.

Ik bedoelde (en ik neem aan dat Ad Hombre dat ook bedoelde) dat het fijn is als een partner bepaalde karaktereigenschappen heeft die matchen met jouw behoeftes. Ik hoef geen man die mijn schuur komt verbouwen bijvoorbeeld, of die fysiek rete-aantrekkelijk is maar voor het overige een botte boer, of die stiefvader voor mijn kinderen komt spelen, of die me meeneemt op verre reizen. Ik wil WEL graag een man die niet omvalt als ik eens tegen hem aanleun, die niet eerst valt op mijn zelfstandigheid en zich daar later door gecastreerd voelt (story of my life), die mijn rauwe kantjes kent en daar niet van schrikt, die in staat is zijn emoties onder woorden te brengen en voor wie zelfreflectie geen vies woord is, die stabiel genoeg is om mij niet nodig te hebben om zijn leven invulling te geven etc.

Ik viel altijd op stoere, mannelijke mannen. Beetje macho misschien wel. Deze nieuwe man is enorm zachtaardig, maar wel zelfverzekerd en geen meeprater. Dat is wat ik nodig heb. Denk ik.

Miss
Persephone

Wat ontzettend knap dat je toch weer een soort van gevoel toe laat in de liefde.
Ik heb dit topic gelezen, en las in het begin dat jou ex-man ( plus het andere Tinder vertel ja of nee topic) vreemd ging. Kun je mij daar wat over vertellen? Of Hij het vaker deed? En dat hij ook op Tinder, zodat jij er achter kwam?
Gewoon interesse, ik ben nog steeds aan het leren zal ik maar zeggen in dit aardse leven. Want blijkbaar zat ik ergens anders met mijn hoofd, dat ik dacht dat mijn partner zoiets noooooooit zou doen.
Liefs En Ik ben blij voor je, ik hoop dat de nieuwe date je meer geluk & liefde brengt.

Persephone
Miss

Miss – mijn ex-man bleek al ruim een jaar (en waarschijnlijk langer) een buitenechtelijke relatie te hebben met een kennis van ons. Hij werd uiteindelijk betrapt door mijn beste vriendin. Voordat ik de reikwijdte van zijn vreemdgangerij wist (in eerste instantie dacht ik dat het een korte affaire was geweest), dacht ik nog dat we er wel uit zouden kunnen komen. Toen hij echter toegaf dat de affaire al ruim een jaar duurde en dat zij zelfs in mijn huis (en bed) was geweest toen ik voor werk in het buitenland was, wist ik dat hier geen redden meer aan was. Mijn vertrouwen in en respect voor hem waren weg, en ik wilde simpelweg niet meer met hem verder. Makkelijk was dat natuurlijk niet, na 21 jaar huwelijk en 4 kinderen.

Of hij vaker vreemdging, vroeg je. Ik denk dat deze mevrouw niet de eerste was. Destijds had ik dat niet in de gaten, maar terugkijkend zie ik ineens wat ik destijds niet door had.

Jij schrijft dat je nog steeds aan het leren bent, WANT je dacht dat jouw partner nooooit zoiets zou doen. Datzelfde geldt voor mij. Ik vind dat eigenlijk helemaal geen slechte eigenschap, en het tegenovergestelde van vertrouwen is wantrouwen. Wie wil er nou wantrouwend tegenover zijn partner staan? En dat is exact waarom ik besloot bij mijn ex-man weg te gaan: ik had hem nooit met wantrouwen bekeken, maar nu dat vertrouwen eenmaal geschonden was, wist ik dat ik hem voortaan WEL met wantrouwen zou bekijken. Dat wil ik niet in een relatie. Ik begrijp heus dat er mensen zijn die daar anders over denken (ik lees “jullie” draadje altijd mee), maar ik wilde het niet, en dus ging ik weg.

Heb je iets aan deze antwoorden, Miss? Helpt het je om andere denkbeelden te horen in jouw eigen situatie?

Miss
Helpend

Dankjewel voor je post.

Ik moest er toch even over nadenken, en ik ben er nog niet helemaal uit wat ik er op wil antwoorden, maar wat ik wel weet is dat het zeker helpend is, dit forum, de gedachtes en ervaringen die gedeeld worden. Daardoor ben ik ook achter de rest van het dubbel leven gekomen van partner.
Doordat (bijna) iederéén aangaf : Dit is niet 1 vrouw geweest op de manier hoe ik er achter kwam.
Toen ging ik het pas inzien, dat dit een "systeem" is. En natuurlijk mijn omgeving die als bosjes omviel...

Wat ik met jou post kan is dat ik bijna niet met wantrouwen naar hem kijk, maar met weinig tot niets. Wat is hij eigenlijk nog van me.
Ik heb momenteel zoveel focus op mezelf om te herstellen en nog krachtiger te worden, dat het me niets eens bezig houdt waar hij uithangt.
Wat Ik wel weet is dat ik de komende 50 jaar daar absoluut niet mee bezig ga houden. Dan staat mijn leven op stil en dat is wat ik niet wil. Dat is wat me steeds duidelijker word. En ik een weg in mijn leven aan het zoeken ben...
Alleen weet ik nog niet precies welke kant. Op 1 of andere manier kan ik er nog steeds niet mee stoppen, omdat er nog een beetje liefde is. Maar 100% veranderd. Omdat ik anders kijk.
Ik was jong en naïef, goed van vertrouwen. Uit een warm nest gekomen met veel eerlijkheid. Helaas heeft mijn moeder me daar te weinig van mee gegeven dat er maar weinig van mijn soort mensen rond lopen ( open, eerlijk, vast bijten)
Ook al weet ik dat ze er absoluut nog zijn, maar ze zijn schaars volgens mij.

Mede door jullie levensverhalen word ik wijzer. Bedankt het met me te delen. Xx

Pagina's