Home » Forum » Ongelijke balans in de liefde

Ongelijke balans in de liefde

3 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Moeke
Ongelijke balans in de liefde

Ik vroeg me af of het vaak voorkomt dat de ene partij meer verliefd is, meer liefheeft, met meer intensiteit, dan de ander. Mijn man en ik zijn zo'n twintig jaar samen en ik ben altijd verliefd geweest op hem. Hij zegt wel dat hij dat niet was aanvankelijk, maar het door de jaren heen wel is geweest af en toe. Als ik foto's zie van toen en aan vrienden van hem vraag, is hij toch echt wel erg verliefd geweest.

Aandacht, even vastpakken, knuffelen, sex, kussen, het initiatief moet meestal van mij komen. En ik voel me daar vaak zo eenzaam in. Ik kan soms nog helemaal verkikkerd zijn op hem, naar hem loeren, vind zijn lichaam aantrekkelijk, zijn geur heerlijk, maar ik zie niets terugkomen. En dat is best rot.
Soms echter ben ik het beu en zie ik zijn wijkende haarlijn, al twintig jaar hetzelfde kapsel, de bierbuik en mannenborsten, ruik ik de af en toe heel vieze adem en dan denk ik ook; zó mooi issie nu ook weer niet. Ook vind ik het best lullig dat hij thuis meteen in zijn joggingbroek schiet. Ik probeer me leuk aan te kleden, op te maken, en hij laat de boel maar hangen. Het si ook omdat hij vreemd is gegaan een paar jaar geleden dat ik meer moeite doe om er leuk uit te zien. Maar dan mag hij toch ook wel es moeite doen?

Komt dat meer voor? Is het bij jullie ook ongelijk?

Marga
tja

Ik denk dat het bij sommige mensen 'bezit van de zaak, einde van het vermaak is'. Met andere woorden: voor hen ben je een veilige vast factor geworden waar ze geen moeite meer voor hoeven te doen en dat doen ze dan ook niet. Ze raken vaak wel ontredderd als die veilige factor wegvalt, dat dan weer wel.
Andere mensen zien relateren veel meer als een werkwoord. Niet dat ze nou zich uit de naad werken, maar ze zijn veel meer geneigd en genegen, de ander niet voor lief te nemen, maar juist er wat van te maken:, zich leuk aan te kleden, lekker te ruiken, interesse te tonen voor de ander.
Als die twee partijen bij elkaar komen, is de onbalans snel bereikt. En sterker nog, hoe meer de ene partij zijn best doet, hoe meer de ander het zich vaak laat aanleunen.
Triest want je zou denken "doe dan minder je best" Maar meestal is de makkelijke partij dan vergeten hoe het voelde toen de ander nog geen bezit van de zaak was en hebben zij een veel schokkender gebeurtenis nodig om dat weer te ervaren. Zo jammer

juf Ank
het is

een rollenpatroon waarin je terecht bent gekomen. En als je iets wil veranderen dan zul je zelf moeten beginnen.
Als je geeft wat je gaf, dan krijg je wat je kreeg.

Dus....geef iets anders! Geef niets. Doe eens geen moeite. Kijk wat er gebeurt. Doe wat meer je eigen ding. Heb je eigen hobby, je eigen vrienden, je eigen leven. Stel je niet zo afhankelijk op. Dat maakt je interessanter als mens.