Home » Forum » Opa vliegt uit de bocht

Opa vliegt uit de bocht.

92 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kaaskopje
Musse

Als jij je verhaal al 15 keer verteld hebt en je weet nu al dat je behoefte hebt aan nog eens 15 keer, dan is de operatie zo ingrijpend voor je geweest dat ik me afvraag of je er niet eens met je arts over moet praten. Misschien is een professioneel luisterend oor dan wel nuttiger. Het klinkt mogelijk onaardig van míj, maar ik vind dat je je ook moet realiseren, dat mensen (hoe goed ze het ook met je voor hebben) op een gegeven moment luistermoe worden. En om dan te vinden dat het er niet toe doet dat ze het verhaal nog 15 keer aan moeten horen, omdat het jou hoog zit, vind ik dan weer niet zo inlevend van jou.
Wat je andere verwijten naar Ella betreft, ga je erg van jezelf uit. Jíj zou het zo doen, maar dat betekent niet dat wat een ander doet niet goed is. Of onattent.
Als mijn man een kennis námens mij condoleert, ga ik ervan uit dat dat voldoende is. Dan bel ik later niet ook om het over te doen. Kom ik die persoon tegen, dan vraag ik uiteraard hoe het ermee is en wens ik diegene veel sterkte.
Als iemand die wij kennen in het ziekenhuis ligt, dan belt een van ons tweeën en dan mag ik verwachten dat die ander begrijpt dat de belangstelling van ons beiden is en niet alleen van mij of mijn man, net wie er belt. En ook hier geldt weer: kom ik diegene tegen, of gaan we naar het bezoekuur, dan luister ik uiteraard ook graag naar het verhaal van de patiënt.

Limi
Meen je dat nou, mussie?

"Ik ben laatst geopereerd en mensen in mijn omgeving hebben dit verhaal al 15 x gehoord. En ze moeten het nog minstens 15 x horen want het zit me hoog. En dam doet het er niet toe dat ze het al kennen."

Ze moeten?

Natuurlijk is het heel vervelend dat het jou hoog zit, maar na meer dan 1x (OK, misschien 2x) wordt het écht lastig vallen en niet meer alleen vertellen. En natuurlijk doet het er wel toe dat ze het verhaal al kennen. Ik moet er niet aan denken dat iemand me meerdere keren exact hetzelfde medische verhaal gaat vertellen. Sorry, dan ga ik bij de tweede keer toch echt al beleefd interrumperen met jaja en toen kwam dit en dat, of zo. De derde keer ben ik weg. Zeker als het bij een statisch verhaal blijft, dus zeg maar als je in de tussentijd geen ontwikkeling van herstel of verwerking hebt doorgemaakt.

Ik snap ook niet wat het helpt om het zo vaak tegen dezelfde mensen te vertellen. Als ze na 1x geen tips kunnen geven, kunnen ze dat na 5x ook niet.

Je moet luisteren want ik moet het kwijt? Dan ben je mij ook kwijt hoor :-)

krin
Hm

Er zaten bij Ella's bewijzen van onattent zijn toch wel een paar dingen die ik vanzelfsprekend vind, net als Mussie. Maar die vind ik dan wel vanzelfsprekend bij mensen die ik mag, en dat is het belangrijke verschil. Er hoeft niet per se precies hetzelfde terug te komen van die mensen, al helpt dat wel, maar als iemand zelden aardig tegen me is, geen interesse heeft in wie ik ben en me alleen gebruikt als luisterpaal en applausmachine en zakdoek, tja, dan wordt attent zijn wel een stuk moeilijker.
Bovendien is attent gedrag net zoiets als geluk, voorrang, respect (in de niet uitgekauwde betekenis) en gezag: je dwingt het niet af, je krijgt het.
Ten slotte vind ik het vreemd, op het zorgelijke af, dat hier mensen reageren op Mussies 15 keer. Dat ze al naar een professioneel luisteraar zou moeten gaan als ze de drie keer vertellen overschrijdt. Daar ben ik het heel erg niet mee eens. Daar ben je óók vrienden voor. Niet alleen voor de roseetjes in de zon en de vrolijke vakantieverhalen.

Limi
Krin

Mij gaat het vooral om het 'moeten'. In beide gevallen, attent moeten zijn, 15x moeten luisteren, bleh.

In de praktijk zal het denk ik wel meevallen, maar zo'n stellige stelling van ze moeten maar luisteren want ik heb er zo'n last van, nee, daar word ik tegendraads van. Iemand die zo gestresst is dat ze zich niet bewust is dat ze het al een keer heeft verteld, dat vind ik toch lichtelijk anders.

Maar goed, ik ben dan ook meer van de oplossingen dan van het aanhoren. Ik denk niet dat ik uniek ben, dus ik ga er vanuit dat er in 'de omgeving' nog wel meer mensen niet zitten te wachten op de zoveelste herhaling.

Mari
Broers/ zussen

Misschien staat het al ergens maar hebben deze schoonouders ook nog andere kinderen en hoe gaan die met hen om? Voor de rest: ik vind ook dat je attentheid niet kunt eisen. En als je tot elkaar 'veroordeeld' bent zoals schoonfamilie, dan ga je gewoon wat vlakker met elkaar om. Maar blijkbaar kunnen zij dat niet. Ze gaan eisen. Daarom: hebben ze nog andere (schoon) dochters? Als ze die niet hebben hadden ze hun misschien wel op hun enige schoondochter gevestigd? En hebben ze die wel: of ze gaan wel goed met ze om en jij moet net zo doen. of ze gaan niet goed met ze om en jij moet het compenseren.

Ella2007
Reactie man

Gisteravond verteld over het gesprek aan man, hij reageerde eerst vrij laconiek, maar daarna zag hij ook wel in hoe heftig het was geweest. Hij vindt het goed dat nu tenminste op tafel ligt hoe ik er over denk , en dat ook ik nu eens aangeef waar we last van hebben. Man steunt me, en is het volledig met me eens. Het enige verschil is denk ik dat hij zich over zulke confrontaties gemakkelijk heen kan zetten en uit plichtsbesef vervolgens blijft komen, en dat ik nu heb aangegeven waar ik last van heb, en dat wel een kantelmoment is, in ieder geval voor mij. Ik kan en wil nu niet daarheen gaan en doen alsof er niets is gebeurd.
Wat Krin zegt slaat de spijker op zijn kop. "als iemand
me alleen gebruikt als luisterpaal en applausmachine en zakdoek, tja, dan wordt attent zijn wel een stuk moeilijker." Dat is precies zoals ik het voel. Dat er er compleet aan voorbijgaan dat ik ook nog als moeder wensen heb over hoe en met wie ik belangrijke evenementen in ons leven beleef. Daarnaast zijn dit niet bewijzen van mijn onattent zijn, het zijn incidenten die niet repersentatief zijn voor mijn karakter maar een gevolg zijn van hun houding en gedrag.
Schoonzus heeft gister ook nog gebeld want schoonma had haar beklag ook tegen haar gedaan over mij. Zij had angegeven dat ze erover op moest houden, en naar mij toe gaf schoonzus aan dat ze me volledig begrijpt en achter me staat. Schoonzus zei ook met een wrang grapje dat ik nu ook bij de familie hoor: regelmatig hebben zij en mijn man afzonderlijk onder vuur gelegen en nu ben ik aan de beurt......

Ella2007
Toxic inlaws

Las gister dit stukje over "Toxic Inlaws". Zonder er een label op te willen plaatsen maar puur om gedrag te duiden en verklaren. Volgens mij vallen m'n schoonouders in de categorie "critici" (heimelijk) en "verzwelgers".

Om te beginnen zijn er 'de critici', die alles aan hun schoonzoon of schoondochter afkeuren, of het nou om smaak, ideeën, voorkeuren, opvattingen, of manier van doen gaat. De kritiek kan onverbloemd worden geuit, maar ook subtieler in de vorm van 'grapjes' of ongevraagde 'adviezen' en 'hulp'. Soms gebeurt het rechtstreeks, maar het kan ook via hun zoon of dochter lopen. De eerste manier is vervelend en beledigend, maar wel duidelijk en aanvechtbaar. De tweede methode van kritiek is veel gevaarlijker, omdat dat gestook achter je rug om nauwelijks te bestrijden is.

De tweede groep 'de verzwelgers'. Dit is het soort mensen dat je warm verwelkomt in de familiekring, maar zich onmiddellijk begint te gedragen alsof je hun zoon of dochter van 6 bent over wie ze alles te zeggen hebben. Ze bemoeien zich overal mee, vallen je om de haverklap lastig, hebben geen respect voor je privacy of eigen leven. Ze verwachten totale aandacht en toewijding 'aan de familie' en tonen zich teleurgesteld en miskend als ze die niet krijgen.

Zeer rake beschrijvingen van hoe ik er tegen aankijk. En nu ik het afgelopen jaar me daar meer tegen aan het verzetten ben, barst uiteindelijk de bom. Ongetwijfeld hebben zij een andere kijk op zaken.

Ella2007
Vrienden

Nog even over citaat van Krin: "Ten slotte vind ik het vreemd, op het zorgelijke af, dat hier mensen reageren op Mussies 15 keer. Dat ze al naar een professioneel luisteraar zou moeten gaan als ze de drie keer vertellen overschrijdt. Daar ben ik het heel erg niet mee eens. Daar ben je óók vrienden voor. Niet alleen voor de roseetjes in de zon en de vrolijke vakantieverhalen. ". Het moge duidelijk zijn dat ik geen vrienden ben met mijn schoonouders. Ik heb ze niet uitgezocht ik heb ze erbij gekregen en als ik ze zomaar tegen was gekomen, was ik er nooit vrienden mee geworden. Zij eisen deze aandacht op omdat zij vinden dat wij als kinderen daarnaar moeten luisteren.
Dat zijn andere verhoudingen als tussen vrienden.

n@nny
Jammer

Ik vond jouw plan om man en kinderen vrij te laten in het bezoeken van hun (groot)ouders, en het zelf te beperken tot een paar keer per jaar nu juist zo goed. Jammer dat daar zoveel commentaar op komt.
Ik hoop dat je toch bij je standpunt kunt blijven, want dit sloopt je volgens mij... Misschien waait het wel over of zo, net als bij je schoonzusje het geval was. Althans, ik heb uit jouw berichten het idee gekregen dat die relatie inmiddels een soort van gewapende vrede is geworden? Trouwens, hoe denkt zij eigenlijk over de situatie? Heb je van haar nog wat steun?
n@nny

Ella2007
N@nny: nog steeds man en kids daarheen

n@nny: Dat geldt wat mij betreft nog steeds hoor, dat man en kinderen vrij zijn om de grootouders te bezoeken wanneer ze willen, maakt mij echt niet uit. Als ik er zelf maar niet heen hoef, zeker niet de komende feestdagentijd. Dat is wel veranderd na dit gesprek. Op termijn zal dat er best nog een keer van komen, voor een paar uurtjes, maar nu even een paar maanden niet.

Mijn schoonzusje geeft me heel veel support, zoals ik al gepost had, ze heeft meteen gebeld (schoonma had haar beklag gedaan bij schoonzus over mij, schoonzus heeft het toen ook echt voor me opgenomen naar schoonma toe) om me een hart onder de riem te steken. Dat vind ik wel heel fijn. Het is niet niks als je een conflict aan moet met mensen waaraan je vast zit door een huwelijk, maar die continue over je grenzen gaan.

De relatie tussen schoonzus en schoonouders is inderdaad gewapende vrede, maar nog best vaak slaat de vlam in de pan. Ze komt er zo min mogelijk, maar gemiddeld eens in de maand een-twee uurtjes.

Ella2007
Mussi deel 2 feestdagen machtsmiddel

Hoi Mussi, je noemde dat ik ook machtsmiddelen gebruik, nl. de feestdagen. Dat doe ik niet hoor. Ik gun het mijn man en kinderen van harte om daar heen te gaan, het enige is dat ik niet meewil. Maar ik hou hen niet tegen. Ik heb zowiezo niet zoveel met kerst, maar met name voor de kids maak ik het wel leuk. De aanloop ernaartoe vind ik eigenlijk nog het leukst: kerstboom optuigen, kerstspel op school, kerstavond; en de eerste kerstdag, maar het staat hen vrij de hele tweede kerstdag bij opa en oma door te brengen. Maar ik ga daar niet zitten huichelen.

Ik doe mijn eigen ding en ik gun hun ook hun eigen ding. Dus wat nou machtsmiddelen ?

Tirza G.
Ella2007

Dan maar gewoon even zo, zonder alle mitsen en maren en punten en komma's: ik vind dat je het kéurig doet/regelt/oppakt. Je scheldt ze niet verrot, je laat je man/kinderen de ruimte, je kijkt ook naar je eigen aandeel.......petje af.
Ik hoop dat het je brengt wat je er van verwacht.

Tirza

Tirza G.
Kaaskopje (licht ot)

Ach. Wat lief, dat begrip voor je aftakelende schoonmoeder. Is niet altijd even makkelijk :-(
Maarre..........een klein verzoekje: laat je pakken zout effe thuis ja, voor je het weet is het schadelijk, al dat zout :-))))

Tirza

esmee
Uhh kaaskopje

Mijn schoonouders en met name mijn schoonmoeder is geestelijk en lichamelijk gezond. Ze is bij haar volle verstand en kan gaan en staan waar ze maar wil…dus ik neem het haar wel kwalijk en laat die pakken zout thuis voorlopig.

Fiorucci
Esmee

Zelfs kerngezonde ouderen krijgen soms last van een soort...tja, hoe zal ik het noemen...sociaal decorumverlies. Opmerkingen die je beter kunt inslikken, flappen zij er uit. Niet iedereen wordt wijs oud.

Kaaskopje
Tirza

Het voelt niet zo lief hoor dat begrip voor mijn schoonmoeder. Ik zie het als noodzakelijk kwaad. Ze permitteert zich opmerkingen waar een vriend of een zus fikse ruzie over zou krijgen met mij, of zelfs 'ik hoef je even niet meer te zien'. Dat laatste heb ik overigens nog nooit gezegd, dus kun je nagaan:-)
Wat de pakken zout betreft... Ik strooi haar woorden ermee in hè, ik eet het niet op. Anders zou mijn bloeddruk een riskant hoogtepunt bereiken door schoonma, gaat ze daar weer rare dingen over zeggen, haha.

Kaaskopje
Esmee

In mijn reactie had ik het over de schoonouders van Ella:-) Ik weet ook de leeftijd van jouw schoonouders niet, dus ik kan ook niet oordelen over het stadium van aderverkalking waarin zij verkeren. Bij míjn schoonmoeder is het echt tenenkrommend wat ze eruit gooit. En als we omgekeerd iets zeggen wat haar belevingswereld aangaat, is het huis te klein. Dat we onze kinderen niet gelovig hebben opgevoed, dat ik niet meteen enthousiast roep dat we schoonvader wel in huis zullen nemen als zij dood is, dat we niet zonder aanleiding een test voor suikerziekte laten uitvoeren, dat we... noem maar op. Ze laat ons elke keer wel over iets merken dat we onze kinderen niet de juiste waarden meegeven en zo. Die neiging had ze op zich altijd al wel een beetje, maar de rem raakt er steeds meer af. Fiorucci heeft overigens ook goed gezegd wat ik bedoel.

Yvonne
Goed gedaan ella2007!

Eigenlijk vind ik dat je het hartstikke goed doet en gedaan hebt met je schoonouders. Natuurlijk laat je je niet (meer) in de positie manoeuvreren dat je zonder man daar bent of zij bij jou op bezoek. Dat is voorbij. En dat gemanipuleer ten opzichte van de kinderen? Gewoon uitleggen! Aan je kinderne. Dat opa een beetje raar is. En onzinnige dingen soms zegt. Sommige mensen zijn zo. En sommige oude mensen zijn nog erger! Dat snappen ze best hoor. En daar krijgen ze ook niets van. Je kunt er zelfs een familie-grap van maken. Op de terugweg samen ginnegappen om de onzin die bij het bezoek weer is uitgekraamd. Of tellen, hoe vaak ze de kamer in mochten komen.

Mussie
Ok

ok, natuurlijk is die 15 keer schromelijk overdreven! Maar ik heb echt wel een aantal verhalen die ik keer op keer vertel. Blijkbaar zoek je daar je vrienden op uit. Mijn vriendinnen vinden dat niet erg, en ik vind het bij hen ook niet erg. En dat ik daarvoor hulp moet zoeken!? Waarom? Ik heb toch vriendinnen als ik iets kwijt wil? maar goed, het gaat niet om mij.
Ik vind gewoon in jouw opsomming over attent-zijn dat er dingen zitten waar je eerlijker over kunt zijn. Je bent niet attent. Prima wat mij betreft. Maar geeft dat dan toe. Zeg dat je die mensen niet moet en dat je het niet op kunt brengen om attent tegen ze te zijn. Want nogmaals, als iemand geopereerd wordt is het heel normaal om even zelf te informeren. Of te condoleren of weet ik veel.
Voor de duidelijkheid, ik ben ook niet attent naar mijn schoonouders.

Mussie
Machtsmiddel

Weet je, ik vind wel dat je een machtsmiddel gebruikt als je zegt dat het je gezin vrij staat om daar 2e kerstdag door te brengen maar dat jij daar niet gaat zitten huichelen. Is dat leuk voor je gezin? Heeft niemand dan door wat er aan de hand is? Mak je daar niet een enorm statement mee? Ik zie het al voor me, dat ik man en zoons naar m'n schoonouders laat gaan op een feestdag en dan in m'n eentje thuis een diepvriespizza eten ( ok, weer een overdrijving, ik weet dat het geen diepvriespizza hoeft te zijn). Je zet je gezin wel voor het blok. Mijn gezin zou daar in ieder geval wel ongelukkig onder zijn. Gaan ze echt zonder jou de hele 2e kerstdag weg. Eerlijk?

Fred de Velde
Statement

"Weet je, ik vind wel dat je een machtsmiddel gebruikt als je zegt dat het je gezin vrij staat om daar 2e kerstdag door te brengen maar dat jij daar niet gaat zitten huichelen. "

Als kerst al een machtsmiddel is, dan is het een machtsmiddel van de schoonouders. Meer dan terecht dat TO zich daar niet door laat ringeloren. Ook al is het wellicht 'een statement'

Hoevaak hoor je wel niet dat (schoon)ouders zich als eikels gedragen, en van de kinderen verwachten dat die dat maar pikken 'want het zijn toch je (schoon)ouders'.

Als ik een eikel ben lopen mijn vrienden van me weg. Maar van familie wordt vaak gezegd 'het is toch je'... Geeft dat iemand het recht om zich als een eikel te gedragen?

Straks komen de decembertopics weer. Al die mensen die als een berg opzien tegen de feestdagen, omdat van ze verwacht worden ergens op te draven waar het helemaal niet gezellig is.

Dan liever Kerst vieren waar het wél leuk is. Dat kan ook bij een bevriend stel of andere familie, die van de situatie op de hoogte is. Hoeft niet perse met een diepvriespizza! (als je daar niet van houdt, tenminste)

Niemand zou de leukste tijd van het jaar vergald moeten zien door allerlei types die menen vervelend te mogen doen op grond van een familieband. Dus ik wens TO een fijne kerst toe, en hoop dat meer mensen de moed hebben ook zo'n statement te maken!

esmee
Fred

Helemaal mee eens. Ik vind dat Elly het prima opgelost heeft zo. Petje af!

Fred de Velde
: )

: )

Ella2007
Niet de enige....

Vandaag belde schoonzus. Zij vertelde mij dat zij, haar oom (broer van schoonma) en tante (zus van schoonma), al diverse malen met schoonma hebben gesproken, dat schoonpapa alle relaties die zij heeft stelselmatig aan het afbreken is. Dat ze haar meerdere malen hebben geadviseerd te scheiden van schoonpa, want die man is niet goed. Schoonma heeft ervoor gekozen om bij haar man te blijven, en de brussen zeggen: wij laten onze zus niet vallen. Dus het ligt niet aan mij, ik ben niet gek. Jammer dat schoonma deze keus maakt, en zo geïndoctrineerd is, dat ze het niet ziet. Ze verliezen zo alles.

Kaaskopje
Tjoh ella

Alsof je het over mijn vader hebt! Ik blijf me verbazen over het feit dat er eigenlijk zovéél rare ouders zijn. Vroeger dacht ik dat wij vrij uniek waren met een vader als de onze, maar dat is dus niet het geval.

Tirza G.
En dan denk ik maar weer

Ik weet het, zeker als december dichterbij komt, ben ik net een grammofoonplaat die blijft hangen........mijn ouders zijn jong overleden, mijn moeder heeft onze jongste niet eens gekend, mijn vader nog nét.
Ze waren erg ziek en hadden er vrede mee dat ze het leven gingen verlaten. Maar niet voor ons. Ze vonden het voor zichzelf niet erg, ze vonden het voor óns erg. Ze hadden een arm of een been willen geven om te mogen blijven en hun kleinkinderen te zien opgroeien. Als ik terugkijk en zie wat mijn kinderen hebben moeten missen aan warme liefdevolle belangstelling van een verwennende opa/oma bij ieder zwemdiploma en suffe schoolmusical dan kan ik (schoon)ouders zoals hier in het draadje wel door elkáár rammelen van oneerlijkheid.
Ze beseffen niet wat ze missen en weggooien.

Tirza

Egel
Tirza

Wat mooi gezegd. Ik krijg er kippevel van. Arme jullie, dat je je ouders moet missen en de kinderen lieve grootouders. Vertel dan maar regelmatig over ze.
Ik heb een lieve goede oma voor mijn kinderen, en haar man een goede opa. Ze doen vaak wat met ze, zijn heel betrokken. Mijn schoonmoeder mag ik graag maar zij is heel oud en doet gewoon vriendelijk tegen de kinderen maar niet erg veel extra, maar ik verwijt het haar niet, het is voldoende.
Echter mijn vader en zijn vrouw, die laten het volkomen afweten. Ook al hebben de kinderen er verder geen last van (ze hebben gelukkig dus nog meer opa/oma's, ik vind het pijnlijk, echt heel vervelend en verwijt het ze ook. Ze wonen op 1 uurtje rijden en zijn nog jong (68 en 58). Ze bellen nog niet eens na zwemdiploma of uitvoering, laat staan dat ze komen.

Vertigo
Tja

Zo heeft een ieder zijn eigen verhaal.

En dat het niet eerlijk verdeeld is in de wereld, dat lijkt me wel duidelijk.

Tirza G.
Is zo hoor vertigo

Maar af en toe wil ik een stukje irritatie kwijt. Verdikkeme toch, waarom maken we het elkaar zo móeilijk.

Tirza

Vertigo
Tirza

Daar geef ik je grif gelijk in!

Mijn zus wil zo min mogelijk contact met de familie. Dat vind ik ook echt erg. Vooral dat er niets aan te doen is.

Ik geloof niet meer maar ik vind de conclusie dat we in een 'gebroken wereld' leven wel een mooie.

Pagina's

Onderwerp gesloten