Home » Forum » Relaties » Oudste kind van mijn vriend wel of niet bij kerst diner

Oudste kind van mijn vriend wel of niet bij Kerst diner...

55 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Houtplankje
Oudste kind van mijn vriend wel of niet bij Kerst diner...

Dag allemaal
Ik zit met een vraag waar ik geen antwoord op het. Bij mij is het traditie om op Kerstavond uitgebreid te eten en cadeaus te krijgen. We vieren Sinterklaas niet. Kerst is daarentegen heel erg belangrijk.
Dit jaar komen mijn dochter en haar vriend eten, is mijn zoon hier omdat zijn pa en vrouw in het buiteland zitten, en uiteraard mijn vriend met wie ik samenwoon. Mijn vriend heeft twee kinderen uit zijn eerste relatie, de jongste gaat lekker en doet dit jaar eindexamen, hij is hier vaak en het is gezellig. Het gaat om oudste. Zit niet lekker in zijn vel, dropout van school, blowt, hobbelt van baantje naar baantje, en elk contactmoment is moeizaam.
Nu was het plan dat oudste kind in het buitenland zou zijn tijdens de feestdagen en dus niet aanwezig bij ons Kerstdiner. Maar dit gaat niet door (door toedoen van kind zelf helaas) en hij heeft laten weten misschien ook te komen.
En ik ben niet blij. Want de paar keren dat hij erbij si geweest voor zo’n gelegenheid is het hem “gelukt” om de sfeer zodanig te verpesten dat ik alleen maar zin had om weg te lopen. Ik weet niet hoe het aan te pakken. Kan ik verlangen van mijn vriend dat hij zijn oudste niet uitnodigd (waarschijnlijk niet), moeten we de viering splitsen (maar de kinderen van mijn vriend weten al dat het 24 in de avond is). Ik heb de laatste weken veel stress door de combinatie van werk en studie + de gezondheid van mijn moeder die heel erg hard achteruit gaat, waardoor ik ook enkele dagen per maand bij haar moet. Kortom: ik wil mijn Kerstdiner niet opofferen. Het is voor mijn het hoogtepunt van het jaar. Maar ik kom er niet uit. Willen jullie meedenken?
Houtplankje

Aagje Helderder
Voor wat het waard is,

maar ik denk dat je niet anders kunt dan oudste van je vriend ook uitnodigen. Dat niet doen is een regelrechte oorlogsverklaring. Zowel naar de zoon als naar de vader. Als één van mijn kinderen niet welkom zou zijn in het huis waar ik woon met een nieuwe partner terwijl ik zelf kind wel om mij heen zou willen hebben, dan zou ik dat niet acceptabel vinden.

Bovendien: als je samenwoont kun jij toch niet in je eentje bepalen wie er komt of niet. Dan is hij ook thuis en bepaal je samen.

Aagje

AnneJ
Gamen

Geef de kerstcadeautjes vroeg genoeg, oudste zoon een game, zodat de zoon heerlijk kan gaan gamen. Iemand die zich niet verveelt is ook niet vervelend.

Tihama
Stel het was jouw eigen kind

Als het nu je eigen kind was. Zou je die dan met kerst de deur gewezen hebben?

Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen.

Flanagan
Stress

Je geeft al aan te maken te hebben met een stressvolle tijd. Als je het kerstdiner zo in elkaar zet, dat je het jezelf zo gemakkelijk mogelijk maakt, ( meer kanten klaar schaaltjes voor in de oven), is het minder moeilijk om te ontspannen.
Je hoeft geen chef-kok te zijn, ookal is het Kerst.

Laat de oudste aan je vriend over en heet hem welkom.
(Eenzaamheid is echt k.t)

@Emma
ook

Gewoon laten komen hoor. Niks is erger dan niet goed in je vel zitten en zelfs bij je vader niet mogen aanschuiven met kerst. Bespreek goed met je vriend hoe jij je voelt. Maak desnoods afspraken over wat jij gaat doen als je het niet meer volhoudt. Kerst is ingewikkeld, Tip van AnneJ is goed: zorg voor een game waar hij de hele avond in opgaat.

Plens
Hij wil

Hij wil zelf graag komen...dat is een compliment.

Hij is ook weer een jaar ouder, hij is nog steeds het kind van zijn vader en je hebt, gezien het verleden, zelf een vrij starre-hoe-jij-het-wilt-houding. Terwijl je volgens mij een heel leuk mens bent, ben je in relaties van lief tot draak( lees dat met een knipoog).
Wat kan jou die hele avond nou schelen als je vriend met kind een plezier doet?
Geef m een thuis ook bij jou. En dan ís het niet perfect en volgens jouw wens...en dan? Het wordt vanzelf weer morgen.

Tihama
Pijn

Vaak is dat vervelende gedrag een gevolg van pijn en onvrede. Hij is vermoedelijk zelf ook niet echt blij dat hij een drop-out is, de mislukte baantjes. Het blowen is dan vaak een manier om die pijn kwijt te raken. Een vlucht uit het gevoel van waardeloos zijn.

Maar het blowen veroorzaakt juist weer meer problemen.

Dit is niet iets dat je op een kerstavond kunt oplossen, maar je kunt wel die kerstavond gebruiken om hem een fijner gevoel te geven.
Je zou hem kunnen betrekken bij de voorbereidingen, een gerecht laten maken. Iets dat hem een positief gevoel over zichzelf geeft. Of vraag hem je te helpen bij een andere, goed afgebakende taak. Of versieringen maken voor op tafel.

Je weet dat je niet op hem kunt rekenen, dus je kunt zorgen voor een fall back scenario. Bijv een luxe toetje, en mocht dat misgaan, dan zorg je dat je een ijstaart in de vriezer hebt. Of een uitgebreid extra voorgerecht, wat je gewoon kunt skippen.

Of vraag hem een spotify-playlist samen te stellen met geschikte kerstmuziek. Of vraag hem een kerstquiz te maken samen met de andere kinderen. Of zorg voor wat maffe spelletjes ( cards against humanity, tik-tak-boem). We hebben hier ook wel eens met de jeugd geriskt.
https://www.tishiergeenhotel.nl/10-gezelschapsspellen-ouderwets-gezellig...

En als dat allemaal niet werkt, dan het scenario van AnneJ

Tamar
hoe je het ziet

Hij wil komen, om wat voor reden dan ook. Misschien lukt het je om het etentje niet te zien als "het hoogtepunt van het jaar voor jou", maar als een pedagogisch momentje voor hem, om hem te laten te weten dat hij geaccepteerd wordt zoals hij is. Als hij zich welkom voelt zal hij eerder de kracht hebben om weer op het juiste pad te komen, wat voor iedereen een enorme verbetering zal opleveren. En in elk geval zal je man dankbaar zijn. Verder alle nuttige tips hierboven.

Maar dan wel een ander moment voor jezelf inplannen, misschien alleen met jou en je man.

Houtplankje
Hij komt

en we gaan er het beste van maken. Hij zal een van de gerechten voor zijn rekening meenemen, en we gaan er het beste van maken. Ik ben geen geboren stiefmoeder, vind het allemaal best moeilijk.
Houtplankje

Saar
Ik vind dat

je erg vanuit jezelf reageert.
Maar op het moment dat je een nieuwe relatie aangaat dan telt je partner evenveel mee in dat soort zaken, en zijn kinderen ook (tenzij je uiteraard er voor kiest dit soort dagen apart te vieren, kan natuurlijk ook)

Als het voor jou het hoogtepunt betekent zou ik dat echt gaan herzien. Nu heb je hooggespannen verwachtingen en het gaat vast tegen vallen. (niet voor het eerst)
Dus vier het op een andere manier, of maak een andere dag tot hoogtepunt. Een dag die je meer in de hand hebt, meer kunt regisseren. Met alleen maar mensen die je wilt;)

En oh oh oh wat voelt het akelig herkenbaar, vanuit de andere kant:(
Ik heb eens een relatie gehad waarbij ik me bij diens familie totaal niet welkom voelde. Zo niet fijn!!

bicyclette
Houtplankje

Het probleem zit volgens mij in deze zinnetjes uit jouw openingspost:

"Kerst is daarentegen heel erg belangrijk."
"Het is voor mijn het hoogtepunt van het jaar."

Daarmee leg je de lat wel héél erg hoog. Zo hoog, dat je dus zelfs een kind van je partner zou willen uitsluiten.

De oplossing ligt bij je zelf: pas je verwachtingen aan. Waarom moet die ene avond in jouw ogen zo perfect zijn? En is een kerst (voor veel mensen toch een familiefeest) echt een 'hoogtepunt' terwijl een van de kinderen er niet bij is vanwege persoonlijk problemen? Dat is toch niet echt de kerstgedachte...

Triva
Onvolwassen

Kerstavond zo belangrijk maken vind ik onvolwassen gedrag. Dat kan elk jaar weer alleen maar tegenvallen. Hoe oud ben je zeg? waarom doe je dit, en je gezin, aan? Vooral ook in combinatie met druk op werk, stress, studie en een zieke moeder ben je echt heel fout bezig. Veel succes en vooral sterkte voor je gezin... Recept voor 1 grote ontploffing!

Flanagan
Eigen boezem

Met de laatste regel in de reactie van Houtplankje, heeft houtplankje haar hand in eigen boezem gestoken.
Niet zo streng...er zijn zoveel mensen die tegen de organisatie van de kerstdagen op kijken en zich alle taken naar zich toe trekken. In ieder geval hebben Houtplankje en de jongeman besproken dat hij ook iets gaat bijdragen. Hopelijk als afsluiter van een geslaagd kerstdiner; een kerstijstaart met sterretjes.

@Houtplankje, niet alle ballen in de lucht houden...

Fransien
Kerstdiner

Nou, voor mij is het kerstdiner wel een van de hoogtepunten van december. De kinderen weten dat ook en ik ben in november en december vaak in het weekend bezig met het uitproberen van recepten waarbij de kinderen mogen zeggen of ze iets lekker vinden of toch wat minder geslaagd.
Wij vieren kerst meestal met een man of 12, erg gezellig, en met wat meer gangen nu de kinderen groter zijn en kunnen blijven zitten.
We hebben de afspraak dat ik zorg voor gerechten die bijna iedereen lekker vind en dat er per persoon max 1 gerecht in zit wat kind/volwassene in kwestie niet zo geweldig vind en dat er voor de echte 'lust-ik-nietjes' een alternatief is. Zo is het zelfs met en voor mijn lastigste eter prima te doen.

Houtplankje, gewoon er een leuk feest van maken. Als hij met een leuk gerecht aankomt, de hemel in prijzen. Mocht hij per ongeluk toch niets hebben, zorg dat je een alternatief achter de hand hebt, dan gaat het diner niet mis. In alle gevallen hem op een positieve manier overal bij proberen te betrekken. Het gaat vast goed komen.

Alkes
houtplankje (ot)

Als je nu toch een schuilnick gebruikt, maak dan ook eens van je zoon een dochter en omgkeerd. Of geef je vriend drie kinderen. Je bent zo herkenbaar. En je vertelt wel de nodige privezaken over de zoon van je vriend.

Kenfan
Weet je

We hebben allemaal wel eens iets waar we geen bal zin in hebben, maar waarvan we weten dat we er met goed fatsoen er niet onderuit kunnen komen. De zoon van je vriend op kerstavond dulden is er zoeentje, wil je jezelf recht in de spiegel aan kunnen kijken.

Nukkige pubers die aan hun device vastgekleefd zitten vind ik ook geen opluistering van mijn vakantie of kerstavond. Jij lijkt dat soort dingen als een onrecht te ervaren, een aanval bijna "want je hebt toch al zo zwaar".

Ik herken het wel hoor, die bovengemiddeld sterke weerzin tegen onoverkomelijke sociale verplichtingen. Ik ben er zelf ook mee behept. Ik zie het het meer als een eigenschap,waarmee ik het leven voor mezelf en mijn gezinsleden niet eenvoudiger maak, en dus aan moet aanwerken.

Probeer je zelf over die afkeer heen te zetten, die jongen in een ander daglicht te zien en laat die nobele kerstgedachte de kerstavond glans geven.

En in aanvulling op Alkes, al die tekortkomingen van die jongen op een openbaar forum uitmeten kan echt niet, daarmee tast je zijn privacy aan. Die details zijn ook niet nodig om het verhaal duidelijk te maken . Geslachtsverandering zal niet helpen. Toen ik de titel zag van de OP had ik er 10.000 euro op de afzender durven inzetten.

Syboor
Volgend jaar splitsen

Dit jaar kun je er echt niets meer aan veranderen. Positief denken en gewoon proberen.

Als het jou echt niet bevalt, kun je volgend jaar twee kerstdiners geven. Eén diner met jullie gezamenlijke inwonende kinderen EN met jouw broers/zussen/ouders, dat je dan inplant op een moment dat zijn kinderen bij hun moeder zijn (dan maar niet op kerstavond). En een ander diner met wederom jullie gezamenlijke inwonende kinderen EN zijn uitwonende kinderen EN nog wat familie van hem.

Je geeft dan twee gelijkwaardige diners. En je splitst het niet vanwege één kind, je splitst het omdat de schoonfamilies elkaar niet goed genoeg kennen of omdat er anders te veel mensen zijn.

Het klinkt alsof er meer speelt dan alleen maar hoe je stiefkind jou benadert. Hij ligt vast niet zo met zichzelf over hoop alleen maar om jou te stangen. Maar het zit je toch erg hoog. Waar ligt dat aan? Kan je vriend er op een andere manier mee om gaan zodat jij het meer los kunt laten? Het lijkt me wel goed om daar met je vriend eens een goed gesprek over te voeren. Maar voor nu: houd de deur open.

mirreke
Gelukkig hij komt

Houtplankje, probeer het eens allemaal wat minder te willen regisseren. Laat het nou gewoon eens gebeuren. Je dochter plus vriend, je eigen zoon en de twee kinderen van je vriend komen.
Dat is toch toch eigenlijk supergezellig...

Mijn eigen idee over deze dropout, blower en hobbelaar: lijkt hij niet heel erg op zijn vader?
Dit klinkt als een kind dat niet erg binnen het reguliere systeem past. Blowen gebeurt vaak als zelfmedicatie. Je partner is ook niet de meeste stereotype figuur, meen ik mij te herinneren... En wellicht heeft dit stiefkind ook bovenmatig de last te dragen van zijn klagende moeder, die haar frustraties over de scheiding, haar ex en jou tegen hem uit. En ook is het geloof ik zo dat een scheiding vooral voor pubers erg is.

Verder... je hoeft niet geschikt te zijn als stiefmoeder, je bent het gewoon, door deze man in je hart en in je leven te sluiten.
Kun je niet eens juist expres met stiefzoon de hond gaan uitlaten, of samen met hem de hele grote kerstvaat gaan doen. Vaak kom je bij dit soort triviale bezigheden juist tot goede gesprekken.

Alkes
sjonge

Niet alleen deelt Houtplankje de nodige prive informatie, anderen - mirreke - laten er gelijk een psychologisch verhaal op los.
De vader en zoon zouden eens moeten weten.

Houtplankje
Tja

Ik vraag me eigenlijk af of OO wel het geschikte forum is, om te “klagen” over de kinderen van je nieuwe partner. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik met zijn oudste “aanmoet” (bij wijze van spreken dan, voordat iemand roept dat ik helemaal niets moet met zijn oudste). Met zijn jongste is er inmidels een prettig contact, met oudste schuurt het aan alle kanten en is elke ontmoeting tot nu toe (eens in de drie, vier maanden) moeizaam en niet al te prettig door houding van oudste en misschien inmiddels door mijn voorzichtigheid, ik ga het gesprek niet meer aan als we elkaar tegen komen. Op neutraal terrein valt het mee, thuis is een ander verhaal. Oudste kind van vriend is een keer zo vervelend geweest met mijn dochter dat ik eventje vreesde dat het tot een handgemeen zo komen, ik nam dochter mee naar boven om zogenaamd kleding te passen. Als oudste van vriend een nare opmerking naar mij of een van mijn kinderen maakt, wat moet ik doen? Kerst, dus andere wang toekeren? Of er iets van zeggen? Dus ja daar ben ik heel erg bang voor en ik verheug me er niet op, vinden jullie dat gek?
En ja, im gründe heb ik medelijden met oudste van vriend en inderdaad vind ik dat iedereen erbij hoort bij Kerstmis, zeker de kinderen van mijn vriend. In
de praktijk heb ik mijn twijfels gezien de voorgeschiedenis.
Houtplankje

Angela67
misschien:

"niet al te prettig door houding van oudste en misschien inmiddels door mijn voorzichtigheid"

waarom schrijf je nou misschien? Het is toch een wisselwerking? Natuurlijk hebben jullie allebei werk te doen om een prettige verstandhouding te creeeren, dus niets 'misschien'. Volgens mij moet je de definitie van 'prettige verstandhouding' en 'wat moet ik ermee' eens bekijken. Het is logisch en menselijk om te redeneren vanuit jezelf, hoe zou je zelf handelen, hoe zou je zelf benaderd willen worden, hoe zou je je zelf gedragen. En je kunt het ook nog als opvoedkundige kwestie beschouwen als je over je kinderen denkt (hoe vind ik dat mijn zoon zou moeten handelen). Maar over deze knul heb je gewoon nada niets noppes te zeggen en 'your rules don't apply'. Terug naar de basis: hij hoort erbij omdat hij de zoon is van je partner. En het enige wat jij kunt doen is jouw verwachtingen, meningen, normen en waarden en veerkracht aanpakken.

Mooie oefencase bij meditatie en RET.

gr Angela

Houtplankje
Angela

Toch even een vraag: over deze knul heb ik niets te zeggen, klopt, hij is inmiddels 21 en sowieso niet mijn kind. Maar als er tijdens de Kerstdiner weer zo’n opmerking komt als tijdens de laatste “familiediner” naar mijn dochter toe, moet ik dan ook slikken? En dochter ook? Het ging echt verder dan “je hebt een lelijke jurk aan”. Ik meen het als serieuse vraag hoor, want ik weet niet tot hoe ver ik het kan laten gaan,
Houplankje

Arda
Lastig

Het lijk mij een hele lastige situatie. Ja, hij is de zoon van je vriend en dus hoort hij erbij. Aan de andere kant: hij is 21 en dus volwassen. Hij moet ook verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen acties. Als hij de boel verziekt voor de anderen en rotopmerkingen maakt dan kan ik me ook voorstellen dat je inderdaad je afvraagt of hem uitnodigen een goed idee is.

Het is natuurlijk wat anders dan bij een biologisch gezin. Jouw dochter zal niet dezelfde tolerantie hebben voor zijn gedrag als ze voor zulks gedrag van een broer zou hebben. Aan de andere kant ik ken ook een paar gezinnen waar bij een biologisch kind niet bij sommige vieringen is omdat dat kind vanwege bijvoorbeeld drugsverslaving de boel dusdanig verstoort dat het gewoon niet anders kan.

Het lijkt mij ook heel lastig inderdaad, zeker als hij inderdaad de andere kinderen verbaal aanvalt en rotopmerkingen maakt.

Angela67
afspraken met je partner maken

hij zal het toch ook niet waarderen dat zijn zoon dit doet.
dus laat hem het gesprek met zoon aangaan, vooraf. nog tijd genoeg voor een wijntje of koffie om ergens buitenshuis af te spreken.Gewoon van vader tot zoon, hoe kunnen zij samen aanpakken dat het een prettige avond wordt voor iedereen. niet met als uitgangspunt dat er 'iets' beloofd moet worden anders mag hij niet komen. Maar juist om zoonlief aan te geven dat hij welkom is en dat je partner het belangrijk vindt dat zoon zich welkom voelt.
die knul baalt misschien als een stekker dat het zo rot is verlopen en weet hij zich geen houding te geven.
gr Angela

Arda
Grens

Er zit inderdaad een grens aan wat je kan tolereren. Het probleem is natuurlijk dat die grens bij jou veel dichterbij is dan de grens van je vriend. Maar je hoeft uiteraard niet alles te aanvaarden maar waar je die grens moet trekken dat lijkt me heel lastig.

Emmawee
Houtplankje

Wat dacht je ervan om op zo'n moment een stilte te laten vallen en te wachten wat er gebeurt.
Misschien geeft je dochter hem zelf van repliek, of spreekt zijn vader hem aan. Misschien zelfs herstelt hij zichzelf. Wat gebeurt er op zo'n moment als jij even achterover leunt en kijkt hoe het verloopt?
Ik zeg niet dat je niets mag zeggen, maar misschien helpt het om te vertragen en jezelf niet als verantwoordelijke te zien om de situatie te redden.

Angela67
en deze:

een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.
Vandaar die meditatie en RET - hoe kun je in het moment blijven en erop vertrouwen dat je op dat moment zult beslissen wat je zult doen. Afgezien van een gesprek tussen vader en zoon en wat praktische stappen (hem inderdaad betrekken etc) kun je toch niet doen.
gr Angela

Lente
Maar jouw dochter is toch ook volwassen?

En ze heeft ook nog haar vriend bij zich.
Waarom zou jij dan moeten reageren als hij iets vervelends zegt over haar?
Ze kan zich vast prima redden.

Het idee om gewoon een stilte te laten vallen, vind ik erg sterk.
Wees de wijste op die manier.

Ginny Twijfelvuur
Nou geen goed recept voor een gezellige Kerstavond

Ik zou gaan voor splitsen. Ik vind dat je het je dochter niet aan kunt doen om onder zulke omstandigheden gezellig bij haar moeder te komen eten. Dus Kerstavond met jouw kinderen en eerste of tweede kerstdag met zijn kinderen. Daar zou ik voor kiezen.

En dan nog even bekijken of jij wel aanwezig wil zijn bij het diner dat jouw vriend met zijn kinderen heeft.

mirreke
Dochter laten reageren

Mijn dames zouden dat wel aankunnen. Als jouw dochter op jou lijkt, kan ze dat vast ook :-)

En probeer het toch eens los te laten. Er gebeurt wat er gebeurt. Dat is nou eenmaal de consequentie van deze gezinssamenstelling.

Inderdaad lijdt een mens enz. enz...

En Houtplankje, volgens sommigen is dit forum geen plek om over je stiefkind te klagen, en volgens anderen weer wel. Waar moet het anders. Je hebt ook een stiefouderwebsite plus forum, maar dat vind ik persoonlijk niet prettig, veel te negatief.

Pagina's