Partner altijd thuis

IMI-x2 schreef op 03-06-2026 om 17:54:

[..]

Veel reageerders gaan ervan uit dat de vriend van Appelsientjes een echte huismus is, maar voorheen had hij dus wel allerlei bezigheden buitenshuis en plande hij zelfs een extra hobby. Dus extreme huismus is niet zijn normale manier van zijn. Ik vind dat best een beetje zorgelijk.

En ik heb het eerder gezegd: er zijn vooraf afspraken gemaakt waar hij zich niet aan houdt, dat is op zijn minst niet handig, en ik zou daar zelf wel een paar serieuze gesprekken over voeren. Een afspraak niet nakomen kan binnen mijn relatie wel, maar alleen in overleg.

Hoe lang wonen jullie nu al in jullie nieuwe woonplaats, Appelsientjes?

Dat klopt IMI, hij had eerder zijn bezigheden, dat was in zijn oude regio waar hij ruim 30 jaar woonde en zijn ritme en routines had. Wij wonen nu dik een uur rijden verderop (zonder files), niet onoverkomelijk, maar je gaat niet na een werkdag nog even samen met die ene vriend sporten. 

Wij wonen hier nu bijna anderhalf jaar. Het werk was even spannend, ook door ziekte, maar nu weer volledig aan het werk. Het was fijn om bemoedigende reactie hier te krijgen, tips, en herkenning. Ik heb het met hem erover gehad, ook het een en ander laten lezen, ook de minder empathische reacties hier. 
En hebben besloten om de agenda duidelijker te plannen. Wanneer we weg zijn en thuis voor werk en hobby’s/afspraken. Over 2 maanden evalueren we dan hoe het ging.

Vandaag was hij alleen thuis, morgen ik, heerlijk. Dank je wel voor de herkenning.

ArianneH schreef op 02-06-2026 om 18:42:

[..]

Hoi TO, als eerste, ik herken jouw behoefte volledig! Je bent niet gek .
Ook ik merkte bij tijd en wijle dat ik echt behoefte had aan tijd alleen in ons huis (dus niet tijd alleen buitenshuis, maar echt alleen in ons huis). Jarenlang had ik ook 1 dag dat ik niet werkte en mijn man wel, dus dat was fijn.
Tot de coronaperiode. Toen gingen we beiden op een gegeven moment volledig thuiswerken en was hij ook aldoor thuis. Vreselijk vond ik dat.
En eerst werkte hij nog in een kamer boven, maar op een gegeven moment vond hij het 'praktischer' in de woonkamer te werken, nog erger. Helaas vond hij mijn argument (de woonkamer vrij houden voor wie niet werkte, we hadden echt prima werkkamers boven) minder belangrijk dan zijn wens op beneden te werken. Ik ben inmiddels gescheiden .
Maar goed, richting het einde van de coronaperiode kreeg ik daar dus wel steeds meer behoefte aan. Gelukkig kwam er een einde aan die periode.
TO, je hebt aan alle reacties kunnen zien dat er meer mensen zijn die behoefte hebben aan alleen thuis zijn. En dat heeft niets te maken met 'iemand bezighouden', zoals ergens werd geschreven, maar alles met rust en ruimte hebben.
Voor alle mensen die het niet begrijpen, misschien helpt het om te bedenken, dat als meer mensen die behoefte hebben om alleen in huis te zijn, dat dat dan gewoon voor sommige mensen geldt en dat dat niet gezeur is, of aanstellerij of egoïsme of wat dan ook, maar gewoon een hele sterke behoefte van mensen aan rust en ruimte in hun eigen huis. Je hoeft een ander niet te veroordelen omdat diegene een behoefte heeft die jij niet hebt.
TO, ik snap ook jouw gevoel (of eigenlijk een feit) "het is ook mijn huis". Dus waarom zou zijn behoefte om aldoor thuis te zijn voorrang moeten krijgen boven jouw behoefte om het huis regelmatig alleen te hebben voor jouwzelf?
Wat ik in jouw situatie m.n. van belang vind is dat jullie er van tevoren juist serieus over gesproken hebben en jij jouw behoefte op dat punt duidelijk hebt gecommuniceerd en jullie er zelfs afspraken over hebben gemaakt hoe jullie dat zouden doen met van huis zijn. In dat geval heb je dus helemaal een punt dat je hiernaar kunt verwijzen en jouw behoefte wederom kenbaar kunt maken.
Gezien het feit dat hij het na eerdere gesprekken dan even doet en dan toch weer minder, is denk ik nog een gesprek waard. Wat doet dat met jou? Je bent inderdaad zijn moeder niet, hij kan dat toch zelf in de gaten blijven houden?
Ik zou wel positief brengen dat je begrip hebt dat hij moet wennen aan de verhuizing en dus nog niet de hobby's heeft opgepakt die hij wilde oppakken, maar de vraag is, is hij nu wel van plan dat binnen afzienbare tijd te gaan doen, althans om te beginnen een van zijn hobby's?
En inderdaad, je kunt ook aangeven dat hij zelf wat meer actie zou kunnen nemen om de gemaakte afspraken na te komen en bijv. 1 dag buitenshuis te werken. Mocht je een ruimte vinden die voor jullie beiden geschikt is voor dat doel, dan kan hij natuurlijk meteen inschuiven, maar kijk wel uit dat je niet zijn moeder wordt. De vraag is nl. of dat een belangrijk punt is dat je in zijn algemeenheid misschien tegenvalt nu jullie samenwonen? Dus stel dat hij meer uithuizig zou zijn maar nog steeds weinig initiatief neemt en alles wel goed vindt, is het dan oke voor jou?
Helaas zie je toch wel regelmatig dat vrouwen opleven en helemaal actief worden als de kinderen uit huis zijn (eindelijk klaar met zorgen), maar dat mannen (niet allemaal, maar gemiddeld genomen) wat meer 'inkakken' als ze rond de 60 of ouder zijn. Ik hoor het nl. wel vaker om me heen. Dus dat kan wel een dingetje zijn dat tussen jullie blijft spelen ook als dit punt opgelost zou zijn.

P.s. Nog even praktisch: Als je specifiek op een post wilt reageren kan je rechtsboven in de post de aanhalingstekens aanklikken. Dan verschijnt die post en kan je eronder je reactie schrijven.

Hallo Arianne, wat een ontzettende lieve en begripvolle  post. Je snapt duidelijk ‘waar ik vandaan kom’, met mijn behoefte mag netzoveel rekening gehouden worden als aan zijn behoefte. Daarin hoeven we beide niet tekort gedaan worden. En kunnen we rekening met elkaar houden. Dank je voor je reactie.