Home » Forum » Relatie gaat naar de knoppen

Relatie gaat naar de knoppen!

13 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Willy1711
Relatie gaat naar de knoppen!

Ik word gestoord van het gedrag van mijn vrouw, iets anders kan ik er niet van maken. Sinds de geboorte van onze zoon een jaar geleden stelt ons huwelijk sowieso niet veel meer voor, maar in ons huwelijk wilt mijn vrouw graag de broek aanhebben en daar heb ik vaak de nodige moeite mee.

Zo ook net, mijn vrouw wilde dat ik al om 20:10 uur naar bed ging omdat zij onze zoon al, samen met haar, bij ons in het grote bed had gelegd. Zij wilde haar eigen kamer opruimen en zodoende moest ik maar met de kleine in bed gasn liggen, ondanks dat we ook een babycamera hebben. Toen ik kort de discussie met haar aanging over het feit dat het wel heel erg vroeg was om al naar bed te gaan begon ze zoals wel vaker weer te dreigen, dat ik dan maar “altijd voor de kleine moest zorgen ‘s avonds want zij zou op zoek gaan naar een sportschool”. Maw, zij brengt meestal de kleine naar bed (omdat ze dit gewoon WILT!!) maar als zij een sportschool gevonden heeft in de buurt moet ik dit maar doen.

Echt, ik kan dit zielige gedrag geen plek meer geven en sta op knappen, dan maar een scheiding want serieus, zijn er hier andere vrouwen/mannen die zich door hun partner naar bed laten sturen?

AnneJ
Zielig?

Klinkt als een paar moeie mensen met een kleine baby die niet meer redelijk kunnen denken. Nee, een camera is niet genoeg, een baby kan je aanwezigheid nodig hebben. Nee, je vrouw wil vast wel de baby naar bed brengen maar ook graag dat jij dat spontaan aanbied.
Jemig, je hoopt dat als mensen ouder worden dat ze ook wat emotioneel rijpen, maar dat is blijkbaar wel wat veel gevraagd als je pas een kind hebt.

Liever leid je jezelf wat af, zoekt geen ruzie, en neem je kind eens mee uit huis zodat je vrouw er ook even vrij van is, want dat ben je echt niet als je een baby in een andere kamer legt.

En broeken aanhebben heeft er niets mee te maken. Misschien wel denken dat je het beter weet, maar ja, dat is de compensatie voor de onzekerheid van de nieuwe situatie met een kleintje.

Willy1711
Nee hoor....

Denken kan ik nog goed hoor, ben alleen niet (meer) de persoon die me laat vertellen wat hij moet doen en niet de persoon die zich al om 20:10 naar bed laat sturen nadat hij net klaar is met opruimen, de afwas, de was etc..

Kind neem ik vaker mee uit huis, mijn vrouw is juist degene van ons tweeën die geregeld uitgaat, doordeweeks en in het weekend, dus die vlieger gaat ook niet op.

CB105
Weer eruit

Kun je niet, als je je zoon naar bed brengt, er meteen weer uit gaan zodra je zoon slaapt?

Vwb het sporten van je vrouw zou jij ook een avond in de week voor jezelf in kunnen plannen zodat jullie beide wat tijd voor jezelf hebt. En dan 1 x in de 3/4 weken samen een avond uit om ook nog man/vrouw te zijn ipv alleen vader/moeder

Willy1711
Hij sliep al....

Mijn zoon sliep al in zijn eigen bedje maar werd door mijn vrouw in ons bed gelegd. Dus mij ontgingen twee dingen, één, waarom hij plots in ons bed lag en twee, waarom ik er al zo vroeg bij moest gaan liggen?

Evelien
Echte probleem?

Willy, wat is het echte probleem?

Je noemt nu een paar dingen: vroeg naar bed met kind van 1 jaar in jullie bed, dat zij normaal de kleine naar bed brengt en het feit dat zij wil gaan sporten.

Misschien zit er een hoop onvrede bij haar (en bij jou?) waardoor ze gaat bepalen wat jij moet doen. Best handig om daar naar te vragen, begrip te tonen en niet meteen in de verdediging te schieten. En natuurlijk ook omgekeerd van haar richting jou....

Misschien beter eens om de tafel te gaan zitten en erover te hebben hoe het in zijn algemeenheid gaat tussen jullie, met de kleine en het huishouden. En dan kijken wie hoeveel werkt, hoeveel tijd jullie allebei aan de kleine besteden, hoeveel tijd jullie ieder aan het huishouden besteden en hoeveel vrije tijd jullie ieder (los van elkaar) hebben.

Eerst hoe het nu is.
Dan hoe jullie het zouden willen (ieder voor zich).
En dan tot een compromis komen?

Zou dat iets zijn?

In zijn algemeenheid is het goed als dingen een beetje gelijk verdeeld zijn, anders gaat de meest belast er (mogelijk) erg van balen en vervelend doen uit frustratie.

En in zijn algemeenheid is de tip: 1 x per 3 weken samen iets leuks doen een hele goede! Vaste oppas regelen en doen! En daarnaast is de "eigen" vrije tijd voor sporten, hobby's of andere dingetjes los van elkaar en van kind, ook erg belangrijk!

Lou
Om tafel

Ik sluit me aan bij Evelien. Wat is het echte probleem? Wat je noemt is inderdaad verre van 'normaal'. Daar zit, lijkt, mij, een groter probleem onder. Probeer háár probleem op tafel te krijgen.

Alison
Problemen

Echt, ik kan dit zielige gedrag geen plek meer geven en sta op knappen, dan maar een scheiding

Als jij denkt dat je nu problemen hebt dan moet je eens zien wat voor problemen je krijgt als je wil gaan of bent gescheiden.

Zo te lezen hebben jullie een enorm communicatie probleem. Doe daar wat aan. Scheiden kan altijd nog.

Je hebt de grootste verantwoordelijkheid die bestaat op je genomen door een kind op de wereld te zetten. Neem die verantwoordelijkheid dan ook en zorg dat jullie relatie beter wordt. Denk niet, zij doet daar niks aan. Ten eerste weet je dat helemaal niet. Voor hetzelfde geld vind zij dat ze goed bezig is maar komt dat bij jou niet aan omdat jullie niet communiceren. Ten tweede, een van jullie moet de de eerste stap zetten. Be the hero

Kaaskopje
Het woord moeten

Als je vrouw het woord 'moeten' gebruikt als ze vindt dat je om 10 over 8 bij jullie kindje in bed moet schuiven, dan snap ik dat je daar niet vrolijk van wordt. Ik herken dat wel. Zodra ik het woord 'moeten' hoor, gaan er mijn stekels overeind staan. Je vrouw had dus beter niet kunnen zeggen dat je gelijk met zoon naar bed 'moest' gaan, maar vriendelijk kunnen overleggen.

Als je vrouw naar fitness wil, is dat eigenlijk haar goed recht. Ik kan me best voorstellen dat het lekker is om even iets anders te doen dan moederen. Fitness is een prima manier om de stress van de dag eruit te werken en het is uitstekend voor haar conditie en gezondheid. Dat zou je toe 'moeten' juichen.

"Haar eigen kamer", is dat een soort hobby-/kleding-/werkkamer, of slapen jullie apart?

Dat je vrouw de baby tot nu toe altijd naar bed wilde brengen, snap ik. Als kersverse moeder wil je het liefst alles zelf doen en zou je haast willen dat iedereen er vanaf blijft. Tenminste zo ervoer ik dat. Maar kennelijk is de roze babywolk opgelost en is ze weer een beetje terug in de realiteit en die realiteit is dat vader ook best eens wat mag doen op gezette tijden. Het feit dat jij boos wordt, omdat jij het naar bed-breng-ritueel van haar over moet nemen, is natuurlijk belachelijk. Het is toch heerlijk om met je kindje bezig te zijn, te knuffelen en in bed te kunnen leggen? Als er eentje 'zielig' reageert, ben jij dit wel op dit moment.

Dat ze je naar bed stuurt, ja dat kan echt niet, maar vraag je ook even af hoe het komt dat ze dat op die manier van je eist. Wat doe jij 's avonds? Zit jij dan lekker uit te buiken voor de tv, terwijl vrouwlief alles in haar eentje moet doen? Of heb jij ook zo je vaste klusjes?

tsjor
Een kind van 1 jaar

Sorry, maar een kind van 1 jaar kan toch zelf in een eigen bedje gaan slapen? Daar hoef je toch niet meer naast te gaan liggen? Tenzij er een slaapprobleem is.
Er zit iets heel ingewikkelds in de codes van vrouwen: enerzijds willen ze alles zelf doen als er een babietje is; anderzijds worden ze woest dat ze alles zelf moeten doen. en dat kan zomaar op een dag, zelfs op een bepaald moment wisselen.
Kennen jullie elkaar goed genoeg voordat er een kindje kwam? Weet jij of ze vaker boos werd of is dit nieuw? Weet je zeker dat er niets iets speelt als postnatale depressie? Of last van hormonale schommelingen?
Wat kun je doen? Als er zo'n situatie speelt, waarin je merkt dat je heel boos wordt en zij ook heel boos is, dan kun je het beste even zorgen voor de-escalatie. Goed, dan ga je 10 minuten naar bed met de wakker gemaakte baby, zodat het kindje weer gaat slapen.Maar daarna doe je op een rustige manier ook wat je zelf verstandig vindt: kindje gaat naar het eigen bed en jij gaat naar beneden en je probeert te praten met je vrouw: wat was er nou, waarom was je zo boos.
Ik heb zelf mijn zoon geadviseerd om ervoor te zorgen dat hij minstens 1 dag per week alleen voor het kindje zou zorgen. zonder moeder eromheen. Moeder doet dat ook 1 dag per week. zo leren beiden wat er allemaal speelt, maken ze beiden veranderingen door en bedenken allebei hoe ze daarop reageren, wat ze dan ook samen kunnen bespreken. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het belangrijk is voor vaders: een dag voor een babietje zorgen zonder moeder erbij.Ja, er moet ook geld verdiend worden, maar dat is ok een verantwoordelijkheid van moeder: zij moet ook zorgen dat het babietje een huis heeft en eten en kleding en dat kost geld.
Zorg ook allebei voor ieders vrije tijd (een avond per week) en voor tijd voor elkaar. Het is heel wat allemaal en het kost tijd om een goede balans te vinden. Een voordeel: het wordt wel gemakkelijker naarmate het kindje ouder wordt.

Tsjor

Syboor
"moeten"

Ik denk dat Willy1711's vrouw dolgraag zou willen dat ze kon zeggen: zorg jij voor de baby de rest van de avond? Ik weet niet waarom ze dat niet doet. Het kan zijn dat Willy1711 in het verleden een hulpeloze of wat lakse opstelling heeft gehad met veel vragen/discussie waardoor ze nu liever die vragen voor is door hem in detail te vertellen wat hij moet DOEN, i.p.v. dat ze hem vertelt wat het probleem/haar wens is dat hij naar eigen inzicht moet oplossen. Het kan ook zijn dat ze wat starre ideeën heeft over hoe er voor de baby gezorgd moet worden.

Anyway, of het nu aan Willy1711 ligt of niet, de oplossing is hetzelfde. Willy1711 moet bij een dergelijke opdracht een gok doen naar het achterliggende probleem, checken bij haar of die gok klopt, en vervolgens dat probleem oplossen. Dus in dit geval: "Je wilt graag ongestoord je kamer op kunnen ruimen? OK, ik zal op de baby letten. Maak je geen zorgen als je hem hoort huilen, ik los het op en zal hem weer in slaap brengen." En dan dat gewoon doen.

Als de manier waarop je dat doet toch nog strijd oplevert, dan op een rustiger moment achteraf een gesprek hebben over waarom je vrouw het op een bepaalde manier wil. Niet zeggen dat haar manier fout is, maar wel aangeven dat jouw manier prima werkt als je alleen thuis bent met het kind dus dat je denkt dat het ook prima zal werken als je vrouw thuis is maar zich op afstand houdt.

Sowieso is het belangrijk om een goed gesprek te hebben over: wanneer heb je als ouder behoefte aan hulp, wanneer heb je vooral behoefte aan geen bemoeienis, en hoe kun je dat het beste naar elkaar communiceren? Want daarin kunnen grote verschillen zitten tussen ouders.

Flanagan
Bijdrage

Maar een slapend kind uit eigen bed halen, gaat wel ver. Als de moeder wilt dat vader meer binding met peuter krijgt, zijn er genoeg andere actiepunten te over.
TS hoeft alleen maar te vragen of zelf iets te ondernemen, om haar zo een stap voor te zijn. Misschien is ze moe van het aandragen van liggende zaken.
Of ze hanteert een aanpak zoals haar voorbeeld; haar moeder.

Goed je ogen en oren open houden, als je bij elkaar wilt blijven.

Mijntje
stress

Een baby kan veel stress geven. Blijkbaar is dat het geval bij jullie.
Vraag haar eens naar haar eigenlijke motieven. Voelt ze zich benauwd door alle verantwoordelijkheid nu, of onaantrekkelijk (vandaar de sportschool?) Is het niet veel beter om je kindje aan een eigen bedje te leren wennen, zodat jullie voortaan samen in 1 bed liggen (ook beter voor je huwelijk :-) en ook na 20.10 uur Dat kan soms even tijd kosten, maar daar kan je op dit forum genoeg tips voor krijgen. Het is zo zonde dat jullie door niet werkelijk te communiceren (en daarbij leg ik niet de 'schuld' bij jou hoor, ook bij je vrouw) verder uit elkaar drijven. Onder dat 'harnas' van haar, waardoor ze maar roept te commanderen zit vast een gefrustreerde vrouw. Wie weet ontdooit ze als je begrip toont. Sterkte.