Home » Forum » Ruzie gisteren wat vinden jullie

Ruzie gisteren, wat vinden jullie

15 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
boosje
Ruzie gisteren, wat vinden jullie

gisteren weereens ruzie thuis gehad en nu ben ik eigenlijk benieuwd wat de mening van anderen is aangezien ik (uiteraard) vind dat ik gelijk heb ;-)
Manlief moet vandaag voor een paar dagen naar verwegistan voor zijn werk. Geen probleem, die dingen horen erbij. Off topic zie ik er altijd tegenop want geen held thuis, slecht slapende kinderen dus na zulke dagen volledig geradbraakt. Maar oke dat was off topic. Manlief wilde echter zondagmiddag ook gaan tennissen. Prima. Maandagavond had hij een etentje van zijn werk, baalde ik al een beetje van, hij had dat georganiseerd en kon dat niet in een andere week. Maar oke, misschien kon het echt niet.
Gisteravond wilde hij ook nog gaan sporten, toen werd ik boos. Mijn hele planning moet de komende week op de schop, kan zelf niet gaan sporten want geen oppas maar hij moet wel perse gaan. Hij vind echter dat dit zijn avond is, hij zijn vrienden niet in de steek kan laten etc en dat ik niet kan gaan is gewoon pech. Toen was ik nijdig. Ben boos naar bed gegaan en vanochtend koeltjes afscheid genomen. Ben ik nou een zeur of wat???

margje van dijk
Niet te zeggen

Het is voor ons natuurlijk onmogelijk om te zeggen wie er gelijk heeft ;-)

Ik herken het wel. Maar het grote verschil is: bij ons is het wederzijds. Ik ga zelf net zo goed regelmatig weg (OK, vaak niet met overnachtingen erbij, maar wel hele dagen en soms wel een week achter elkaar).

Jouw aanpak: "Je gaat de rest van de week al weg, dus het begin van de week moet je vrijwillig inleveren" zou bij ons niet werken. Ik zou, net als jouw man, heel stevig balen als ik mijn wekelijkse zaken-buitenshuis niet zou 'mogen' omdat ik te veel krediet verspeeld heb. Omgekeerd heeft mijn man dat ook zo.

Dus wij gaan niet alvast preventief dingen opzeggen om de rekening weer te vereffenen. Wij zorgen dat het in z'n geheel in balans blijft.

Dus wat jij eigenlijk zou moeten doen (als jij mij was): plan ook gewoon eens iets leuks. Ga ook een paar dagen weg, of een paar 'hele dagen', en zet dat van tevoren in jullie gezamenlijke agenda. Als voldongen feit.

Dat werkt in mijn optiek beter dan hem nu voor straf binnen te houden omdat hij later weg gaat.

Margje

Jolanda123
Weet ik niet of je zeurt :-)

Mijn echtgenoot moet ook regelmatig weg voor zijn werk. De ene keer 10 dagen zoals nu, maar kan ook rustig 4 1/2 maand zijn. Dat als inleiding.

Ik heb de indruk dat je het op de ene of andere manier "oneerlijk" vind, en dat je het hem toch verwijt dat hij een aantal dagen weg moet voor zijn werk. Al was het maar omdat jij na die dagen gebroken bent, en niet de dingen kunt doen die je normalerwijze zou doen.
Ik heb ook het gevoel dat jij vind dat hij onvoldoende rekening met jou houdt.

Ook mijn wederhelft heeft nog wel eens een enkele keer "iets" voordat hij weggaat voor een aantal dagen/weken/maanden.
Of ik daar altijd even blij mee ben, dat is een ander verhaal, maar dat "wrokt" niet. Ook omdat die "uitjes/evenementen/bijeenkomsten" gepland worden in overleg met mij, en dat we er zorg voor dragen dat er in dat weekend toch toch een uurtje "kwali-tijd" is voor elkaar. Dat we elkaar zien, en rustig met elkaar kunnen praten over koetjes en kalfjes, of over 'diepere dingen". Hoe dan ook, hoe druk het weekend ook, hoe lang de reis ook, ik wordt wel gezien en gehoord, en er is tijd voor MIJ.

Kijk of je de volgende keer ook tijd voor elkaar kunt plannen, dan je gezien en gehoord wordt, en dat je het er over kunt hebben hoe je baalt dat je niet kunt sporten, omdat je dan geen opvang hebt.

M.a.w maak tijd voor jullie relatie samen....Dan kan je het alleen veeeeeel beter aan.

Jolanda

Tihama
Off-topic?

Je noemt het off-topic, maar ik vind het helemaal niet off-topic.
Toen onze kinderen jonger en zeer slechte slapers waren moest mijn man ook regelmatig langer weg voor zijn werk. Ik vond dat helemaal niet leuk (understatement).

Ik zou echter ook des duivels geweest zijn als hij de avonden er aan voorafgaand me OOK alleen gelaten zou hebben met de kinderen. Gelukkig begreep mijn man dat en hij plande zijn avondjes met vrienden dan ook later.
Buiten dat: áls hij weggaat, dan zie je elkaar ook niet, dus het lijkt me logisch dat je dan de avond ervoor gewoon samen bent.

Ik snap niet waarom jouw man dat niet snapt. Nu moet ik erbij zeggen dat ík ook wel eens nachten van huis ben voor mijn werk. Minder dan mijn man destijds, maar hij kénde zelf het probleem van het organiseren en de moeilijke nachten met een kind dat om de haverklap wakker werd.
Hij begreep daarom prima wat mijn bezwaren waren. En, wat gij niet wilt dan u geschiedt....

Staat jouw man er wel eens alleen voor? Het lijkt er namelijk op dat hij zich niet kan inleven in jouw positie.

Tihama

Maxime
Ook niet leuk

Hoi,

Ik zou het ook niet leuk vinden hoor. Hier is mijn man bijvoorbeeld voor zijn werk het hele weekend weg en nog een paar avonden door de week weg, ik vind het dan wel fijn dat hij dat compenseert met een keer een avondje thuis zijn. Of sterker nog, dat hij het gewoon even overlegt, in plaats van zomaar te gaan. Uiteindelijk begrijpt mijn man het wel, en blijft hij thuis, ik vind het alleen mega-irritant dat hij het iedere keer weer probeert (dus altijd weer discussie). Eigenlijk zou ik gewoon willen dat hij het zou begrijpen dat ik het gezellig vind als hij er is, en niet meteen de eerste de beste avond dat hij thuis is, weer weggaat naar vrienden om te sporten of de kroeg ofzo. Het ga-dan-ook-weg argument, daar heb ik niet veel aan. Ik hoef niet zo nodig weg om daarmee mijn man te moeten raken, ik wil hém zien! Bij hém zijn op zo'n avond als ik hem al een hele tijd niet gezien heb, of als ik weet dat hij de rest van de week weg is.

Dus ik herken het hoor, vind dat je helemaal gelijk hebt.

maxime

Tinus_p
Kiezen

Tihama:
"Ik zou echter ook des duivels geweest zijn als hij de avonden er aan voorafgaand me OOK alleen gelaten zou hebben met de kinderen. Gelukkig begreep mijn man dat en hij plande zijn avondjes met vrienden dan ook later."
Als aanvulling; boosjes man gata weg voor dingen die elk apart volkomen gerechtvaardigd zijn. Het gaat hier even om het totaal. Daarom moet je die discussie ook die kant op sturen; het gaat er niet om, dat dat sporten met zijn vrienden niet zou mogen; het gaat er om, dat hij niet en kan sporten met vrienden, en tennissen, en op reis, en op zakenediner. Dat wordt ergens kiezen.

Karin
Boosje je hebt helemaal gelijk

He boosje, ik snap je gevoel heel goed. Ik zou kwaad zijn geworden. En heeft je man al iets van zich laten horen. Mijn man moet ook regelmatig weg voor zijn werk, oftewel, een hoop plezier maken in het kadar van werken:-)

Jaloers, ja best wel een beetje, ik plan ook dingen voor mezelf, maar helaas moet dit wel worden afgezegd om er iets belangerijks is tussen gekomen. Hier baal ik stevig van. Mijn man vertrekt morgen en op een of andere manier ben ik vandaag een beetje bozig om allerlei dingen die nog geregeld moeten worden. Maar ik weet dat die boosheid onterecht is in mijn geval, dus ik uit het maar niet.

pffffffff moeilijk allemaal, maar ik ga er gewoon leuke dagen van maken. volgens mij is dat de beste remedi.

succes

Amazone
Gelijk

Ik ben ook weleens een paar dagen door omstandigheden weg of weinig thuis. De dagen eromheen zijn dan helemaal voor mijn gezin. Of het nu werk, sport, of uitgaan betreft. Niet alleen om de partner te ontlasten, maar ook omdat het fijn is om met zijn allen thuis te zijn.

Amazone.

niemie
Herkenning

Ja, ik herken jouw situatie wel. Mijn man moet ook nog al eens weg voor zijn werk. Ik maak me op die dagen gewoon niet al te druk. Laat de boel een beetje de boel en eet lekker gemakkelijk. Hebben we er allemaal een beetje plezier van, zeg maar:)
Als je man weer thuis is plan je gewoon een leuk dagje voor jezelf. Mag hij op de kids passen. Of misschien nog beter; regel oppas en ga samen uiteten o.i.d.

Succes de komende dagen.

5ke
Morgen....

kan het zijn dat mijn man voor een week naar verweg moet, kan ook dat hij 'savonds weer thuis eet....
Zo nu en dan gebeurt dat wel eens. Natuurlijk baal ik als hij al lang van te voren weet dat hij weg moet en is de dagen ervoor iedere avond weg. Maar ik zeg dat ik het niet leuk vind en meestal (niet altijd) houdt hij er rekening mee.

Als hij volgende week weg zou gaan, kom ik redelijk in de knoei. Clubjes van de kids die overlappen en waar ik dus opvang voor de een moet regelen omdat de ander al ergens naar toe moet. Feestje van mijn zus dat hij mist, etentje wat we moeten afzeggen, vergadering waar ik oppas voor moet regelen... Ach het is maar een week en inderdaad, doe ik niet moeilijk.
Ik ben eraan gewend, de diepvries zit lekker vol, we eten lekker makkelijk en ik kan in de avonden lekker kijken naar tv programma's die ik leuk vind.

Ik probeer het me inderdaad niet moeilijker te maken dan het is. Dan ben ik ontspannen, dan loopt het allemaal wat makkelijker...

Groetjes

5ke

Boosje
Bedankt iedereen

voor de reacties, zowel voor als tegen ;-)

Manlief en ik hebben vanochtend voor zijn vertrek nog venijnig met elkaar zitten mailen. Dat is het handige van mail, je ziet de andere zijn nijdige gezicht niet.
Uiteindelijk begreep hij wel waar bij mij de schoen wringde. Namelijk helemaal niet dat hij vandaag vertrekt, het hoort bij zijn werk en daar kan hij dus ook weinig aan doen. Alleen verwacht ik wel dat als ik mijn privezaken aan zijn werkschema moet aanpassen en daar dingen voor moet laten, dat er ook iets van zijn kant mag komen. Hij had dus best gisteren thuis kunnen blijven (vrienden overleven dat best voor een keer)en een gezellige avond thuis ervan kunnen maken.

Tihama, slecht slapende kinderen maakt het er idd net makkelijker en leuker op. Vroeger vond ik een paar nachten aleen helemaal niet zo erg, zelf zien op tv wat ik wilde, bed voor me alleen. Nu moet ik de nachtdiensten die nachten alleen doen en dat is vrij vermoeiend, zaterdag zal ik dan ook wel brak zijn.

iemand vroeg of ik zelf wel eens wegga, nee dus. Ben sinds de geboorte bijna 5 jaar geleden niet meer alleen weggeweest. hmm nu ik nadenk kan ik me niet herinneren dat ik de jaren daarvoor ergens alleen ben geweest. Voor mijn werk hoef ik nooit ver weg en prive doe ik dat eigenlijk ook nooitou het wel best eens willen hoor, komt er alleen nooit van.

tonny
Nou boosje - o.t.

dan kom je toch zeker wél naar de Ouders Online-meeting?

tonny

boosje
Haha

whahaha ik heb me nog niet aangemeld, een beetje uit de richting voor mij

Anneke
Trek de agenda

Wéét je man wel dat jij al zo lang geen tijd meer voor jezelf gehad hebt? Plan deze week nog twee volle dagen en een nacht met een vriendin/zus/... in een leuke stad. Daar ben jij na ruim 5 jaar heel hard aan toe.
Anneke

Tihama
Begrip

Boosje, je schreef:
"iemand vroeg of ik zelf wel eens wegga, nee dus. Ben sinds de geboorte bijna 5 jaar geleden niet meer alleen weggeweest. hmm nu ik nadenk kan ik me niet herinneren dat ik de jaren daarvoor ergens alleen ben geweest."

Vrouwen hebben vaak de neiging zichzelf weg te cijferen voor hun kinderen. Het gevolg is dat de vrijkomende ruimte dan vaak als vanzelf ingenomen wordt door hun partner. Voor je het weet gaat het een patroon worden en beseft de partner niet eens dat het geen keuze is. In extreme gevallen zie je dat mannen steeds harder carriere gaan maken en gaan netwerken en dat hun vrouw zich nog verder wegcijfert om de tekorten op te vangen. De behoeften van de vrouw worden dan vaak als synoniem gezien met de behoeften van de kinderen.

Als jij wilt dat je man gaat begrijpen waarin jij allemaal inlevert, zul je die ruimte letterlijk moeten gaan opeisen. Niet door het te zéggen. Maar door het te doen.
Ga zelf eens een week weg en laat je man ervaren hoe het is om alles te regelen, geen stap te kunnen zetten zonder eerst oppas te regelen, en als je dan 's avonds uitgeput in bed rolt, wakker te worden van een huilend kind.

Elke keer als mijn man een carriere-aanbod overwoog (met veel reizen), dan was mijn vraag: hoe zou je het vinden als ík dat deed? Als ik zo veel weg zou zijn, zou jij dat dan een fijn leven vinden?

Omdat hij de ervaring had van er alleen voor staan, was dit genoeg;-)

Veel sterkte

Tihama

Onderwerp gesloten