Home » Forum » Schoonmoeder asperger

Schoonmoeder asperger?

105 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ilse
Stelle

"Die vergalt zij niet, dat doe je zelf door je er zo druk over te maken"......

En wie ergert zich daar niet aan?! Ik moet eigenlijk de eerste nog tegenkomen hoor tenzij je compleet gevoelloos/emotieloos bent.

Ik kan me niet voorstellen dat jij blij en vrolijk kunt blijven als je vanaf s'ochtends tot in de namiddag de hele dag iemand naast je hebt lopen die de hele dag loopt te zeiken, te zeuren, te klagen, slap moe en misselijk is en anderen loopt af te bekken....Dan vergalt zo iemand toch de hele sfeer voor de groep die dag of zie ik dat nu verkeerd?! Je gaat me toch niet vertellen dat het dan aan jezelf ligt; tenzij je je letterlijk voor zo iemand kunt afsluiten, maar dat kan niemand. Zeker niet als de rest ook nog eens rekening met zo iemand gaat houden.

Zoals ik al zei nemen we haar ook niet meer mee als we ergens heen gaan. Je weet dan namelijk zeker dat je dag niet leuk gaat worden....
Tenzij de hele familie (tantes, ooms, neven en nichten enzo erbij) meegaan want dan richt ze zich op anderen dan alleen op ons.

Rafelkap
Fifty fifty

Ben het eens met Stelle hoor: laat lekker gallen. Je moet gewoon niet de hele dag met je schoonmoeder op stap. Klaar. Dan hoef je je ook niet te ergeren. Probleem opgelost.
En je kan het best op een andere manier bekijken, daar hoef je niet gevoelloos voor te zijn (je trekt het je veel te veel aan!) Zie het als een toneelstuk, met Arjan Ederveen in de hoofdrol en het wordt een komedie in plaats van een zwaar drama. Ik wil wel eens mee als je een dagje met haar op stap gaat. Schrijf ik alles op. Verkopen we het stuk. Fifty fifty?
:-)

Stelle
Ederveen etc :-)

Haha Rafelkap, dat doe ik nu ook met mijn Boze Stiefmoeder (de enge nieuwe vriendin van vader). Eerst zat ik elke middag met m'n tenen krom en m'n kaken stijf van irritatie bij elke opmerking die ze maakte, tot Man en ik besloten dat het misschien nog een soort van grappig werd als we haar gewoon als een soort koot&bie- (/ederveen/ jiskefet..) typetje gingen beschouwen. En zie: het werkt! Meestal. Ongetwijfeld ook inzetbaar voor Irritante Schoonmoerders.
En Ilse, ik meen echt wat ik schrijf. Natuurlijk erger ik me af en toe ook dood, maar ik bedoel te zeggen dat je daar alleen jezelf mee hebt. Ik denk dat het idd, na enige jaren ervaring met je schoonmoeder, wat te optimistisch verwacht was dat zo'n dagje wél leuk zou uitpakken. Tuurlijk niet. Voor sommige mensen is gallen gewoon een levensvervulling: een dag niet geklaagd is een dag niet geleefd, dat idee.

Ilse
Ja...

Dat op stap gaan was ook weer jaren terug hoor (het ging om een voorbeeld). Als ik nu ergens heenga (naar een tentoontelling of iets anders leuks), dan vraag ik mijn moeder want die is super gezellig.
Mijn man roept dan wel eens dat ik zijn moeder dan ook moet vragen want zij zou dat ook wel leuk vinden. Ja, 5 minuten en dan gaat het gezicht naar beneden en begint het gezeik. Ik zeg dan dat ze dan maar lekker met mijn schoonzus of samen met mijn schoonvader moet gaan. Ik pas daarvoor.

Mijn man probeert voor mijn gevoel nog te vaak zijn moeder te betrekken bij dingen die anderen normaal gesproken wel leuk vinden in de hoop dat zijn zijn dat ook leuk vindt. Maar mij schoonmoeder reageert niet zoals de gewone medemens. Mijn schoonmoeder presteert het nog om haar hele dag te laten beinvloeden door een grasspriet wat verkeerd staat.

Zelfs na een dagje Efteling met de voltallige familie (wij waren er niet bij) wist ze alleen maar te zeiken over een stenen bankje waarop ze moest zitten om ergens op te wachten. Ze had het alleen maar over dat koude, stenen bankje wat zo hard was. Als je niet beter zou weten dan zou je denken dat ze de hele dag op dat bankje heeft doorgebracht. Nee, geef mijn portie maar aan fikkie hoor....

Maarre.....is mijn schoonmoeder toch nog ergens goed voor.....We kunnen grof geld aan haar verdienen.
Mijn schoonmoeder is meer stof voor Youp van 't Hek...ha,ha,ha die zo prachtig die stereotypetjes neer kan zetten.
Ik denk dat hij met mijn schoonmoeder voldoende stof heeft om een complete conference in elkaar te draaien......woeha,ha,ha,haaaaa

Kaaskopje
Iemand een plezier doen

Wat ik een beetje mis is een stukje 'iemand een plezier doen'. Ik kan me heel goed voorstellen dat je zo zat bent van het gezanik van je schoonmoeder dat haar een plezier doen een hele opgave is geworden, maar ondanks haar gezeur kan het toch niet anders dan dat ze het erg zou vinden als ze nergens meer bij betrokken wordt of geen bezoek meer zou krijgen. Dat is dan wel een groot verschil tussen jouw schoonmoeder en mijn vader, en dat is ook een deel van het 'drama', mijn vader is als hij zijn rare gedrag laat varen op zijn manier best gezellig. Uitstapjes waren leuk, vakanties waren leuk, niks mis mee. Ik heb als jong kind gewoon een leuke tijd gehad. Pas later, toen we naar het voortgezet onderwijs gingen kon mijn vader het allemaal niet meer goed aan volgens mij. Zolang mensen maar doen zoals hij het prettig vind, is er geen vuiltje aan de lucht en een eigenschap van een puber is nu eenmaal... juist ja.

Ik heb nadat ze geëmigreerd waren ook nog een tijdje ge-emaild met mijn vader op een manier die ik heel erg leuk vond. Éindelijk eens gewoon over en weer gepraat over onze dagelijkse dingetjes. Wat een genot. Maar ja, dat liep uiteindelijk dus toch ook verkeerd af.
Maar wat ik dus eigenlijk wilde zeggen is dat je ondanks je ergernissen echt eens moet proberen om het samenzijn met je schoonmoeder te zien als een 'opdracht'. Vandaag is de opdracht dat we naar schoonmoeder gaan en er het beste van maken. Niet meer en niet minder. Geen blije verwachtingen, gewoon doen. Als mijn schoonouders komen, over het algemeen beste mensen, slaken we toch ook een zucht. Schoonmoeder heeft zo haar stokpaardjes, is doof en begint zichzelf steeds vaker te herhalen. Vermóeiend! Schoonvader laat dat allemaal gelaten over zich een komen. Maar ze gaat ook weer weg... dat is positief:-)

Kaaskopje
Nou...

Ik zou schoonmoeder op straat voorbijlopen hoor.:-)Ik weet nog steeds niet wie het is. Of schoonmoeder dit ooit te lezen krijgt is de vraag. Als ik lees wat er allemaal besproken wordt in deze rubriek kan de schoonmoeder van Ilse er ook wel bij.
Wat ik vooral uit Ilse's reacties lees is dat de wil om het nog te proberen heel klein is geworden. Ik heb daar begrip voor. Misschien kun je daar alleen begrip voor hebben als je de situatie enigszins herkend. Toen bij ons de bom nog niet definitief gebarsten was ging ik in mijn eentje naar mijn ouders toen ze nog hier woonden. Mijn man was niet meer welkom. Het was wel zo duidelijk. Ik zat daar redelijk ontspannen, voor zover ik me na tien minuten al niet zat te ergeren en manlief hoefde zich niet te forceren bij mensen die hij vreselijk vond en vindt. Misschien is dat de enige oplossing om het ook zo met Ilse's schoonmoeder te regelen.

Polly Shearman
Jouw relatie en de toekomst

Ilse ik heb een beetje meegelezen en ik wil ja alvast vertellen dat jou relatie het niet gaat redden. Vroeg of laat gaan we nl allemaal, op onze ouders lijken. Of we willen of niet, je gaat trekjes van je moeder in jezelf herkennen. Jou man is toch echt een zoon van zijn moeder.

sterkte

Ilse
Cobi en izar

Als je het dan zo erg vind, lees dan niet mee zeg! Inderdaad wat kaaskopje al zegt, Ik zie ook zat draadjes in de rubriek waarvan mijn tenen krommen en waarin fatsoensnormen ruimschoots overschreden worden, maar ik reageer dan gewoon niet als ik het te gortig vind worden.

Ilse
Polly

Dit is weer zo'n speculatie waar ik niet op in ga, maar Polly mag dit best denken hoor.

tonny
Oud liedje...

Mijn vader zaliger kende een oud liedje. 'Als je een meisje zoekt, kijk eerst naar haar moe-oeder.' (als waarschuwing dan he)

Maar van zonen die op moeders gaan lijken, daarover verhaalt het liedje niet.

Tonny

goudvis
Ilse

Ilse, een paar dingen vallen me op. Allereerst dat je nog zo zwaar tilt aan dingen die al tijden geleden gebeurd zijn, zoals het verhaal over intiem zijn. Heel erg lang geleden gebeurd en als mijn schoonmoeder zo was als uit jouw verhalen blijkt, dan zou dat bij mij niet bepaald lustopwekkend werken, integendeel :-))). Wat betreft het uitje, ook dat is al jaren geleden gebeurd en mijn conclusie zou zijn, niet meer op pad met schoonmama en we hebben het er verder niet meer over.
Ten tweede denk je dat je schoonmoeder asperger heeft, dat is iets heel vervelends, waar geen pil voor is en wat niet zomaar over kan gaan. Je kunt hoogstens je inlezen wat het is, begrip tonen, en er misschien naar handelen. Dat je schoonmoeder je lol vergalt, dat is misschien wel zo, maar haar probleem is het (als ik zo je verhalen lees) niet, ook niet van je schoonfamilie, want die hebben door de jaren heen hun strategien bedacht, maar de jouwe. En zoals hier al heel erg vaak gezegd is, jij bent degene die daar wat aan kan doen. Suggesties zijn er genoeg gedaan, die ga ik niet herhalen.
Ten 3e zeg je dat je dingen anders doet, maar uit je verhalen en het vast blijven zitten in verleden, dingen die je schoonmoeder fout doet/heeft gedaan en dat weer uit te kauwen, blijkt dat niet echt.
ten 4e kom je steeds weer met opsommingen aan waarin je wilt laten zien hoe erg ze eigenlijk wel niet is, maar doe dat nou niet, dat zijn vaak futiliteiten, wat bij anderen ergenis opwekt. In ieder geval doe je daar je betoog geen goed aan. Laat die details, lach erom, desnoods als een boer met kiespijn.
Waarschijnlijk ben of word je nu ook boos op mij, maar in plaats van boos te worden op de buitenwereld (je schoonmoeder, schoonfamilie, goedbedoelende mensen op dit forum), zou ik mezelf eens achter de oren gaan krabben of ik niet wat kan doen om de situatie te veranderen of dat het misschien ook niet een beetje aan mij ligt en dan kan zou ik de conclusie trekken, laat gaan, laat gaan. Het mens is nou eenmaal zo, laat maar kletsen en niet inhoudelijk reageren. Laat het van je afglijden.
Succes!

Ilse
Goudvis

Nee, ik ben niet boos en wordt ook niet boos.
Wat die voorbeelden betreft, had ik veel beter wat recentere kunnen nemen en ze waren wellicht niet de beste, maar er werd naar gevraagd. Vandaar.

Ik besef ook wel dat ik degene ben die er wat aan kan doen door mijn houding/gedrag naar haar toe te veranderen, want haar veranderen lukt toch nooit.

tonny
Zo is dat - een ander veranderen lukt nooit

en bij niemand.

Het enige wat je wel kunt doen is iemands 'gebruiksaanwijzing' leren kennen en daar zo wijs mogelijk mee leven.

Tonny

Ilse
Tonny

Inderdaad ja!

Pagina's

Onderwerp gesloten