Home » Forum » Relaties » Vriendin 2

'vriendin'

27 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
francis
'vriendin'

Ik heb een vriendin die ik al een tijd geleden van Facebook heb gehaald. Toen ik haar jaren geleden leerde kennen was het een enthousiaste, drukke meid. Het ging een tijd goed, maar ik merkte wel al wel snel dat alles om haar moest draaien. Dus dat ze heel erg op zichzelf gericht is. Wanneer iemand anders wat vertelt dan weet ze het verhaal zo te draaien dat het over haar gaat. Kunnen vrienden bijv. niet komen op haar feestje dan is ze boos en zeer teleurgesteld; ondanks het feit dat die vrienden een zeer goede reden hadden. Ze vraagt dan meteen of die vrienden iets tegen haar hebben, of ze boos zijn etc….Ze begrijpt niet dat er redenen kunnen zijn dat de vrienden niet kunnen komen die helemaal niets met haar te maken hebben. Zij betrekt het direct op haarzelf.

Nu is deze vriendin ook erg actief op Facebook en heeft daar zo'n 2000 vrienden. Daar post ze zo om de 2 a 3 maanden haar beslommeringen en vooral ernstige lichamelijke ongemakken….waarop dan weer honderden mensen op reageren over hoe sneu ze het voor haar vinden.

Nu heeft ze naar eigen zeggen bepaalde ernstige lichamelijke klachten waar ze dus uitgebreid over post dat ze daardoor niet meer kan lopen van de pijn. Ze doet ook een sport die erg veel van haar lijf vergt.
Vervolgens, nog geen week erna, post ze weer dat ze wedstrijden gaat doen en dat onder de morfine. Mensen reageren vol bewondering hoe knap het is van haar.

Als iemand daar vervolgens wel verbaasd op reageert, krijgt die persoon de volle laag want die weet dan totaal niet wat zij mankeert. Er mogen dus geen kritische geluiden komen maar alleen hoe knap mensen het van haar vinden en dat ze zo'n bikkel is. Sorry, maar ikzelf vind het ronduit dom (maar dat is mijn mening) en het is haar goed recht om die zware lichamelijke activiteiten te blijven doen ondanks de operaties en heftige pijnen.
Prima allemaal, maar onder andere ikzelf heb op een geven moment ervoor gekozen om niet meer de postins te lezen en te reageren. Ze was zeer verontwaardigd daarover.
Na verloop van tijd heb ik haar van Facebook verwijderd. Ik zit niet zo te wachten op vrienden die alleen maar met zichzelf bezig zijn en hun vreselijke pijn bevestigd willen hebben met steunbetuigingen om vervolgens deel te nemen aan Europese kampioenschapen.

Prima verder, maar ik werd er op een gegeven moment een beetje moe van de postings, erg moe. Nooit eens van haar kant belangstelling.

Mensen haken op een gegeven moment af (ik ben niet de enige namelijk) dat begrijpt ze totaal niet. Als iemand wel zijn/haar mening geeft, wordt die meteen verbaal aangevallen.

Ik heb dus al een tijd geen contact meer met haar. Krijg ik ineens een bericht met een heel verhaal over dat ze me niet kon vinden op facebook, wat ze heeft misdaan…of we boos zijn etc…
Ik weet serieus niet meer wat ik met deze persoon moet hoor.

Ik ben iemand die iedereen te vriend wil houden, maar ik weet het niet meer met deze. Iets in mij zegt dat ik niet moet reageren. Het is een behoorlijk dominant persoon die geen tegengeluid duldt. Als ik mijn mening geef, zal ik de volle laag krijgen.

Wat zouden jullie doen?

Jippox
je zegt het zelf al"

Niet reageren! In sommige gevallen is dat de beste weg, en dit lijkt me zo'n geval.

Katja
negeren..

..en zelf ook niet meer over nadenken! Zo te lezen ben je zelf er aardig mee bezig, met je aan haar te ergeren. Niet doen, heeft geen zin, waste of time, wordt je alleen maar zuur van.

Ze is geen vriendin meer van je, klaar. Zij verandert toch niet, dus geef de hoop op dat je een vriendin aan haar hebt. Negeren dus.

vlinder72
Niet reageren

Ik word zelf ook doodmoe van die zielepiet verhalen op Facebook. En dan inderdaad al die meehuil reacties. En als dan ook maar een iemand een klein beetje kritiek heeft dan zwaait er wat. Bijvoorbeeld een vriendin van mij is echt heel ernstig ziek. Nu hebben wij een vriendin met allerlei kwaaltjes die heel actief is in van die wazige patientenverenigingen. Die vriendin plaatste een bericht over dat ze zulke koude handen had en hoe erg dat wel niet was. Vervolgens gingen tig mensen meehuilen. Maar die ernstig zieke vriendin reageerde dat als dat alles is ze geluk heeft, er zijn veel ergere dingen. Nou, ze kreeg de wind van voren door tig mensen. Hoe haalde ze in het haar hoofd om dit niet ook heel zielig te vinden etc. etc.

Ik heb deze kwaaltjes dame inmiddels geblokkeerd. Als ik haar spreek is heel aardig maar dat gezeur op Facebook.

Dus blokkeren die dame en niet meer reageren.

Hortensia
laat het lós!

Er zijn mensen die liefst een jubelend publiek willen voor een groot, openbaar podium en absoluut geen tegenspraak dulden. Blijkbaar is dat een behoefte. Mensen die zichzelf in het middelpunt van hun eigen drama hebben gezet, zich en plein public wentelen in de narigheid die het lot hen heeft gebracht en zichzelf presenteren als bikkels, ook al graven ze hiermee hun eigen graf nog dieper (in dit geval fysiek, maar bijvoorbeeld ook financieel). Als je daar, met de allerbeste bedoelingen, een opmerking over maakt word je nog net niet met pek en veren weggedragen.

Ik heb die fout in het verleden eens gemaakt, en dat heeft heel nare gevolgen gehad, die zelfs in real life dordreunden. Ik heb me toen echt verbijsterd over de achterban van deze dramaqueens die kritiekloos losbarsten als iemand neiging tot afvalligheid toont. Echt verbijsterend! En ook eng, gevaarlijk zelfs, als je opeens zelf slachtoffer wordt van die ongenuanceerde woede.

Het enige dat je kunt doen is: ontvolgen/ontvrienden en ook blokkeren. Ja, ook blokkeren, want daarmee voorkom je jammerberichtjes achteraf van "wat heb ik je misdaan". Niet reageren.

Blokkeer ook de fanatiekste achterban van deze mensen, want sommige van deze vriendengroepen hebben het fanatisme van een echte sekte gekregen. Hou hen vér van je weg, bescherm je tegen deze mensen, want ze zijn te fanatiek en niets is hen te gek.

Laat het lós, reageer niet meer, negeer het. En blokkeer. Vooral dát. Want het is net onkruid, nooit helemaal uit te roeien.

En voel je vooral niet schuldig. Er lopen helaas meer gekken buiten de hekken dan er binnen, en dat geldt, helaas, vooral ook voor social media.

francis
ok

…kreeg nog een bericht dat ze al een hele tijd met heel veel moeite geprobeerd had mij te vinden op Facebook. ??? ik was toen overigens makkelijk te vinden en sommige vrienden van haar zijn bevriend met mij, dus zo moeilijk lijkt me dat toch niet. Ze had ene groot feest en dat had ik ook gemist want ze kon mij niet vinden etc..etc..

Ze kan mij nu inderdaad niet meer vinden wat ik heb haar nu dus geblokkeerd.

Een hele tijd terug was ik in het buitenland en op de dag dat ik naar huis zou vliegen had zij een feestje. Ik kon niet komen. Dat begreep ze totaal niet. Ik kon toch vanuit Schiphol direct naar huis rijen, partner ophalen en doorrijden naar haar? Ze kon zich niet voorstellen dat dat voor mij te laat zou worden en dat het feestje dan al over zou zijn. "Nou, was de opmerking. dan zit je toch een half uurtje tot een uurtje bij mij?"

Jippox
tja

loslaten is ook: niet door blijven zeuren over wat er allemaal raar is en niet deugt aan deze vrouw. Je hebt er geblokkeerd. Dan is het nu verder klaar toch.

bromvlieg
meldingen uitzetten

je blijft dat wel 'vrienden' maar krijgt niet langer al die vermoeiende informatie. Als je eens een saaie dag hebt, surf je gewoon naar haar pagina en dan ben je weer even op de hoogte en kun je desgewenst een levensteken sturen.

Hortensia
enge mensen

Francis, dit vind ik dus enge mensen. Ze claimen, verstikken, laten je niet meer los en maken een enorm drama als je een keer nee durft te zeggen.

Verstandig dat je haar hebt geblokkeerd. En verder: niet meer over praten. Of over schrijven. Want de kans is aanwezig dat iemand iets herkent in wat jij hier schrijft (je schrijft nogal gedetailleerde feiten op) en dit gaat overbrieven naar de dame in kwestie.

Social media kan heel leuk zijn, ik maak er ook graag gebruik van. Maar helaas zijn er ook heel enge mensen die het anderen heel erg moeilijk kunnen maken en daarin gesteund worden door een blind volgende achterban.

lieverdje
ken ook zo iemand

...een zeer populair en aanwezig type die constant de aandacht zoekt voor hoor flink zij is ondanks allerlei ellende. Onverklaarbare ziekteverschijnselen, maar ook voor de financiële moeilijkheden, echtelijke problemen en ruzies met anderen en heel veel opscheppen over de kinderen. Allerlei ellende word ongevraagd uit de doeken gedaan die je niet eens wil wéten (tenzij het relevant is of je een goede band hebt), bijvoorbeeld over de kinderen die sexueel misbruikt waren en ook nog de naam en toenaam van de dader. Of de mishandeling door haar vader, of de hufterigheid van haar man, die zijn inkomen voor zichzelf houdt en niet voor de kinderen wil zorgen terwijl het gezin in armoede leeft. Ook veel onzinverhalen.

Ik vond het vrij ziekelijk gedrag; helaas had ik deze persoon in de tijd dat ik haar nog aardig vond geïntroduceerd in een gezelligheidsclubje en daar heeft zij toen een luisterend oor gevonden. Ik heb het clubje vaarwel gezegd want ik wil meer met deze vrouw te maken hebben. De andere mensen in het clubje vonden haar heel flink en steunden haar toen ik er nog bij was, ook financieel. Heel bizar.

Ik kon het gezwets niet hóren en ik wilde ook uit haar beeld zijn. Mede om deze persoon zijn onze kinderen van school veranderd (is al een tijd terug) Wie weet wat voor schadelijke onzin ze over mij en mijn gezin zou vertellen (misschien al heeft verteld), als we haar nog dagelijks zouden zien. Hortensia heeft gelijk, ze zijn éng, dit soort mensen.

Tova
Vlinder

"Nu hebben wij een vriendin met allerlei kwaaltjes die heel actief is in van die wazige patientenverenigingen. Die vriendin plaatste een bericht over dat ze zulke koude handen had en hoe erg dat wel niet was. Vervolgens gingen tig mensen meehuilen. Maar die ernstig zieke vriendin reageerde dat als dat alles is ze geluk heeft, er zijn veel ergere dingen. Nou, ze kreeg de wind van voren door tig mensen. Hoe haalde ze in het haar hoofd om dit niet ook heel zielig te vinden etc. etc. "

Dit vind ik niet eerlijk. Eerst zeg je : allerlei kwaaltjes, daarmee neem je haar dus eigenlijk al niet serieus. Je mag tegenwoordig echt alleen nog maar klagen als je kanker hebt. Dat klinkt hard maar het is voor veel mensen wel zo. Dan begin je over Wazige Patientenverenigingen. Dat wazige is flauw. Er zijn heel goede patientenverenigingen waar mensen op een forum elkaar vinden in lotgenotencontact. Dat er daar mensen zijn die niet met hun aandoeningen om kunnen gaan: helemaal waar, je vindt ze overal in het leven.

Ik vind dat mensen best mogen klagen, maar niet mogen zuigen. Alleen niet iedereen kan even goed omgaan met hetgeen ze overkomt.
Ik ben er eens op gaan letten en wat mij vooral opvalt is dat wanneer kerngezonde mensen iets overkomt, zij daar vaak heel moeilijk mee kunnen omgaan. Zo hoor ik mensen klagen over de vréselijke spierpijn na sport en het duurde wel 3 dagen en ik had ook al een verstopte neus afgelopen week!
Je zult maar zo'n vage aandoening hebben en niet eentje maar meer tegelijk en altijd die pijn hebben. Maar dan ben je een zeur.
Jij scheidt de aandoeningen in categorieen. Dat moet je eigenlijk niet doen, want dan mag alleen de bovenste categorie recht van klagen.
Ik herken best wat je zegt, dat is het niet, maar het is eigenlijk niet eerlijk.

Hier een aandoening die 24 uur per dag pijn geeft. Ik praat er niet over juist door dit soort oordelen.
Maar daardoor is er ook nooit iemand die eens oprecht zal vragen hoe het gaat.
Ik ga er altijd vanuit dat iemand die iets te klagen heeft, daar op dat moment reden toe heeft. Waar het ook vandaan komt, vanuit de kwaal of onderliggende onvrede.

Het bijzondere is dat veel mensen die denken vanuit het "niet-piepen-principe" best vaak onbewust hetzelfde doen. Omdat regels eigenlijk altijd voor anderen gelden.

Nogmaals, het is niet mijn manier van leven of aandacht krijgen. Maar je zult maar met diverse dingen zitten die niet duidelijk zijn of worden en waar geen herstel van mogelijk is. Ik wilde alleen voor die mensen even een lans breken dat dat echt om de dooie donder niet meevalt.

Tova
ps

Van die zieke vriendin is dat ook niet fair. En indirect zie je het haar dus ook doen: jij mag niet huilen, ik wel.
Daar moet je gewoon mee uitkijken.

Francis
Hortensia

Je hebt gelijk. Laat het hierbij. Ik begin ze ook wel eerder en beter te herkennen ook. Zo is er nog eentje die ik om diezelfde reden op een heel zacht pitje heb gezet. Inderdaad wat iemand anders al zei, de meldingen uitzetten. Die heeft het ook altijd en alleen maar over zichzelf waarop iedereen moet reageren, maar zelf nooit reageert op een ander. Ergens wel triest dat mensen daar hun eigenwaarde uit proberen te halen. En…sorry hoor, maar 1000, 2000, 3000 vrienden op Facebook? Ik hoorde ooit van een psycholoog dat iemand hooguit maar 1 a 2 vrienden heeft…de rest zijn volgers.

Hortensia
vrienden

"En…sorry hoor, maar 1000, 2000, 3000 vrienden op Facebook?"

Dat zijn geen vrienden meer, dat is de beruchte hondstrouwe sekte.

vlinder72
tova

Geloof mij nou dat zij net zo'n aansteller is als al die voorbeelden hierboven. het gaat haar en haar volgens om aandacht. Als je haar in het echt spreekt is er nooit iets aan de hand. Maar op Facebook is het een en al ellende. Ik ben lang niet de enige die haar heeft laten gaat op Facebook.

Natuurlijk mag iedereen zijn ergens over klagen als dat nodig is. Ook op Facebook. En er is niet erger dus jij mag niks zeggen. Maar iemand die minstens 3 keer per week iets plaatst over steeds weer iets anders daar word je echt doodmoe van. Mijn voorbeeld was trouwens niet echt. Ik ga hier natuurlijk geen echte situaties beschrijven dus misschien kwam het daardoor niet goed over.

Triva
dit had je kunnen voorkomen

door haar niet meer te volgen (klik rechtsboven op een bericht van haar). Dat doe ik ook met mensen waarvan ik niets meer wil lezen maar zij zien niet dat ik hun brei aan informatie niet meer zie en je krijgt geen gedoe over dat je ze verwijderd hebt ;)

Moos
Ook Facebook verbazing

Het beschreven type heb ik niet op Facebook maar wel self proclaimed guru's. Vooral één dame die alléén maar post in een soort trant van 'doe wat ik doe, dan krijg je wat ik heb'. En ze is voortdurend met zichzelf in de weer, elke manie als het gaat om 'kijk per dag drie keer naar je navel' of 'doe vier kniebuigingen' of 'drink een maand lang alleen maar drank X en ervaar hoe dat je leven verandert' maar ook over dankbaarheid leren aan je kinderen (en hoe dankbaar haar kinderen -een peuter en een kleuter - zijn of georganiseerd en netjes of .... Nou verzin het maar. Ook het feit dat ze geen ernstige ziekte of ongeval of aanslag oid heeft meegemaakt positioneert ze als haar eigen verdienste. Na de aanslagen op Zaventem schreef ze iets over bescherming van hoger hand hebben.
Ze is ook hoog-alles. Hoogbegaafd en hoogsensitief. Haar kinderen ook.

Ik moet eigenlijk lachen om mezelf terwijl ik dit tik want eerlijk gezegd heb ik er iets dubbels mee, ik vind het stom maar ook wel weer bijzonder. Ik kan me echt heerlijk verwonderen over haar posts. Gek he, hoe dat werkt.

Ze is trouwens verhuisd waardoor ik haar nog zelden irl zie, een enkele keer op een feestje.

lieverdje
dat dan weer wel

"Ik moet eigenlijk lachen om mezelf terwijl ik dit tik want eerlijk gezegd heb ik er iets dubbels mee, ik vind het stom maar ook wel weer bijzonder. Ik kan me echt heerlijk verwonderen over haar posts. Gek he, hoe dat werkt."

Ik kan me dat wel voorstellen. Met de vrouw die ik beschreef heb ik ook een tijdje gehad dat ik mij vrolijk ergerde aan haar uitspraken, maar me toch ergens verkneukelde aan al die ónzin die ze opschreef op facebook.

Francis
Triva

had ik ook gedaan. Totdat ik een nogal verontwaardigd PB'tje bla haar kreeg dat ik nooit eens een keer reageerde op haar postings……I rest my case.

Stenna
vol verbazing

lees ik hier mee, als verstokte niet-facebooker. Nog meer reden om er niet aan te beginnen...

verder: zie Brigitte Kaandorp (het welbekende liedje)

bromvlieg
zwaar leven neem ik aan?

Of:

wat is de bedoeling?
wat is de bedoeling?
Is er ook een plan?
Is er ook een plan?
Is erover nagedacht - of zo -
wat is de bedoeling hiervan?

(fijne meezinger, overal toepasbaar)

Hortensia
Stenna

Het valt best mee, die social media, maar je moet wel leren kaf en koren van elkaar te scheiden. Ik facebook alweer jaren maar heb door schade en schande wel mijn grenzen gesteld. Mijn FB is alleen leesbaar voor mensen met wie ik bevriend wil zijn. En ik klik niet meer iedereen aan die aangeeft mijn vriendje te willen zijn omdat ze me via een ander kennen of omdat ik ze eens heb ontmoet. Nee, ze moeten echt een toegevoegde waarde hebben (en dat betekent niet dat ze het slaafs met mij eens moeten zijn).

Dramaqueens en mensen die naar mijn mening te vaak tegelspreuken neerzetten waarin ze duidelijk proberen te maken dat de wereld hard en gemeen is voor zulke tere zieltjes als zijzelf mijd/ontvolg ik, en als ik als gevolg daarvan hommeles vermoed (die het verslag van TO) gaan ze onherroepelijk in de blokkeerstand en ben ik onzichtbaar voor ze. Héérlijk rustig.

Idem dito voor te fanatieke volgers van bepaalde politieke stromingen of minstens zulke fanatieke dierenliefhebbers die het nodig vinden dierenleedberichten te verspreiden met de meest gruwelijke foto's. Mijn fantasie is al levendig genoeg zonder die foto's.

Blijft over: een groep wél heel leuke mensen met wie ik interesses, humor, gebeurtenissen, hobbies en zo deel. Het is mijn virtuele koffiehoek en dat bevalt me alweer een aantal jaar heel erg goed op deze manier.

Voor de wat meer persoonlijke dingen heb ik een zeer besloten facebookpagina aangemaakt met een kleine, selecte groep mensen, waarin ik zo af en toe mijn hart eens lucht, niet om meehuilers te zoeken en toegejubeld te worden wat een kanjer ik wel ben, maar voor feedback, inspiratie, een peper in mijn kont en andere opbouwende reacties.

En ook dat bevalt prima. Precies zoals in het echte leven. Daar heb je ook mensen waar je beter met een boog omheen kunt lopen, en mensen met wie je iets gemeen hebt.

Triva
Francis

'Totdat ik een nogal verontwaardigd PB'tje bla haar kreeg dat ik nooit eens een keer reageerde op haar postings……I rest my case.'

Serieus, met 2000 vrienden? Get a life!

dc
negeren

Blokkeren en verder niet meer over nadenken.

Moos
Stenna

Overal heb je rare vogels, irl, op fora, in klassieke media en op social media. Net zoals ik sommige columns met gemengde gevoelens lees bekijk ik ook de p

Moos
Tweede poging

Bekijk ik ook de posts van deze mensen. Boeiend toch, die verscheidenheid?
Verder vind ik Facebook geweldig voor makkelijk tweedehands kopen en verkopen, verloren spullen en huisdieren, aandacht voor bepaalde situaties (laatst een eenzame oudere in het ziekenhuis die na een Facebook actie overspoelt werd met kaarten en bezoek) en vrienden van vroeger die ik anders makkelijker uit t oog verloor. Ik heb mensen uit mijn basisschool tijd op Facebook en vind het leuk dat ik een contactje met ze heb lopen maar zonder Facebook zou ik weinig contact met ze hebben. Nu worden sommige dingen wel gedeeld. Als iemand aangeeft dat de sterfdag is van haar moeder kan ik een dierbare herinnering delen. Zonder Facebook had ik in dit geval er niet bij stil gestaan.
Kortom, ik post niet vaak wat maar waardeer Facebook zeker wel op een aantal punten.

Francis
Hortensia

Je hebt helemaal gelijk.