Home » Forum » Wat je over hebt voor je partner

Wat je over hebt voor je partner

102 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ojee
Wat je over hebt voor je partner

Mijn partner is geen vakantieganger. In de 12 keer die we samen zijn zijn we een keer samen lang op vakantie geweest en een aantal keren een lang weekend. Ik had min of meer toegezegd dat hij de volgende keer de vakantiebestemming mocht kiezen. New York dacht ik, wat mij niet erg trekt maar wat je toch een keer gezien moet hebben. Hij kwam echter met iets heel anders. Een goede kennis van hem is dominee en organiseert groepsreizen naar Israël (gevaarlijk!), langs bijbelse plekken. De meeste deelnemers komen uit zijn gemeente. Nu houd ik niet van gevaarlijke plekken, ik heb nog jonge kinderen en wil heel oud worden, en ik ben nogal atheïstisch. Ook wel ruimdenkend, in voor allerlei dingen, maar ik word niet heel enthousiast van het idee om een week in een bus met christenen rond te reizen (in de tekst stond ook nog iets als ‘de Bijbel beleven’).
Hoor je zoiets over te hebben voor je partner? Wat is het meest tegen jouw grens wat jij voor je partner hebt gedaan?
(Nee, geen onderzoekje, ik probeer gewoon een leuk kletsdraadje te starten).

Wilgenkatje
Comfortzone

Ja, dat is een uitdaging he. Mijn wederhelft wilde ook graag dat ik eens meeging naar Israël. Hij was er geweest toen hij 20 was of zo, een nichtje van hem werkte een tijdje in een kibboets, en jaren later ging hij met een van onze kinderen ( die wilde zelf, na Rome gezien te hebben.).

Ik wou nooit. Gevaarlijk, wat je al schreef. En al die gelovigen die er zo lyrisch over doen, ( wij zijn wel gelovig, zij het niet orthodox / streng), dat vond ik wat overdreven.

Twee jaar geleden ging ik mee. We hadden een kerkelijke reisleider en een niet gelovige gids ter plaatse en het was een fantastische reis met een mooie mix tussen natuur ( rust !) en cultuur / plaatsen die in de bijbel voorkomen ( meer drukte )
Gevaarlijk - zo voelde het geen moment, ik kan me heel wat engere reisbestemmingen voorstellen. Een niet- religieuze collega van me heeft een zoon in Israël, ze komt er geregeld, ook zij heeft zich nooit bedreigd gevoeld.

Geef het een kans. Ga in elk geval eens praten met die kennis- dominee. Spui alles wat je dwars zit. De ene dominee is de andere niet.

Israël is een bijzonder land, of je nou religieus bent of niet. En dat bijzonder kun je op allerlei manieren inkleuren. Veel verschillende ideeen. Ik denk dat ik er nog weleens heen wil.

Botervloot
Ik niet

Ik zou niet gaan. Ik boycot Israël vanwege de bezetting en de mensenrechtenschendingen.

B.

@Emma
Nee

Een cultureel-historische reis in Israël of het Midden Oosten kijkt me machtig mooi, maar niet in een bus vol gristenen die de bijbel willen "beleven", echt niet.
Zulke uitdagingen heb ik gelukkig niet met mijn vriend.

wil40
Nee.

Wij gaan op vakantie naar plekken waar we beide graag heen willen.
En ik wil best iets uit mijn comfortzone stappen om mijn man een plezier te doen. Maar met de dominee en de bijbel onder mijn arm door Israël reizen? Nee. Sowieso doe ik niet aan groepsreizen zolang wij prima samen op stap kunnen.

Wat heeft het meest tegen mijn grens aan gezeten wat ik voor mijn man over heb gehad, vraag je. Nou, dat was ons kind baren, denk ik dan toch.

Wilgenkatje
nounou Emma

wat is er mis aan het 'beleven' van een boek waaraan veel cultuur ontleend is? Kunst, spreekwoorden en zegswijzen, verhalen? Wat is er mis mee te beleven waar de wortels liggen (Israël en de gebieden in die regio)?

Als het om mensenrechtenschendingen gaat, zijn er nog heel wat landen die we etisch gezien links zouden moeten laten liggen. Maar dat is een ander draadje.

Wilgenkatje
oh ja wacht, die gristenen als reisgenoten zijn het probleem

Moet ik me nu gaan zitten schamen in een politiek incorrect hoekje?

Mijn man (die ik op dat moment nog niet kende) is ooit met een zeer links-georienteerde groep naar China gereisd, 1979, hij bracht een Mao-pakje mee. Er waren daar enorm veel fietsen (je werd wakker van de fietsbellen) en de hele winkel liep uit om een lange man men blonde jaren 70-krullen te zien. Hij wilde tijdens deze reis ontdekken of er in China daar inderdaad geen christenen waren, zoals wel gezegd werd. Zijn niet-religieuze reisgenoten hielpen zoeken :)

Een beetje uit je comfortzone komen kan verrijkend zijn, daar is reizen toch (onder andere) voor bedoeld?

@Emma
Wilgenkatje

Daar is niks mis mee hoor, ieder z'n meug ;-). Maar ik beleef kunst, historie en religie op een andere manier en ik ben blij dat mijn vriend daar net zo over denkt.
Wij hebben overigens ook erg veel voor elkaar over. Onze 3 jaar oude relatie heeft vele crisissen met puberkinderen en exen overleefd. Daar heb je bijzonder veel zelfbeheersing voor nodig en dat doet niet iedereen ons na :-)

Ojee
Zit wat in

Op zich zitten wij qua geloofsovertuiging (of de afwezigheid daarvan) wel min of meer op een lijn. Mijn partner is kerkelijk opgevoed, maar heeft zich jaren geleden laten uitschrijven en is nu een weifelende agnost. In moeilijke tijden neigt hij wat meer naar het geloof. Dat is allemaal helemaal geen probleem maar ik ben een beetje bang dat ik een hele week tussen blij EO-volk zit, en dan per ongeluk iets verkeerds zeg. De schoonfamilie is ook gelovig en kerkelijk, maar daar is het eigenlijk nooit onderwerp van gesprek. Dat is op die reis wel anders, daar draait het juist om.
Maar ik moet zeggen dat ik door de eerste reactie van Wilgenkatje wel aan het twijfelen was (al ligt Nazareth wel erg dicht bij Syrië). Het is wel een idee om eens met de dominee te praten.

Sas
Waarom niet doen wat je beloofd hebt?

Je hebt toegezegd dat je partner de volgende reis mocht uitzoeken. Tja, dat heeft hij gedaan. Je noemt de reis gevaarlijk maar volgens mij zie je vooral ‘ gevaar’ bij de christelijke medereizigers. Hoewel dat lastig kan zijn en volgens mij erg mee zal vallen, ga je daar in ieder geval niet dood van.
Laat die reis gewoon gebeuren. Je hebt het beloofd. En je kunt altijd afspreken dat jij de volgende reis bepaalt.
En als het echt geen goede reis wordt, kun je afspreken dat alle volgende reizen de goedkeuring nodig hebben van jullie allebei.
Geef het een kans!

vlinder72
Respect

Israël zou ik prima vinden voor een vakantie. Vorig jaar ben ik met mijn toen 12 jarige dochter een paar dagen in Jerusalem geweest. Wij hebben ons nooit onveilig gevoeld. Mijn dochter vond alleen het geroep in de souk niet prettig. Verder prachtige stad de verschillende geloven bij elkaar vond ik fascinerend Dag naar Massada was ook leuk en interessant.

Een rondreis in Israel is vast leuk maar als ik mee zou gaan met een Christelijke reis dan verwacht ik wel dat ze ook respect voor mij hebben. Ik bid niet voor en na het eten. Op zondag wil ik ook iets doen en niet alleen naar een kerkdienst gaan. Prima als de rest van de groep dat niet doetmaar ik zal tijdens zo'n reis wel mijn eigen dingen willen kunnen doen. Mijn schoonouders gaan altijd met Christelijke reisorganisaties mee dus ik hoor elke keer hoe het er daar aan toe gaat.

Caesar
Botervloot

Nou ben ik heel benieuwd botervloot, welke landen boycot jij nog meer?

wil40
Veiligheid.

Ik heb even gekeken op de site met reisadviezen.

https://www.nederlandwereldwijd.nl/landen/israel/reizen/reisadvies

Kenfan
Ben ik de enige .....

die meteen bij deze vraag Henk Binnendijk voor ogen krijgt? Die had in de jaren 70? 80 van die programma's waarin hij met een kring jongeren om zich heen aan het meer van Galilea of Kapernaum zat te oreren, Of Feike "mag ik eens even met je praten" van Wiesje.

Op zich vind ik het wel aantrekkelijk met iemand naar een gebied te gaan die daar echt iets van afweet. Ik heb ook diverse ouderlingen in de familie, waarmee ik blind op vakantie zou gaan. Maar als het iets halleluja klap blij evangelisch pinkstergemeenteachtig iets is, dan zou ik me zo slecht op mijn gemak voelen dat ik het zonde van de vakantie zou vinden. Dan zou ik als compromis voorstellen samen naar Israel te gaan of met een neutrale reisorganisatie.

Alkes
beetje vreemd

Ik neem aan dat je partner weet dat je nogal atheïstisch bent (zoals je zelf omschrijft). Het voorstel om dan met een groep christenen door Israel rond te trekken waarbij je de Bijbel kan beleven vind ik dan op zijn zachtst gezegd een bijzonder vakantie-idee.

tsjor
Maar wel

iets wat hij wilde. Nu mocht hij een keer kiezen. De gedachte dat je gelovig moet zijn om naar Israël op vakantie te gaan vind ik dan weer vreemd. Sommigen hebben hier ideeën over gelovigen alsof ze de meest radicale, intolerante en extremistische vorm van godsdienst aanhangen. Dat is volgens mij een vorm van intolerantie.
Ojee gaat met haar partner. Ze kent haar partner toch. Zou hij nu plotseling onaangenaam reisgezelschap zijn? Misschien leert ze wel meer iets over hem, waar hij haar tot nu toe niet mee lastig heeft willen vallen, omdat hij wist dat het niet haar interesse had.

Tsjor

Mari
Nee

Ik zou het niet doen omdat ik het argument van jonge kinderen en toch naar een gevaarlijk gebied te zwaar vind wegen. Ik ben erg van je beloftes nakomen maar als dat iets behelst wat je zo tegen staat zou ik daar een uitzondering voor maken.

Maar ik ben een tut. Ik zou om die reden ook al niet naar New York gaan

Silone
was twee maanden geleden in Israël en Jordanië

en qua onveilig voelen of gevaar heb ik daar niets van gemerkt. Ik vond trouwens Jordanië intrigerend, zou ik wel langer naar toe willen dan die ene dag in Petra (waanzinnig mooi). Overigens redelijk op de bonnefooi met z'n tweetjes naar Israël gegaan, geen groepsrondreis.

Kaaskopje
Compromis

Ik zou de gedachte om zo'n tijd met de bijbel onder de arm door Israël te trekken met een groep kerkgangers (sorry Wilgenkatje :-)) ook wel een heftig idee vinden. Toen ik zelf nog jong en gelovig was, heb ik dat ook een keer gedaan, in Nederland zelf weliswaar en dat nam ik toen nog voor zoete koek, maar ik zou daar nu echt niet meer tussen passen. Maar... je bent natuurlijk niet verplicht om aan álles deel te nemen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de mening van Botervloot wel deel (dat geldt voor meer landen, wat betreft dat je het niet eens kunt zijn met de koers die gevaren wordt), maar of ik uiteindelijk uit principe niet mee zou gaan... Ik durf nu gewoon niet heel hard te zeggen dat ik dat nóóit zou doen. Daar ben ik dan toch ook weer te nieuwsgierig voor. Hoe is het ergens anders? Wie weet leer je er iets van. Zo zou ik ook rondlopen in een in hoofdzaak islamitisch land.

De reis op zich lijkt mij machtig interessant. Ik ben ook christelijk opgevoed, maar vanuit een boek heb je eigenlijk geen idee hoe het geweest moet zijn. Door er te zijn, gaat het verhaal toch meer leven. Om op plaatsen te komen met zo'n oude geschiedenis vind ik sowieso heel bijzonder. Ik geloof wel dat wát er werkelijk is gebeurd, daar is gebeurd, dus vanuit het oogpunt van in de geschiedenis duiken... ja, dat lijkt me zeer boeiend. Maar als ze met elkaar aan een bijbelstudie beginnen, of naar de kerk gaan zou je kunnen afspreken (voor de reis begint!) dat je dan de vrijheid wilt nemen om lekker ergens in de zon te gaan zitten met een boek of wat dan ook. Even niks, ook fijn tijdens zo'n groepsreis. En wie weet gaat er nog een ongelovige Thomas mee, die dan met alle plezier samen iets wil doen. Israël is een modern land dus er is vast meer te doen dan de Bijbel opsnuiven :-).

Ad Hombre
Botervloot

"Ik zou niet gaan. Ik boycot Israël vanwege de bezetting en de mensenrechtenschendingen."

Dan moet je juist gaan. Kun je eens meemaken hoe het voelt om in een continu bedreigd land te leven. Hoe het voelt als aan de andere kant van de grens feest gevierd wordt als er weer eens een bus opgeblazen wordt.

Dat laatste gebeurt gelukkig weinig meer, maar de maatregelen die dat moeilijk maken vind jij waarschijnlijk 'mensenrechtenschendingen'. Misschien goed om eens te voelen hoe het is als jouw familie in een Israelische bus zit.

Ikzelf boycot de dertien landen waar de doodstraf op atheisme staat, niet uit een of andere behoefte om de wereld te verbeteren, maar gewoon uit zelfbehoud.

Dit zijn ze: Afghanistan, Iran, Malaysia, Maldives, Mauritania, Nigeria, Pakistan, Qatar, Saudi Arabia, Somalia, Sudan, United Arab Emirates

Ze hebben gemeen met jou dat ze ook allemaal Israel boycotten. Je bent dus in goed gezelschap, Botervloot!

Wilgenkatje
Zoete koek

...zoete koek is er niet in Israël volgens mij, Kaaskopje, en kerkgangers die ‘ alles voor zoete koek aannemen ‘ zijn er niet zoveel meer...

Ben blij dat er ook andere geluiden klinken betreffende de reiswens van man van TS. Benieuwd naar het vervolg.

Wilgenkatje
@kenfan

Haha ja, die beelden herinner ik me ook. Dat is wel echt iets van toen hoor. De tijd staat nergens stil. Al zijn er overal mensen die graag terugwillen naar een nostalgisch nooit bestaand vroeger.

Kaaskopje
Oh ja, je kinderen...

gaan die mee? Ik sloeg dat deel zomaar over :-). Ik nam eigenlijk aan dat je alleen met je partner gaat.

Kaaskopje
Wilgenkatje

Ik bedoelde met zoete koek eigenlijk vooral alles wat we in die week deden. Dus bijbelstudie, zwaar discussiëren over bijbelteksten e.d.. Ik vond het als geheel gezellig, maar als ik er vanuit hoe ik nu ben op terugkijk, dan... oh nee... ik moet er niet meer aan denken :-). Maar ik vermoed dat de reis naar Israël veel meer is dan alleen met de neus in de bijbel en zware discussies, dus ik zou het niet op voorhand afwijzen. Ik ben ook een keer meegeweest naar Lourdes en ook dat vond ik bijzonder om mee te maken. Ook al geloof je niet wat de bedevaartgangers geloven en kun je af en toe met verbazing alles overzien, is de sfeer nog wel heel bijzonder en soms zelfs ontroerend te noemen. En dan denk ik maar zo: zij voelen zich er goed of beter bij, dat hoef ik niet zo te voelen.

Mej. Griffel
privacy

Ik zou niet met mijn man en kinderen meewillen in een groepsreis. Ook al was het naar Belgie. En al helemaal niet als enige atheïstist.
Ik ben wel vroeger met mijn toenmalige Christelijke vriend meegeweest met een gehandicaptenreis naar Groot Brittannie. Ook als enige atheïstist. Het moeilijke vond ik dat ik totaal geen privacy had. Ik kon ook niet rustig eten zonder iemand te moeten voeren en ik voelde me ook totaal verloren bij de kerkdienstjes die werden gehouden.
Ik zou mijn man alleen laten gaan en daarna samen met het gezin weg.
Het was niet zo slim om hem de vakantiebestemming te laten bepalen. Daar moet je dan maar op terugkomen. Omgekeerd is het ook zo dat jij het niet voor hem moet bepalen, maar dat jullie het eens worden.

margaretha
OT re silone

Petra is mooi, al die kleuren.

Jaina
Lastig

Israel is een veilig land om doorheen te reizen. Ik ben er geweest en heb me er geen seconde onveilig gevoeld. Ook in Palestina konden we prima reizen. Niet met een groepsreis overigens. Israel kan je heel makkelijk alleen bereizen want het is een klein land en het openbaar vervoer werkt goed.

Of ik met een groepsreis mee zou willen is een andere vraag. Ik ben zelf christelijk dus dat schrikt me niet af maar mijn ervaring met protestantse christenen, zeker in de evangelische en strenge hoek, is dat ze vaak zeer pro Israel zijn zonder daar enig vraagteken bij te stellen. Daar zou ik geen zin in hebben tijdens zo'n reis. Ik zou niet willen reizen met een groep mensen die niet de nuance zouden willen zoeken.

verder natuurlijk ook de vraag of het als atheist fijn is om met een groep zeer christelijke mensen te reizen. Het hangt ook van de indeling van de reis af. Een kennis is een paar jaar geleden op bedevaart naar Israel geweest en dat was wel echt elke dag naar de kerk, veel bidden, veel geloofsgesprekken… Dus dat is ook een nuance om in de gaten te houden: is het een reis naar israel met een groep christenen, of is het een christelijke/kerkelijke reis met de focus geheel op de religie.

Als compromis zou ik in dit geval waarschijnlijk voorstellen: wel naar Israel maar niet met de groep. Ik hou echter sowieso niet enorm van groepsreizen.

tsjor
Ik zou

Ik zou.... Dat is allemaal mooi voor al die andere vakanties die Ojee afgelopen jaren gehad heeft en waarschijnlijk nog gaat krijgen.

Tsjor

Kaaskopje
Ad Hombre

Ik begin inmiddels een aardig beeld van je te krijgen.

Ik vind het wel raar dat je uitgerekend tegen Botervloot zegt dat ze juist moet gaan om zo te mogen genieten van de sfeer van geweld. Wat een flauwekul! Ze heeft zo haar principes, maar niet de jouwe. Bovendien denk ik, zoals ik van anderen hoor, ook in dit draadje, dat je die sfeer totaal niet zult meekrijgen.

Tenzij je in zo'n land als die je opsomde, als een soort zendeling gaat rondbazuinen dat ze hun geloof moeten afzweren, wordt je echt niet in het gevang gesmeten hoor. Ik zou trouwens ook niet graag naar de Filipijnen gaan. Stel dat ze denken dat je drugs bij je hebt, dan zit de president er niet mee om je neer te laten schieten. En wat te denken van Noord Korea, voor zover je daar binnen komt als toerist. Je bent daar op zich vast welkom als atheïst, maar wil je dat? Mensen durven niet eens eerlijk met je te praten, dus een eerlijk beeld krijg je toch niet. Wil je in een land zijn waar sommige groepen van de bevolking gevaar lopen, of niet in vrijheid kunnen leven, puur om hun afkomst, geloof of geaardheid? Als je het zo bekijkt, maakt het niet uit of een land in hoofdzaak christelijk, Joods, Boeddhistisch of islamitisch is.

Ojee
Groepsreis

Met de groepsreis heb ik geen probleem, al denk ik dat dat wel ouderen trekt. Mijn collega heeft met haar man (zestigers) een cultuurgroepsreis gedaan, en zij waren de jongsten van de groep. Als man het door wil zetten (de datum komt niet heel goed uit) wil ik wel vooraf informatie over de groepssamenstelling en het programma. Ik ga niet meedoen aan bijbellezingen of gebed.

Kaaskopje
Mej. Griffel

Gedane zaken nemen geen keer natuurlijk, maar was het niet een beetje naïef om te verwachten dat je tijdens een reis met gehandicapten niets hoefde te doen, of in jouw geval niet mee zou moeten naar de kerk? De reis naar Lourdes, waar ik mee naar toe ben gegaan, stond ook in het teken van de bedevaartgangers in hun rolstoelen. Deze mensen konden wel zelfstandig eten, maar als je als helper meegaat, sta je zo'n week in dienst van de bedevaartgangers. Dat weet je van te voren. Ik was een bofkont, ik ging gewoon mee, als partner van een helper. Maar ik deed wel aan alles mee.

Pagina's