Home » Forum » Wel kind vs geen kind samen

Wel kind vs geen kind "samen"!

15 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Lilian_79
Wel kind vs geen kind "samen"!

Het is een heel gecompliceert verhaal. Nog even en ik word 30! Tot dik een half jaar geleden was ik overtuigd, ik bleef kinderloos. Voor mij stonden carriére en vrijheid voorop. Echter sinds een half jaar ben ik tante van een pracht neefje. En ik kan me nu heel goed voorstellen dat je daar je vrijheid voor opgeeft.
En wat mijn relatie betreft, ja ik heb een super leuke vent! Ik hoor het al.... waar wacht je dan nog op? Nou, dat is simpel, mijn man heeft al een dochter uit een eerder huwelijk, ze is verstandelijk gehandicapt en brengt vaak heel wat zorgen met zich mee. We hebben haar 1x in de twee weken in het weekend. (Omdat mijn man door de week ook niet thuis is). En in zijn vorige relatie heeft mijn man dus besloten dat hij geen kinderen meer wil, hij vindt het risico te groot, hij heeft zich dan ook laten sterliseren.
Als ik er wel eens iets over zeg dan zegt hij; was dan ook eerder op het toneel gekomen. Zijn sterlisatie ongedaan maken gaat niet, hij heeft dit in Duitsland laten doen en zij doen dit heel ordenlijk, stukje zaadleider er tussenuit. Zelf ga je dan natuurlijk over andere opties nadenken.... spermadonor, dat ziet hij dus niet zitten, omdat hij niet verantwoordelijk wil zijn voor het kind van iemand anders. Terwijl hij wel weer over adoptie praat (dan weet je van te voren of het kind beperkingen heeft), maar die financiële middellen hebben we niet. Momenteel kan ik mijn liefde heel goed kwijt bij mijn neefje, maar ik heb het gevoel dat ik iets mis. En het doet me vaak ook pijn, soms huil ik als ik in bed lig. Maar mijn relatie opgeven, we hebben zoveel opgebouwd. En daarnaast speelt natuurlijk de onzekerheid, wanneer we toch samen voor een kindje zouden gaan (stel dat hij bijdraait), kunnen we het dan financieel aan?
Ach.... ik ben zo benieuwd, ondanks dat het zo'n unieke situatie is.... ben ik echt de enige die hier mee vecht??
Wat moet je met zo'n gevoel??

tonny
Beatrijs

deze vraag komt van tijd tot tijd terug bij Beatrijs, je weet wel, die mevrouw die Pelle hier graag plakt en knipt uit dagblad Trouw - kijk maar eens in het archief.
Zij stelt altijd kinderwens voor alle andere zaken. Het is iets wat je zeer serieus moet nemen, want het duurt een leven lang. Eerst geen kinderen, later geen (eventuele) kleinkinderen, het gaat tot je dood met je mee.

Ik kan me best voorstellen dat je partner verrast is door de ommekeer in je leven, tot een half jaar (!) geleden dacht je er compleet anders over. Sterkte, ik hoop dat je er samen uit komt...

tonny

Marielle
Kind van een ander?

Jouw vriend wil niet voor een kind van een ander (spermadonor) zorgen. Maar jij zorgt toch ook voor zijn kind, dat ook geen verwantschap met jou heeft. Ik vind het een eenzijdige en egoistische redenering.

Sancy
Losse gedachte

Ik heb me er nooit in hoeven verdiepen gelukkig, maar een sterilisatie maakt de sperma-aanmaak niet ongedaan. Je zou in principe IVF of zo kunnen doen met het zaad van je man volgens mij?
sterkte, want het lijkt me een heel moeilijke situatie.

Sancy
Ik bedoel

dat je eventueel via vruchtwaterpunctie dan kunt laten controleren of de foetus gezond is. maar dat is wel een heel erg zware en moeilijke weg waarschijnlijk.

amk
Sancy

helaas kan dat niet met een punctie, want dan moet er gericht naar een aandoening gezocht worden waarvan het genenpatroon bekend is. Dat is slechts voor een beperkt aantal aandoeningen het geval. Al komen er steeds meer bij, maar dan moet de genencode van de familie bekend zijn. Of het moet een grote chromosoom afwijking zijn. Bv een extra chromosoom.

groet,
Angela

Lilian_79
Beperking

Heel lief jullie reacties! Ik denk dat ik me eens moet gaan verdiepen in de mogelijkheden.
De beperking die de dochter van mijn man heeft komt overigens niet door erfelijkheid, ze heeft een zuurstof tekort bij haar geboorte gehad en is veel te vroeg geboren. De moederkoek had tevroeg losgelaten.

mzn
Er echt samen voor gaan

is heel belangrijk. Willen jullie echt beide een kind? Lijkt mij een zeer belangrijke vraag om die goed met je man te bespreken. Daarna is het handig om te bekijken of jullie het financieel aankunnen om voor een kind te zorgen. Je moet er toch samen zo'n 18 jaar voor zorgen, dus niet onbelangrijk, zeker omdat je tot nu toe vooral genoot van je vrijheid e.d. Als jullie er beide voor willen gaan, ga dan pas veel energie steken in de mogelijkheden om samen een kind te krijgen. Het feit dat erfelijkheid niet meespeelt met de beperkingen van zijn dochter, staat het zoeken naar oplossingen om dan toch samen zwanger te raken niet in de weg. Als je man echt graag nog een kind zou willen, dan hoeft niet een kind samen ook geen probleem te zijn lijkt me.

tonny
Je partner moet wel héél erg geschrokken zijn

dat hij vanwege een niet-erfelijk defect meteen tot sterilisatie heeft besloten! Hartstikke moeilijk hoor. Het lijkt me dat je daarmee nog iets zou 'moeten' in het omgaan met de situatie?

Want ook al zou je kiezen voor een kind, samen, op wat voor manier dan ook, geen mens kan 100% geluk en gezondheid voorspellen... Was het maar waar...

tonny

Lilian_79
Samen een kind.

Mijn man geeft vaak aan dat hij in eerste instantie geen kinderen wilde en zit de beperking van zijn dochter als de straf dat hij een kind heeft genomen, om zijn relatie beter te maken, hij zag toen weinig toekomst in zijn huwelijk.
Ons huwelijk is goed, alleen dan dat we een andere wens hebben wat kinderen betreft. Ook omdat hij ervan overtuigd is zelf geen kinderen meer te kunnen krijgen.
Nu heb ik op het internet gelezen van PESA. Ik weet absoluut niet of hij dat ziet zitten. Maar mij zou het zo geweldig lijken een kindje van ons SAMEN....

ayla
Pesa

Lilian, stel dat jullie mbt kinderwens eruit komen dan zou ik eerst een 1 of 2 zaadtesten doen. Hij zou niet de eerste man zijn bij er toch zaadcellen aanwezig zijn ondanks een zeer 'goed' geslaagde sterilisatie.
Mocht het niet zo zijn dan is Pesa idd een oplossing, dit is echter vrij heftig en wordt maar in een paar klinieken in Nederland gedaan. op de site van Freya kun je veel info vinden

Lilian_79
Zaadtest

Ayla, ik weet niet goed wat je met deze test bedoeld. Mijn man heeft volgens zeggen reeds 2x sperma moeten afgeven na zijn sterilisatie, om te kijken of deze succesvol was. Hier zaten geen actieve zaadcellen in.
We vrijen dan ook al dik 3 jaar zonder condoom, ik slik wel de pil, maar dat is ivm een reguliere menstruatie.
Ik heb inderdaad de Freya site reeds geraadpleegd en als mijn man er voor open staat, dan wil ik zeker eens gaan voor een informatief gesprek in het ziekenhuis.

ayla
Klein maar het kan

En je zult maar net tot die kleine groep horen en daardoor hoef je geen Pesa te doen, dat bedoel ik eigenlijk, en 1 of 2 zaadtesten van te voren om extra te controleren is ook weer niet zo'n ramp.

Onze kans om spontaan zwanger te worden was ook minimaal, het is echter wel gelukt. Nooit gedacht toch gekregen

Lilian_79
Eerst een wil!

Hoe moeilijk het ook is. Ik geloof niet dat mijn man openstaat voor een (tweede) kindje. Maar wat mij het meeste verdriet doet is dat hij niet snapt dat ik dit verlangen momenteel heb.

jopi
Kost tijd

Hi Lillian, de stap die jou man "moet" maken van zowel mentaal als fysiek geen kinderen meer willen en kunnen maken naar weer een kinderwens en een al dan niet ingrijpende vruchtbaarheidsbehandeling is groot.
Daar zul je veel over moeten praten. Het is een emotioneel ingrijpende keuze.
Het is wel van belang dat je elkaars gevoel hierin respecteert en begrijpt. Je zegt dat je man niet snapt dat je dit verlangen hebt. Maar snap jij echt waarom hij geen 2e kindje meer wil?
Je man heeft net zoveel 'recht' om geen 2e te willen als jij er wel 1 wil, maar kan niet van jou verwachten dat jij je kinderwens probleemloos in de doofpot stopt. Tegelijkertijd kun je ook geen kind afdwingen bij hem.Ik denk dat het goed zou zijn om daar inzicht in te krijgen en zo te proberen om uit deze schaak-mat situatie te komen.

Bij ons heeft dit proces -andere omstandigheden, maar ook weigering bij man om nog een kind te willen- een aantal jaar geduurd. We zijn er goed uitgekomen. Een bevriend stel van ons heeft er ook jaren over gedaan om uit zo'n soort situatie te komen. Zij hebben er een relatietherapeut bijgezocht om goed te begrijpen wat er bij de ander speelde.
Misschien is dat ook een idee voor jullie.

Onderwerp gesloten