Home » Forum » Wie zit er ‘fout’

Wie zit er ‘fout’?

Winnen! Handboek voor jonge moeders!

Met meer dan 100 onmisbare tips, doe hier mee!

28 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Suze
Wie zit er ‘fout’?

Mijn dochter (20) heeft onenigheid gehad met een vriendin en hier advies over gevraagd. Nu ben ik daar eigenlijk niet de aangewezen persoon voor, want ik ben niet goed in vriendschappen. Maar goed, ik wilde hem even hier neerleggen, misschien heeft iemand wijze raad.
De vriendin in kwestie is al 7 jaar beste vriendin. De dames zijn meerdere keren samen op vakantie geweest, en spreken regelmatig af. Vriendin zegt echter ook regelmatig afspraken af of wijzigt deze kort van tevoren. Deze week hadden ze dus afgesproken (buiten, 1,5 meter afstand), maar dit was afgezegd wegens geen tijd en verzet naar vandaag. Vanmorgen whatsappte ze weer af omdat ze over een maand een paper moet inleveren en het heel druk heeft. Dochter reageerde een beetje verbolgen, dat het vreemd is om af te zeggen omdat je over een maand een deadline hebt en dan niet twee uurtjes kunt missen op een vrije zondag. Vervolgens kwam er een hele verhandeling van vriendin, dat dochter best rekening kan houden met haar gevoelens en dat deze reactie niet OK is.
Wat ik zou doen, is antwoorden dat vriendin ook best rekening mag houden met mijn gevoelens en dat het echt niet leuk is als je twee keer in een week aan de kant wordt geschoven. Dan voel je je niet echt belangrijk.
Goed, ik heb geen vrienden, en dat is waarschijnlijk ook niet voor niets :)
Hoe zouden jullie adviseren?
(Dochter heeft wel andere vriendinnen, maar die wonen verder weg en ze wil niet met het OV).

AnneJ
Kooltjes

Alleen al de vraag: 'wie zit er fout?' lijkt mij niet oke.
Blijkbaar heeft deze vriendin nogal eens moeite om de puzzel goed te leggen vanwege een druk programma, een studie en een puberleven. Dat is wat mij betreft volstrekt legitiem.
En als vriendin/dochter mag je best je teleurstelling laten blijken dat iets weer niet doorgaat. Maar als je aan de verwijten begint blaas je de vriendschap op.
Iemand doet zoiets primair niet opzettelijk. Ze geeft er ook een goede reden bij.
Het is natuurlijk bullshit als jij voor een ander gaat bepalen dat een deadline over een maand geen reden kan zijn. Iemand kan best onder druk komen te staan en er is een grote opdracht waarvan het starten alsmaar uitgesteld is en dat nu toch eindelijk aan de beurt moet komen.
En als je daar als vriendin geen begrip voor hebt dan is dat jou gebrek aan voorstellingsvermogen.

Suze
Annej

Lekker direct, maar jij hebt wel vrienden?
Ze wil de vriendschap niet opblazen, de uitspraak ‘heb je liever gelijk of geluk’ is haar bekend, maar het is ook niet leuk als je altijd voor je gevoel als vanzelfsprekend wordt ervaren.

Triva
gewoon

excuses aanbieden en zeggen dat je dat niet had moeten zeggen maar dat het teleurstellend was om te horen dat het weer niet doorging. Verder niks

rode krullenbol
Wat ik vind

Als een afspraak bij nader inzien niet goed uitkomt, zou je deze - juist in het geval van een goede vriendschap - sans gêne moeten kunnen afzeggen. Het is netjes en vriendelijk geweest van de vriendin in kwestie om er een reden voor te geven. Je dochter heeft die reden te respecteren.

Een deadline over een maand hoeft overigens niet te betekenen dat er niet nog eens kan worden afgesproken voor een eerder tijdstip. Goede kans dat het afzeggen te maken heeft met het schrijfproces. Wie eenmaal goede vorderingen maakt, wil meestal gewoon even doorgaan tot een bepaald doel is bereikt.

Je dochter zou de Coronacrisis en het sociale isolement dat ermee gepaard gaat, niet dienen aan te grijpen om een soort van schuldtruc toe te passen op de vriendin. Daarmee zou zij de vriendschap nodeloos belasten.

Vriendschappen veraangenamen het leven, maar het betreft geen consumptiegoed waar een mens recht op heeft. Noch geeft een vriendschap wie dan ook het recht om de ander te verplichten te komen opdraven, terwijl het diegene (kennelijk) slecht uitkomt. Wie daar wèl toe overgaat, ondermijnt de vriendschap door zich op te stellen als een dwingeland.

Het is (weliswaar) geven en nemen in een relatie; maar laat dat geven vooral op vrijwillige basis zijn! Anders krijg je brokken.

Ik ben het dus van harte eens met AnneJ.

Rode krullenbol

Anemone
Nou

Afspraken kort vantevoren afzeggen vind ik niet zo ok, tenzij er iets urgents aan de hand is. Maar ik ben ook allergisch voor mensen die altijd te laat komen. Vind ik niet van respect getuigen. Maar goed, ik weet ook dat dat voor anderen heel ingewikkeld kan zijn, dus heel zwart wit moeten we het maar niet bekijken. Ik zou wel aangeven dat ik het jammer vind en dat ik me heb verheugd op de afspraak en dat ik er rekening mee heb gehouden, zodat de vriendin ook in de gaten heeft dat er ook een andere kant aan het verhaal zit.

Suze
Anemone

Bedankt voor de bijval, ik begon echt aan mezelf te twijfelen. Bij de vriendin krijg ik wel eens het idee dat zij graag de voorwaarden bepaalt, maar uit dat hout zijn dochter en ik ook gesneden dus dan raak je wel eens vast. Net als met te laat komen inderdaad, vreselijk irritant maar er schijnen dus mensen te zijn die echt niet op de klok leven en voor wie 16 uur ergens tussen 16 en 17.30 betekent.
Het was hier ook geen eenmalige actie, er is nog nooit een afspraak op het afgesproken moment doorgegaan.

vlinder72
Bekend

"Het was hier ook geen eenmalige actie, er is nog nooit een afspraak op het afgesproken moment doorgegaan"

Maar als het een bekend probleem is dan kan je daar toch rekening mee houden? App 2 dagen van te voren met de neutrale vraag of het nog door gaat.

Zo niet dan is dat zo en dan komt het wel een andere keer. Sommige mensen zijn helaas zo.

Bassie
Zo herkenbaar

Net zoals sommige mensen steeds maar weer te laat komen, trap ik steeds maar weer in de valkuil me daaraan te ergeren.
En het helpt helemaal niets, het te laat komen wordt er uiteraard niet minder van. Mijn stemming en de sfeer worden er wel steeds door beïnvloed.

Terwijl ik verstandelijk zo goed weet dat te laat komen bijna een must is voor sommigen en dat het zo zonde is daar toch op te rekenen.

Ik doe dus steeds hetzelfde als de steeds maar weer te laat komende.

Het blijft lastig.

Kaaskopje
Tijd om de vriendschap tegen het licht te houden?

De dames zijn inmiddels nier meer de pubermeisjes van weleer. Maar kennelijk heeft de vriendschap al 7 jaar overleefd en dan kun je je afvragen wat belangrijk in een vriendschap is. Dat vriendin een andere opvatting heeft over afspraken, is irritant, maar is dat gevoel groter dan de vriendschap? Of is de vriendschap zo belangrijk dat irritaties maar voor lief genomen moeten worden?

Mijn vriendin en ik zijn inmiddels 44 jaar (😱) bevriend en ik weet al heel lang dat ze over sommige zaken totaal anders denkt. Dit jaar kregen we het daar voor het eerst over aan de stok en dat vond ik best schrikken eigenlijk. Wat ik knap vond van mijn vriendin, is dat ze heel rustig zei "ik merk dat we wat bozig worden, het lijkt me beter om hier niet over door te gaan." En daarmee was ik ook meteen uit die bozige sfeer gehaald. We gaan gewoon weer door als altijd en praten niet over "dat" . Niet ideaal, maar de vriendschap is belangrijker dan dat ideale.

Jesse_1
Blijkbaar verschillen ze op een essentieel punt

Ik ben zelf meer het type als Anemone zeg maar. Iemand die regelmatig afspraken op het laatste moment afzegt en vrijwel altijd te laat komt, daar zou ik gewoon echt moeite mee hebben.
Maar de vriendin is nu eenmaal zo, en jouw dochter zou dat nu moeten weten en heeft dat maar te accepteren als ze vindt dat dit haar beste vriendin is.
Dat betekent uiteraard ook dat ze kan laten weten dat zij niet zo is, en dat op het laatste moment afzeggen betekent dat zij teleurgesteld is en of vriendin kan proberen om daar rekening mee te houden.

tsjor
Voor mij

was dat de reden om een lange vriendschap te beëindigen: Het gevoel dat er alleen vriendschap mogelijk was als de ander daar in haar agenda tijd voor had.
'Bij de vriendin krijg ik wel eens het idee dat zij graag de voorwaarden bepaalt, maar uit dat hout zijn dochter en ik ook gesneden dus dan raak je wel eens vast.' Precies. als de ander altijd de voorwaarden gaat bepalen, dan is/was het naar mijn gevoel geen oprechte vriendschap meer. Ik knap daarop af.
Je kunt het een tijdje volhouden op basis van 'respect' voor het 'gevoel' van de ander, en de drukte, en alle begrip voor de ander etc. Maar op een gegeven moment besef je dat je ergens in een lijstje staat tussen andere belangrijke dingen en dat er heel veel andere belangrijke dingen voorgaan.
Einde vriendschap. En terug: zelfrespect.

Geen moment spijt van gehad.

Tsjor

tsjor
'Ik hoor het wel'

Ik zou dus reageren met 'ik hoor het wel als je wel een keer tijd voor me hebt.' en in gedachte de vriendschap afschrijven. Nergens meer op rekenen. Mocht er dan toch een keer een appje komen om iets af te spreken, dan zou ik daar een vraag bij zetten: weet je zeker dat je dan tijd voor me hebt? Hoeveel tijd?
Echt zo lelijk, deze manier van omgaan met elkaar.

Tsjor

Triva
Tja

'Net als met te laat komen inderdaad, vreselijk irritant maar er schijnen dus mensen te zijn die echt niet op de klok leven en voor wie 16 uur ergens tussen 16 en 17.30 betekent.'

Dat gaat alleen maar op als ze ook te laat zijn voor de tandarts, de specialist in het zkh, een uitvaart, hun rijexamen etc. Of als ze te laat zijn als ik ze vraag voor een etentje bij mij thuis maar niet te laat voor een bioscoopafspraak...

Dus als ze verschil maken in waar ze wel en niet op tijd komen dan lossen ze dat maar op. Waarom moet ik wachten omdat een ander niet wíl plannen? Keer op keer? Waarom moet ik mij aanpassen en de ander niet?

Maar goed dat soort vrienden heb ik dus niet. Ik heb vooral veel online vrienden die ik een aantal keer per jaar zie. Soms werkgerelateerd.

rode krullenbol
Aha!

Ik constateer, Suze, dat je je kruit droog en nog wat munitie achter de hand hebt gehouden door niet meteen erbij te vertellen dat de vriendin altijd te laat komt op afspraken.

Hou je nog rekening met mogelijke AD(H)D of lag je veroordeling al bij voorbaat vast?

Rode krullenbol

Suze
RK

Nee, dat van het te laat zijn was als algemene opmerking. Vziw is ze nooit te laat. Ze wijzigt wel altijd de afspraak.
Ik denk zeker niet dat ze een stoornis heeft. Wij wel, maar dat lijkt me verder niet relevant.

Kaaskopje
Suze

Geen idee wat jullie stoornis is, maar als je zelf vastzit in eigen regels van wat normaal is en wat hoort, kan dat natuurlijk meespelen in situaties als dit.

Misschien moet je dochter eens direct vragen of er meer is dan dat er af en toe iets tussen komt. Bij mijn vriendin hoorde ik vorig jaar pas, dat de sfeer bij ons thuis voor haar te gespannen voelde. Had ik dat maar geweten. Ik dacht dat ze gewoon geen zin had om naar mij te komen. We woonden niet in hetzelfde dorp, dus ik moest altijd 5 km haar kant op.

Aagje Helderder
Nou nee ik vind dat ook niet oké

Dat kan inderdaad killing zijn voor een vriendschap als je het gevoel hebt dat afspraken echt nooit echte afspraken zijn. Dat gaat voor mij een tijd goed, maar op een gegeven moment besef je, zoals Tsjor dat mooi omschrijft, op dat lijstje van belangrijke dingen staat maar dat er altijd andere belangrijke dingen voorgaan. Dat wringt ook voor mij op een gegeven moment.

Wij zelf hebben een vriendin, een vriendschap van al heel lang. Was een fijne en werderkerige vriendschap maar de laatste jaren komt ze geen afspraak meer na. Als we al afspreken (oftewel om elkaar te zien oftewel om te bellen) dan ga ik er altijd van uit dat ze niet zal komen. Dat voelt langzamerhand echt niet goed hoor, dat je denkt: we hebben afgesproken maar eerst zien en dan geloven.

Oudste hier had/heeft ook een paar vriendinnen die nogal slordig waren/zijn met afspraken maken. Voorbeeld: zij en een vriendin hadden afgesproken op tienertoer te gaan. Periode bedacht, dagen vastgelegd en dochter regelde dat ze op die dagen niet hoefde te werken. Had ze dat allemaal op orde en moest er overlegd worden over bestemmingen bleek dat vriendin meerdere dagen van de afgesproken dagen bij nader inzien niet te kunnen. Of ze niet nog andere dagen konden nemen. Een paar mogelijkheden had vriendin nog. Maar dat waren nu juist de dagen waarop dochter haar werk naar toe verzet had. Vriendin was beledigd. Dochter ging uiteindelijk met zus tienertoeren.

Ik zie dit zelf trouwens niet in hetzelfde rijtje als te laat komen. Dat deed onze vriendin ook wel altijd maar dat kon ik hebben: daarna alle tijd, ruimte en aandacht voor elkaar, om bij te praten, mee te leven met elkaar enzovoorts. Dit is echt van een andere orde in mijn beleving.

Temet
Suze

Wat ik me dan afvraag: hoe reageert die vriendin als jouw dochter om onduidelijke redenen een afspraak wijzigt? Of doet je dochter dat nooit?

Groeten,

Temet

juf Ank
gezien

jouw reacties, Suze, heb ik het gevoel dat je niet erg open staat voor een deescalerende houding. Je lijkt in je beginpost al in de vechtmodus, van 'wie heeft er gelijk' en later reageer je met "eindelijk bijval', als iemand je dochter gelijk geeft.

Het is gewoon niet zo handig. In een vriendschap zijn er altijd wel eens periodes dat de een de ander harder nodig heeft, soms is er altijd sprake van een disbalans. Maar als een van de twee er niet mee kan leven is dat iets om uit te praten en de vriendschap zo nodig te beeindigen of op een lager pitje te zetten.

Een ding staat vast: je helpt je dochter niet door samen met haar plaatsvervangend verontwaardigd te gaan zitten doen over het gedrag van vriendin. Je zou haar eerder helpen door samen te bedenken wat het gedrag bij vriendin veroorzaakt. Inderdaad zoals iemand al zei: misschien is er ineens deadline paniek. En kom nu niet met dat het over een maand pas is, want alleen die vriendin kan zelf bepalen en overzien wat er in die maand nog meer allemaal op het spel staat dus daar oordeelt een ander niet goed over...

Jutta
Sop

Vriendin die steeds afspraken afzegt of wil verzetten gewoon even een tijdje in het bekende sop laten gaarkoken. Ze vraagt jou om rekening te houden met haar gevoel. Nou dat gaat dan wel twee kanten op natuurlijk. Er kan zeker wel eens iets tussenkomen en een goede vriendschap moet daar tegen kunnen maar vriendinnen die beledigd zijn en meteen over hun gevoel beginnen als je er iets van zegt zou ik een beetje wantrouwen geloof ik.
Ik kan niet zo goed met dat soort mensen. En ja hoor, ik heb wel vriendinnen. Gelukkig! Want die zijn belangrijk in mijn leven. En dat laat ik ze ook merken.

Suze
Nee hoor

Ik sta niet in gevechtshouding en houd me naar mijn dochter ook heel neutraal, in ieder geval met de nodige slagen om de arm. Maar veel reacties verbazen me echt, waarom zou je nog afspraken maken als die toch op los zand staan? Ik heb als een van de speerpunten in mijn opvoeding het doen wat je afspreekt, en goed nadenken voordat je iets toezegt zodat dat ook daadwerkelijk mogelijk is. Wij zeggen dus ook geen afspraken af, tenzij in geval van ziekte of levensbedreigende situaties.
Ik heb de reacties hier met mijn dochter besproken. Zij was ook verbaasd (verontwaardigd eigenlijk), maar het is verder aan haar wat ze ermee doet. Even afstand nemen en dan met goede moed verder, verwacht ik.

Kenfan
Botsende persoonlijkheden?

Geen twee uur kunnen vrijmaken voor een deadline van over een maand klinkt mij ook niet geloofwaardig in de oren. Is vriendin een planmatige chaoot en dochter gestructureerd op het rigide af? Gaat vriendin daarom smoezen ophangen? Zelf heb ik moeite met de Nederlandse afspraakcultuur. Met verre vrienden ontkom je niet aan ruim van te voren plannen. Het fijne aan vriendschappen in de buurt vind ik dat er ruimte is voor spontane invallen en schuiven met afspraken waar verder niet veel mee gemoeid is. Maar wij zeggen het wel eerlijk tegen elkaar als we uiteindelijk op een regenachtige vrijdagavond toch liever op de bank blijven plakken. Confronterende gesprekken over gevoelens en respect voer ik hooguit met mijn wederhelft.

Wel een herkenbaar verhaal. Dochter heeft gebroken met een vriendin die laks in afspraken nakomen was.

MarSy
En ik

Heb ook wel eens gewacht op een vriendin die zei dat ik altijd degene was die initiatief nam en dat zij écht de volgende afspraak ging maken!

Het is 10 jaar later nu....

Oftewel er komt vanzelf een moment dat ze er geen zin meer in heeft. Gaat niet over gelijk of ongelijk.

Gewoon aangeven dat je teleurgesteld bent maar nu afwacht tot vriendin weer laat weten tijd te hebben.

Over i gens, ook wel eens teleurstelling uitgesproken naar een vriendin die op laatste moment af zegde en dat werd wél serieus opgepakt, die vriendschap bestaat gelukkig nog!

zebra
wat ik zou doen

is wel aangeven dat ik het jammer vind dat de afspraak niet doorgaat en voorstellen dat vriendin een seintje geeft wanneer ze wél tijd heeft om af te spreken.

Bella1234
Laten gaan

Hi suze!

Gewoon laten gaan, misschien heeft ze gewoon even de ruimte nodig. Ik ben zelf ook zo, op het laatste moment zeg ik af, en dat kan heel lullig overkomen of gemeen maar dat is niet zo bedoeld. Ik heb nu bijvoorbeeld ook geen contact met vriendinnen en ze vragen me steeds om met ze af te spreken maar ik heb ze duidelijk gemaakt dat ik een tijdje niet de behoefte heb om ze te zien, mijn hoofd staat er niet naar en dan zal ik ook geen leuk gezelschap zijn voor hun. Het is oké om even terug te kruipen in je schulp en je focussen op jezelf. Een beetje egoïstisch misschien wel maar soms is dat nodig. De vriendschap bloeit vanzelf wel weer terug.

Niemand zit fout! Ieder persoon zit anders in elkaar.

Basje
Begrijp Suze wel

Het is best irritant als een ander in de relatie heel anders omgaat met afspraken dan jij.
Ligt het aan andere persoonlijkheid/ andere waarden? Dan is het een kwestie van accepteren, iedereen is anders. Jij bent blijkbaar zo opgevoed, vriendin waarschijnlijk anders.
Maar er kan natuurlijk ook iets anders spelen. Misschien wil vriendin in kwestie na 7 jaar ruimte nemen in de vriendschap of deze eigenlijk liever laten verwateren. Of nog een andere mogelijkheid: Vriendin vindt het wel best dat dochter altijd trouw op afspraken komt en dat zij lekker relaxed met afspraken kan omgaan.
In het eerste geval: vriendin is nou eenmaal een ander soort persoon, is het echt een kwestie van accepteren dat iedereen nu eenmaal anders is. En het is alleen maar winst dat dochter daar nu achter komt, want ze zal nog veel meer personen tegenkomen die een totaal andere persoonlijkheid hebben of andere waarden.
Mocht er iets anders spelen (vriendin wil afstand, of vriendin laat het zich lekker aanleunen) dan zit er niets anders op dan dit te accepteren en ook zelf niet zo hard meer voor deze vriendschap te lopen.
Overigens is mijn ervaring dat het vaak totaal niet helpt als moeders hun dochters gaan adviseren in vriendschaps- en relatieproblemen. Bij ons leidt dat vaak tot niet veel. Uiteindelijk zullen oudere tieners of jongvolwassenen dit toch zelf moeten ontdekken met vallen en opstaan...

Wendelmoed
Bemoeien

Inderdaad is bemoeien zelden echt gewenst.
Ik probeer wel om als iemand ergens echt mee zit, de verschillende kanten te belichten en spreek mijn begrip uit over de irritatie of teleurstelling van mijn kind.
Maar ik vraag ook door of het echt zo erg is dat daar de relatie voor op de helling moet, of ik adviseer om het gewoon maar even te laten rusten zonder al te heftige woorden te spreken of appen.
Uiteindelijk is het aan hen natuurlijk, maar als ze ergens over willen praten dan wil ik ze ook wel de ruimte geven voor hun emoties en ze wat mogelijke oplossingsrichtingen geven. Wat ze uiteindelijk kiezen bepalen ze zelf.

Dit moet je weten over mondkapjes!

Belangrijke informatie over mondkapjes: Lees het hier.