Home » Forum » Zusje heeft het niet makkelijken nu

Zusje heeft het niet makkelijk,en nu?

5 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
2be
Zusje heeft het niet makkelijk,en nu?

Mijn zusje is nu bijna op de helft van haar zwangerschap,en zit in een relatione crisis,zo erg dat het maar de vraag is of ze bij elkaar blijven.
Nu is mijn vraag aan jullie (als ws personen die ook in een relationele crisis hebben gezeten) wat jullie voor tips voor mij als zus hebben om haar tot steun te zijn,aan wat hadden jullie op dat moment nou echt behoefte,ik ben er voor haar altijd,met een oor een schouder enz. Maar dacht wie weet hebben jullie wel iets waar ik niet aan zou denken. Daarbij wat kan je nog voor leuke dingen verzinnen die we samen kunnen doen,dagje sauna zit er niet in met een zwangere buik,iemand een leuk iedee voor een bv goed resaturant,of een andere ding waar je ff helemaal lekker weg bent, Amstel hotel high thea bv was echt top,maar dus al gedaan,ik hoor het graag.
liefs 2be

purk
Lief

wat lief dat je haar zo tot steun bent. Helaas is hier op het forum een ervaringsdeskundige. Wie weet kan zij jou van tips voorzien.
Wie weet is goed doorspreken hoe alles zo meteen gaat; bevalling en daarna iets wat ze prettig vindt. Dan hoeft ze zich daar geen zorgen over te maken. Maar goed, als je zo veel met elkaar omgaat, hebben jullie dat wellicht allang gedaan.

Sterkte voor je zus.

groetjes van Purk

Stoepkrijt
Vertel haar

Mijn zus heeft ooit letterlijk uitgesproken dat ze altijd voor me zou zorgen als het nodig was. Financieel, met huisvesting, met raad en daad, met vervoer, met wat ik maar nodig had. Ik ben gescheiden toen dochter nog geen anderhalf was. Het idee dat ik desnoods met baby op de bank van mijn zus kon gaan liggen huilen en dat er dan voor me werd gezorgd, was genoeg om het alleen te redden. Je zus kan het namelijk best alleen, maar ze is bang. Bang dat het haar boven het hoofd groeit. Als ze weet - echt weet - dat je achter haar staat, dat ze naar je toe kan komen en dat jij het dan allemaal beter zal maken, dan geef je haar een enorm cadeau: geruststelling.
Als je nu zussen-dingen wilt doen, kun je naar een schoonheidsspecialiste, een leuke voorstelling, of als ze van handwerken houdt bijvoorbeeld samen lakentjes borduren. Hebben jullie een leuke moeder? Bij mij hielp het ook om met zus en moeder de familiefoto's door te nemen en oude tradities rond de baby weer in ere te herstellen. Zo voelde het niet dat mijn baby een vaderloos zielepietje was, maar dat mijn baby in een leuke familie terecht was gekomen, en dat haar vader daar toevallig niet bijhoorde.
Toen ik ging scheiden moest ik ook verhuizen en mijn zus en ouders hebben baby's nieuwe kamertje helemaal schattig gemaakt met zelfgemaakte lakentjes, een opgeknapt wandkleed dat nog in mijn eigen babykamer had gehangen en dat mijn moeder had bewaard en een versgeverfd ledikantje.
Er zijn zoveel dingen die je kunt doen om je zus en haar baby het gevoel te geven dat je er altijd voor ze zult zijn! Ik leef met jullie mee...

Ervaringsdeskundige
Jammer genoeg op dit moment in zelfde

situatie.
Ik ben niet de ervaringsdeskundige die purk bedoelt, maar op dit moment maak ik hetzelfde mee.

Ik ben zwanger van mijn derde en mijn man heeft nu 5 maanden geleden aangegeven niet met mij verder te willen.

Dit is een hele heftige situatie waarbij je gevoelens (ook door de zwangerschapshormonen) bijna dagelijks kunnen wisselen.
Waar ik veel aan heb is het gehoord worden door anderen.
Ik heb de eerste maanden gedaan of alles goed ging (wat natuurlijk niet zo was) maar ook dat had ik toen even nodig. Nu ik een aantal weken eerlijk vertel aan naasten wat ik voel laat ik hen meer toe en gaat het beter met mij.

Dus ik kan alleen maar zeggen, wees een luisterd oor. Neem (ongevraagd) zaken van haar over en laat haar soms even ontspannen. Wat ik ook fijn vind, even niet erover hebben en dan gewoon kletsen alsof er niets aan de hand is.

Het is in ieder geval al heel lief dat je zo met haar mee leeft... vertel het haar dat moet al zo veel doen..

Succes

Morgana Fata
Hier ook

Helaas hier ook een vergelijkbare situatie. En juist door de hormonen, is het allemaal extra zwaar en verwarrend. Eigenlijk zijn de belangrijkste punten welgenoemd, maar ik doe het nog maar eens kort...
1. Zorg dat ze ergens naar toe kan. Niks zo frustrerend dan het gevoel vast te zitten. Alleen de wetenschap dat ik vanmiddag mijn spullen KAN pakken en bij een vriendin mag komen, is genoeg.
2. Een luisterend oor. En niet even, maar heel lang, heel vaak, en heel vaak hetzelfde :). Ik benadruk het maar, want ik voel mijzelf zo'n zeur. Maar het helpt zo! Door alle hormonen ben ik ook niet geheel mijzelf, ik vind het dan ook heel fijn om met mensen te praten die mij echt goed kennen. Die mijn sterke kanten benoemen en me laten zien hoe het gaat worden. (Dit is uiteraard een zeer positief beeld, haha) Ook dat ik straks echt beter af ben, zonder die l*l.
3.Afleiding bieden. Het lukt me niet altijd zelf de circel te doorbreken. En van een beetje treurig word ik dan snel treuriger, treurigst... Het is fijn een paar keer per week 'wat' te hebben. Afspraak met vriendin, lekker shoppen, kapper, wat dan ook. Als het maar niet om de scheiding draait...
4. Humor. Dit is natuurlijk heel persoonlijk. Maar de situatie eens doorspreken en het met humor bekijk doet me echt goed. Als ik dan weer hier thuis aan de keukentafel tegenover aanstaande zit, kan ik terugdenken aan die ene opmerking die ik met een vriendin gemaakt heb, en de glimlach komt dan vanzelf. (en nee, dat zijn meestal niet al te vriendelijk opmerkingen richting ex.. ) Ook plaatst het de zaken weer lekker in perspectief.
Nou, heel veel succes voor je zusje, ze boft maar met jou!

Onderwerp gesloten