Home » Forum » Zussen 0

Zussen

15 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
soepkip
Zussen

Ik heb een zus die 2 jaar ouder is. We kregen allebei al vroeg een vaste relatie en samen waren we onderdeel van een grote vriendengroep. Het was erg gezellig en we deden echt veel samen.

We gingen allebei trouwen en werden elkaars getuigen en we ze kreeg 3 kinderen ik 2, zelf waren we een keer samen zwanger, en werden daarvan elkaars peettante.

Nog steeds waren we erg hecht. Ik kwam wel vaker naar huis dan zij naar mij en de kinderen waren allemaal vriendinnen. Het waren ook allemaal meisjes.

We waren nog steeds erg hecht, en we vormen nu met 2 andere meiden een vrienden clubje waar we regelmatig leuke dingen mee gingen doen.

Totdat..

Mijn zus ging scheiden. Ik hoorde het via via en niet eens via haar. Haar huwelijk was niet goed, ik heb er nooit iets van gemerkt. Hij deed niets in huis en kleineerde haar. Ik steunde haar natuurlijk. Het is je zus. Achteraf bleek dat ze al een aantal jaren een relatie had met een man die ongeveer even oud als mijn vader is en ook nog het zelfde type. Ik accepteerde die relatie en ik had nog wel contact met haar ex maar dat verwaterde.

Mijn zus is veel veranderd nu ze haar nieuwe vriend heeft. Ze zijn getrouwd, ik mocht er niet eens bij zijn. Ze belde nooit meer, als ik een verjaardag vierde van de kinderen liet ze het meestal afweten op die dag en kwam dan op een andere dag of niet. Het is ook niet verplicht om op een verjaardag te komen. Het is alleen jammer voor de kinderen. Mijn schoonvader is overleden, ze heeft nog niet eens gecondoleerd gezegd. Ze heeft de instelling gekregen 'Kijk hier ben ik". Via via hoorde ik dat ze elke weekend als ze de kinderen niet hebben aan het swingen zijn. Het is haar leven, niet de mijne.

Pas was mijn dochter jarig, ze kon niet komen want ze moest werken maar haar man en kinderen kwamen wel. Achteraf hoorde ik dat ze pas om 14 uur moest werken, waarom komen ze dan niet van te voren met zijn allen? Maar goed, ik ga hier geen herrie overschoppen.

Nu stuurde ze het weekend een appje dat ze de verjaardagen van haar kinderen op 10 december viert. Die dag heeft mijn man vroege dienst en heeft hij de auto mee. Het is te vroeg om hem weg te brengen, want dat zou dan om 5 uur zijn en ik laat mijn kinderen niet alleen. In de avond lukt het me helaas ook niet om te komen, want dan is er mis van mijn overleden oma, ik heb altijd veel van mijn oma gehouden en ik wil hier bij zijn en daarna gaan we nog naar mijn opa. Dus ik heb voorgesteld dat we een andere dag kwamen.

Niets aan de hand zou je zeggen? Dan kom je toch een andere dag, want dat doet ze bij ons ook altijd.
Maar nee hoor. Ik kreeg een appje dat ze het wel weet tussen ons nu, jammer voor de meiden allemaal, maar het is beter dat je niet meer komt, nooit meer. Ik heb het wel gehad met je en je bent er nooit voor me geweest. Ik heb vriendinnen die ik zusje noem want jij bent het niet meer. Dan heeft ze het over die andere 2 meiden die ze de afgelopen jaren ook al tegen me opgezet heeft.

Ik heb er met mijn moeder over gehad, ze weet ook geen raad met mijn zus. Ze zien elkaar ook alleen maar op verjaardagen en verder bijna nooit. Ze zeggen dat ze niet weten wat er met mijn zus aan de hand is sinds de scheiding. En dat ik het niet persoonlijk aan moet trekken.

Echter, weet ik het niet meer..

rode krullenbol
Mijn idee

Ergens in het verleden is de vertrouwensband tussen jullie verstoord geraakt. Wil je die herstellen, dan doe je er goed aan een open communicatie met haar aan te gaan.

Kaaskopje
Kan het zijn

dat je ongemerkt toch signalen hebt afgegeven waaruit zij afkeuring gehaald kan hebben? Zou ze het op prijs stellen als je sorry zou zeggen voor het missen van haar signalen, waardoor je er niet voor haar kon zijn?

soepkip
communicatie open

Ik heb ook voorgesteld om een keer goed te praten, maar ze wil niet meer praten en heeft me overal geblokt. Ze wil geen contact me meer.

Als ik nou een trut was en haar iets had aangedaan dan zou ik het nog snappen, maar in mijn ogen heb ik altijd voor haar klaargestaan, oke, haar nieuwe man is niet mijn eerste keuze, maar ik heb dat nooit laten tonen, het is haar keuze. En ik heb altijd met alle respect met hem omgegaan. En met hem kan ik wel een goed gesprek hebben.

Ik ben niet de enige waar tegen ze zo doet, het lijkt wel of ze schoon schip aan het maken is met alles en iedereen. Ze zegt ook dat ze me er gewoon niet bij kan hebben. Dat ik een probleem zoeker ben. Daar kan ik me helemaal niets bij voorstellen. Ik wil meestal overal een oplossing voor bedenken.
Ze heeft ook vele vrienden tegen me op gezet, 1 voor 1 verwijderen ze me op facebook. Gelukkig heb ik nog wel vrienden over, juist de vrienden die zij ook heeft laten vallen.

Hanna
Via haar man?

Misschien kun je eens aan haar man vragen of hij weet of er iets speelt?

soepkip
Via haar man?

Nee dat is geen optie. Ik heb ook zijn 06 niet.

De ex van mijn zus heeft me uitgenodigd om naar de verjaardag van mijn nichtjes daar te komen, zou ik dat doen? Ik zie mijn nichtjes dan wel, maar zou dat ook weer achterbaks zijn? Ik heb altijd een goed contact gehad met mijn ex zwager maar het is verwaterd omdat het gewoon ook een lastige situatie was. Mijn zus klaagde volop over hem terwijl ik er toen nog geregeld heen ging. Nu heeft hij me uitgenodigd, dat doet hij eigenlijk altijd, maar meestal zei ik dat niet kwam omdat ik al op verjaardag bij mijn zus ging en 1x was meer dan genoeg.

Ginny Twijfelvuur
Dat zou ik dus wel doen

Dan hou je tenminste nog een beetje contact met de kinderen. Die zitten er ook maar tussen.
Dat jouw en haar kinderen elkaar gewoon niet meer zien lijkt mij heel zuur. Dus daar zou ik nooit voor kiezen.

En je zus zou ik lekker in haar sop laten gaarkoken. Wat je nu ook doet, ik denk dat het sowieso niet in goeie aarde gaat vallen. En daarom zou ik dus voor de kinderen kiezen.

Wel naar dat het zo moet lopen.

Hanna
Kwade gedachte

En een grote sorry als ik het helemaal mis heb, maar kan ook nog zo zijn dat haar man haar manipuleert en probeert los te weken van haar vrienden en familie? In dat geval is zij slachtoffer van de situatie en is het HEEL belangrijk dat je altijd de deur voor haar open laat en dat ook expliciet zegt, zodat ze ergens terecht kan als ze kan/durft.

Kaaskopje
soepkip

Ik wil meestal overal een oplossing voor bedenken.===

Ik ken jou en je zus niet, dus het is lastig om mij jullie situatie eerlijk voor te stellen. Voor mij, als niet-kenner, ligt er toch de optie open dat je zus jouw gedrag anders kan zien dan jijzelf. Op wat voor manier wil jij overal een oplossing voor bedenken? Kan dat als betutteling, bemoeien, of ongelijkwaardig overkomen? Zie je overal een probleem in? Je zegt ook dat je nieuwe zwager niet je eerste keus is, maar dat je dat voor je hebt gehouden. Denk je niet dat dat toch merkbaar was/is? (Ik wel.) Lichaamstaal, ongemerkte signalen, iemand die er gevoelig voor is, zal die lichaamstaal aanvoelen.

Zomaar
FF

"Ik wil meestal overal een oplossing voor bedenken.==="

Ben je een man dan ...? :)

soepkip
..

Moet er op deze site overal gezeken op worden???

Ginny, dank je wel voor je reactie. Je hebt helemaal gelijk. Dank je dat iemand me nog begrijpt hier. Ik ga de kinderen inderdaad niet straffen, ze kunnen er niets aan doen. Ik ga bij de ex van mijn zus op de verjaardag.

Threeboys
Kan ook aan haar liggen

Een echtscheiding is niet niks, ook al ben je zelf degene die een scheve schaats het gereden. Ik zie bij mijn gescheiden vriendinnen dat ze een enorm gevoel van falen hebben. Jouw zus heeft natuurlijk nooit van te voren bedacht dat haar leven zo ging lopen. Huisje boompje beestje en ze leefden nog lang en gelukkig, dat is wat ze voor zich had. En nu is dat dus mislukt. Kijkend naar jou, dan ziet ze dat bij jou wel alles gelukt is. En dat doet pijn en dat is moeilijk voor haar. Dus iedere keer als ze jou ziet dan herinnert dat haar aan de tijd dat alles nog volgens het boekje ging. Dus ik denk dat dat de reden is dat het niet meer zo lekker loopt.
En natuurlijk is het beste om dat gewoon zo te benoemen in een gesprek. Dus zeg tegen haar dat je het contact zo erg mist en dat je snapt dat alles anders is. Misschien kun je iets bedenken om samen weer wat op te pakken zoals, iedere eerste vrijdag van de maand koffiemomentje of zo. Of dat je in ieder geval op verjaardagen naar elkaar toe gaat. Succes! Mijn zus woont ver weg en dat is goed. Onze relatie is perfect, maar we zien elkaar voornamelijk op verjaardagen van elkaar en de kids. En bellen af en toe maar soms een maand ook niet. Het hoeft dus ook niet zo close te zijn om een goede relatie te hebben.

Jessy
Verdrietig

Verdrietig voor alle partijen.
Omdat je zus duidelijk aangeeft dat ze (nu) geen contact met je wil en je geblokt heeft, zou ik haar nog één keer benaderen (een kaart of brief sturen) met daarin enkel dat je het betreurt dat ze alle contact wil verbreken en dat als zij daar weer open voor staat, dat ze altijd welkom bij je blijft.

Op die manier kun jij het nu afsluiten, maar hou je een opening voor de toekomst.

Pennestreek
Soepkip

Jammer dat je zo reageert. Ik weet namelijk dat de mensen waarvan jij vindt dat ze zeiken (wie dan?? Ik vind alle reacties heel zinnig), je alleen maar andere opties willen laten zien. Zodat jij misschien iets herkent, en daar dan iets mee kan. Dat is volgens mij nou juist het doel van deze site: andere invalshoeken vinden, je eigen mening toetsen. En soms blijkt dan dat jouw gedachten ergens over niet kloppen. Heel fijn dat je dan hier in een veilige omgeving (want anoniem) hebt kunnen uitvogelen.
Ik wens je het beste met je zus. Mijn zus is mijn beste vriendin, dus ik kan me er niets bij voorstellen, zo'n situatie als de jouwe. Maar als jouw reactie hier ook is zoals je irl reageert, denk ik dat jouw zus wel een klein beetje snap...

mama2
Pennestreek en....

Ik denk dat TS doelde op de onzinnige opmerking van zomaar ;)

Hoewel het vreselijk verdrietig is natuurlijk, maar ik zou inderdaad de deur open houden en voor jezelf verwerken. Dat is vreselijk lastig en zal nooit helemaal 100% lukken, maar op een gegeven moment heb je er vrede mee. Ook mijn zus wilde plots geen contact meer (zowel niet met mij als mijn ouders) en hoewel we getracht hebben erachter te komen waar het "fout" is gegaan, weten wij het tot op heden nog niet. je gaat een soort rouw in en nu na 4 jaar kan ik echt, hoe verdrietig dit ook is gezien ik het nog steeds het liefst anders had gezien, zeggen dat het goed is zo. Ze kent mijn gezin niet meer (kent mijn jongste vrijwel niet en hij heeft geen idee wie zij is) en levens gaan gewoon verder....de deur staat in ieder geval open. Veel sterkte...