Home » Forum » Zwanger van ex en alleen maar ruzie

Zwanger van ex en alleen maar ruzie

12 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tessa
Zwanger van ex en alleen maar ruzie

Hallo allemaal, ik moet even mijn verhaal kwijt het is momenteel een emotionele puinhoop in mijn leven.

Ik zal me eerst even voor stellen ik ben Tessa en ben 21 jaar, ben nieuw op dit forum.

Ik had een relatie van bijna 2 jaar mijn ex, we hebben er samen een punt achter gezet omdat we eigenlijk alles wat minder was. Dit kwam voornamelijk door mij, ik zat een tijdje niet lekker in mijn vel (problemen met nieuwe baan, actieve sport wat niet lekker liep etc) daardoor kon ik soms best bot doen en hij probeerde me echt te helpen maar gaf aan dit niet langer te kunnen, ook had die contact met een ander meisje maar die had al 4 jaar een relatie en hij kende haar ook al wel lang dus hoefde me nergens druk over te maken. Toch deed ik dat en uiteindelijk ging het nog stroever en hebben we er een punt achter gezet. Zijn heel normaal uit elkaar gegaan, geen ruzie.
Een week later kwam ik hem tegen op een feest waar dat meisje ook was en waren ze samen heel intiem aan het praten en aan elkaar aan het zitten, dat zat me al niet lekker, nog erger werd dat toen ik hoorde dat ze al 1.5 maand vrijgezel was!!
De volgende dag appte die me heel leuk hoe was het gisteren etc. Toen hem er op gewezen en gevraagd waarom die daar over had gelogen, dat eindigde niet heel soepel maar volgens hem was dat niks Heb hem toen een aantal dagen niet meer gesproken.
Toen ik niet ongesteld werd, ben ik een zwangerschaps test gaan doen en bleek dat ik zwanger ben. Paniek!!
Heb hem meteen opgebeld en hij is meteen langs gekomen, we hebben het er over gehad en gingen even goed nadenken over nu verder. Paar dagen later weer contact gehad en ik had besloten het te houden, abortus kon ik niet. (Was toen 7 weken) hij had het daar heel moeilijk mee en wou dit niet. Ik ben hem blijven steunen want ergens snapte ik zijn reactie natuurlijk wel. Een week later belde die me op dat die er voor wou gaan en het nu wel oké was. Vond ik heel fijn tot die er bij vertelde dat hij het er met dat meisje over had gehad en zei het ook niet erg vind. Dat vond ik natuurlijk alles behalve leuk, wat had zei hier immers mee te maken als dat niks was ??? Dus weer wat geruzie uiteindelijk.
Toen samen gepraat met onze ouders erbij, hij wil mee na de volgende echo en er helemaal voorgaan en dat meisje moest ik me nog steeds niet druk over maken want dat was niks en dat werd niks. Oke geloven we dan maar.
Tot ik maandag op een evenement was waar ik wat vrienden van hem sprak die niet wisten over de zwangerschap en vroegen voor de grap ; zo heb je al wat leuks weer gevonden, Lars zit helemaal op zijn roze wolk" dus even gevraagd hoe en wat, bleek dat hij daar al had geslapen en al kennis had gemaakt met haar ouders en ook tijdens onze relatie dat zei haar regelmatig ophaalde en thuis bracht van feestjes. Pfffff voelde me aardig kut hierna. Maar had eigenlijk zoiets van oke, laat hem maar en nu geen ruzie maken ons kindje is belangrijk.
Maar dit was niet alles, toen kwam dus die nieuwe meid ongeveer 6 meter van mij afstaan met een vriendin en de hele tijd wijzen en lachen en me uitdagen en treiteren, ging ik naar de wc en stond zei daar oh hoi en daarna heel hard lachen. Pfff erg kinderachtig maar heb het genegeerd.
Toen mijn ex mij avonds belde om te vragen hoe het ging heb ik dit wel gezegt omdat dit mij echt dwars zit. Vervolgens krijg ik een grote mond want zo is ze niet en dat zou ze nooit doen en ik heb vast de verkeerde voor me.
Ben inmiddels 8 weken zwanger en opzich blij met de zwangerschap zelf alleen soms word alles er om heen me even te veel. Wil voor het kindje een papa en mama die goed kunnen opschieten met elkaar en vast zal dat weer goed komen. Maar na al deze leugens en onbegrip zit ik er even helemaal doorheen en begin aan mezelf te twijfelen.
Moet ik dan echt niks zeggen en dit allemaal zo laten gebeuren? Pfff

En jammer dat ik me zo in mijn ex vergist had, hoe kan die nou zo snel en vooral in deze situatie een ander hebben... het was altijd zo'n zorgzaam, lief en trouw persoon in mijn ogen.

Sorry het is een heel lang bericht maar moet even alles kwijt

Groeten tess

Jippox
tja

Jullie zijn uit elkaar en hij heeft al snel een ander. En toen bleek je zwanger.

Ik snap dat je het niet leuk vindt dat hij iemand anders heeft, maar dat mag natuurlijk wel gewoon. Jullie hebben immers geen relatie meer. Dat hij je toch wil steunen met de zwangerschap vind ik op zich prijzenswaardig.

Toch moet je je goed realiseren dat jullie relatie als partners voorbij is. Dat jullie sowieso geen standaard gezin samen gaan vormen, maar dat je al begint als 'gescheiden' stel met samen een kind. Dus straks komt er een verdeling in de zorg en zal je kind een deel van de tijd bij je ex (en zijn nieuwe vriendin) zijn, en de rest van de tijd sta jij er alleen voor.

Ik zou er goed over nadenken of dit echt is wat je wil.

tsjor
Enige reden

Waarom je geen anticonceptiemiddel hebt gebruikt, zoals de pil, condoom of spiraaltje? Of de morning-afterpil?
Waarom ben je blij met de zwangerschap?
Realiseer je je dat je een kindje krijgt waarvan vader en moeder geen relatie hebben met elkaar? Jij bent alleen en je ex-vriend zal mogelijk met zijn nieuwe vriendin jullie kindje (deels) gaan opvoeden.

Tsjor

Tessa
..

Ik zat aan de pil en was hier erg strak ik.
Ben een periode ziek geweest met wegrakingen etc en waarschijnlijk heeft de pil in die periode niet goed geholpen.
Heb serieus nagedacht over abortus maar dit is iets waar ik heel verdrietig van werd en waarvan ik bang ben hier later spijt van te krijgen.

Jippox
spijt

Dat kan, dat je spijt krijgt. Maar je kunt ook spijt krijgen als je zometeen als 21 jarige als alleenstaande moeder door het leven gaat en (waarschijnlijk) een totaal ander leven leidt dan je vriendinnen.

Heb je mensen met (heel) jonge kinderen in je omgeving? Het kan helpen om daarmee te praten zodat je een beetje beeld krijgt hoe je leven er straks uit gaat zien.

Verder is het belangrijk je zaakjes goed op orde te hebben. Heb je eigen woonruimte, met plek voor een kind? Een vaste baan? Een netwerk (vrienden, familie) om op terug te vallen?

ps. Dat je verdrietig wordt van het idee van een abortus betekent niet per definitie dat het ook een onjuiste keuze is. Je kunt ook met de beste bedoelingen voor jezelf èn je ongeboren kind besluiten dat dit niet de juiste tijd onjuiste omstandigheden zijn om aan ouderschap te beginnen.

Als je twijfelt kun je ook een afspraak maken bij bijvoorbeeld het FIOM. Zij kunnen alle mogelijke opties en consequenties met je bespreken, zonder je in wat voor richting dan ook te sturen. Want uiteindelijk is het jouw keuze!

Miekemieke
meerdere mogelijkheden

Heb je ook al gedacht over eventueel afstaan voor adoptie?

Je bent nog zo jong en ook nog alleenstaand! Hoe denken je ouders er over? Kunnen zij je eventueel helpen bij de opvang als je het zou houden of werken ze allebei?
Heb je een oudere broer of zus met een gezin waar het kindje zou kunnen opgroeien?

Een abortus is niet fijn maar zoals Jippox al opmerkte soms is het ook voor zowel jezelf als voor het ongeboren kind de beste beslissing. Het kan nog tot 12 weken.

Welke keuze je ook maakt, er zal altijd wel wat verdriet van komen.

Flanagan
Welkom

Ik ken een vrouw die ook op haar 21ste zwanger raakte terwijl de relatie geen stabiele basis kende; ze woonde thuis, hij was voor abortus, haar ouders waren voor abortus en zij twijfelde.
Een collega bood aan dat het kind in zijn gezin welkom was. Toch heeft ze voor abortus gekozen. De grief van deze beslissing heeft ze altijd laten meespelen in de keuzes van haar verdere leven. Achteraf was het een foute beslissing terwijl er ruimte was binnen een ander gezin.

In geval van Tessa, lees ik dat zowel de ouders van haar als van de vader van het kind en de vader zelf, de baby wel welkom heten. Tessa staat niet helemaal alleen voor haar taak als ouder. Zij heeft steun en daarnaast is ze geen voorstander van abortus.
Natuurlijk is de start beter als de vader en moeder samen leefden. Toch is de situatie niet hopeloos omdat het kind welkom is.

tsjor
Lastig

Tessa, ik ben ook geen voorstander van abortus hoor. Alleen, ik weet wel dat er na die zwangerschap een kind komt en dat dat ook iets is wat jouw hele leven zal bepalen.
Het lastige lijkt me op dit moment dat je ook nog vorm moet geven aan het gegeven dat de relatie over is, terwijl je ex wel de vader is en dat gelukkig ook wil weten. Als ik zo bekijk waar jullie ruzies over hebben, dan is het toch vooral over het feit dat hij, nadat jullie uit elkaar gegaan zijn, weer een eigen leven heeft opgebouwd. Met een andere vriendin. Dus dat gegeven moet je wel meewegen in je beslissingen en in je toekomstbeeld. Je wil begrip van hem, en blijkbaar ook dat hij eerlijk vertelt over wat hij doet met zijn nieuwe vriendin etc. Als de nieuwe vriendin een blijvertje is en als hij inderdaad het vaderschap serieus op zich neemt, houd er dan echt rekening mee, dat nieuwe vriendin ook in beeld zal blijven, ook voor jullie kindje.
Ik hoop echt dat je de komende tijd alles goed op orde krijgt en dat het allemaal goed komt.

Tsjor.

AnneJ
Keuze

Dat je ex voor zijn kind kiest wil nog niet zeggen dat hij ook voor jou kiest. Je kunt nog 20 jaar dit soort conflicten met hem uitvechten als je samen een kind hebt.

@Emma
reactie

De reactie van jouw exvriend op het gedrag van zijn nieuwe vriendin (bij dat evenement) is tekenend voor hun relatie maar ook voor die tussen jou en hem. Hij heeft nog een lange weg te gaan. Dat stadium en het gedrag van die vriendinnen ben jij voorlopig voorbij. Jij hebt nu een andere weg te gaan. Concentreer je op jezelf en je zwangerschap. Voor je kind en voor jou zal het zeker niet ideaal zijn. Maar het kind is welkom en dat kun je zeker laten meewegen. De rol van en het contact met de vader blijft. Daar zullen jullie samen mee moeten leren omgaan. Iemand noemde hier Fiom, of begin bij je huisarts. Deze beslissing is te bepalend voor jou om zonder professional te nemen. Je hebt de tijd, zorg dat je die goed benut. Ik wens je heel veel wijsheid toe!

Kyana
Tesssa

Als eerste gefeliciteerd met je zwangerschap, zelfs onder moeilijke omstandigheden is een baby iets heel moois. Jullie hebben ouders die je steunen en jullie zijn allebei bereid je verantwoordelijkheid te nemen voor de baby. Jullie zijn nog jong maar ook weer niet super jong. Meer dan genoeg mensen die op jullie leeftijd al 1 of meerdere kinderen hebben. Je schrijft dat je een baan hebt dus je hebt ook inkomsten. Al met al zouden de omstandigheden een stuk slechter kunnen zijn.
Het enige punt wat rest is de relatie tussen je ex en jou. Die is nu niet goed maar relaties zijn niet statisch en kunnen veranderen. Dat is dus ook een punt om je op te concentreren. Die nieuwe vriendin is misschien een blijvertje en misschien niet (dat laatste lijkt me waarschijnlijker) maar uiteindelijk is zij helemaal niet zo belangrijk.
Concentreer je op je ex en op hopelijk een vriendschappelijke relatie tussen jullie en een gezamenlijk ouderschap (ook als jullie niet samen zijn in de traditionele zin van het woord kun je samen ouder zijn)

Tessa
Dankjewel

Allemaal bedankt Voor de reacties!
Dat ik het kindje ga houden is iets wat zeker is, en dat het uit eindelijk wel goed komt tussen mij en mijn ex waarschijnlijk ook.
Beide ouders staan erachter en steunen ons. Ik heb een baan maar waar we geld te kort komen willen mijn ouders alles bij schieten. We wonen in een boerderij en mn vader laat een van de schuren ombouwen tot een appartement zodat ik straks met het kindje mijn eigen plekje heb en toch altijd mijn ouders heb voor hulp, oppas etc. Ben ik heel blij mee!
Wat mij meer dwars zat is niet eens zo zeer het idee dat hij een andere vriendin zou hebben, dat zou vroeg of laat toch een keer gebeuren. Het was meer de leugens er om heen en het gedrag van dat meisje naar mij toe terwijl ze weet wat er allemaal aan de hand is.
Maar goed we zullen zien of dat meisje een blijvertje is, het meisje is nog maar 18 dus of die op een vriendje met een baby zit te wachten straks vraag ik me ook af ...
Voorlopig laat ik het allemaal even wezen en heb ik alleen het nodige contact met mijn ex. (Bijv. Echo en andere afspraken wat betreft ons kindje straks)
Allemaal bedankt voor jullie reacties