Opa worden en biseksueel zijn

Je hart sluiten ? je band met je kleinkinderen heeft toch niets te maken met je seksuele geaardheid?

Draadjesvlees schreef op 03-02-2026 om 20:26:

Dank je voor je bericht. Ik wou dat ik het zo kon voelen. Rationeel klopt het niet in mijn hoofd. Misschien ook omdat ik hem zou willen besparen van en voor de pijn die het mij heeft gedaan.

Het klinkt alsof je jezelf nog helemaal niet zo accepteert. 

Probeer daar alsjeblieft aan te werken, want nu doe je jezelf tekort en pijn bovendien.

En je kleinzoon gaat zijn eigen pad belopen, daar heb je toch geen invloed op.

Oprecht bedoelt als vraag: waarom 2 relaties als je biseksueel bent; en/en ipv bv en/of?

Ik zie ook niet in wat je geaardheid met een kleinkind te maken zou moeten hebben. Bij heterostellen/en andere vormen doet dat er ook niet toe? Waarom nu wel? Je aankomend kleinkind leert je kennen zoals je bent en zal je zonder oordeel liefhebben. 

Draadjesvlees schreef op 03-02-2026 om 21:31:

mooie vraag, dankjewel. Er zijn twee aspecten in je vraag.
waarom twee/meerdere relaties? Waarom niet? Mijn hart voelt dat zo. Soms ook met meer dan twee. De vraag impliceert dat het per definitie fout is. En ja, het is verdomde lastig omdat de omgeving het alleen gedoogd maar niet echt accepteert. Ik doe niemand kwaad. Ik heb meer lief.
Het tweede is het vergelijk met hetero of homo stellen. Hier zit hetzelfde verschil. Die geaardheden en monogamie zijn geaccepteerd en je kan vervolgens volledig jezelf zijn.
Deze opa heeft een geheim. Deze opa wordt hooguit gedoogd.

ik heb mijzelf zeker geaccepteerd. Ik ben trots op mijzelf. Ik hou van bepaalde mensen en doe helemaal niemand kwaad. Behalve diegene die het niet van mij accepteert.

Maar wat heeft dit met je kleinkinderen te maken? Dat jij geen monogame relatie hebt is toch niet iets waar hun last van ondervinden tenzij je iedere verjaardag een andere vriend/vriendin mee wilt nemen? Je "wisselende" partners hebben zij niks mee te maken toch?

Ik ken meerdere mensen die bi zijn of een open relatie hebben of hebben gehad. En dat zijn er meer dan mensen denken. Want er rust een taboe op. Terwijl vreemdgaan veelvuldig voorkomt. Jij doet niemand iets verkeerd. Jouw partners zijn op de hoogte van jouw geaardheid en dat jij niet monogaam bent. Hoe jij je relaties hebt ingericht is een volledig persoonlijke keuze. Die anderen niets aangaat. Ik zou dat ook niet openlijk met iedereen bespreken als het in jouw omgeving niet geaccepteerd is. En waarom moet jij je verantwoorden? Beantwoorden andere hetero stellen ook vragen over hun relatie of intimiteit? Waarschijnlijk niet. Zie het als iets persoonlijks. 

Heel logisch ook dat je als bi persoon iemand voor erbij wilt hebben. Naast je vaste relatie. Er mist toch wat dat de ander je onmogelijk kan geven. En er is geen sprake van concurrentie. 

Ik zou dit verhaal volledig los zien van je kinderen en kleinkinderen. 

Draadjesvlees schreef op 03-02-2026 om 22:18:

wisselend is niet het juiste woord. Je houdt ook niet meer van je ene dan je andere kind.
Het heeft idd niet direct met kleinkinderen te maken, maar ik vroeg me af of er lotgenoten zijn en hoe zij hier mee om gaan.

Geen bi seksuele opa of oma maar wel een  zus. Zij heeft een super goede band met haar neefje.  Haar seksuele geaardheid hinderd haar daar niet in. Ik snap ook niet waarom je denkt dat je bi zijn je band met je (omgeboren) kleinkind negatief zal beinvloeden. 

Ja sorry hoor maar volgens mij is het een non issue als iedereen er normaal over doet in de familie. Het kindje is nog niet eens geboren, pas over tien jaar zal hij/zij/x er misschien een vraag over stellen en als iedereen om het kind zegt 'ja opa had/heeft ook een vriend' gaat het kind verder met gamen. Als ik verhalen van mijn kinderen hoor (jongvolwassen) zijn mensen tegenwoordig zoveel makkelijker over seksuele voorkeur en gender identiteit. Het is niet slim je eigen pijn uit het verleden te projecteren op je kleinkind. Of heb je een ideaalbeeld van een opa die hetero is? Blijkt niet uit je tekst maar er blijkt ook niet uit waarom je de twee factoren (opa worden en bi zijn) niet bij elkaar krijgt. 

Draadjesvlees schreef op 03-02-2026 om 21:31:

mooie vraag, dankjewel. Er zijn twee aspecten in je vraag.
waarom twee/meerdere relaties? Waarom niet? Mijn hart voelt dat zo. Soms ook met meer dan twee. De vraag impliceert dat het per definitie fout is. En ja, het is verdomde lastig omdat de omgeving het alleen gedoogd maar niet echt accepteert. Ik doe niemand kwaad. Ik heb meer lief.
Het tweede is het vergelijk met hetero of homo stellen. Hier zit hetzelfde verschil. Die geaardheden en monogamie zijn geaccepteerd en je kan vervolgens volledig jezelf zijn.
Deze opa heeft een geheim. Deze opa wordt hooguit gedoogd.

ik heb mijzelf zeker geaccepteerd. Ik ben trots op mijzelf. Ik hou van bepaalde mensen en doe helemaal niemand kwaad. Behalve diegene die het niet van mij accepteert.

Ik vind jouw denkwijze en manier van schrijven ( dat jij je hart moet sluiten?) hoe jij jouw bi zijn en kleinkind combineert voor jezelf best wel qreepy en obsessief.

Je hebt toch verdorie geen seksuele gevoelens als je een klein kind in je armen hebt?

Jouw laatste is raar. Doe jij mensen kwaad die jou niet accepteren?

'Ik hou van bepaalde mensen en doe helemaal niemand kwaad. Behalve diegene die het niet van mij accepteert.' Je spreekt hier over 'diegene' in enkelvoud. Gaat het dan om je vrouw, je vriend of het kind dat nu een kind krijgt? 

Door wie wordt je niet geacepteerd voor je gevoel? 

Weet je familie van jouw vriends bestaan af? En wat gaat jouw kleinkind hiervan merken? In mijn ervaring vinden kinderen niet zoveel raar.  Die accepteren zoveel meer dan de meeste volwassenen

Heb je wel eens gehoord van Polyamorie? 
Want daar moet ik aan denken bij jouw verhaal.