Home » Forum » Saaie seks en te weinig seks in huwelijk met baby

Saaie seks en te weinig seks in huwelijk met baby

Top 3 nieuwe artikelen

  1. Rouwverwerking van je kind, lees hier hoe je kunt helpen.
  2. Thuis sporten met het gezin, check deze tips voor kinderen vanaf 8 jaar.
  3. Mijn kind is bang voor corona, wat kan ik doen? Je leest het hier.
731 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mamavan1
Gemiste kans

Misschien wel een gemiste kans ja Maar ik wilde hem niet nog depressiever maken. Ik wil hem niet verdrietig zien. Ja stom eigenlijk want zelf ben ik wel verdrietig

Nozine
Mamavan1

Omdat ik begrijp hoe het kan zijn om aan de andere kant te staan, heb ik vooral die kant laten zien, maar het wordt nu echt bizar. Als hij je aan het opvrijen is en daarna toch weer afhaakt, is er echt iets goed mis. Hij moet naar een therapeut. Hij moet kiezen.

jannie
Dat versterkt

wel mijn idee dat jullie een rare relatie hebben, en verre van gelijkwaardig. Je lijkt wel zijn moeder. (En nee, ik heb niet graag sex met een ouder, je vriend misschien ook niet?)

jannie
Opvrijen

En juist dat opvrijen zie ik als iets doodnormaals, in deze situatie toch juist heel positief?
Wij maken wel vaker 'iets niet af'. Zo gaat dat nu eenmaal, tenminste hier wel. Gelukkig nooit gedoe over.

Lara
Eerlijk zijn

Je schreef: "En wat denk je? Tegen het slapen aan in bed: ben zo emotioneel. Wat is er dan? Ja ben bang dat je bij me weggaat. Nee natuurlijk niet. Ik snap dat het even niet goed gaat en ik geef je alle ruimte."

Je was dus niet eerlijk om hem niet verdrietig te maken.

Maar ja, door deze hele situatie en door niet eerlijk naar hem te zijn (en doordat hij denk ik ook niet eerlijk naar jou toe is) wordt het er niet beter op.

Ik denk dat het tijd wordt dat je eerlijk bent. Tegenover jezelf en tegenover je vriend.

Maar dat je het gisteren niet zei op zijn vraag is geen reden om er vanavond (of morgen) op terug te komen en te zeggen: jij vroeg dat. Ik zei dat, maar ik was niet eerlijk om jou niet nog verdrietiger te maken, maar ik twijfel wel. Ik ben diep ongelukkig en zie dat jij er ook niet gelukkig onder is. Dus .... wat kunnen wij en JIJ eraan doen om het beter te krijgen?

Gewoon doen.

Spannend, maar veel slechter dan het nu is, kan het niet worden.

En inzet is dat HIJ wat gaat doen. Dat je erachter komt of hij nou (misschien) iets fysieks heeft dat hem moe maakt en dat hij daar achterheen gaat of dat er iets anders speelt, dat HIJ gaat onderzoeken (evt. tezamen met jou bij relatietherapie).

En ja, relatietherapie is denk ik goed voor jullie. Er moet echt iets veranderen.

Op deze manier hou je het echt niet nog 17 jaar vol.

Jasmijn
en jij dan?

Ik snap het niet goed hoor.
Hij wil geen sex....nou dan dus niet, hij bepaalt blijkbaar
Hij wil geen relatietherapie.... nou dan dus niet, hij bepaalt blijkbaar

En jij dan? Heb jij nog iets te bepalen in jullie relatie?
Ik had hem echt al eerder met zijn oren richting relatietherapie gesleurd, en ik ben echt van nature een heel vriendelijk en meegaand persoon, maar sommige dingen verdienen een oplossing en daar ga je niet thuis op de bank rustig op zitten wachten tot het eens een keer uit zichzelf opgelost wordt

nemo
jammer

Het laatste voorval waar je het over hebt vind ik toch wel getuigen van enige mate van schuldbewustheid bij je vriend. Hij heeft het allemaal volgens mij dondersgoed in de gaten. Eerst ophitsen, aangeven dat hij seks wil waardoor jij toch even van slag raakt, dan emotioneel doen en zeggen dat hij bang is dat jij weggaat. Op een zielige manier waardoor jij (fout!) hem dan troost met 'natuurlijk niet'. Ik vind het toch iets manipulatiefs hebben hoor.
En ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje stom van jou dat je niet gewoon eerlijk bent en aangeeft dat je echt wel overweegt om uit elkaar te gaan.
Ja als jij óók niet eerlijk durft te zijn en de confrontatie aan durft te gaan dan is ook een beetje raar dat je over hem klaagt. Sorry als het wat hard is maar als niemand wat durft dan ben je over een jaar nog aan het schrijven in dit draadje.

Priem
ga nou eens

MET elkaar praten ipv tegen elkaar.
En leg daarbij je eigen winstbejag aan de kant.
Luister naar wat hij wil zeggen, hoe dat ook uitpakt.
Je keuze maken kan altijd nog.
Jij moet ook eerlijk zijn en volwassen in gesprek gaan.
Niet zitten pruilen maar je schouders er onder.
Voor jezelf, je kind en je man.

Mamavan1
We hebben net ruzie gehad en

Ik heb gevraagd wat ons nog bindt op ons kindje na en hij zei prima gaan we scheiden. Weet je, ik ga het regelen ook.

Jippox
rustig

Het hoeft niet altijd meteen alles of niets te zijn. Ga eerst eens tijdelijk uit elkaar. En probeer dan met elkaar te praten zònder ruzie, liefst met een onafhankelijke derde erbij (jawel, een relatietherapeut!).

Er zijn nog vele wegen tussen alles maar accepteren voor de goede vrede, en in ruzie een echtscheiding in gang zetten.

Om heel eerlijk te zijn: jullie klinken allebei vooral heel onvolwassen. Maar je bent wèl ouders. Hoog tijd om op te groeien.

Voorheen Koelkast
Aannames

Er worden heeeel veel stappen overgeslagen door je man als ik je laatste post lees, Mv1.
Als hij er zo snel over begint om te scheiden, komt het hem 'verdacht goed uit' dat dit zo makkelijk zou gaan.

"Ik voel me genegeerd, niet gezien, niet geliefd, verwaarloosd, wanneer kruip je uit je schulp!!!"
Ik zou het van de daken schreeuwen als ik jou was (eerst tegen hem natuurlijk).

Het lijkt alsof er zich meer afspeelt in zijn agenda.
Dit zijn aannames maar een mogelijk scenario.

Lara
Huh?

"Ik heb gevraagd wat ons nog bindt op ons kindje na en hij zei prima gaan we scheiden."

Huh, wel erg snelle, kort door de bocht reactie van hem.

Heb je niet gezegd: He, wat een rare reactie na .. (gisteren of eergisteren, die situatie in de badkamer)?

Ik zou er echt op terugkomen en vragen: WIL jij graag scheiden dat je het zo (snel) zei?

En dan niets zeggen, hem laten praten.

En als hij alleen Ja zegt: WAAROM?

En als hij Nee zegt: Waarom zeg je dat dan?

En dan wel het moment gebruiken om te zeggen dat jij ongelukkig bent, maar hij ook niet gelukkig lijkt te zijn. Of hij dat herkent? En of hij wil dat het beter gaat tussen jullie.

Ik moet zeggen, ik voel met o.m. Voorheen Koelkast mee, dat het lijkt of het hem erg goed uitkomt om zo te reageren. Toch misschien een andere agenda.

Zo nee, dan wordt het tijd dat hij in een gesprek met de billen bloot gaat over wat er allemaal bij hem afspeelt dat hij al een jaar lang moe is en geen seks wil.

Marsja
ja en ik hoor dan weer

daar een man in die ook niet weet waarom hij zich zo gedraagt. Alsof hij zich zoooo schaamt voor zijn probleem, zo bang is (om misschien op zijn identiteit als man te worden aangekeken) dat hij liever zijn kop in het zand steekt dan erkennen dat hij een probleem heeft.
Neemt niet weg dat het toch aangegaan moet worden. Daarom zou ik het toch eerst nog eens echt vanuit je hart proberen aan te kaarten. Ik begrijp ook dat dat heel veel van jou gevraagd is Mv1, maar anders zie ik het helemaal afglijden.

Priem
Dat is geen praten

Van allebei niet, jullie zijn toch geen 3???? Kom op, gedraag jullie, je hebt een kind op de wereld gezet .
Práát!!
Zijn jullie om de seks samen als niets jullie bindt en blijkbaar seks het enige is dat zou vinden?

En na 1 opmerking meteen een scheiding regelen?
Of jullie zijn 3, of hebt nooit geleerd iets met emoties of problemen te doen, of jullie zijn leeg op emotioneel gebied of erger.
En het kind?
Moet maar slikken dat deze reden de oorzaak is dat ze in een gebroken gezinnen opgroeit? Foei.

Marsja
Nou ja Priem

Mv1 is er al weer meer dan een jaar mee bezig hè, om hem aan het praten te krijgen.

Priem
tja

Een jaar, maar op wat voor manier? Ik vind de vragen niet per se uitnodigend tot een goed gesprek. Gelijk naar de kern van het probleem van TS ipv naar elkaars kern, écht luisteren wat de ander zegt.

Is dat een gesprek dan? Wat bindt ons nog behalve het kind?
Nou dan gaan we scheiden.
Oke, je kunt krijgen wat je wilt.

Nu zal dat samengevat zijn, maar ik denk dat de communicatie van beide kanten schort, dat de verlangens erg op eigen gebied liggen en dat op deze manier het niet werkt. Dat blijkt ook wel want in een jaar zijn ze geen sikkepit opgeschoten. Als je wijze niet werkt moet je het anders aanpakken. Ik denk dat TS die kwaliteiten wel bezit.

Marsja
Priem

TS is ook een gekwetste vrouw, heel vaak afgewezen, doet huishouden baby, van alles geprobeerd man te bereiken. Ja misschien kan het handiger. Dat ben ik met je eens en dat bedoel ik ook met 'open het gesprek vanuit zachtheid en vanuit je hart'. Maar houd er rekening mee dat haar gevraagd wordt over frustraties heen te springen. Dat zal moeilijk genoeg zijn. Ik zelf vind het dan niet nodig zodanig belerend te zijn dat het wel lijkt of Mv1 het probleem is ipv haar op alle fronten afhoudende man.
Ja praten, ja naar elkaars kern. En ja, dat is super moeilijk Mamavan1 want je hebt weer kans dat de deur in je gezicht dichtgeslagen wordt. Maar probeer iets van je liefde, die je duidelijk voor hem nog hebt, te combineren met de boosheid die je ook hebt: zeg wat je te zeggen hebt maar door de microfoon van je liefde.

Priem
niet belerend

Ik laat zien hoe ze bij mij (en ik sta daar niet alleen in maar kan alleen voor mezelf praten) overkomen. Allebei.
Erg jong in de emotie en het oplossen van problemen, allebei dwars en opstandig, beiden ik-gericht. Ik kan alleen oordelen op wat er hier aan informatie binnenkomt en dat zijn dit soort dingen.

Daarom zeg ik: praat, maar mét elkaar en niet op deze manier.
Ga verder en dieper, zoek uit wat er echt mis is.
En komt daar uit dat het niet verder kan omdat op zovele gebieden dingen mis zijn, dan kun je altijd uit elkaar. Het is niet zo dat de deur dichtzit en je nooit meer weg mag als je in gesprek raakt.
De baby is nog niet eens 1 jaar oud, die is wel een extra poging waard denk ik.

Marsja
Nou ja Priem

Zinsnedes als "jullie zijn toch geen 3???? Kom op, gedraag jullie, je hebt een kind op de wereld gezet ." en " Foei."
hebben toch een wat belerende connotatie in zich imho. En ik denk niet dat dat helpt bij gekwetste mensen. Maar goed, ik ben het met je eens dat er meer van hart tot hart en daardoor volwassener met elkaar gesproken moet worden

Gerber
nog een keer

Al een tijdje geleden stelde ik deze vraag: heeft man misschien onderliggende problemen met betrekking tot zijn seksuele geaardheid? Iemand anders stelde deze vraag ook al, maar TO reageert hier (volgens mij) niet op. Of heeft hij misschien traumatische ervaringen opgelopen op seksueel gebied, in de zin van misbruik of geweld? Dit klinkt niet goed allemaal, zowel zijn afwijzingen als jouw obsessie naar zijn seksuele aandacht naar jou toe. Bovendien ontbreekt elke vorm van constructieve communicatie. Ik zou echt inzetten op therapie, waar jullie leren om met elkaar te praten. Zo lossen jullie het niet op.

Priem
Marsha offtopic

Dat kun je zo lezen maar zo is het niet bedoeld. Meer als wanhoopskreet dat ik het doodzonde vind als 2 mensen zo wazig en arm in communicatie om elkaar heendraaien en daar een baby tussenzit die nog niet bewust van een gezinsleven heeft kunnen genieten.

Eeuwig zonde en dat zonder hulp of leren praten en vooral luisteren en even je ego en uiterlijk vertoon opzij zetten, hoe gekneusd dat ego ook mag zijn.

Marsha
Priem

Ja okay, maar mensen mogen ook de tijd hebben om het te moeten leren hebben (wow veel werkwoorden)? Ik snap je hoor, denk alleen dat strenge taal niet helpt. Misschien wel en dan is er wat gewonnen

Mamavan1
Update

Het gaat. We hebben gepraat en we willen niet scheiden. Gewoon alleen al vanwege de kleibe. Communicatie moeten we verbeteren en daar hebben we hulp bij nodig. Dat zag hij ook.

Sinds de ruzie gaat het hier wel iets beter. Alsof we even stoom hebben kunnen afblazen. Dat is het ook. Er is geen balans. Alleen maar frustraties en geen goedmaakseks. Je hebt dat gewoon nodig.

Maar goed. Hier gaat het dus wel weer. Geen seks dat niet maar dat hoeft van mij ook niet meer. Sterker nog ik wik het niet, niet meer met hem. Ik hou van hem maar hij heeft iets bij mij kapot gemaakt. Dat onbezorgde, weten dat je man jou altijd wel lekker vindt. Ik kan er niks aan doen maar elke keer denk ik jij vindt mij lelijk, jij vindt mij te dik. Ook al zegt hij van niet. Hij zei zelfs dat hij mij vies dun vindt. Ik ben ook echt veel afgevallen. En toch denk ik uggg mijn lelijke buik. Daarom heeft hij geen zin in mij. Daarom kan hij geen zin maken. En ik weet het hoor. Ik weet dat het niet aan mij ligt maar aan hem. Toch kan ik er niks aan doen. Hij heeft mijn zelfbeeld kapot gemaakt.

Ik heb het ook gezegd. Dat ik geen seks meer wil. Dat hij iets in mij heeft gebroken. Dat ik er nu niks aan vind. Dat ik alleen maar goed genoeg ben wanneer hij zin heeft en dat ik mezelf door hem lelijk vind. Hij reageerde met: ga je vreemd. Werkelijk... maar goed ik kan het hem niet kwalijk nemen want ik dacht nog vaak aan vreemdgaan. Soms nu nog. Maar ik laat het gaan voor nu. Even helemaal geen seks. Pff laatste keer was 8 weken geleden? Geen idee. Ach ik weet het ook allemaal even niet. Ik weet wel dat ik voor de kleine wil blijven en dat ik wel van mijn man hou. Dus ik parkeer de seks met hem en focus op mijn eigen gezondheid. Want ik merk dat ik echt kapot ben van binnen. Gewoon op. Moe.

Priem
Arts

Ben jij zelf al eens bij een arts geweest om te kijken of je niet iets van een (postnatale) depressie hebt?
Dat houdt niet in dat daar de oorzaak ligt, maar ik geloof er niks van dat geen seks de enige reden is dat jij je zo voelt/focust.

Lara
Ach meisje

Ik word zo verdrietig als ik je verhalen lees.

"Hij zei zelfs dat hij mij vies dun vindt. Ik ben ook echt veel afgevallen. En toch denk ik uggg mijn lelijke buik. Daarom heeft hij geen zin in mij. Daarom kan hij geen zin maken."

Bedoel je nu dat hij geen zin in jou heeft, geen zin in jou kan maken omdat hij jou vies dun vindt? Heeft hij dat gezegd?

"Hij heeft mijn zelfbeeld kapot gemaakt."

"Ik weet wel dat ik voor de kleine wil blijven en dat ik wel van mijn man hou."

Meen je echt dat je houdt van een man die jouw zelfbeeld kapot maakt?

In elk geval valt mij op dat niet alleen jij, maar hij ook erg bezig lijkt met uiterlijkheden. Is echt de vraag of jullie dat allebei zo belangrijk vinden, boven het "gewoon fijn met elkaar hebben" (en dan dus niet seks hebben). De focus op uiterlijk helpt jou in elk geval niet. Daardoor ga jij je in elk geval beroerder voelen.

Verder denk ik ECHT, dat er wat moet gebeuren, anders dan alleen maar wachten tot het goed komt.

Dat lijkt hij nu ook in te zien "Communicatie moeten we verbeteren en daar hebben we hulp bij nodig. Dat zag hij ook."

Dus..... wat gaat er NU (en niet over 6 maanden) gebeuren?

Ik zou echt wat gaan doen.

Zoals aangeraden, kan het geen kwaad zelf naar de huisarts te gaan.
Ik denk, jouw post lezend, dat jij ook zeer geholpen kan zijn met iemand die met jou aan jouw zelfbeeld gaat werken. Dit is echt niet goed.....

Ik hoop dat je hulp krijgt om van jezelf te gaan houden. Echt, je bent goed zoals je bent, en je ver dient iemand die van jou houdt zoals je bent. Die je niet vies dun vindt.... of erger nog vies dun noemt!

nemo
begrijp ik het nou goed

Je vertelt hem dat er iets in je is gebroken door hem, dat je je lelijk voelt door dit alles en dat je daardoor geen zin meer hebt in seks en hij reageert met: "ga je vreemd"?? (In plaats van enige empathie tonen)
Je zelfbeeld is kapot, je vindt jezelf dik terwijl je juist te dun bent en hij doet werkelijk niks om jou te helpen, om je te helpen weer zelfvertrouwen te krijgen en noemt je ook nog eens "vies dun" (vies, vies? Ik zou mijn man nooit vies noemen! Zelfs niet als hij daadwerkelijk vies zou zijn!!)?
Je durft je niet eens uit te kleden waar hij bij is, jullie eten niet samen, jullie praten nauwelijks, jij doet het HELE huishouden + alles omtrent kind en als jullie dan eens lichamelijk intiem zijn doe jij alles en word je nog overgeslagen ook?

En denk je dat deze situatie vanzelf goed gaat komen zonder enige interventie? Denk je dat werkelijk? Geloof je er in dat je dit verdient?

Marsha
wat Nemo zegt

denk ik ook Je bent zo gewond.

Mamavan1
Alleen maar ruzie

Pff wat een klootzak. Hele dag bezig geweest met de kleine en het huis. Alles schoongemaakt. Kindje in bad, alles zelf gedaan. Vanavond nog administratie van werk maar goed. Je hoort mij niet klagen.
Meneer is hele dag op pad geweest met vrienden. Prima, is alleen maar leuk voor hem en beter voor mij want ik kan het huisje goed schoonmaken zonder dat ik ook nog voor hem moet zorgen. Komt meneer thuis en houdt zijn schoenen aan. Kun je even je schoenen uitdoen want de kleine kruipt ook rond. 'Ja ik ga zo weer, kom net binnen en je gaat direct zeiken.'

Nou werkelijk. Als hij van werk zou thuis komen dan snap ik dat hij geagiteerd reageert. Maar hij heeft alleen leuke dingen gedaan. Misschien is hij seksueel gefrustreerd, het is zelfs voor hem echt heel lang geleden maar ik heb gezegd dat ik geen seks meer wil. Ik kan me er niet toe zetten, ik denk steeds dat hij mij lelijk en vies vindt. Dat ik alleen goed genoeg ben wanneer hij zin heeft.

Soms, soms zou ik graag willen leven zonder hem.

Mamavan1
Zo raar is het toch niet

Zo raar is het toch niet als hij binnen zou komen, uit zichzelf zou zeggen Schat ik doe even mijn schoenen uit want ik zie en ruik dat je het hele huisje schoon hebt gemaakt.

Gewoon wat waardering en respect

Pennestreek
Dat ga je niet van hem krijgen

Want hij heeft geen idee van wat je allemaal doet, omdat jij het altijd al voor hem hebt gedaan. Ik weet waar ik het over heb. Ik spreek uit ervaring. Man heeft de afgelopen maanden hier veel in huis gedaan (door omstandigheden) en pas nu waardeert hij met terugwerkende kracht pas wat ik al die jaren heb gedaan, want bij ons was de verdeling net als bij jullie. Ik kan je dus alleen maar aanraden om het niet meer te doen. Ga in staking, nu. Laat hem heet allemaal zelf eens doen.
Of beter nog, ga tijdelijk weg, zoals je hier al eerder is aangeraden. Jullie zitten in een negatief patroon samen, dat moet je met wat brute kracht doorbreken. En ga in godsnaam samen in therapie. Echt hoor, dit modderen, dat kan toch zo niet. Wat een vreselijke sfeer moet er bij jullie hangen. Denk je echt oprecht dat dat beter is voor je kindje dan uit elkaar???

Pagina's

Onderwerp gesloten