Home » Forum » Seksualiteit » Saaie seks en te weinig seks in huwelijk met baby

Saaie seks en te weinig seks in huwelijk met baby

731 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Priem
Dat lees je toch verkeerd

Het onderwerp is te weinig seks, saaie seks in huwelijk met baby.
Niet hoevaak je jezelf helpt met nieuw gekochte speeltjes. Totaal nutteloze informatie, net zo onzinnig als functioneel naakt op tv.
Niet iedereen die mee wil denken in dit draadje heeft de behoefte dit soort info van anderen tot zich te nemen.
Ben je dan preuts? Alsjeblieft, ik noem de ander toch ook geen exhibitionist?
Beetje jammer en leidt af van het onderwerp: hoe komt het dat 2 mensen elkaar in communicatie zo mislopen en zo naar de ander kijken voor de oplossing.

tante Sidonia
nou ja priem

Zij meldt het omdat ze het ziet als de oplossing van haar probleem.

Priem
Denk dat

Ze zich beter kan inzetten ( mét hem) om een gezin te blijven vormen. Niet dit probleem verstoppen, maar aan het werk. Denk dat daar meer antwoorden in verscholen liggen.
Zeker omdat ze (nog) van hem houdt.
Als er liefde is liggen er kansen.

jannie
Oh AnneJ

Af en toe zat ik te broeden op een reactie maar ik liet het steeds toch maar, nu hoeft dat niet meer!
Je schrijft precies wat ik denk eigenlijk, helemaal mee eens.

Natuurlijk is het niet 'helemaal oke' tussen hen. Wees eens eerlijk allemaal, loopt alles bij jullie relatie altijd perfect?
Geloof er niks van.

Soms is niets doen heilzamer dan praten of therapeuten. Praten kan sowieso niet iedereen. Therapeuten geloof ik niet zo in.
In ieder geval lijkt er rust te komen, positieve ontwikkeling. Je weet niet waar het op uit gaat draaien. Misschien gaan ze vanuit deze positie vanzelf praten, kiezen voor therapie, of gaat het 'vanzelf' (andere wisselwerkingen) beter. Of slechter, maarja, dat weet je in een relatie sowieso nooit. Lees alle ellendige verhalen in alleen al dit forum over ogenschijnlijk smetteloze relaties die opgeblazen werden.

jannie
en wat betreft

het onderwerp 'nutteloze info' verschillen de meningen nogal.
In mijn ogen is al snel iets nutteloos en staat dit forum er bol van;)
Daarbij is niet iedereen (al) even goed in het scheiden van hoofd en bij-zaken.

Priem
jannie

"Wees eens eerlijk allemaal, loopt alles bij jullie relatie altijd perfect?
Geloof er niks van. "

Zegt iemand dat dan?

Dit gaat natuurlijk ook niet over een per ongeluk gelaten boer of een ergernis over het niet buiten zetten van vuilnis. Het gaat om een probleem dat al een lange tijd bestaat en dat voor TS van groot/grootst belang is.
Waar niets doen of verleiden in elk geval niet heeft geholpen.

Ik heb in mijn eentje de strijd geleverd, ik zou dat TS graag besparen. Bij mij gebeurde er niets en dat zo laten heeft zeker niet geholpen. Het garandeerde alleen maar verdere verwijdering.
En juist omdat TS (nog) van haar man houdt, zou ik mijn tijd en energie in het toenadering zoeken steken ipv in stilte/verwijdering. Want dat laatste is wat nu gebeurt.

jannie
Hoe kom je daarbij

Ts geeft aan dat de sfeer verbeterd is, ze meer praten en lachen samen.
Noem dat maar verwijdering.
Bovendien geeft ze aan dat ZIJ zich beter voelt. De dynamiek in een relatie is vaak toch een afgeleide vd optelsom van hoe het met de afzonderlijke partners gaat. Zolang het slecht met haar gaat zal de relatie ook niet heel geweldig ontwikkelen waarschijnlijk.
Hoe dan ook is het super dat het beter met haar gaat, óók als ze straks tot de conclusie komt niet verder met hem te willen. Welke kant ze ook op wil gaan, het zal allemaal beter en prettiger lopen als ze goed in haar vel zit.
Ik vind haar laatste post de meest positieve van dit hele draadje.
Dat stemt me hoopvol, lijkt de goede kant uit te gaan.

Wat ik bedoelde met mijn opmerking over onze relaties is dat ik toch ook denk dat we soms veel te hoge verwachtingen hebben van relaties. Het loopt niet altijd super en het vervult niet al onze verlangens. Dat is normaal, en niet altijd (snel of eenvoudig) op te lossen.

Aagje Helderder
Jannie

Ik ben het met je eens dat niet alles kapot gepraat en kapot geanalyseerd hoeft te worden.

Maar zo lang ts blijft denken in termen van 'hij heeft iets kapot gemaakt bij mij' en daarom een fundamentele behoefte (het hebben van seks) niet meer met haar partner wil delen, zoals ze nu denkt ook niet voor de toekomst, lijkt werken aan de relatie en onderliggende problematiek me geen overbodige luxe. Afgezien van allerlei andere relationele dingen die ze beschrijft en me geen futiliteiten lijken.

Aagje

Priem
Dat hoeft ook

Niet, alles kapot te analyseren, maar in tegenstelling tot wat jannie zegt: ZIJ zit goed in haar vel, waag ik te betwijfelen, net zoals ik waag te betwijfelen of het met hem goed gaat.
Ze heeft zich gelaten neergelegd, maar is nog steeds uit op het vervullen van haar behoeftes.
Dat is niet gek, naar het gaat er niet om hoe zij alleen zich voelt, maar dat een ander probleem aangepakt wordt, dat waarschijnlijk net seks zoveel niet te maken heeft. Het wordt bedekt door het deel waar zij het meest last van heeft.

Ik denk, juist doordat er liefde is, ze beiden kunnen komen tot wat ze beiden nodig hebben. Met opgeven kom je er niet. Ik val vreselijk in herhaling maar ik herken wel het een en ander en wil ze graag een einde als ik had besparen. Dan moet er echt meer gebeuren.

Mamavan1
Reacties

Een heleboel reacties! Allereerst als iemand het niet fijn vindt om bepaalde dingen te lezen, geef het gewoon aan. Dan schrijf ij er niet meer over. Ik had het inderdaad verteld omdat dat een onderdeel is van mijn oplossing. Zo ga ik met het -geenseksmetmijnman- om.

Ik snap beide kanten. Dieper ingaan op de problemen lijkt verstandiger. Immers, zo los je alles pas echt op. Maar soms gaat dat gewoon niet. Als de ander niet wil praten en zegt dat alles vanzelf goed komt dam houdt het op. Ja je kan gaan eisen maar dat levert niet altijd de juiste reacties op. Hij kan dan juist gaan tegenwerken.

Ik vind de situatie nu wel gewoon goed. Of goed, voldoende dan. Nog steeds geen seks overigens. Maar gewoon als twee goede vrienden. Als broer en zus. Geen ruzie en geen ongemakkelijke situaties. Zelfs als seks op tv is dan is de sfeer nog luchtig. Dat is gewoon iets wat bij ons niet meer wordt gedaan.

Ik heb het hem wel gevraagd (aangemoedigd door sommige reacties hier) wat hij van het geen seks hebben vond. Hij zei eerst dat hij het moeilijk vond. Ik vroeg waarom? Toen zei hij nou moeilijk omdat ik soms met een stijve snachts wakker word. Ik heb gezegd dat ik er nog niet klaar voor was maar dat ik het ook niet erg vind als hij naast mij in bed op zulke momenten zichzelf helpt. (Of mag ik dit ook niet typen? Laat maar weten als dit ook niet gewenst is). Goed zijn reactie was hierna niets. Geen woord, niets. Had ik dan door moeten praten/ vragen? Ik heb het maar zo gelaten. Hierna was de sfeer al snel weer gewoon gelukkig. Hij was niet aan het mokken. Ik denk dat hij het gewoon accepteert. Tenminste zo komt het over. Of ik krijg een keer echt een ontploffing hier thuis. Maar misschien is dat ook wel goed? Ik bedoel nu heb ik nog steeds het idee dat ik alleen goed genoeg ben wanneer hij het wil want dat is wat hij aangaf, dan geeft hij het moeilijk. Hij heeft niet gezegd dat hij het bijvoorbeeld moeilijk vindt dat hij zijn vrouw gekwetst heeft. Zodanig dat zij zich niet meer aan seks kan overgeven. Of heb ik hem eerst gekwetst en kan hij dat niet uiten?

Poeh lastig allemaal. Ergens wou ik dat ik het nooit had gevraagd.

Mamavan1
Wederom sorry voor typfouten,

Ben overgestapt naar reageren via telefoon maar dan zie je slechts een klein deel van wat je typt.

Priem
Doorvragen

Ik zou gewoon doorvragen maar niet op een verwijtende manier.
Misschien net wat humor bepaalde zaken aansnijden zodat de spanning er afgaat. Hem laten merken dat het je veel doet juist omdat je van hem houdt.
Je hoeft bij doorvragen niet het mes op zijn strot te zetten, maar het gesprek luchtig gaande houden met ontsnappingsmogelijkheden: wordt het te fel, weet iemand even geen antwoord: laat die persoon even gaan en er later op terugkomen.
Niet iedereen kan communiceren, maar er valt veel te leren.
Nu heeft hij een half antwoord omdat hij niet zo goed praat ( bijvoorbeeld) en jij start een half gesprek omdat je opgeeft.
Je kunt het ook combineren. Samen een wandeling met deels doel te praten maar het belangrijkste doel is dichter bij elkaar komen. Positief afsluiten dus bv met een etentje waarbij je juist daar weer niet over het onderwerp praat, om het positief af te sluiten.

Ik heb sterk de indruk dat jullie kunnen groeien omdat er toch contact blijft en jullie liefde echt is.
Je hoeft dat niet in 1x te doen, je kunt er ook in kleine stapjes naartoe werken, zodat de spanning er eerst af is.

Marsja
settelen

Het doet me zo'n verdriet dit te lezen Mama van 1: je bent aan het settelen voor minder dan je zou willen in een relatie.Heel begrijpelijk: je houdt van je man en je kind en je er is geen mogelijkheid het anders aan te pakken want hij ziet geen probleem, hij sluit zich af en intussen doet hij ook niet iets om tot intimiteit te komen...
En jij... je hebt gevochten, je hebt uitgereikt, je hebt je mooi gemaakt, geprobeerd hem te verleiden, je bent kwaad geworden, verdrietig en in het proces zo vaak afgewezen.
En ja dan verdwijnt je zin om met zo'n persoon te vrijen. Dat gebeurt. En dan ga je settelen voor wat er wel is. Enerzijds een verstandige keuze om je huwelijk te laten overleven. Anderzijds zoiets verdrietigs omdat je diep van binnen weet hoe het was en het had kunnen zijn als jullie het wel samen aan zouden gaan.
Ik begrijp de mensen die zeggen: maar vraag dan door, maar ik begrijp ook dat je murw bent geworden en voor de genoeglijkheid gaat. Het doet ook te veel pijn om het steeds maar eenzijdig open te moeten breken en nergens te komen. De gesprekken erover gaan lijken op de afwijzingen bij het vrijen zelf.
Maar ben jij die seksloze passieloze vrouw? Is je man zo'n man? Het lijkt nu rustig en 'als het niet gaat zoals het moet, maat het maar zoals het gaat' maar je bent een jonge vrouw en je wordt ten diepste ontkend in je vrouwelijkheid. Die pijn komt terug.
Denk nog eens aan die vrouw van dat filmpje die ook maar zonder seks moest leven (https://www.youtube.com/watch?v=zWYXUuHNVJs&t=440s). Wil je dat echt?

AnneJ
Nou Marsja

Ts vind haar man saai, dat lijkt me niet het profiel van een narcist.
Het lijkt me wel het recept voor overspel als je je hoofd er niet bij houdt. Heb je een betrouwbare maar saaie man, gaat een vrouw liever voor de deugniet die veel spannender is. Allemaal cliche.
En maar blijven duwen en praten. Kunnen veel mannen echt niet veel mee.
Een gezin vraagt inspanningen, het is niet altijd een feestje, en als je fijne momenten weet te maken met elkaar, wat ook blijkt uit de berichten, dan kun je daar heus tevreden mee zijn, lijkt mij.
Groots en meeslepend leven, prima, maar dat heeft wel een prijs.

jannie
Ppfftt

Nou, als íets een libido killer is dan is het wel spanning in de relatie, of (te) veel praten, zeker als er eentje (nog) niet wil praten.
Het kan best zijn dat deze fase, rust, zorgt voor zoveel ontspanning in de relatie dat er weer iets moois uit kan groeien.
Of niet, maar dat merk je dan wel weer.
Ik blijf het mooi vinden: pas op de plaats, verwachtingen juist bijgesteld. Ik sluit echt niet uit dat hier oplossingen in zitten.

Grappig trouwens hoe we hier ts mangelen...eerst kreeg ze steeds maar advies los te laten, nu juist het tegenovergestelde.

Marsja
Annej

Ik denk dat je niet op de hoogte bent van hoe saai een cerebrale of covert narcist kan zijn...
Overigens zeg ik niet dat de man van Mv1 een narcist is. Ik haal het filmpje aan voor de dynamiek die bij die jonge vrouw speelt.

Nee ik ben met je eens: een huwelijk kan ook mooi zijn als het samenhangt van genoeglijke momenten. Als je daar voor kiest dan. En in de loop van dit draadje leek dat niet de insteek van Mv1

Marsja
Jannie

Ja het is dubbel: een pas op de plaats en genieten van elkaar gewoon als fijne mensen zou juist de druk ervan af kunnen halen en het over een tijd juist weer helemaal mooi kunnen maken.
Het kan ook settelen zijn en voor eeuwig als broer en zus verder gaan. Maar... als ts dat op dit moment prima vindt moet ze daar vooral voor gaan.
Ze heeft weinig keuze denk ik.

Mijntje
hetzelfde

Ook al snap ik dat het moeilijk voor je is, omdat je je gekrenkt voelde omdat hij nooit wilde, maar ik weet niet of het jullie helpt om hetzelfde terug te doen, dus geen sex meer te willen en jezelf maar te behelpen met toeters en bellen, terwijl hij af en toe blijkt best wel zin te hebben.
Het lijkt me juist averechts werken voor je relatie. Het lang niet doen is ook een libido killer (wat een woord :-) Misschien kan je beter hem weer het initiatief weer laten nemen.

Marsja
maar Mijntje

Dat doet ze al tijden het initiatief bij hem laten. En dat leidt nergens toe

Mijntje
Marsja

maar door te zeggen: ik wil niet meer, gooit ze misschien definitief de deur dicht. Hij gaf aan 's nachts best wel eens te willen (meende ik te snappen)

Marsja
Mijntje

Tja een paar dingen"
a. ze heeft geen zin meer omdat ze zo vaak is afgewezen
b. in het verleden wilde hij nog wel eens seks, als zij het werk deed en werd zij 'overgeslagen'
c. hij heeft 's nachts wel eens eens een stijve ja.

wat is je voorstel voor Mv1?

Mijntje
marsja

Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar door hetzelfde te doen wordt het steeds meer een ding, hoe langer het geleden is hoe meer.
Mijn voorstel is: dat TS hulp voor zichzelf zoekt (therapie) als haar man geen relatietherapie wil. Het lijkt me fijn voor haar er met iemand over te praten, die evt. ook wat communicatiestrategieen kan adviseren. En goed voor zichzelf blijven zorgen, wat ze al doet.

Marjsa
Mijntje

Ja ik vind niet dat ze hetzelfde doet, ze doet eigenlijk wat hij graag wil: niet vrijen.
rest: mee eens

Mamavan1
Stom stom stom

Stom stom stom. Werd vanochtend wakker, het was al licht. Kindje lag lekker te slapen en ik dacht: kom ik zet weer de eerste stap. Ik herken zijn slaap en had door dat hij maar heel licht sliep. Geen gesnurk. Dus ik begon hem te zoenen en tegen hem aan te kroelen en wat kreeg ik als antwoord: heb nekpijn en toen draaide hij zich om.

Stom dat ik het heb geprobeerd want nu voel ik me weer verdrietig. Weet niet waarom ik het probeerde, normaal wacht ik tot ik een moment alleen heb voor mezelf. Het ging de laatste tijd zo goed tussen ons, het was gezellig. Deze week ook als gezinnetje samen wat gaan eten (mijn intiatief) en hoewel hij eerst geen zin had zei hij achteraf dat hij blij was dat ik erop stond. Hij was even ziek geweest en toen heb ik voor hem gezorgd. Het voelde echt aan als een compleet gezinnetje weer. Samen zorgen we voor mekaar. Maar na vanochtend is het me weer pijnlijk duidelijk. Hij wil geen seks met mij en daardoor klopt het plaatjr als conpleet gezinnetje dus ook niet.

Misschien had ik de afwijzing weer nodig. Het is alweer weken/maanden geleden en ik was denk ik vergeten wat mij nu al die tijd tegenhield. Nu weet ik weer waarom. Omdat het pijn doet als hij nee zegt. Nekpijn, die hoor ik nu ook voor het eerst. Meestal is het moe of rugpijn of spierpijn. Ach nekpijn spierpijn.. hetzelfde.

Goed het was stom van mij dat ik het probeerde. Focus weer terug leggen op de kleine en mezelf. Ik voelde me namelijk echt wel goed, back in control en nu heb ik toegelaten dat een ander mij pijn doet. Stom, had beter moeten weten.

Marsja
ja stom

nou nee dus, echt niet. Weet je wat pas echt stom zou zijn volgens mij? Doen of alles okay is als je als jonggehuwden dertigjarigen als broer en zus leeft terwijl je twee jaar daarvoor een fijn seksleven had.
Wil je zo leven? Ben je er diep in jezelf okay mee? Geloof je diep van binnen dat het onderwerp helemaal laten liggen en de pijn van de afwijzing maar vermijden je meer geluk gaat brengen?

(wel weer onwijs rot voor je, en zoals ze zeggen 'op oud ijs vriest het snel' dus die ene keer afgewezen worden is niet zo'n punt iedereen kan nekpijn hebben of geen zin. Maar het komt op al die andere keren en er komt rente op te staan.

veel sterkte

Pennestreek
Samen zorgen we voor elkaar

Schreef je. Maar dat is niet zo. Hij zorgt niet voor je, hij doet je pijn.

Zorgen voor elkaar betekent in jullie geval ook dat hij ervoor zorgt dat er wat gebeurt om het probleem op zijn minst helder te krijgen. Want als je zorgt voor elkaar, je verantwoordelijk voelt voor elkaar, elkaar gelukkig wilt maken, dan dans je niet zo om de hete brij heen, maar ga je het (samen) aan. Maar dat gebeurt niet, omdat jullie geen van beiden actie ondernemen.

Ik begrijp nog steeds niet zo goed waarom jij de confrontatie niet aangaat. Dit leidt toch tot niets? Er verandert niets, ja, jullie ontspannen allebei een beetje als jij niet meer begint over seks, maar jullie zijn allebei niet gelukkig en er verandert maar niks. Eis van hem dat hij laat onderzoeken waar die vermoeidheid vandaan komt, en dat gebrek aan libido. En als er niets uit dat onderzoek komt, dan is het tijd voor de vraag of je zo de rest van je leven wilt slijten. Maar het begint met onderzoek, en dat zal hij moeten aangaan als hij van jou houdt.

Nou ja, ik heb niet de illusie dat mijn post je nou over de drempel gaat trekken, maar ik kan het toch niet laten. Ik gun jullie namelijk dat je hier uitkomt en dat de relatie beter wordt, dat die jullie geeft wat je nodig hebt. Of niet, maar dan kun je wellicht allebei op een andere manier verder. In ieder geval leer je er hoe dan oo van. Van deze status quo vasthouden leren jullie niets.

Pennestreek
Mamavan1, hoe is het nu?

Het is alweer een tijdje stil, ben benieuwd hoe het met je gaat.

Marsja
ook benieuwd

en hoop toch op mooie ontwikkelingen...

Mamavan1
Hoi

Hoi, de laatste tijd ben ik vooral andere topics hier aan het lezen. Lief dat jullie nog aan me denken. Het gaat goed met me. Niet omdat het beter gaat tussen mijn man en ik. Ik heb het geprobeerd echt. Heb gehuild in bed en gezegd dat ik ongelukkig ben. Hij was geschrokken, beloofde beterschap maar wilde geen arts zien. Komt allemaal vanzelf goed volgens hem.

Nu ben ik verliefd op een ander. Nouja verliefd.. gevoelens voor een ander, lustgevoelens. Hij is single en weet dat ik getrouwd ben. Maar hij kijkt me toch altijd net iets te lang aan. Of geeft me een knipoog met zo'n foute blik. Krijg het er direct warm van. Laatst wilde hij erlangs en hij pakte me bij mijn middel om me opzij te duwen. Golf van warmte en tintelingen door mijn hele lichaam. Heerlijk. Ik wil hem. En hoe hij naar mij kijkt. Ik mis dat bij mijn man. Hoe vaak ik wel niet naakt voor hem stond en het deed hem niks. Soms keek hij niet eens op. En deze man die is me met zijn ogen aan het uitkleden.

Dus ja het gaat goed maar meer omdat ik tot over mijn oren verliefd ben. En ik vind het helemaal niet erg :)

Lara
tja

Dit verbaast me niets.

En wat wil je nu doen?

Pagina's

Onderwerp gesloten