Vader ongeneeslijk ziek, hoe mee om te gaan?
Wr hebben te horen gekregen dat mijn vader uitgezaaide longkanker heeft. Het is zo onwerkelijk en ik kan het niet bevatten. Ik ben altijd heel veel bij mijn ouders geweest, dagelijks. Altijd ben ik bang geweest hier niet mee om te kunnen gaan en overspannen te worden. Ik ben overspoeld van verdriet hele dag. Kan niet snappen hij er dadelijk niet meer zou zijn. Herkennen jullie dit en hoe gingen jullie ermee om? Hebben jullie tips?
Daarbij weet ik niet goed wat te doen. Mijn vader komt van een boeren nuchtere familie. Hij is altijd heel rustig. Wij zijn bij mij thuis niet van het knuffelen/kussen/gevoelens. Toen ik het nieuws hoorde wist ik ook niet wat te doen bij hem, ik vroeg alleen hoe het ging, heel lastig omdat ik hem wil steunen, maar het in een keer omarmen doe ik dan niet.(ik voel me schuldig daarover) Ik moest wel veel huilen. Nu zegt iedereen maak herinneringen, maar hij zit het liefst de laatste tijd thuis en houdt niet van uitstapjes. Over gevoelens praten is dus ook heel lastig. Van de ene kant wil ik hem laten weten hoe hij voor mij was, van de andere kant is dat bij ons dus ook "vreemd " om dat te doen. Ik voel me misschien schuldig als ik het niet doe, van de andere kant is het voor hem misschien mijn aanwezigheid ook goed. Ik heb telkens in mijn hoofd dat ik iets moet doen dat we aan hem denken. Of dan denk ik dat de kleinkinderen iets moeten doen, met z'n alle een kaart sturen ofzo. Of dat we allemaal moeten komen een dag.
Mijn zus heeft gevraagd of hij nog iets wilde doen, maar daar kwam niet echt duidelijk antwoord uit. Hij zegt ook geen bezoek te willen (van kennisen zeg maar). Hij is gewoon ook altijd op zichzelf geweest.
Herkent iemand dit? Heb je dan misschien tips? Wat kan ik doen.
ze was iets afgebouwd, die heeft ze er nu weer bij. Maar zou dat ene pilletje nog kunnen helpen?
Ja zorgmies zijn er naar aan het kijken. Alhoewel mijn gedachte naar haar ook heel sterk zijn. Ik ben nu thuis, maar constant met ze in mijn hoofd.
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 07:35:
ze was iets afgebouwd, die heeft ze er nu weer bij. Maar zou dat ene pilletje nog kunnen helpen?
Ja zorgmies zijn er naar aan het kijken. Alhoewel mijn gedachte naar haar ook heel sterk zijn. Ik ben nu thuis, maar constant met ze in mijn hoofd.
Ja dat kan. De onderhoudsdosering zal voldoende zijn tijdens het normale keren, maar ( net) te kort kunnen schieten bij hevig nieuws zoals van je vaders ziekte met alle gevolgen.
Dat heeft wat tijd nodig om z'n werk te gaan doen, maar vast niet zo lang als tijdens de eerste opbouw van toen.
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 07:35:
Alhoewel mijn gedachte naar haar ook heel sterk zijn. Ik ben nu thuis, maar constant met ze in mijn hoofd.
Ik begrijp dat het niet zo gemakkelijk is, maar toch: jij kan en hoeft niet alles te dragen. Als je meer probeert te dragen dan je kan, krijgt niemand wat ‘ie nodig heeft. Ze hebben meer aan jou als je frisser en sterker bent, doordat je minder op je neemt. Zeker als je thuis bent, heeft constant denken aan je ouders geen enkele nuttige functie. Eigenlijk doe je een beetje hetzelfde als je moeder, teveel aandacht besteden aan iets wat daardoor nóg meer ruimte inneemt.
Ik zou proberen met je moeder te praten: “de komende tijd moeten we ons concentreren op papa. Ik kan niet met mijn aandacht overal tegelijk zijn dus je zult je pijn een tijdje alleen moeten dragen. Als we papa hebben geholpen zo goed mogelijk te sterven, gaan we kijken wat we voor jou kunnen doen.”
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 06:54:
[..]
Stoppen kan wel, maar dan bouwt ze nog meer spanning op, dit heeft ze ooit eerder aangegeven. Maar als ik in de keuken ga zitten dan hoor ik haar veel minder tegen mijn vader, en daarna komt de spanning er weer uit. Het lijjkt alsof er de hele tijd een hamer op haar hoofd slaat, ik voel me zo machteloos.
Dan is dit ook het antwoord op je eigen vraag: 'Maar is het tegen haar zeggen dat ze moet stoppen niet goed, kan ze het niet? Is dit zo psychisch.'
Wat je wel kunt doen is: als je even in de keuken zit oordopjes met muziek aanzetten. Als je thuis bent afleiding zoeken, actief zijn, wandelen, muziek.
en hoe kan ik overeind blijven? Dat ik niet thuis kom te zitten. Ja met wandelen en muziek, maar daarmee zal ik het niet redden. Ik werk nu, maar het verdriet is zo heftig met pieken. Wat kan ik het beste doen. Het zal vast wel benoemd zijn, maar misschien iemand nog de tips op een rijtje. Hoe blijf ik werken, bij mijn ouders komen. Ik heb wel genoeg tijd, daar ligt het niet aan, het is in mijn hoofd, de zeer hevige emoties, de pijn van mijn moeder niet aankunnen. Hoe kunnen we iemand ook zo laten zitten, dat mag toch niet?
Jawel, je moeder zeggen dat ze (bv) max 5 minuten mag klagen (zet een kookwekker) en daarna over haar klachten moet zwijgen mag wel! Zeker als langer klagen betekent dat jij er niet kunt zijn voor je vader. Of als dat betekent dat jij instort en er niet kunt zijn voor je beide ouders. Je moeder is ziek, maar niet zwakzinnig. Dit kun je haar best uitleggen.
Minder vaak of minder lang naar je ouders gaan mag zeker ook, als dat betekent dat jij niet instort.
Ik zie je nog veel te vaak schrijven dat je dingen raar vindt, niet kunnen of dat bepaalde dingen juist moeten. Nee! Dat moet je echt loslaten. Jij moet overeind blijven, dat is het enige dat telt. Daarvoor moet je grenzen stellen, dat is iets wat moet. Zo te lezen is dat moeilijk voor je, maar zonder gezonde grenzen kom je hier niet heelhuids doorheen. Praat hier ook over met je hulpverlener. Stel grenzen aan je moeder, grenzen aan de tijd en energie die je in je ouders steekt, neem veel tijd voor jezelf en probeer te voelen waar jij weer van oplaadt. Ga ook praten op je werk, vertel dat je graag wilt blijven werken, mede voor normale structuur en om overeind te blijven, maar dat je waarschijnlijk niet op je normale niveau kunt presteren. Een beetje baas heeft daar echt wel begrip voor.
Sterkte.
ja, ik werk nu ook minder uur. Maar ook daar voel ik me dan schuldig over en dat andere collega's zoiets hebben van waarom moet je eerder weg. (Situatie weten ze wel hoor)
Daarbij is het werk zelf ook lastig, je doet dan toch weer werkzaamheden die eigenlijk teveel zijn.
Mijn vader had toentertijd heel veel baat bij THC olie (via de officiele apotheek) dat hielp hem erg tegen de pijn en hielp hem rustig worden. De huisarts heeft voor ons het recept uitgeschreven. Misschien helpt dat iets voor je moeder? Je kunt het allicht proberen. Als je het recept hebt, dan moet je het online bestellen en wordt het thuisbezorgd. Volgens mijn herinnering moest je € 50,- per flesje bijleggen. Maar goed het hielp hier erg goed dus was het meer dan waard.
1968 schreef op 01-04-2026 om 16:40:
Mijn vader had toentertijd heel veel baat bij THC olie (via de officiele apotheek) dat hielp hem erg tegen de pijn en hielp hem rustig worden. De huisarts heeft voor ons het recept uitgeschreven. Misschien helpt dat iets voor je moeder? Je kunt het allicht proberen. Als je het recept hebt, dan moet je het online bestellen en wordt het thuisbezorgd. Volgens mijn herinnering moest je € 50,- per flesje bijleggen. Maar goed het hielp hier erg goed dus was het meer dan waard.
Wat een goede tip! Toen ik helse pijnen had, was dat het enige wat hielp. Ik raad je wel aan een hoge concentratie te bestellen.
ook al gehad.
IK hoor nu net dat we datvzelf gekocht hadden en dat heeft inwerk tijd nodig klopt dat?
EN dan voelt ze weer wat en neemt ze het niet meer in toendertijd.
IK lees niet te gebruiken met anti depressiva
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 17:19:
ook al gehad.
IK hoor nu net dat we datvzelf gekocht hadden en dat heeft inwerk tijd nodig klopt dat?
EN dan voelt ze weer wat en neemt ze het niet meer in toendertijd.
IK lees niet te gebruiken met anti depressiva
En dan kun jij zeggen dat ze het wel moet nemen.
Combi met AD kun je overleggen met haar arts. Het is een geweldige pijnstiller.
ik lees dat de combinatie echt niet goed is, dus dit lijkt me echt geen goed idee, het kan averechts werken.
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 18:18:
ik lees dat de combinatie echt niet goed is, dus dit lijkt me echt geen goed idee, het kan averechts werken.
Vraag het aan haar arts. Ze mocht ook pammetjes toch? Die zijn veel gevaarlijker. Elke situatie is uniek.
Mini39 schreef op 01-04-2026 om 17:19:
ook al gehad.
IK hoor nu net dat we datvzelf gekocht hadden en dat heeft inwerk tijd nodig klopt dat?
EN dan voelt ze weer wat en neemt ze het niet meer in toendertijd.
IK lees niet te gebruiken met anti depressiva
Maar heb je het zelf gekocht of via een recept? Want volgens mij kan je dit officiële middel (thc-olie) niet legaal zelf kopen? (Je hebt ook cbd olie, maar dat bedoel ik niet)
ik vraag het na.
