Werk, Recht en Geld Werk, Recht en Geld

Werk, Recht en Geld

Kortdurend zorgverlof


Poezekat schreef op 24-02-2026 om 16:04:

[..]

Ik bedoel dat sommigen het wel voor zichzelf nodig vinden maar als ik het nodig zou hebben, vinden ze het raar.

Dat is vervelend maar ja, je hebt mensen nu eenmaal in alle soorten, dus ook collega's.

Decembermamma

Decembermamma

26-02-2026 om 10:56 Topicstarter

EmmaT schreef op 26-02-2026 om 09:02:

Zelf heb ik nog een tijd halve dagen gewerkt tijdens een chemokuur. Daar vonden ook veel mensen wat van: ik was een 'optimistische sterke strijder' tot iemand met 'overdreven arbeidsethos'. Allemaal onzin. Ik wilde het gewone dagelijkse zoveel als ik kon voortzetten om het ongewone aan te kunnen. Dat is heel moeilijk voor veel mensen. Mijn idee: vraag het gewoon maar oordeel niet over mensen die ziek zijn of zorgverlof hebben.

Wij hebben ook een collega gehad (helaas op een gegeven moment overleden) met botkanker. Hij heeft een jaar of 8 eraan geleden, en steeds merkte je dat het heftiger werd, haren weg, haren terug, haren weer weg, arm eraf en zo ging het langzaamaan erger. Maar hij bleef terugkomen op het werk, op een gegeven moment wel afhankelijk van halende en brengende collega's enzo. Waarom hij het deed? Contact met ons houden, routine in zijn leven houden in plaats van in huis hangen, en vooral het hield hem op de been. 


Ik snap wel dat het frustrerend kan zijn als jij uiteindelijk het werk moet opvangen. Dat zou mij ook steken.

Tegelijkertijd denk ik dat je nooit het hele verhaal kent van een ander. Misschien speelt er meer dan alleen “een verkouden puber”.

Uiteindelijk is het aan de leidinggevende om te beoordelen wat wel of niet onder zorgverlof valt. Als jij structureel extra werk krijgt, dan zou ik dát bespreekbaar maken, in plaats van haar keuzes zelf te willen beoordelen.



Ik vind het ook wel een verschil. Iemand met een ernstige ziekte, die blijft werken om zo een nog een 'normaal' mogelijk leven te leiden. Dat kan ik me wel voorstellen. Ik heb het eigenlijk over mensen die met een griep/koorts niet ziekmelden omdat ze denken dat ze onmisbaar zijn.  

Decembermamma

Decembermamma

27-02-2026 om 10:55 Topicstarter

Lotus_ schreef op 27-02-2026 om 08:44:

Ik vind het ook wel een verschil. Iemand met een ernstige ziekte, die blijft werken om zo een nog een 'normaal' mogelijk leven te leiden. Dat kan ik me wel voorstellen. Ik heb het eigenlijk over mensen die met een griep/koorts niet ziekmelden omdat ze denken dat ze onmisbaar zijn.

Wij hadden er zoeken en veel mensen vonden er wat van tot diegene echt te ziek was om te komen werken. Raad eens? Precies het ging op bepaalde punten helemaal mis, uiteindelijk was  wel iemand die die dingen oppakte maar dat was dan puinruimen. 

Dus ja er zijn echt mensen onmisbaar voor een onderneming zeker als je het over kleine ondernemingen hebt. 

Decembermamma schreef op 27-02-2026 om 10:55:

[..]

Wij hadden er zoeken en veel mensen vonden er wat van tot diegene echt te ziek was om te komen werken. Raad eens? Precies het ging op bepaalde punten helemaal mis, uiteindelijk was wel iemand die die dingen oppakte maar dat was dan puinruimen.

Dus ja er zijn echt mensen onmisbaar voor een onderneming zeker als je het over kleine ondernemingen hebt.

Zoals mijn manager het altijd zegt: niemand is onmisbaar, je hebt een maand een probleem, daarna is het door iemand anders opgepakt of we doen het niet meer. 

Ysenda schreef op 27-02-2026 om 12:55:

[..]

Zoals mijn manager het altijd zegt: niemand is onmisbaar, je hebt een maand een probleem, daarna is het door iemand anders opgepakt of we doen het niet meer.


 Dat zal ik eens doorgeven aan onze leidinggevende. Hier een aantal langdurig zieken maar degenen die nog aan het werk zijn krijgen er, naast het eigen werk en dat van de zieke collega's, nog taken bij die eerst niet aan de orde waren. En dan staan ze ervan te kijken dat de een na de ander ziek wordt, tja. Ook ikzelf loop nu zowat op mijn tandvlees en dat gebeurt echt niet zo snel. 

Decembermamma

Decembermamma

27-02-2026 om 15:53 Topicstarter

Poezekat schreef op 27-02-2026 om 13:32:

[..]

Dat zal ik eens doorgeven aan onze leidinggevende. Hier een aantal langdurig zieken maar degenen die nog aan het werk zijn krijgen er, naast het eigen werk en dat van de zieke collega's, nog taken bij die eerst niet aan de orde waren. En dan staan ze ervan te kijken dat de een na de ander ziek wordt, tja. Ook ikzelf loop nu zowat op mijn tandvlees en dat gebeurt echt niet zo snel.

Zo gaat het nu bij ons ook aan toe. Klein kantoor en weinig ruimte tot opvangen, gelukkig niet veel zieken behalve deze dame dus. Is zeker 3 keer per jaar ziek en dan ook gelijk de hele week, daarnaast maandelijks wel 1 a 2 keer thuis vanwege puber. 

Uiteraard draait de wereld en ook de organisatie waar ik werk gewoon door als ik morgen dood neerval. Dan ben ik er ook niet meer om te zien om wat ik in 1,5 jaar heb opgebouwd door anderen weer totaal anders wordt aangepakt. Dat heb ik dus wel als ik terug kom van vakantie of ziekte. Sowieso een berg achterstand waar je niet zomaar even 123 doorheen bent, maar als mijn collega het opvangt is het net even niet zoals ik het zou doen. 

Decembermamma

Decembermamma

27-02-2026 om 19:49 Topicstarter

MMcGonagall schreef op 27-02-2026 om 19:18:

Uiteraard draait de wereld en ook de organisatie waar ik werk gewoon door als ik morgen dood neerval. Dan ben ik er ook niet meer om te zien om wat ik in 1,5 jaar heb opgebouwd door anderen weer totaal anders wordt aangepakt. Dat heb ik dus wel als ik terug kom van vakantie of ziekte. Sowieso een berg achterstand waar je niet zomaar even 123 doorheen bent, maar als mijn collega het opvangt is het net even niet zoals ik het zou doen.

Nou ik bedenk me net dat wij dat dus letterlijk hebben gehad op kantoor, 1 collega die ging thuis op de bank zitten en overleed ter plekke. 

En dan moet je het maar zien te redden, en dat was met volle portefeuilles echt wel ding. We hebben in dat jaar en het jaar erop een enorme achterstand opgebouwd, die we (nu 5 jaar na dato) eindelijk weer lijken te hebben ingehaald, vorig jaar liepen we nog hopeloos achter. Gelukkig dat de Belastingdienst voor dit soort situaties bijzondere uitstel heeft anders hadden we de boel dus kunnen opdoeken.

Decembermamma schreef op 27-02-2026 om 19:49:

[..]

Nou ik bedenk me net dat wij dat dus letterlijk hebben gehad op kantoor, 1 collega die ging thuis op de bank zitten en overleed ter plekke.

En dan moet je het maar zien te redden, en dat was met volle portefeuilles echt wel ding. We hebben in dat jaar en het jaar erop een enorme achterstand opgebouwd, die we (nu 5 jaar na dato) eindelijk weer lijken te hebben ingehaald, vorig jaar liepen we nog hopeloos achter. Gelukkig dat de Belastingdienst voor dit soort situaties bijzondere uitstel heeft anders hadden we de boel dus kunnen opdoeken.

Dan heeft de onderneming dat dus heel slecht geregeld. 

Net zoals je een brandverzekering hebt (en een rookmelder) en nadenkt over wat te doen bij stroomuitval of andere calamiteiten, denk je als onderneming ook na over hoe je indien nodig je personeel kan vervangen. Mensen zijn immers kwetsbaar, net als apparatuur en huisvesting.

(Voorbeeld: ooit zat de hele directieraad van Zanussi in één vliegtuig. Dat stortte neer en het bedrijf daardoor ook bijna. Sindsdien eisen de meeste bedrijven dat de board verspreid reist).

Business continuity management. 

Als het goed is doe je dat voor een huishouden ook trouwens, bijvoorbeeld met een overlijdensrisicoverzekering en een arbeidsongeschiktheidsverzekering en een levenstestament.

(Een kennis van ons ligt nu, onverwacht, in het ziekenhuis. Hij is ondernemer en zijn zoon is al bezig om de zaak over te nemen. Maar nu moeten ze steeds via de rechter van alles aan toestemming regelen omdat de zoon nog niet alles mag beslissen want die is nog geen eigenaar, en het bedrijf moet natuurlijk wel doordraaien anders hebben ze allemaal een groot probleem. Dat had, achteraf gezien dus beter alvast via volmachten etc geregeld kunnen zijn.)

Een beetje accountant zou geen goedkeurende verklaring af moeten geven als het BCM niet goed geregeld is.

Decembermamma

Decembermamma

28-02-2026 om 17:32 Topicstarter

AnnaPollewop schreef op 28-02-2026 om 17:02:

[..]

Dan heeft de onderneming dat dus heel slecht geregeld.

Net zoals je een brandverzekering hebt (en een rookmelder) en nadenkt over wat te doen bij stroomuitval of andere calamiteiten, denk je als onderneming ook na over hoe je indien nodig je personeel kan vervangen. Mensen zijn immers kwetsbaar, net als apparatuur en huisvesting.

(Voorbeeld: ooit zat de hele directieraad van Zanussi in één vliegtuig. Dat stortte neer en het bedrijf daardoor ook bijna. Sindsdien eisen de meeste bedrijven dat de board verspreid reist).

Business continuity management.

Als het goed is doe je dat voor een huishouden ook trouwens, bijvoorbeeld met een overlijdensrisicoverzekering en een arbeidsongeschiktheidsverzekering en een levenstestament.

(Een kennis van ons ligt nu, onverwacht, in het ziekenhuis. Hij is ondernemer en zijn zoon is al bezig om de zaak over te nemen. Maar nu moeten ze steeds via de rechter van alles aan toestemming regelen omdat de zoon nog niet alles mag beslissen want die is nog geen eigenaar, en het bedrijf moet natuurlijk wel doordraaien anders hebben ze allemaal een groot probleem. Dat had, achteraf gezien dus beter alvast via volmachten etc geregeld kunnen zijn.)

Een beetje accountant zou geen goedkeurende verklaring af moeten geven als het BCM niet goed geregeld is.

Dat kun je heel goed regelen als je een groot kantoor hebt. Ben je een klein kantoor dan valt dat niet te regelen. Je kunt niet boventallig personeel aannemen om zo het volledig wegvalken van een eventuele fulltime kracht (die dankzij zijn autisme voor 3 werkte) op te vangen. Bij ziekte op kortere termijn hadden we in die tijd wel een oplossing trouwens.

Decembermamma schreef op 28-02-2026 om 17:32:

[..]

Dat kun je heel goed regelen als je een groot kantoor hebt. Ben je een klein kantoor dan valt dat niet te regelen. Je kunt niet boventallig personeel aannemen om zo het volledig wegvalken van een eventuele fulltime kracht (die dankzij zijn autisme voor 3 werkte) op te vangen. Bij ziekte op kortere termijn hadden we in die tijd wel een oplossing trouwens.

Het gaat er niet om dat je het helemaal geregeld hebt maar wel dat er een planning ligt wat te doen 'als' en hoe voorkom je x, y en z.

Werkwijzen vastleggen, waar wordt wat bewaard, wie kan wat overnemen. Niet maar 1 persoon die de functie /taak kan maar 1 of 2 meer die het kunnen.

Ik ben specialist in 1 productgroep bij ons, maar heb kennis van nog 3 andere groepen, zal ik er wat langer over doen dan de specialist want ik moet het protocol erbij houden. En hetzelfde geldt voor degene die mijn taken moet overnemen.

Er staat ook beschreven wat de kerntaken zijn die door moeten lopen en wat dan niet gedaan wordt.

Ysenda schreef op 28-02-2026 om 19:27:

[..]

Het gaat er niet om dat je het helemaal geregeld hebt maar wel dat er een planning ligt wat te doen 'als' en hoe voorkom je x, y en z.

Werkwijzen vastleggen, waar wordt wst bewasrd, wie kan wat overnemen. Niet maar 1 persoon die de functie /taak kan maar 1 of 2 meer die het kunnen.

Ik ben specialist in 1 productgroep bij ons, maar heb kennis van nog 3 andere groepen, zal ik er wat langer over doen dan de specialist want ik moet het protocol erbij houden. En hetzelfde geldt voor degene die mijn taken moet overnemen.

Er staat ook beschreven wat de kerntaken zijn die door moeten lopen en wat dan niet gedaan wordt.

Dat is ook zo, ben zelf ook overal inzetbaar al zal het in de praktijk langer duren dan bij degene die hier meer ervaring in heeft. Dit is niet zo bij alle collega's maar het geeft mij wel rust dat ik weet hoe en wat ik moet doen wanneer het echt nodig is. 

Ik zie bij ons, maar heb dat in andere omgevingen ook gezien, dat het werk niet per se eerlijk verdeeld is. Een van mijn collega’s is voor een jaar elders vanwege een talent program, zeer verdiend. Zijn werkzaamheden zijn verdeeld, voor 50% naar een collega die toch al harder liep dan de rest. Een ander deel naar een collega die normaal gesproken al niet al teveel doet en door dit extra werk echt niet meer gaat doen.
Nu wil ik mezelf niet op de borst kloppen, maar in het verleden is al gebleken dat ze mijn werkzaamheden niet aan een 1,0 fte konden toebedelen, omdat die anders binnen twee maanden omviel. Ik werk niet zozeer harder als wel handiger, vermoed ik. Ik denk gewoon veel waardoor het lijkt of ik in een halve dag iets in elkaar draai waar een ander een week over doet. Mijn huidige baan is zelfs voor mij wat aan de drukke kant. Ik heb al gezegd dat ik dat geen jaren ga doen. Volgend jaar maar eens kijken waar ik mijn kunsten nog meer kan vertonen. En anders wil ik er een fte bij in mijn clubje (nu met zijn tweeën, maar mijn collega is een diepgraver en geen productietijger).

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.