ASS bij meisjes
Zijn er hier meer ouders van meisjes van rond de 11/12 jaar met (mogelijk) ASS die sterk maskeren? 💛
Mijn dochter wordt volgende maand 12 en wij zitten momenteel midden in onderzoeken en veel twijfels rondom school en haar welzijn. Naar de buitenwereld lijkt ze zich vaak prima staande te houden, maar thuis zien wij hoeveel spanning, overprikkeling en sociale worsteling er eigenlijk onder zit.
Ze verlangt enorm naar vriendschappen en aansluiting, maar loopt daar tegelijk ook vaak in vast. Ze kan zich heel sterk focussen op één vriendinnetje, voelt zich snel eenzaam en raakt veel spanning kwijt in emoties, controle willen houden of moeilijk kunnen loslaten. Ook school kost haar steeds meer energie, vooral sociaal-emotioneel.
Ik merk dat mensen in mijn omgeving het vaak niet helemaal begrijpen, simpelweg omdat zij haar masker niet zien zoals wij dat thuis zien. Daarom lijkt het me fijn om ervaringen te delen met ouders die dit misschien herkennen. ❤️
Ik heb net mijn diagnose gekregen: 55, mijn moeder was 76.
Ysenda schreef op 11-05-2026 om 16:31:
Ik heb net mijn diagnose gekregen: 55, mijn moeder was 76.
Ach, Ysenda, dus toch! Je had natuurlijk al heel lang vermoedens, maar kan me voorstellen dat het toch wel wat losmaakt bij je nu het echt officieel is. Vast een dubbel gevoel.
Ga je er nog wat mee doen? Richting werk, vrienden, familie?
Jonagold schreef op 11-05-2026 om 21:22:
[..]
Ach, Ysenda, dus toch! Je had natuurlijk al heel lang vermoedens, maar kan me voorstellen dat het toch wel wat losmaakt bij je nu het echt officieel is. Vast een dubbel gevoel.
Ga je er nog wat mee doen? Richting werk, vrienden, familie?
Ik heb een heel leuk gesprek gehad met de bedrijfsarts want uit het onderzoek kwam ook dat ik, in tegenstelling tot velen, geen negatief zelfbeeld heb.
En ik zit op mijn plek qua werk.
Mijn vrienden zijn allemaal neurodivergent: soort zoekt soort.
Ik had het vreemder gevonden als het er niet uitgekomen was. Alleen dacht ik dat ze gelijk ook adhd zouden onderzoeken maar dat bleek niet het geval. Fus dat vermoeden blijft nog even staan.
Wel merk ik dat ik het masker makkelijker laat vallen. En daar moeten mijn collega's aan wennen. Als ik rekening moet houden met hun lange culturele tenen dan zij met mijn beperking.
Richting familie is het makkelijk: mijn moeder is autistisch bedraad zonder enig zelf inzicht. Mijn vader veert wel mee en zoon doet zijn best. En verder heb ik nauwelijks contact met familie.
Ysenda schreef op 11-05-2026 om 22:33:
[..]
Ik heb een heel leuk gesprek gehad met de bedrijfsarts want uit het onderzoek kwam ook dat ik, in tegenstelling tot velen, geen negatief zelfbeeld heb.
En ik zit op mijn plek qua werk.
Mijn vrienden zijn allemaal neurodivergent: soort zoekt soort.
Ik had het vreemder gevonden als het er niet uitgekomen was. Alleen dacht ik dat ze gelijk ook adhd zouden onderzoeken maar dat bleek niet het geval. Fus dat vermoeden blijft nog even staan.
Wel merk ik dat ik het masker makkelijker laat vallen. En daar moeten mijn collega's aan wennen. Als ik rekening moet houden met hun lange culturele tenen dan zij met mijn beperking.
Richting familie is het makkelijk: mijn moeder is autistisch bedraad zonder enig zelf inzicht. Mijn vader veert wel mee en zoon doet zijn best. En verder heb ik nauwelijks contact met familie.
Dat klinkt allemaal goed! Jammer dat die ADHD niet meteen mee is genomen in het onderzoek. Er zit ook heel wat overlap in beide diagnoses…
Wel fijn voor je dat je nu de ruimte voelt (of neemt) om je masker sneller te laten zakken. Zal uiteindelijk vast energie schelen!
ToetieToover schreef op 10-05-2026 om 20:30:
Herkenbaar dat het lang zoeken is geweest. Met vier jaar meldde ik mij al bij de orthopedagoog wegens opvallend gedrag. Mijn vraag was of het ‘niet willen’ of ‘niet kunnen’ was, want dat maakt nogal verschil in de aanpak. En pas met 12 jaar de eerste diagnose en met 14 jaar haar een-eeiige tweelingzus. Dat was het moment dat de sociale contacten veranderen van ‘samen spelen/doen’ naar ‘samen kletsen/chillen’ en daar vielen ze buiten de boot.
Wat een grappige observatie. Ik weet nog dat ik een keer dacht: "Maar waarom kunnen we niet gewoon blijven trefballen of knikkeren?" want anderen vonden dat opeens stom en wilden niet meer, terwijl we dat vroeger altijd deden. 
En naar mijn idee stonden we ons alleen nog maar te vervelen op straat en gebeurde er niks.
Inderdaad ook precies bij de overgang naar de middelbare school. Nooit meer bewust aan dat gevoel gedacht, tot nu. Wel bij vriend(inn)en uit de buurt dus... in mijn nieuwe brugklas ging ik natuurlijk niet voorstellen dat we op het schoolplein gingen trefballen of knikkeren, god helpe me als ik dat wel had gedaan. 
Volgens mij is dat ook kenmerkend voor autistische meisjes, die hebben dan soms toch door hoe hun gedrag zich verhoudt tot de norm van hun omgeving en houden zich dan in. Maar aanpassen lukt niet, of gaat ten koste van hunzelf.
Ik ben geen meisje meer, maar heb laatst met 30 jaar een beetje uit het niets te horen gekregen dat ik veel ASS-kenmerken laat zien. Ik ging met de POH praten omdat ik compleet uitgeput en depressief werd na het aannemen van een nieuwe functie, terwijl ik voor mijn gevoel niks bijzonders deed. Blijkbaar heb ik lang kunnen compenseren, en nu kwam er opeens heel veel samen (verhuizing, samenwonen, deze baan, nieuwe sport).
De oplossing heb ik (dankzij de POH) gevonden in keuzes maken, niet alles tegelijk willen of doen omdat je denkt dat het zo hoort. En ik heb het met een beetje tegenzin aan mijn leidinggevende verteld en mijn werkuren omlaag gebracht naar 36u. Nu heb ik twee kortere dagen van 6u aan het eind van de week. Dat haalt merkbaar wat druk van de ketel: ik mag eerder uitchecken en mijn brein is frisser, actiever en meer gefocust gedurende de rest van de week.
Konwalia schreef op 12-05-2026 om 10:54:
[..]
Wat een grappige observatie. Ik weet nog dat ik een keer dacht: "Maar waarom kunnen we niet gewoon blijven trefballen of knikkeren?" want anderen vonden dat opeens stom en wilden niet meer, terwijl we dat vroeger altijd deden.
Inderdaad ook precies bij de overgang naar de middelbare school. Nooit meer bewust aan dat gevoel gedacht, tot nu. Wel bij vriend(inn)en uit de buurt dus... in mijn nieuwe brugklas ging ik natuurlijk niet voorstellen dat we op het schoolplein gingen trefballen of knikkeren, god helpe me als ik dat wel had gedaan.
Volgens mij is dat ook kenmerkend voor autistische meisjes, die hebben dan soms toch door hoe hun gedrag zich verhoudt tot de norm van hun omgeving en houden zich dan in. Maar aanpassen lukt niet, of gaat ten koste van hunzelf.
Ik ben geen meisje meer, maar heb laatst met 30 jaar een beetje uit het niets te horen gekregen dat ik veel ASS-kenmerken laat zien. Ik ging met de POH praten omdat ik compleet uitgeput en depressief werd na het aannemen van een nieuwe functie, terwijl ik voor mijn gevoel niks bijzonders deed. Blijkbaar heb ik lang kunnen compenseren, en nu kwam er opeens heel veel samen (verhuizing, samenwonen, deze baan, nieuwe sport).
De oplossing heb ik (dankzij de POH) gevonden in keuzes maken, niet alles tegelijk willen of doen omdat je denkt dat het zo hoort. En ik heb het met een beetje tegenzin aan mijn leidinggevende verteld en mijn werkuren omlaag gebracht naar 36u. Nu heb ik twee kortere dagen van 6u aan het eind van de week. Dat haalt merkbaar wat druk van de ketel: mijn brein is frisser, actiever en meer gefocust gedurende de rest van de week.
Heel herkenbaar, daarom werk ik 2 om 2 dagen en heb ik de woensdag vrij.
En ik (niet gediagnosticeerd, maar inmiddels wel duidelijk) werk al jaren 32 u, verdeeld over 5 kortere dagen. Dat werkt voor mij beter dan 4 dagen per week. Dat, in combinatie met een werkplek die goed bij me past, natuurlijk.
Mijn dochter is ook een tijdje 4 dagen naar school gegaan, dat werkte voor haar toen goed tegen haar overprikkeling en uitputting.
Brachiosaurus schreef op 12-05-2026 om 16:28:
Mijn dochter is ook een tijdje 4 dagen naar school gegaan, dat werkte voor haar toen goed tegen haar overprikkeling en uitputting.
Dat hoop ik voor mijn dochter ook te kunnen organiseren. Deed school daar moeilijk over, of was het makkelijk te regelen?
Eerste keer op de basisschool ging dat relatief makkelijk, maar toen zat ze al wel op een cluster 4 school. Goede afstemming met juf en of meester is heel belangrijk.
Nu zit ze in 2 m/h en ging t iets moeilijker, maar na wat gesprekken met mentor en jeugdarts is dat ook weer geregeld. Nu moeten we wel goed gaan kijken welke vakken ze gaat missen etc.
Brachiosaurus schreef op 12-05-2026 om 16:28:
Mijn dochter is ook een tijdje 4 dagen naar school gegaan, dat werkte voor haar toen goed tegen haar overprikkeling en uitputting.
Onze dochter gaat al het hele jaar tot max. 13.30 uur naar school, ook al zijn daarna nog gewoon lessen. Ze trekt het echt niet anders, want thuis heeft ze eerst afschakeltijd en daarna huiswerktijd nodig.
En voor gym heeft ze vrijstelling, dat was echt een drama.
Wat fijn om te horen dat het bij jullie is gelukt.
Met dochter gaat het nu niet heel goed. Er komen steeds meer dingetjes bij waardoor we ons behoorlijk zorgen maken. Hopelijk komt er wat uit de onderzoeken, is het geen autisme dan handvatten om haar te helpen. Minder naar school en geen gym zou haar zeker helpen.
Herkenbaar dat school niet altijd lukt. De lagere school heeft ze op hb onderwijs gezeten. Daar was behoorlijk maatwerk mogelijk en met wat moeite lukte het net (achteraf).
Na uitvallen in vwo 1 is ze nu bezig te wennen op speciaal onderwijs. Ook dat kost toch meer energie en tijd dan in eerste instantie gedacht. We hebben terug geschakeld naar elke dag 2 uurtjes. Toch wel confronterend voor haar dat meer nu echt niet lukt.
Ook ik heb me verkeken...
@Evaluna, ik lees hier mee. Is je dochter aan het wennen op de school waar we het een keer in een pb over hebben gehad?
Klopt Lavande! Ik heb het even terug gelezen, toen hoopte ik dat het sneller kon, maar helaas. Ze heeft eerst nog een jaar op een onderwijs zorg locatie gezeten om te kijken wat er mogelijk is. Nu dus naar de oza. Maar oh, wat een kleine stapjes en wat kwetsbaar is ze daar nog in. Dat had ik toen niet kunnen vermoeden.
De school is wel echt top, alles is mogelijk en fijn contact!
