Dochter met add en overstap naar de middelbare
Hallo allemaal,
Allereerst fijn dat dit forum er is. Ik ben echt zoekende wat betreft ervaringen tav add.
Ik heb een dochter van 11, zij is dit jaar gediagnosticeerd met ADD en eigenlijk wisten wij al heel lang dat er iets speelt. Maar voordat je zo ver bent dat er een diagnose gesteld wordt... Verder heeft ze ook wat autistische kenmerken.
Wat betreft mijn vraag...mijn dochter gaat na volgend jaar naar de middelbare. En ik probeer niet al te veel beren op de weg te zien tav het vo maar ik maak mij behoorlijk zorgen nu al. Naast dat mijn dochter add heeft is ze heel onzeker, kwetsbaar. Waar ik mijn zoon van 9 zonder problemen even naar de brievenbus stuur of een boodschapje laat halen, hoef ik dat haar niet te vragen. Ze durft wat dat betreft niet veel en is op school erxtreem ntrovert (thuis ander verhaal dan komt alles van de dag -gelukkig- eruit). Nu heeft ze ook met haar klas wat pech, het is een hele drukke klas met meiden die behoorlijk stevig in de schoenen staan. Een van de twee juffen is voortijdig gestopt met lesgeven aan de klas dit schooljaar ivm een burn out. Gelukkig heeft ze wel een vriendinnetje in de groep. En een vriendje twee groepen lager. Maar ze is wat sociaal onhandig in contacten. Het vriendinnetje accepteert het en het vriendje heeft autisme. Ik ben bang dat ze op het vo sociaal gezien onderuit gaat. Het is zo'n ontzettend lief kind met een groot rechtvaardigheidsgevoel. Ze is áltijd lief naar iedereen, ook als ze een rotopmerking krijgt. En ze ziet en hoort heel veel in de klas (ook gelijk wat het moeilijk maakt voor haar) We proberen haar te stimuleren om zelfstandiger te worden maar dit gaat moeizaam. Nu heeft haar coach geopperd om groep 8 over te doen. Maar ze heeft al 1 lang gekleuterd/ 2 onder haar zit een groep die nog erger blijkt te zijn qua drukte (dit begreep ik van een moeder die een kind in die groep heeft en een kind in de groep van mijn dochter) 3 we hebben het heel kort met haar aangestipt en ze was verdrietig. We hebben het idee nu in de koelkast gezet want wie weet hoe veel stappen ze gaat zetten in groep 8. Maar de vraag ligt er wel...wat gaan we doen als toch blijkt dat ze er niet helemaal klaar voor is. Bovenop heeft ze naast add ook nog dyscalculie dus het advies is kader. En dat is prima. Haar geluk en sociale welzijn staan bovenaan, we weten nl. Van haar dat als ze sociaal gezien gelukkig is, de rest wel komt. Bovendien stellen ik en mijn partner er ons op in dat we het eerste jaar aan de bak zullen moeten met planning en begeleiding.
Zijn er hier ouders met kinderen die add hebben/ weinig van zichzelf durven laten zien aan de buitenwereld/ sociaal onhandig zijn en ervaringen met de overstap naar het vo? Is het meegevallen/ tegengevallen? Tips of adviezen. Alles is welkom!
Hartelijk dank alvast en excuses voor het lange verhaal!!
Groep 8 over doen vind ik een superslecht idee.
Op de nieuwe school zal ze waarschijnlijk allemaal nieuwe kinderen treffen (tenzij de haaibaaien naar dezelfde school gaan en in dezelfde klas komen te zitten). Dus voor haar is dat een nieuwe kans op een leuke(re) schooltijd. Wel zou ik met haar de nieuwe routines doornemen zodat het daar niet mis kan gaan. Bijvoorbeeld een paar keer alvast de route naar school fietsen en het ochtendritueel doornemen. En haar in het begin goed begeleiden qua huiswerk en leren voor proefwerken.
Dankjewel voor je snelle reactie! De routines oefenen zijn we inderdaad al van plan. Het fietsen, opstaan etc. De pittige meiden gaan gelukkig allemaal niet mee, ook omdat die een ander niveau hebben. Het vinden van aansluiting in de klas is echt onze grote zorg. Van buiten ziet ze er uit als een stoer meisje (ze zit op boksen, klimmen en freerun, draagt bij voorkeur kleding van de jongensafdeling) maar van binnen zo onzeker als wat. Als ze dan weer met meiden in de klas komt die pittig zijn en die van de lange haren en make upjes zijn (niet dat daar iets mis mee is hoor. Totaal niet)...Ik weet niet of ze daar tegen is opgewassen. Maar je hebt gelijk...groep 8 overdoen heeft niet onze voorkeur. Zeker met de groep die volgt. Mocht ik het over kunnen doen dan had ik een andere basisschool gekozen. Ik denk ook wel dat ik de feedback ga meegeven als mijn jongste van school is. Kanjer trainingen/ projecten meidenvenijn prima maar pak dan daarna ook door. Als mijn jongste zich zou misdragen bel mij maar. Het lijkt soms of scholen bang zijn voor ouders. En dat is zo bepalend voor de sfeer (spreek uit ervaring - werk in het onderwijs als lerares.)
Ik heb bij mijn neurodivergente kinderen altijd erg in gezet op het positieve van "jezelf zijn". Het is prima om anders dan de rest te zijn, jij geeft kleur aan de wereld. Jij durft de kleding te dragen die je wilt (de modemeelopers niet). Jij kunt out of the box denken, jij vindt oplossingen die niet veel anderen kunnen verzinnen. Er zijn gelijkgezinden, zelfs meer op je nieuwe school dan op de lagere school. Zoek die mensen op.
IMI-x2 schreef op 09-08-2026 om 12:44:
Ik heb bij mijn neurodivergente kinderen altijd erg in gezet op het positieve van "jezelf zijn". Het is prima om anders dan de rest te zijn, jij geeft kleur aan de wereld. Jij durft de kleding te dragen die je wilt (de modemeelopers niet). Jij kunt out of the box denken, jij vindt oplossingen die niet veel anderen kunnen verzinnen. Er zijn gelijkgezinden, zelfs meer op je nieuwe school dan op de lagere school. Zoek die mensen op.
Mooi gezegd! Daarnaast: hoe verder je komt in je schoolcarrière, des te groter is de kans dat je gelijkgestemden tegen komt.
Hier een dochter die erg lijkt op jouw dochter. Ook ADD en heel slecht in rekenen (we hebben haar nooit laten testen op dyscalculie maar ze voldoet aan alle kenmerken). Ook zij is naar het kader gegaan. Dit was qua niveau gelukkig heel makkelijk voor haar waardoor ze echt haar zelfvertrouwen heeft teruggekregen. Op leer en doe vlak viel het haar en ons allemaal heel erg mee. Sociaal gezien was het de eerste 2 jaar echt drama. Onze dochter maakt redelijk makkelijk vriendinnen maar is wel heel gevoelig voor gedoe. Ze houdt niet van roddelen, anderen buitensluiten, moeten kiezen tussen de ene vriendin of de ander etc. En dat was de eerste jaren de orde van de dag. We hebben daar veel over gesproken en haar geholpen zichzelf te blijven, eigen keuzes te maken etc. Dit lukte haar aardig maar leidde op school wel vaak tot allerlei toestanden en thuis veel spanning, stress en gehuil. Dan kwam alles er uit. Vanaf de derde ging dit gelukkig veel beter. Je merkt dat iedereen zijn plek en vrienden heeft gevonden en volwassener wordt waardoor er minder problemen ontstaan en het als er iets het makkelijker wordt opgelost.
Van dochter wisten we al sinds groep 3 dat ze ADHD heeft. We hebben lang gedacht dat er meer speelde, en sinds kort weten we dat ze ook Autisme heeft.
De overgang naar de middelbare is bij haar vrij relaxed gegaan. Het is een hele kleine vmbo school dicht bij huis. Maar toch kreeg ze het in de loop van het jaar steeds moeilijker. De tweede klas was ook niet prettig. Veel overprikkeld, veel ziek thuis. Wel hebben we altijd goed contact gehad met mentor en andere mensen van school en is dochter veel geholpen. Nu dus de officiële Autisme diagnose, wat het voor school veel makkelijker maakt om zaken officieel te regelen (bv. lestijdverkorting).
Mijn tips voor de overgang naar de middelbare (gebaseerd op onze 'fouten'):
- Als je dochter uit school komt zal ze best moe zijn. Laat haar gewoon bijkomen en zet haar niet gelijk aan het huiswerk. Het is ook geen onwil dat ze geen huiswerk wil maken, ze is gewoon moe en moet opladen.
- Als je merkt dat ze op is na een schooldag, probeer de activiteiten na school te beperken. Geen clubjes op verschillende avonden in de week.
- Helpen met plannen van huiswerk en SO's/proefwerken. Met ADD en autistische kenmerken is dit erg lastig, ook omdat het qua school allemaal zo nieuw is.
- Je dochter is oud genoeg voor de middelbare, maar kids met AD(H)D/autisme zijn sociaal emotioneel vaak wat jonger. Help haar gewoon waar nodig, ook al heeft ze de leeftijd om het zelf te doen (bv. kleren klaar leggen voor school).
Hopelijk heb je hier wat aan!
Toevoeging: groep 8 overdoen vind ik niet zo'n goed idee.
Goede tips van Kiki39. Tijd om te ontprikkelen is heel belangrijk. Dus inderdaad even tot rust laten komen. Niet meteen vragen hoe het op school was. Mijn zoon ging altijd even spelen met lego of K’nex, daar kwam hij helemaal van tot rust. Of hij ging tekenen.
Krijgt je dochter medicatie? Dat is anders misschien nog wel de moeite van het proberen waard. Juist in groep 8 kan ze daar dan alvast mee experimenteren wat betreft middel en dosering.
Nog eens een jaar groep 8 lijkt mij weinig te gaan toevoegen.
Behalve dat ze in een klas terecht komt die al 7 jaar aan elkaar hangt waar ze niet tussen raakt. En die dus blijkbaar niet veel beter is dan haar huidige klas.
Ik zou dus eerder inzetten op het zoeken van een kleinschalige school die voldoende ervaring heeft met kinderen die nét iets meer vragen. Ik gok dat ze in een grote school met te vrijblijvende opvolging of opvolging die ze zelf moet vragen gewoon verdrinkt.
Naast op de scholen die je bezoekt zou ik ook rondom (bijvoorbeeld op de huidige school, maar ook binnen hulpverlening en wie weet hier en daar een ouder die ervaring heeft) pogen advies te krijgen hoe hun beleid er in de praktijk uitziet. Wat doen ze écht aan begeleiding? Wat doen ze echt aan pestbeleid?
Ik zou haar daarenboven liever 5 jaar over haar VMBO zien doen dan nog een extra jaar te verspillen aan deze lagere school. Ik gok dat ze meer positieve ervaringen gaat krijgen als ze meer op niveau zit. Al zou ik er dus niet van uitgaan dat alles ineens rozegeur en maneschijn wordt.
