Home » Forum » Zorgenkinderen » Uitzichtloos en hoe volhouden

Uitzichtloos en hoe volhouden?

32 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kaaskopje
Lorwyn

Ik bedoelde met de auto mbt sport, dat je man maar weinig moeite hoeft te doen om bij zijn dochter te gaan kijken, ook al is het niet zijn sport. Het is wel zijn dochter. Bij ons ging mijn man altijd naar voetbal van onze dochter, dus er was wel belangstelling en hij vond het leuk om te kijken. Vroeger bracht ik beide dochters dan weer vaker weg naar een sport die ze toen deden. Zo is het nu eenmaal. Ik vind dus dat je je man best wat mag aansporen om jullie dochter vaker naar haar sport te brengen en daar ook te gaan kijken als het voor jou teveel is.

Wat betreft zákelijk bellen tijdens de lunch met je dochter, denk ik dat je iets minder streng mag zijn. Zakelijke gesprekken vind ik toch echt van een andere orde dan gezellige gesprekken met een vriend of familie. Dat onderscheid zou ook voor je dochter duidelijk moeten zijn. Het is sneu dat ze thuis is, maar ze is niet een prinsesje waar alles voor stilgelegd moet worden. Steek dus tijd in uitleg over waarom pappa onder het eten belt. Als hij vaak onder de lunch zit te bellen, zou ik vragen of dat niet anders kan, maar je er verder niet mee bemoeien.

Ik heb om eerlijk te zijn het gevoel dat jullie allebei momenteel zielig zijn. Het hele gezin is eigenlijk zielig en dat bedoel ik serieus. Mijn indruk is dat het jou én je man boven het hoofd is gestegen. Natuurlijk komt het meeste op jou neer omdat je het meeste thuis bent, je man kan inderdaad de deur achter zicht dichttrekken, maar vergeet niet dat hij op zijn werk ongetwijfeld zijn zorgen bij zich draagt. Misschien heeft hij ook nog het gevoel dat hij als man des huizes niet kan voldoen aan wat er van hem gevraagd wordt en raakt daar somber van. Zo zitten jullie allebei op je eigen eilandje met narigheid, terwijl je hetzelfde probleem deelt. Ik herhaal dat jullie met de huisarts moeten gaan praten en daar moet je ook zeggen dat je hulp nodig hebt voor in huis. Bespreek daar alles waar je op stuk loopt als je er thuis over praat.

Ik ben met je eens dat je je werk moet vasthouden. Het is goed voor je zelfvertrouwen en je hebt daardoor ook contacten buiten je gezin om, dus éven iets anders dan de zorgen over je dochters, je man en jezelf. Je zegt dat je niet verwacht dat jullie relatie nog jaren zal duren en je daar dus ook een inkomen voor nodig hebt en dat ben ik met je eens. Alleen raad ik je aan dat beeld van 'we houden dit geen jaren vol' wat los te laten. Jullie zitten nu in tropenjaren. Dat kleurt alles zwarter dan misschien eerlijk is. Stel dat jullie deze problemen niet zouden hebben. Geen zorgen, jij blij, man blij, kinderen blij... zie je in dat beeld nog wel een toekomst met hem samen? Is hij dan nog de leuke man zoals je vroeger vond dat hij was? Probeer daar eens over na te denken.

Pagina's