Home » Vraagbaken » Hoe krijg ik mijn kind aan het eten 4 jr

Hoe krijg ik mijn kind aan het eten? (4 jr)

Door:

Saskia Nihom-Nijstad

Onze zoon van bijna 4 jaar wil bijna niets eten of drinken. Hij is dan ook erg mager. Hij zit wel vol energie en is intelligent voor z'n leeftijd. Vooral na ziekte blijft er niet veel meer van het mannetje over.

Kunt u ons tips geven over hoe we hem kunnen laten eten en drinken? Hoe meer we aandringen, hoe moeilijker hij eet. Dit weet iedereen maar het is zeer moeilijk om het aandringen te laten als hij weer eens niet wil eten.

Antwoord: 

Het belangrijkste advies voor ouders van slechte eters en drinkers is: niet aandringen! U heeft dat zelf ook al ontdekt, en daarom vraagt u zich af hoe het dan wél moet. Hieronder zal ik daarvoor een aantal suggesties geven.

Als een kind niet afvalt en volgens zijn groeilijn gestaag doorgroeit, eet het – qua hoeveelheid – in ieder geval voldoende. Kinderen van 1 tot 4 jaar hebben met hun kleine lijfjes ook maar een beperkte hoeveelheid voedsel nodig. En dikwijls eet een kind met tussendoortjes vaak al genoeg om zijn gewicht op peil te houden.

Oer-mechanisme

Een gezond kind dat goed groeit, stopt als het genoeg gegeten heeft; net als een volwassene. Het is van groot belang dit oer-mechanisme niet te verstoren. Als u er absoluut van overtuigd bent dat zo'n kind écht niet genoeg gegeten heeft, dan heeft dat meestal te maken met de kieskeurigheid van het kind of met de kwaliteit van het voedsel.

Bij een kind dat niet goed groeit of te mager is, kan weinig eten verschillende oorzaken hebben. Om te beginnen kunnen er natuurlijk medische oorzaken zijn, zoals spijsverteringsproblemen. Er kan echter ook sprake zijn van starre opvoedingsprincipes (zoals "Eet je bordje leeg!" of "Eerst hartig dan zoet!") of een gebrek aan inlevingsvermogen bij de ouders.

Eet-taal

Met moeilijk doen over eten wil het kind zijn ouders iets vertellen. Het is de kunst om de betekenis van die eet-taal te leren verstaan.

Hoe is dit bij uw zoon? Valt hij niet af en groeit hij gestaag door? Is hij kieskeurig met voedsel? Of is hij te klein en te mager en eet hij steeds minder? Zijn medische oorzaken – zoals spijsverteringsproblemen – al uitgesloten?

Omdat uw zoon vol energie zit, ga ik ervan uit dat hij een gezond kind is dat gestaag doorgroeit en precies weet wat hij nodig heeft. Op grond hiervan geef ik u een aantal tips waardoor het aandringen voor u minder belangrijk wordt.

Tip 1: houd een dagboek bij

Schrijf een week lang precies en eerlijk op wat uw kind eet en drinkt. Alle slokjes water, sap, melk, thee, alle tussendoortjes, ieder stukje worst bij de slager, ieder hapje van een stukje brood of een krentenbol, ieder snoepje, en ieder koekje of hapje van een koekje.

Een dergelijk overzicht laat dikwijls zien dat de hoeveelheden die een kind al met al wegwerkt, enorm meevallen.

Het gaat dan eerder om de vraag: hoeveel wil een ouder dat het kind eet. Misschien stelt een dergelijk overzicht u al snel gerust.

Tip 2: respecteer de eigen wil

Eetproblemen kunnen veroorzaakt worden door overbezorgdheid van de ouders. Het kind ervaart die overbezorgdheid als beklemmend en gaat zich verzetten. Zo kan er een emotionele blokkade bij het kind ontstaan, die niet meer opgelost kan worden met praten maar alleen met doen. Of beter gezegd: met niet doen. Door niet of nauwelijks te eten, vertelt het kind: "Ik kan heel goed zelf bepalen wat ik nodig heb; ik wil zelfstandig worden! Laat mij dit zelf onderzoeken; als ik echt honger of dorst heb, dan weet ik jullie te vinden."

Luister dus naar de signalen van uw zoon en geef hem het gevoel dat hij zelf kan aangeven wat hij wil eten en drinken en wanneer.

Tip 3: maak het aantrekkelijk

Uw zoon moet 'zin' in eten krijgen. Bied hem daarom volwaardig voedsel aan in heel kleine porties, meerdere malen per dag. Dat mag gerust 5 à 6 keer per dag zijn. Zet het gewoon voor hem neer en eis niet van hem dat hij er netjes bij aan tafel zit. Kortom: zorg dat hij spelenderwijs zin in eten krijgt.

Zorgen dat het eten aantrekkelijk is, betekent meestal ook:

  • niet te veel kruiden gebruiken. Kleine kinderen zijn veel gevoeliger voor smaak dan volwassenen;
  • licht verteerbare maaltijden samenstellen;
  • niet zuinig zijn met de dingen die hij echt lekker vindt. Is hij bijvoorbeeld gek op brood en minder op warm eten, geef hem dan gewoon meer brood. Het warme eten komt later wel;
  • zorgen voor een ontspannen sfeer, dus niet te veel vasthouden aan starre ideeën over de nog ontbrekende voedingsmiddelen. Dan maar geen groente of melk. Een rauwe wortel, een schijfje komkommer, of een stukje kaas uit het vuistje is al voldoende.

Tip 4 - vermijd strijd

Hoe meer u aandringt, hoe meer strijd. En hoe meer strijd, des te minder er gegeten zal worden.

In een strijd om eten, wint het kind altijd. Voedsel kun je er immers niet inproppen. Net zoals je een kind niet kunt dwingen om te slapen. Ieder kind heeft bij primaire behoeftes als eten en slapen weliswaar begeleiding nodig, maar absoluut geen dwang. En nogmaals: probeer je zo goed mogelijk in te leven in de signalen en gevoelens van je kind.

Wacht maar af...

Eten gaan ze uiteindelijk allemaal. Wacht maar af tot hij groter is... Dan blijf je brood en melk aanslepen.

Mocht u nog wat extra tips en inspiratie willen opdoen, lees dan: Eten met kinderen - 10 tips (Ouders Online, 19 oktober 2001). Don't Panic!

Saskia Nihom-Nijstad

is opvoedkundige en heeft een praktijk voor opvoedingsondersteuning in Amsterdam.

Reacties

Hallo Saskia, helder en

Hallo Saskia, helder en logisch stukje maar in de praktijk toch een stuk lastiger uitvoerbaar als je een heel klein jongetje hebt die sterk achter blijft qua groei bij zijn leeftijdgenoten. Een bordje wegschuiven en doen alsof het niet erg is dat hij niet eet is toch moeilijk als je beseft dat dit ook op latere leeftijd voor hem heel veel problemen kan opleveren (ook psychisch). Voor een jongen is het toch niet leuk als hij zo klein blijft. Overigens lust ons kind bijna alles maar ligt het probleem in de snelheid van eten en de totale desinteresse voor voedsel. De hoop dat dit met het ouder worden langzaam zou overgaan, is ondertussen vervlogen.

Ik ben van mening dat het

Ik ben van mening dat het verschil van grote en of kleine kinderen blijft bestaan, net als bij volwassenen......
Vaak is dit ook al genetisch bepaald.
Eten moet eigenlijk een moment van genieten zijn, voor groot en klein.
Zelf ben ik moeder van 2 kinderen nu 37 en 34 jaar oud.
Bij mij moesten ze vroeger ook de warme maaltijd eten, maar werd het er niet ingepropt.
Ik ben het met Saskia eens dat een kind zelf voelt, wanneer het genoeg gegeten heeft.
Als ik dacht dat ze te weinig hadden gegeten en ze wilden niets meer, kregen ze géén toetje, want daar was dan ook geen plaats meer voor in de buik.
psychische problemen kweek je volgens mij ook als je het eten (vooral de warme maaltijd)er maar steeds inpropt.

Vaak wordt gedacht het kind

Vaak wordt gedacht het kind moet dit eten, maar ben eens eerlijk tegenover jezelf als volwassenen.
Eet je zelf ook verder als je voelt dat je genoeg hebt, nee dus! En vind je het dan zo geweldig om een kind te dwingen en te bestraffen omdat het volgens jou niet genoeg eet!
Zo lang een kind speelt en niet aan ondergewicht lijdt zijn er volgens mij geen problemen.
Met meerdere kleine porties verdeeld door de dag krijgen ze ook genoeg binnen.

Zelf heb ik 2 kinderen van 6

Zelf heb ik 2 kinderen van 6 en 8 jaar. Eten ging altijd maar moeilijk naar binnen, op internet kwam ik [merknaam verwijderd door de redactie] tegen. Dit bedrijf verkoopt kindermaaltijden waar alle vitaminen en mineralen in zitten die een kind op een dag nodig heeft. Mijn kinderen zijn er dol op! Ze vinden het lekker en het is gezond.

Naast dat dit natuurlijk

Naast dat dit natuurlijk ongegeneerd reclame is.

Waarom denk je dat kinderen die slecht eten wel massaal 2x per dag een maaltijdshake gaan drinken/eten?

Als er geweigerd wordt wordt

Als er geweigerd wordt wordt de eerste hap hier gepropt, de volgende happen worden vaak wel gevoerd maar dat is puur uit luiheid van onze bijna 3 jarige ventje.

Maar eerst proeven moet, gisteren ook weer iets wat hij aangaf niet lekker te vinden en na eerste hap proppen eet hij zo een flinke maaltijd weg.

Lees verder