Zwangerschap en bevallen Zwangerschap en bevallen

Zwangerschap en bevallen

Lees ook op

Zwanger worden februari 2025


Jeetje wat spannend! Ik hoop voor je op een langzaam oplopende test!

Hier laatste dagen veel gerommel en lichte krampen. Kon het niet laten om net te testen: hartstikke wit. Maar wellicht ook nog te vroeg. Ik zou verwachten dat ik morgen (dag 30) ongesteld wordt, maar met die miskraam weet ik ook niet zo goed wat nu mijn cycluslengte is. We wachten maar rustig af tot ik (niet) ongesteld wordt.

Ik kan het bijna niet geloven, maar de test van vanochtend was duidelijk een stuk donkerder. Mooi binnen de tijd al heel goed zichtbaar  Ik heb me meteen aangemeld bij de verloskundige  Nogal een krankzinnig tijdstip, maar ik kan nu toch niet meer slapen. Wauw...

En dan beginnen nu (helaas) de voorbereidingen wat betreft het rekening houden met HG. Straks eerst maar de tandarts bellen of onze afspraak van augustus een maand naar voren kan. Ik ga niet met een verzwakt en ziek lichaam daarheen, en ik wil die afspraak niet afzeggen omdat zoon dan voor het eerst echt mee zou gaan. Daarna ook de huisarts op de hoogte stellen en zorgen dat ze stand-by staan wat betreft medicatie. Of gewoon het plan nog eens doorspreken. En verdergaan met verhuisdozen inpakken. Dat duurt nog wel een poosje, maar als ik straks uitgeschakeld ben en man moet alles alleen doen... lijkt me heel onhandig. Hij heeft gisteren bijvoorbeeld een paar dozen ingepakt, maar er niet op gezet wat erin zit. Niet zo handig... 

Wauw!! Gefeliciteerd!! Wat een ontzettend mooi nieuws.
Ik duim voor je dat alles goed blijft gaan komende weken.

Olievantje

Olievantje

03-07-2025 om 18:25 Topicstarter

Wauw Afrodite, wat een goed nieuws! Hoe is het nu met je?

En bij jou Masatu? Al zicht op een menstruatie?

Hier gaat het goed! Net bij de verloskundige geweest. Een kloppend hartje te zien en ziet er verder perfect uit! 8 weken plus een paar dagen. Dus ook helemaal passend bij de ovulatiedatum. 

Wat een fijn nieuws, Olievantje!

Ik werd uiteindelijk vrijdag ongesteld, dag 34. Ik verlies ondertussen (dag 7) overigens nog steeds bloed (niet veel hoor), dat ben ik niet gewend. Er zal nog steeds wel een interne schoonmaak bezig zijn ofzo. In elk geval: op naar een nieuwe ronde!

Wat fijn, Olievantje, een kloppend hartje! Gefeliciteerd!

Ik zit morgen op 5w. Ben flink moe, hoewel dat soms minder lijkt en dat maakt me onzeker. Over 2 weken pas de eerste echo... Dan hebben we ook de periode gehad van 5-6 weken waarin ik de vorige 5 miskramen kreeg. Man durft daarna pas een beetje blij te zijn. We wachten het af, meer kan ik toch niet doen.

Lieve dames, hoe is het bij jullie? Olievantje, gaat alles nog goed? En Masatu, heb je nog een controle gehad om te checken of je nu helemaal schoon bent?

Wij hadden vanochtend de eerste echo op 6+3. We hebben een mooie regelmatige hartslag gezien en gehoord. Helaas konden we niet zo blij zijn als ik zou willen: ik ben weer extreem misselijk. Ik heb al verschillende medicatie gehad, zit nu alweer aan de hoogste dosis en blijf ziek, zwak en vooral heel misselijk. Ik kan amper voor mezelf zorgen, laat staan voor onze zoon, dus dit heeft ook consequenties voor mijn man. Gedoe... ik voel me ontzettend schuldig, ook naar hem, maar aan de andere kant: hij wist ook dat dit kon gebeuren en dat hij er 9 mnd alleen voor zou staan. We hebben er samen bewust voor gekozen maar poh, wat valt dit tegen. 

Ondanks dat ik vrij ben (onderwijs) heb ik me toch maar officieel ziekgemeld en mijn leidinggevende geappt. Ze kunnen naar beter op tijd weten dat ik straks geen les kan geven en dat ze dus een vacature moeten gaan uitzetten. Man is ook aan het uitzoeken hoe hij in elk geval de eerste maanden het het best kan regelen op zijn werk. Gedoe. Dit bevestigt voor mij alleen maar meer: als dit kindje er is, dan blijft het hierbij. We hadden graag een groot (groter) gezin gehad, maar het vergt ontzettend veel van ons allemaal. Dus laten we hopen dat dit een leuk kind wordt  ergens geeft het ook rust: dit is de laatste keer dat ik deze ellende hoef mee te maken. Nog 33 weken...

Wauw Afrodite, wat fijn dat jullie een goede echo hebben gehad! Het is jullie heel erg gegund. Wel balen dat de HG weer direct zo aanwezig is.. Je hoopt toch tot de vrouwen te horen die er bij een 2e zwangerschap geen/minder last van hebben. Is het medische onderzoek ernaar alweer iets verder dan 2 jaar terug of beter beleid / andere medicatie-opties etc?
Hoe gaat het qua planning straks met de aanstaande verhuizing? Hopelijk kan je man inderdaad voldoende zorgverlof krijgen om jou en zoontje te ondersteunen komende tijd.

Hier gister weer een positieve ovulatietest (dag 17, zoals "normaal"). Hopelijk deze ronde raak! Deze keer overigens ook eerst "witte" testen en pas later een licht streepje. De vorige ronde had ik al vanaf begin testen (dag 7) continue al een licht streepje. Waarschijnlijk aangeslagen op nog aanwezige zwangerschapshormonen.
Ik voel mij verder weer helemaal goed, gelukkig inmiddels helemaal geen last meer van de miskraam.

Fijn, Masatu, zo'n positieve test na witte testen! LH lijkt inderdaad op hCG, dus dat betekent idd dat je nu dan (zo goed als) "schoon" bent. Gaat het mentaal ook goed? 

Er is in HG-land niet veel veranderd. Of ja, er is nu een landelijke richtlijn over hoe te handelen, maar omdat ik de vorige keer zo mondig was, kreeg ik toen al hetzelfde qua behandeling als wat ik volgens de "nieuwe" richtlijn zou moeten krijgen. Maar nu duw ik ook wel door, liever iets te vroeg en preventief dan te laat en weer zo diep zinken. Ik weet nu hoe erg het kan zijn. 

Wat de verhuizing betreft: er is al een deel ingepakt en opgeslagen bij schoonvader thuis, maar dat is nog geen 10% van wat we hebben. Voornamelijk mijn boeken en studiemateriaal. Maar in het "ergste" geval hebben we nog een jaar, anders nog wel langer. Geen directe haast dus. Maar alles wat al ingepakt kan worden, is mooi meegenomen natuurlijk. We moeten nu ook zorgen dat de eerste babykleren niet naar schoonvader gaan, de grotere maten waar zoon uit is gegroeid, kunnen wel daarheen. Maarja, ook dat is een beetje afhankelijk van hoe lang we hier nog zitten (dus wanneer ze met het bouwen starten en wanneer het af is). Die eerste maten ging zoon zo snel doorheen... En als het nu een meisje is, zal er toch ook wel iets bij komen, anders wordt het wel heel erg jongensachtig allemaal. Hoewel, het spul van de eerste maanden was vrij genderneutraal. Een roze sokje of dekentje is dan wel genoeg, vind ik. Wat dat betreft zou een jongen makkelijker zijn, maar alles is welkom. Ik ben allang blij dat het er één was op de echo en niet twee. Al vond ik dat ze niet erg lang heeft gekeken of er nog iets zat, dus hopelijk worden we de volgende keer niet verrast. Qua seizoen zal deze drie maanden eerder geboren worden, maar aangezien ik voor zoon qua maat alles vrij ruim had ingeslagen wat seizoenskleding betreft, komt dat waarschijnlijk ook nog wel goed uit. Denk aan zonnehoedjes en skipakjes die eigenlijk nog te groot waren enzo.

De volgende echo is een extra echo rond 8 weken, om de tijd tot de termijnecho te overbruggen. Toevallig valt die precies op onze trouwdag, dus dat is een leuk cadeautje

ik had vanmorgen een positieve zwangerschapstest! Ergens tussen een tuurstreepje en een knaltest in. Ook nog niet zo gek, want ik zou pas dinsdag verwachten ongesteld te worden, nu 12dpo, dus eigenlijk te vroeg getest (was ook een normale test, geen early oid). Maar de laatste dagen zoveel "gerommel"/vaag gevoel in mijn buik i.c.m. opeens soms geen enkele eetlust hebben deed mij toch al sterk vermoeden dat het raak zou zijn. 
Laten we hopen dat de zwangerschapsklachten meevallen en vooral dat dit exemplaar wel blijft zitten.

Afrodite, hoe gaat het met jou? 8w echo al gehad?

Wauw, gefeliciteerd Masatu! Snel ook! Hopelijk mag je deze zwangerschap wel voldragen 


🤞


Ik heb dinsdag een extra echo. Mijn eerste was met 6w, dat was een vroege vanwege de voorgeschiedenis. Eigenlijk zou daarna de termijnecho de eerstvolgende zijn, maar die van volgende week (8w4d) is extra. 


Het gaat hier niet zo goed. Ik ben inmiddels bedlegerig en behalve naar de wc gaan kan ik niets zelfstandig. Man heeft me vrijdag moeten helpen met douchen, nieuw dieptepunt. Het liefst zou ik vandaag weer douchen, maar ik ben bang dat dat pas morgen weer kan, als zoon naar de opvang is. Ik zit inmiddels op de maximale dosis qua medicatie, het dubbele ten opzichte van de vorige zwangerschap, maar alsnog komt die klotemisselijkheid er doorheen. Schrale troost is dat ik amper spuug, maar ik zit er wel telkens heel dicht tegenaan. Ik word er erg verdrietig van.


Hopelijk valt het bij jou mee, Masatu, qua klachten. Olievantje, hoe is het bij jou? 

Dankjewel! Inderdaad snel raak (poging 2) maar dat was bij de vorige 2 zwangerschappen ook steeds zo (poging 3 & poging 1).

Ach jeetje, wat ontzettend naar vooral ook dat vooruitzicht dat je er waarschijnlijk nog wel een hele tijd aan vast zit, nog zo onwijs lang..
Wat doe je nu zoal op een dag? Lukt tv kijken/boek lezen/oid nog wel? Of vooral veel slapen?

Is het nog een optie om bijvoorbeeld de thuiszorg in te schakelen om je man te ontlasten nu het zo belabberd gaat? En wellicht is het nog mogelijk om je zoontje een dag extra per week naar de opvang te brengen?

We sturen zoon deze week voor het eerst een extra dag naar de opvang. Maar hij heeft het daar niet zo naar zijn zin, dat houdt ons een beetje tegen. Anders hadden we daar minder moeite mee gehad. Thuiszorg, tja ik weet het niet. Ik kan het eens vragen bij de huisarts, heb er zelf niet echt bij stilgestaan. Man heeft zich op zijn werk ziekgemeld omdat hij niet alle ballen tegelijk in de lucht kan houden, dus hij is 100% thuis. 
De ene dag kan ik van pure uitputting alleen voor me uit staren, andere dagen lukt het me om even wat te lezen, te forummen of tv te kijken. Maar naar beneden gaan lukt misschien 1x per week en dan ook maar voor een uurtje. Meteen hijgen, trillen, conditie holt achteruit van dat alsmaar liggen, bizar hoe snel dat gaat. Het is echt uitzitten en hopen dat ik deze zwangerschap mag voldragen, want als het mis gaat, weet ik niet of ik het nog een keer durf...

Om moedeloos van te worden, verschrikkelijk voor jullie 
Krijg je nog iets van eten of drinken binnen?
Fijn dat je man nu in elk geval permanent thuis is. Maar full-time voor jou, zoon & huishouden zorgen is natuurlijk ook een behoorlijke opgave. Thuiszorg dacht ik vooral aan qua jouw helpen met douchen of andere persoonlijke verzorging, schoonmaken, bed verschonen oid.. Prima als je man het ook kan, maar wellicht ook wel fijn om zoveel mogelijk hulp te regelen zodat hij niet omvalt straks oid. En hij zal toch ook niet 7 maanden 100% ziek gemeld willen / kunnen zijn ..

Vervelend dat je zoontje de opvang niet heel fantastisch vindt. Wellicht zijn er nog andere opvangmogelijkheden die hij wel leuk vind? Bijv peuterspeelzaal (nouja, die bestaan natuurlijk niet meer, maar hier heeft onze eigen opvang ook een peuter-werkplaats waar peuters 1-2 dagdelen per week extra heen kunnen). Of gastouder of andere oppas in de buurt wellicht.

We hebben gelukkig schoonmaakhulp, alleen is zij nu met zomervakantie 6 weken weg, helaas. Man is vooral met zoon bezig, snap ik ook, maar ze zijn dus veel weg. Voor mij is dat enigszins lekker rustig, maar soms ook eenzaam. Daarbij komt dat de misselijkheid voornamelijk weg is als ik aan het eten ben, maar ik kan dus niet zelf iets te eten pakken van beneden. Dus wat dat betreft ben ik heel afhankelijk van man. En hij loopt mentaal een beetje over, vergeet vanalles waardoor hij weer een keer extra de trap op en af moet. Ik voel me dan zo'n veeleisende prinses op de erwt  

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.