Home » Forum » Logeren bij opaoma van vriendje

Logeren bij opa/oma van vriendje

50 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Salu
Logeren bij opa/oma van vriendje

Hallo allemaal,

Mijn zoon van 11 wil dolgraag in de herfstvakantie met zijn vriendje mee naar zijn oma en opa om daar twee nachten te logeren. Wij kennen deze opa en oma niet, we kennen wel de ouders van het vriendje redelijk, want hij speelt al vanaf groep 3 veel met dit jongetje. Hij heeft ook al een paar keer bij zijn vriendje thuis gelogeerd. Aardige mensen, maar.... Is het gek dat ik het niet leuk vind? Ben ik overbezorgd? Mijn man had eerst ook zijn twijfels maar lijkt het toch wel goed te vinden.

Als ik me afvraag wat ik nu zo vervelend vind dan kom ik vooral op: onbekende mensen, niet weten wat ze daar dan gaan doen (ik wil niet dat ze bijvoorbeeld hele autoritten gaan maken), me afvragen of ze ze wel in de gaten houden. We hebben het nu wel toegezegd, maar ik kan er niet helemaal vrede mee hebben. Belachelijk denken jullie misschien, hij is toch al 11... Ik ben vooral benieuwd wat jullie ervaringen zijn met dit soort 'loslaten'. Hij is mijn oudste kind, dus misschien moet ik nog wat wennen?

Alvast dank voor jullie reacties!

Annet
Kun je hem misschien wegbrengen?

Ik vind het wel logisch dat je opa/oma ook zelf even wil zien. Niet ter beoordeling vooraf maar bij het wegbrengen. Zo kun je zelf vragen stellen over wat ze gaan doen en waar ze naartoe gaan. En je krijgt vooral een indruk van deze Opa/Oma.
Bij een jonger kind zou ik wel vooraf de grootouders willen spreken, voordat er toestemming wordt gegeven.

wil40
Mocht ik vroeger ook

Ik ging vroeger ook eens bij de oma van een vriendinnetje logeren. Het was super. Oma ging met ons winkelen, we werden straalverwend en mochten kiezen wat we wilden eten.
Mijn ouders kenden die oma niet, ik was al wel jaren bevriend met dit vriendinnetje. Ik zou het met een 11 jarige wel goed vinden, als ik de ouders van het vriendje vertrouw in hun oordeel.
Erg leuk van die opa en oma dat hun kleinkind een vriendje mee mag nemen om te logeren.
Ik vraag me wel af waarom je zoon geen autoritten mag maken met opa en oma? Geen autoritten is in een stad of dorp vaak niet zo`n probleem, maar op het platteland kom je nergens zonder auto. Of is de eventuele bestuurder al zo hoogbejaard dat je er geen vertrouwen in hebt?

+ Brunette +
Wat is het probleem?

Je vindt de ouders van dat vriendje beide aardige mensen, schrijf je. Dat het aardige mensen zijn is voor een groot deel dankzij de opvoeding van hun ouders, oftewel de opa's en oma's van dat vriendje. Kennelijk weten die hoe ze kinderen moeten grootbrengen. Als ze niet zwaar aan het dementeren zijn of aan bed gekluisterd, zou ik die mensen gewoon vertrouwen. Even kennismaken kan natuurlijk geen kwaad.

albana
Hier wel

Hier logeert dochter (jongste) met grote regelmaat bij een opa en oma van haar vriendin. Nou is die vriendin ons buurmeisje, dus de opa en oma heb ik wel eens 'gezien', maar ja wat kén je mensen dan? Ook amper,als ze bij de buren zijn ga ik er echt niet bij zitten ofzo...En de afstand is té ver om b.v. voor een verjaardag even 'over' te komen (meer dan 300 km). Soms zijn buren (alleen) op vakantie en komen opa en oma een paar dagen oppassen op de kinderen en dan zie ik ze ook wel, dan vraagt oma wel eens of de vuilnis nu maandag of dinsdag buiten moest? Meer praktisch dus.
De keren dat wij elkaar gezien hebben zijn dus eigenlijk minimaal en beperken zich tot erg oppervlakkig contact. Ik vond met name de afstand erg ver.....de eerste keer. Hier is jongste nogal gehecht aan ons, maar als buurmeisje erbij is,is het meestal anders. Samen zijn ze sterk zo'n koppel is het. En ik dacht, je weet maar nooit....dadelijk moeten we d'r midden in de nacht ophalen ofzo....Maar die onrust ging weg toen ik de moeder van het meisje mijn twijfels vertelde en zij daar met haar ouders over gesproken had en haar vader meteen aanbood dat áls dat het geval was, hij de meiden linea-recta naar huis zou brengen. Al was het midden in de nacht. Hij wilde beslist geen verdrietig meisje in huis...dat zou hij vreselijk vinden. Toen heb ik mijn twijfels laten varen. Een opa die dat meteen aanbied, dat sterkte mijn vertrouwen wel. Hier werden ze opgehaald en jongste was toen (denk ik) 9 en ze hadden en beiden enorm veel 'zin' in. Zagen het écht als een soort 'mini-vakantie' voor hun alleen. Opa en oma hebben ze enorm verwend en alleen leuke dingen gedaan en ze hebben alleen maar lekkere dingen gegeten. Zo heeft opa met de meiden heel veel gesport (had ik nog nooit van gehoord een opa die sport met z'n kleinkinderen,hahaha).
Erna zijn ze denk ik nog een keer of 4,5 geweest en elke keer hebben ze lol gehad.
Het was ook een heel weloverwogen idee van opa en oma. Voor een kind alleen zó ver weg is het bij een opa en oma toch ook (zeker als ze ouder worden) maar 'beperkt', geen speelkameraadjes enz. En zo met een vriendin erbij hoopten opa en oma ook voor de toekomst de band met kleindochter 'goed' te houden en het leuk voor haar te houden. Wat dus gelukt is. Nu zijn ze 13 en gaan nog steeds ong. 1 keer per jaar samen daar naar toe.
Ik denk dat je je twijfels best kan bespreken. Elke moeder zal snappen dat je enigzins twijfelt. Zeg dus gewoon tegen die moeder dat je het een leuk idee vindt en dat je zoon er enorm veel zin in heeft, maar een beetje twijfelt omdat je die opa en oma niet kent. Misschien bied moeder aan om samen de jongens weg te brengen of misschien kan jij ze wegbrengen met je man? Allerlei scenario's zijn daarbij mogelijk. Misschien komen opa en oma ze ophalen en kunnen dan ook even bij jullie langs gaan? Zoiets.
Misschien zegt de moeder van vriendje wel iets dat je direct gerust steld. Dat is veel beter dan je die 2 dagen zorgen maken...Vraag ook telefoonnummers zodat je je zoon evt. kan bellen. Ik denk dat het ook heel gewoon is om te vragen wat hun 'plannen' zijn met de kinderen. Vraag dus gewoon wat meer info en deel je twijfels. Op zich denk ik dat die jongens een hardstikke leuke tijd hebben. Als een opa en oma op zo'n idee komen, moéten het wel leuke opa's en oma's zijn. En ook het feit dat je met de ouders goed kan opschieten geeft denk ik al een beetje weer uit wel 'nest'ze komen.
groeten albana

Julia64
Eens met brunette

Hier heeft mijn zoon ongeveer 1,5 jaar geleden zijn vriendje een keer meegenomen naar opa en oma voor een nachtje (ze waren toen beiden 9 jaar).
Voordat ik de vraag aan de ouders van vriendje voorlegde, zijn jouw argumenten ook wel even door mijn hoofd gegaan (vertrouwen ze dat wel, etc.) Maar ik kreeg niet de indruk dat de ouders van dat vriendje - die we redelijk, maar niet goed, kennen overigens - er verder veel problemen mee hadden (alhoewel ik dat niet zeker kan weten natuurlijk). Zelf zou ik het in elk geval net zo bekijken als Brunette. Beetje vertrouwen kan geen kwaad.

liora
Ik niet

Ik laat mijn kind niet logeren bij mensen die ik niet ken. Better safe than sorry.

Hes@
Hier wel

Rond die leeftijd (iets ouder) gingen een vriendinnetje en ik bij haar Opa en Oma logeren. We gingen er op de fiets heen (zeker 20 km en een hele zoektocht). Het was een geweldig avontuur en daardoor één van de weinige dingen die ik me nog echt goed herinner uit mijn jeugd. Daarna gingen we naar mijn grootouders in een ander dorp voor een tweede nachtje en daarna weer naar huis.

Je zoon is al 11. Op die leeftijd kunnen ze wel tegen een stootje hoor. En het is wel heel erg leuk om eens bij andere mensen thuis te kijken.

Je kunt natuurlijk altijd even de ouders bellen of de opa en oma zelf voor een praatje.

En Liora, ook bij mensen die je wel kent hoeven je kinderen niet veilig te zijn.

Maylise
Ja best

Mijn kinderen hebben ook wel eens gelogeerd bij een tante of opa/oma van vriendjes. Geen enkel probleem. Andersom heb ik hier ook wel eens vriendjes van vriendjes te logeren gehad waarvan de ouders mij niet kennen of sowieso vriendjes van mijn kinderen waarvan de ouders mij nooit ontmoet hebben.

Ik ben niet zo wantrouwend en daarnaast heeft het vooral weinig zin om wantrouwend te zijn. Het feit dat ik af en toe een praatje op het schoolplein of bij het ophalen maak met een ouder zorgt er nog niet voor dat ik 100% zeker weet dat die ouder te vertrouwen is.

Uiteindelijk zijn de meeste mensen heus wel te vertrouwen. De uitzonderingen kan je helaas jezelf niet of nauwelijks tegen beschermen.

Rafelkap
Ook eens met liora

En niet om allemaal beren te zien, maar ik zou het heel raar vinden om mijn kind te droppen bij iemand die ik helemaal niet ken, ook al gaat het samen met vriendje.

Savon
Nee

Ik heb hier nou een hele dag over lopen peinzen en ik denk niet dat ik mijn kinderen zou laten logeren bij mensen die ik niet ken. Het voelt gewoon niet goed.

-knorretje-
Niet doen

Ik zou dit pertinent niet doen. Je kent die mensen totaal niet en dan 2 nachten bij wildvreemden laten slapen.
Ik zou er niet eens over hoeven nadenken.

Je kunt er wel vanuit gaan dat het overgrote deel van de mensen te vertrouwen is, maar is dat ook terecht?

Ik ben zelf voorzichtig met mensen waar ik mijn kinderen naartoe breng en naar vreemden zou ik het al helemaal niet doen!

Vic
Jawel

Ik zou er geen problemen mee hebben, mits ik de ouders van het vriendje ken en vertrouw. Overigens speelt de leeftijd wel mee, een 8-jarige zou ik denk ik niet bij onbekenden laten logeren.

Fiorucci
Ik sluit me aan bij cobi

Mooi gezegd, ik ben al een paar dagen van plan iets van deze strekking te schrijven, je kunt niet alle gevaar buitensluiten zonder dat het afbreuk doet an de ontwikkeling van je kind.

albana
Safe

En is het niet zo dat geweld/misbruik etc. tegen kinderen het mééste voorkomt in huiselijke kring of bij bekenden of familie van de ouders?
Volgens mij ben je dus safer bij mensen die je helemaal niet kent dat bij 'bekenden' of familie.
groeten albana

Martien
Tja

Ik zou het ook niet doen. Inderdaad uit angst voor misbruik. Komt misschien ook omdat ik een dochter heb (worden vijf keer zo vaak misbruikt). Ik weet het: er zullen veel meer lieve mensen zijn die niet misbruiken dan zij die het wel doen. Maar toch zou ik het risico niet nemen.

Nina
No way

Dat ik mijn kids zomaar bij vreemden laat slapen,
ik laat ze sowieso ook niet zomaar bij vriendjes en vriendinnetjes slapen.
Mijn gevoel moet dan heel zeker zijn, en ik moet die mensen echt goed kennen.

Ik snap niet dat veel mensen hier zo makkelijk in zijn hoor,
je kinderen zijn toch je kostbaarste bezit!!

Hoe zouden jullie reageren als ouders van vriendje vragen
of de opa en oma van vriendje jullie auto een weekendje mogen lenen omdat ze er er een weekendje op uit willen en zelf geen auto meer tot hun beschikking hebben?

Volgens mij zeggen de meeste mensen dan, jaja dat gaat zomaar niet, ik leen niet zomaar mijn auto uit aan vreemden.

Maar je kind een weekend uitlenen dat mag dan weer wel.

Groetjes Nina

Fiorucci
Nina

Lees de posting van Cobi nou nog eens? Een kind is geen auto, een kind is een mens, wat voorbereid wordt op zelfstandigheid. Wat doe jij als je kind straks als tiener wil logeren? Hoe lang bijf je nee zeggen?

ijsvogeltje
Kennen

"Ik moet ze echt wel goed kennen"
Tja, de meeste misbruik-gevallen komen voor binnen vrienden- en familiekring. Daders zijn vaak 'die ontzettend leuke oom', de buurman die je 20 jaar kent, de toffe voetbaltrainers of de oppas voor wie je je hand in het vuur durft te steken. De mensen met wie jezelf - en je kind! - een goede vertrouwensband hebt.
Mensen met slechte bedoelingen herken je niet zomaar. Die dragen geen lange zwarte potlood-venters-jas, die zien er niet onguur uit, welnee.
Hoe logisch ik een reactie als 'ik moet ze echt wel kennen' ook vind, overschat je eigen beoordelingsvermogen niet. Tenminste, als je veronderstelt de potentiële pedo wel te zullen herkennen. Uit talloze zaken blijkt namelijk dat dat helemaal niet realistisch is.

Martien
Kennen

Maar Ijsvogeltje wat wil je daarmee zeggen? dat je kinderen juist wel bij onbekenden kan laten slapen en niet bij bekenden?

Fiorucci
Kennen

Ik denk dat je kinderen moet leren op hun gevoel af te gaan. Daar bewijs je ze meer een dienst mee dan alles te verbieden. En als je ondernemingen met vreemden verbied, geef je toch de boodschap:bekend is goed, onbekend niet. Was het maar zo simpel...

Fiorucci
Joyeux (ot)

Pfff,herkenbaar hoor, ik heb hier een elfjarige beginnende puberella,mozeskriebel....:) wat een makkie waren haar broers, bij nader inzien...

ijsvogeltje
Martien

"Maar Ijsvogeltje wat wil je daarmee zeggen?"
Nou, wat ik dus al schreef. Dat je als ouder je eigen beoordelingsvermogen niet te hoog moet inschatten. Ik heb er dus niet zo veel mee als ik lees dat ouders 'eerst opa en oma zelf willen zien om in te schatten of het wel oké is'.
De achtergrond van deze opmerkingen: jaren geleden bleek mijn beste vriend veroordeeld te zijn voor ontucht met jongetjes. Mijn beste vriend, voor wie ik mijn hand in het vuur zou steken, die de suikeroom van onze kinderen zou zijn, die ik dacht door en door te kennen. Daardoor heb ik keihard geleerd dat je het dus niet weet, vaak niet KAN weten, of iemand te vertrouwen is. En daar kun je vervolgens de conclusie uit trekken dat niemand dus te vertrouwen is en je kind nooit bij iemand mag logeren, of je trekt de conclusie (en ik zit op die lijn) dat de meeste mensen gewoon wél te vertrouwen zijn. Ik ga van het goede in de mens uit, en wil mijn kinderen ook meegeven dat je anderen in mag vertrouwen.
De vriend is overigens geen vriend meer, dan mag duidelijk zijn:-)

ijsvogeltje
Joyeux

"De meeste misbruik gevallen komen voor bij/door bekenden, OMDAT DE KINDEREN DAAR HET MEEST MEE OMGAAN."
Natuurlijk, dat is zeker zo. Maar het laat dus ook zien dat je mensen met slechte bedoelingen vaak gewoonweg niet herkent. Zelfs niet bij mensen die je door en door kent, en door hun omgeving als volkomen betrouwbaar worden beschouwd.
Maar goed, het gaat nu inmiddels wel heel erg over pedofielen. Hopelijk schrikt het Salu niet af. Salu, laat je nog even weten wat je gaat doen? Ben benieuwd of je wat kunt met alle reacties.

liora
Joyeux

Goed gezegd!

Tirza G.
Goed gezegd, maar niet helemaal waar

Aan het misbruiken van een kind gaat een (vrij lange) periode vooraf van opbouwen van vertrouwen. Zoals Ijsvogeltje schreef bijvoorbeeld: mijn vriend, die de suikeroom van onze kinderen zou worden.......Zo iemand. Een vriend van de familie, die pa al vanaf de schoolbanken kent en die nooit aan de vrouw is geraakt. Een buurman waar je al 20 jaar naast woont. Iemand in een soort gezagsverhouding (zoals een trainer) die gedrag stimuleert waarvan je niet echt zeker weet (als kind) of het bij de sport hoort of niet (omkleden in zijn aanwezigheid). Kindermisbruikers liggen niet in bosjes te wachten tot er een kind-alleen langs komt wandelen. Kindermisbruikers zijn vriendelijke, vertrouwen wekkende personen die bij je op de bank zitten.
De kans dat deze opa een kindermisbruiker is, is niet zo bar groot - tenzij er in de familie een geschiedenis is van misbruik. Het is iets wat vaak generaties lang doorgaat.

Tirza

Fiorucci
Tirza ot

"Kindermisbruikers liggen niet in bosjes te wachten tot er een kind-alleen langs komt wandelen" Nee, klopt, degene die ik zag stond zich te bevredigen bij de ingang van een school, kijkende naar spelende kinders op het plein. Daarna ging hij rondjes fietsen op dat plein en kwam steeds dichterbij. Hij was vlakbij de kinderen, zag ineens dat ik stond te kijken vanuit mijn slaapkamer en was weg....Hoe zeldzaam ook, soms zijn ze toch echt op jacht.

wil40
Moeten we zo gaan denken?

Dus een 11 jarige kan niet mee op voetbalkamp met die enge trainers en papa`s van teamleden? Een 11 jarige kan niet op de duik/zwemclub, eng in de kleedhokjes? Een 11 jarige kan niet mee op schoolverlaterskamp of kennismakingskamp? Eng hoor, die leerkrachten en wèèr enge vrijwilligers?
Jeetje, mijn zoon uit de brugklas komt met jongens thuis waar ik niets van weet. De ouders ken ik niet en zij mij niet. Ben blij dat ze mij niet eng vinden blijkbaar. Of zou sexueel misbruik alleen `s nachts gebeuren bij een opa en oma die kinderen te logeren vragen?
Natuurlijk laat ik mijn kind niet bij iedereen logeren, maar om nu iedereen te wantrouwen lijkt me ook niet nodig.

Martien
Ja

Ik denk zo wel. Ik zou liever argeloos in de wereld staan maar dat lukt me niet. Ik voel altijd in wat voor vlees ik in de kuip heb wat betreft volwassenen rond mijn kinderen. En ik weet ook dat je dingen niet altijd kunt voorkomen. Maar ik ben toch alert, waarschijnlijk vanwege jeugdervaringen. En laten we wel zijn, de cijfers liegen er niet om (40% van alle vrouwen heeft een negatieve seksuele ervaring of een ervaring met misbruik). Natuurlijk is het eerste wat ik probeer mijn kind sterk en assertief te maken. Maar toch.. ik ben waakzaam. Daar ben ik niet trots op, ik weet ook eigenlijk niet of het helpt. Maar ik ben het gewoon.

Annet
Maar martien

Die 40% van alle vrouwen met een negatieve sexuele ervaring of misbruik, dat zegt toch niets over wat er met deze vrouwen gebeurd is als kind? Dit cijfer kun je daar echt niet voor gebruiken. Dan moet je komen met een dergelijk cijfer voor meisjes tot 12 jaar.
Ik heb ook een negatieve ervaring. Dat was een jongen van een jaar of 16 die het nodig vond om zijn hand in mijn kruis te leggen zonder dat daar aanleiding voor was (ik was 14).

Rosase
Dat cijfer

Is wel heel erg, maar ook heel ruim.

Ik denk dat als je een percentage moet geven voor het aantal kinderen (dus jongens en meisjes) dat een negatieve seksuele ervaring heeft opgedaan via een opa (of oma!) van een vriendje, dat dat nog niet eens in procenten is uit te drukken. Die kans is dus heel heel erg klein.

Wat overigens nog niet wel zeggen dat ik te springen zou staan bij de uitnodiging. Ik kan niet op voorhand zeggen wat ik daar op zou zeggen. Ligt heel erg aan de situatie en het gevoel dat ik bij die mensen zou hebben.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.