Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Lees ook op

Bonus zoon en autisme


BrightEchidna89

BrightEchidna89

17-05-2022 om 21:31

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 21:23:

[..]

Wat zou beter zijn? Co ouderschap hebben we over nagedacht maar moeder wil dit niet en het zou voor hem nog rommeliger worden. Elke week zou namelijk anders zijn.

Heb je een idee?

Mijn stiefzoon heeft ass en voor hem werkt co-ouderschap goed omdat hij daarbij elke week een vaste structuur heeft. 
Met hem in gedachte, denk ik niet dat jullie regeling goed werkt voor iemand met ass.

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 21:25:

[..]

 Maar er moet wel balans xijn, ook voor de rest.


Je doet alsof hij 'normaal moet mee doen op sommige momenten' zoals met dat naar buiten moeten. Het is hier geen kwestie van niet willen, maar van niet kunnen. Hij loopt niet te huilen om zijn zin te krijgen, maar omdat hij niet kan. Je kan het ook opsplitsen en zorgen dat er iemand bij hem thuis blijft. 

Hoeveel 1 op 1 tijd besteed zijn vader met hem per week of per maand?

Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 21:49 Topicstarter

Valdemar schreef op 17-05-2022 om 21:31:

[..]

Mijn stiefzoon heeft ass en voor hem werkt co-ouderschap goed omdat hij daarbij elke week een vaste structuur heeft.
Met hem in gedachte, denk ik niet dat jullie regeling goed werkt voor iemand met ass.

Dan moeten wij kijken naar een andere regeling. Maar zoals gezegd co ouderschap lukt hier niet. Dus dan kijken naar een andere optie.

Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 21:54 Topicstarter

Viva-amber schreef op 17-05-2022 om 21:48:

[..]

Je doet alsof hij 'normaal moet mee doen op sommige momenten' zoals met dat naar buiten moeten. Het is hier geen kwestie van niet willen, maar van niet kunnen. Hij loopt niet te huilen om zijn zin te krijgen, maar omdat hij niet kan. Je kan het ook opsplitsen en zorgen dat er iemand bij hem thuis blijft.

Hoeveel 1 op 1 tijd besteed zijn vader met hem per week of per maand?

Nee dat is niet wat ik bedoel. We splitsen regelmatig op. Vaak zat. Maar soms gaan we ook weleens weg. Dat lijkt mij normaal. Vader besteed voldoende tijd aan hem. Zoveel,  dat zijn dochter niet eens aan tijd met hem toekomt. Daar moet ook tijd voor zijn. Maar alle aandacht gaat naar Stiefzoon. Ook bij moeder. Dus dat uurtje in het bos lijkt mij met ruime aankondiging moeten kunnen. Soms gaat het goed en soms niet. Hij zal op school ook activiteiten hebben die onverwacht zijn.
 

Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 22:01 Topicstarter

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 21:54:

[..]

Nee dat is niet wat ik bedoel. We splitsen regelmatig op. Vaak zat. Maar soms gaan we ook weleens weg. Dat lijkt mij normaal. Vader besteed voldoende tijd aan hem. Zoveel, dat zijn dochter niet eens aan tijd met hem toekomt. Daar moet ook tijd voor zijn. Maar alle aandacht gaat naar Stiefzoon. Ook bij moeder. Dus dat uurtje in het bos lijkt mij met ruime aankondiging moeten kunnen. Soms gaat het goed en soms niet. Hij zal op school ook activiteiten hebben die onverwacht zijn.

Ik ben vaak met de andere drie bezig en partner met sz. En dat is prima. Maar het lijkt me niet gezond dat iemand de hele dag met sz binnen zit. Hij heeft ook lichaamsbeweging en buitenlucht nodig 

gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat

Dus kind is duidelijk meest gelukkig bij moeder, prikkelarm, extreem voorspelbaar, eigen vertrouwde omgeving

stop met slapen bij vader. 2 of 3 vaste momenten per week met duidelijk begin en eindtijd dat hii naar vader gaat.  Niet logeren. En zeker niet met of vier of zes stiefbroerzussen op vakantie

Thy

Thy

17-05-2022 om 22:17

Ik weet niet zo goed hoe ik dit netjes kan zeggen zonder iemand voor het hoofd te stoten, ik typ het maar gewoon.
Mijn hart gaat altijd een beetje uit naar dit soort kinderen. Ouders gaan uit elkaar, vader begint een nieuw gezin, moeder maakt een nieuwe start en daar zit je dan met je autistische zelf en de samengestelde, nieuwe gezinnen waartussen je moet pendelen en de gewoontes waaraan je je steeds moet aanpassen. En dan heb ik het nog niet eens over de hoeveelheid prikkels die daar bij komen kijken. Vijf jaar is al jong om de wereld om je heen enigszins te kunnen begrijpen, vijf jaar en autistisch is nog veel heftiger. Wat wordt er dan veel gevraagd van zo'n jongetje.
Ik lees in je post dat je betrokken bent en graag het goede wil doen, dit is ook geen aanval naar jou. Ik wil ook niet zeggen dat je als ouder per definitie niet mag gaan voor je eigen geluk, maar ik denk dat je je wel moet realiseren dat dit soms wel ten koste kan gaan van het geluk en welbevinden van je kind.

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 21:54:

[..]

Nee dat is niet wat ik bedoel. We splitsen regelmatig op. Vaak zat. Maar soms gaan we ook weleens weg. Dat lijkt mij normaal. 

Voor een gewoon kind ja, maar dat is hij niet, en zal hij ook niet worden. Hij kan dat niet, hij heeft een beperking, en het heet niet voor niets een beperking.

Betekend helaas voor de rest van het gezin dat zij zich allemaal, ja allemaal zullen moeten aanpassen want een beperking kun je niet even afdoen zoals je je jas uit doet.

Jullie gezin is geen 'normaal' gezin maar een gezin met een beperking. Dat toneelstuk van een 'normaal' gezin moet je dus niet meer willen spelen.

Ik spreek uit ervaring, mijn zus had een ernstige beperking, was qua ontwikkeling nooit verder dan een kind van 1, alleen wel lichamelijk volwassen. 


Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 22:26 Topicstarter

Ysenda schreef op 17-05-2022 om 22:22:

[..]

Voor een gewoon kind ja, maar dat is hij niet, en zal hij ook niet worden. Hij kan dat niet, hij heeft een beperking, en het heet niet voor niets een beperking.

Betekend helaas voor de rest van het gezin dat zij zich allemaal, ja allemaal zullen moeten aanpassen want een beperking kun je niet even afdoen zoals je je jas uit doet.

Jullie gezin is geen 'normaal' gezin maar een gezin met een beperking. Dat toneelstuk van een 'normaal' gezin moet je dus niet meer willen spelen.

Ik spreek uit ervaring, mijn zus had een ernstige beperking, was qua ontwikkeling nooit verder dan een kind van 1, alleen wel lichamelijk volwassen.


Dan is dat zo. Dan passen wij ons aan op de momenten dat hij er is. Of ik ga alleen op pad.

Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 22:27 Topicstarter

Thy schreef op 17-05-2022 om 22:17:

Ik weet niet zo goed hoe ik dit netjes kan zeggen zonder iemand voor het hoofd te stoten, ik typ het maar gewoon.
Mijn hart gaat altijd een beetje uit naar dit soort kinderen. Ouders gaan uit elkaar, vader begint een nieuw gezin, moeder maakt een nieuwe start en daar zit je dan met je autistische zelf en de samengestelde, nieuwe gezinnen waartussen je moet pendelen en de gewoontes waaraan je je steeds moet aanpassen. En dan heb ik het nog niet eens over de hoeveelheid prikkels die daar bij komen kijken. Vijf jaar is al jong om de wereld om je heen enigszins te kunnen begrijpen, vijf jaar en autistisch is nog veel heftiger. Wat wordt er dan veel gevraagd van zo'n jongetje.
Ik lees in je post dat je betrokken bent en graag het goede wil doen, dit is ook geen aanval naar jou. Ik wil ook niet zeggen dat je als ouder per definitie niet mag gaan voor je eigen geluk, maar ik denk dat je je wel moet realiseren dat dit soms wel ten koste kan gaan van het geluk en welbevinden van je kind.

Ik snap het hoor.

Wat dat betreft is het misschien beter om ermee te stoppen. Maar ja, daarmee gaan de vader en moeder niet samen komen. Partner en ik gaan heel goed. De andere 3 kinderen ook. Dit kindje heeft wat anders nodig en ik zoek naar wat dat is.

Kipspies

Kipspies

17-05-2022 om 22:31 Topicstarter

absor schreef op 17-05-2022 om 22:15:

gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat

Dus kind is duidelijk meest gelukkig bij moeder, prikkelarm, extreem voorspelbaar, eigen vertrouwde omgeving

stop met slapen bij vader. 2 of 3 vaste momenten per week met duidelijk begin en eindtijd dat hii naar vader gaat. Niet logeren. En zeker niet met of vier of zes stiefbroerzussen op vakantie

Dit is voor ons prima. Voor moeder niet acceptabel. 

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 22:31:

[..]

Dit is voor ons prima. Voor moeder niet acceptabel.

Bespreek eens dat zoon ongelukkig is bij jullie

Ach wat zielig voor dat jochie, en dan ook nog twee stiefgezinnen en nergens meer rust, niet te doen. Jullie zullen je moeten realiseren dat hij zich niet aan jullie kan aanpassen, maar dat jullie je aan hem moeten aanpassen.  Wat jou normaal lijkt maakt daarbij niet zoveel uit, want hij is niet normaal en kan daar niet aan voldoen. Goed dat je je gaat inlezen. Het lijkt me ook belangrijk dat jullie je allemaal meer verdiepen in ASS en professionele hulp zoeken.

Kipspies schreef op 17-05-2022 om 22:31:

[..]

Dit is voor ons prima. Voor moeder niet acceptabel.

Je schreef dat zij ook autisme heeft, zij heeft waarschijnlijk ook ruimte nodig om te ontprikkelen, dus in die zin begrijp ik dat wel.

Ik moet ook nog steeds wennen dat zoon niet meer op regelmatige basis naar zijn vader gaat. Ik heb nu dus niet meer de mogelijkheid om elke 14 dagen een heel of half weekend in mijn bed te liggen om alle prikkels te verwerken. Dat is nu bijna 1,5 jaar zo en ik heb nog geen goede nieuwe modus gevonden. 

Ach, wat heb ik te doen met dat mannetje... Hier een zoon (inmiddels volwassen) die op zijn 16e de diagnose ASS kreeg. Dat lag er dus niet heel erg dik bovenop, wil ik maar zeggen. Maar die trok de bso al niet, na een schooldag. Zelfs niet toen hij 9 was. En dat had al helemaal niet gewerkt toen hij 5 was. Op die leeftijd bleef hij zelfs regelmatig nog een middagje thuis om bij te tanken. En wij waren niet gescheiden, er waren geen nieuw samengestelde gezinnen. Dus dit jochie moet het echt ontzettend zwaar hebben. Die weekenden heeft hij dus gewoon nodig om te ontprikkelen en op te laden voor de volgende week. En juist dan moet hij uit zijn vertrouwde structuur en naar vader toe! Daarmee wil ik niks ten nadele van jou of je gezin zeggen, maar verplaats je in hem en realiseer je dat hij het echt heel moeilijk heeft.

Als co-ouderschap niet lukt (waarom niet? Ik ben van mening dat de ouders alles zouden moeten doen om het hun kind zo gemakkelijk mogelijk te maken na een scheiding) kan het nog een idee zijn om hem juist op schooldagen bij jullie te laten verblijven. Zodat hij in het weekend in alle rust bij zijn moeder kan zijn. Juist vanwege haar eigen structuur is dat een veel betere omgeving dan bij jullie in zo'n rommelige omgeving. Door de weeks zal jullie gezin vanzelf veel meer structuur kennen vanwege school en werk.
Alternatief is de kinderen splitsen, zoon altijd bij de moeder en dochter altijd bij jullie. Dat is natuurlijk wel een hele zware beslissing, maar kan voor de beide kinderen en de moeder wel eens een goede oplossing zijn. Inderdaad is dit een geval, als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat. Wees creatief in het bedenken van oplossingen en wijs niets bij voorbaat af. En blijf in gesprek met de moeder.

Los van de omgangsregeling zou ik gezinsbegeleiding zien te regelen, een coach zoals Viva-Amber voorstelt. Grijp alle hulp en ondersteuning aan die je kunt krijgen.
Zit het jongetje op speciaal onderwijs? Zo niet, dan lijkt het me ook goed dat jullie daarnaar kijken. Ook als hij nu op regulier onderwijs zit en het daar goed lijkt te doen. Een normale school biedt uiteindelijk te weinig structuur, en teveel prikkels. Dat gaat hem en dus jullie op een dag opbreken.

Goed dat jullie ook oog hebben/houden voor zijn zusje. Het risico dat die ondersneeuwt is levensgroot en dat wil je ook niet.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.