Controleren gedrag mbt eigen spullen
Hallo,
Ik ben nieuw hier en heb dit account speciaal aangemaakt omdat ik even niet goed weet hoe ik met het gedrag van mijn 4 jarige dochter om moet gaan en daarnaast zoek ik ook herkenning en hoop ik dat dit een fase is!!
Mijn dochter is een erg gevoelig meisje met een sterke eigen wil. De laatste tijd valt het me op dat ze erg controlerend is op haar spullen en dan vooral of ze alles wel vanuit school of een andere plek heeft meegenomen. Voorbeelden zijn:
- Bij het ophalen op school wil ze nog even checken of er toch niets meer in haar luizenzak zit.
- Sloffen voor school altijd weer mee naar huis willen nemen.
- Savonds vragen of ik clipjes in haar haar had gedaan omdat ze voelde dat ze geen clipjes in haar haar toen ze haar staart los maakte
- Extreme paniek bij het vergeten van een tandenborstel bij opa. En ook extreme paniek toen er nog een puzzelstukje bij oma lag.
- Tijdens het eten moeten checken of haar handschoenen in haar tas zitten. Toen ik zei dat we dit pas na het eten gingen doen zag ik echt paniek in haar ogen en moest ze huilen. Ik heb toen alsnog haar tas gepakt en uiteraard zaten de handschoenen erin.
Die paniek uit zich in huilen en er snachts onrustig van slapen. Overigens zijn dit spullen waar ze niet echt waarde aan hecht. Die puzzel ligt nu nog steeds in de auto en ze zou het liefst iedere week een nieuwe tandenborstel kopen.
Vandaag kwam er voor het eerst een vriendinnetje spelen. Dit ging heel goed! Haar vriedinnetje had een hoedje van ons op gedaan die ze uiteraard weer aan mij gaf toen ze naar huis ging. Ik wist even niet waar ik het hoedje had gelegd en m'n dochter was gelijk in paniek en zei dat haar vriendinnetje deze had meegenomen. Dit was niet zo..hij lag in de garage, daarna was het weer goed. Het huis was een bende en we waren een ijsbolletje van de ijscowagen kwijt, wederom zei ze dat vriendinnetje dit had meegenomen. Maar hij lag gewoon onder de bank. Ik kan haar er niet van overtuigen dat vriendinnetje dit niet heeft gedaan totdat ik het missende onderdeel vind. Overigens speelt zij amper met die ijscowagen en dat hoedje wil ze absoluut niet meer op. Ik heb met mijn dochter gepraat en gezegd dat ze niet zomaar vriendinnetje de schuld kan geven.
Het lijkt wel alsof ze zo bang is om iets kwijt te raken wat van haar is, ongeacht wat dit is. Volgens mij is er ook nog nooit iets echt belangrijks voor haar kwijt geweest. Dus ik weet niet waar dit gedrag vandaan komt. Op internet lees ik dat dit ook een vorm van controle kan zijn om zichzelf veilig te voelen. Ik heb haar wel eens gevraagd wat nu het ergste is wat er kan gebeuren als haar handschoenen nog op school zouden liggen, hierop kan ze nog niet echt goed antwoord geven. Ze is vooral bang dat iemand ze meeneemt. Overigens is mijn fiets wel een keer gestolen, en zij was er bij toen ie er ineens niet meer was. Dit was met haar vader die toen best in paniek was en zelf heeft ze er ook wel om gehuild. Trigger misschien? Alhoewel het daarvoor ook wel in mindere mate speelde.
Iemand herkenning? Ik wil haar zo graag helpen en dat ze kan begrijpen dat iets vergeten echt niet erg is. Maar hoe doe ik dit? Of is dit een fase? Sorry voor mijn lange verhaal!
MamaE schreef op 27-01-2026 om 14:08:
[..]
Het is zeker niet naar of gemeen bedoeld, maar wel als leren dat gedrag consequenties heeft. Als je een keer iets kwijt raakt of vergeet, dan kan dat gebeuren en dan koop ik wel wat nieuws. Maar elke maand een nieuwe jas en meerdere broodtrommels, pennen, stiften, speelgoed etc. per week vind ik wel wat gortig worden. Ook als je chaotisch bent. Dan kun je ook kijken; hoe kunnen we dat oplossen?
Er zijn genoeg gezinnen waar er daadwerkelijk geen geld is voor dit soort dingen. Waar misschien niet eens geld is voor genoeg eten als er zoveel geld op gaat aan spullen die kwijtraken. Ik vind het dus helemaal niet vanzelfsprekend om maar zonder meer nieuwe spullen te regelen voor je kind als dingen kwijt raken bij het leven.
Een kind van vier kan meestal nog niet eens tellen. De waarde van geld wordt al helemaal ingewikkeld. Dat dingen consequenties hebben, kun je een kind inderdaad prima leren, maar ik zou bij een kleuter niet komen aanzetten met straffen als ‘we gaan nu niet naar de bios omdat jij vorige week je broodtrommel bent kwijtgeraakt.’ Hoe moet een kleuter dat soort consequenties nou overzien? Je hebt je muts ergens laten slingeren en ik kan niet ineens een nieuwe tevoorschijn toveren dus moet je zonder de deur uit, dat is te overzien voor een kleuter. Zo’n jong kind de schuld geven van geldzorgen niet.
Uiteindelijk hielp inzicht in de kosten van alles wat kwijtraakte (en vaak later wel weer opdook in de gevonden voorwerpen op school) of stuk ging wel bij mijn kind om zorgvuldiger om te gaan met spullen, maar dat was met een jaar of 7, misschien wel 8. Niet als kleuter.
Sorry TO, off topic.
Agen schreef op 27-01-2026 om 16:23:
[..]
Een kind van vier kan meestal nog niet eens tellen. De waarde van geld wordt al helemaal ingewikkeld. Dat dingen consequenties hebben, kun je een kind inderdaad prima leren, maar ik zou bij een kleuter niet komen aanzetten met straffen als ‘we gaan nu niet naar de bios omdat jij vorige week je broodtrommel bent kwijtgeraakt.’ Hoe moet een kleuter dat soort consequenties nou overzien? Je hebt je muts ergens laten slingeren en ik kan niet ineens een nieuwe tevoorschijn toveren dus moet je zonder de deur uit, dat is te overzien voor een kleuter. Zo’n jong kind de schuld geven van geldzorgen niet.
Uiteindelijk hielp inzicht in de kosten van alles wat kwijtraakte (en vaak later wel weer opdook in de gevonden voorwerpen op school) of stuk ging wel bij mijn kind om zorgvuldiger om te gaan met spullen, maar dat was met een jaar of 7, misschien wel 8. Niet als kleuter.
Sorry TO, off topic.
Dit!
Mijn groep 1 kleuter koos een Bob-de-Bouwer-broodtrommel. In groep 2 kreeg hij een Ajax-trommel cadeau. Als de Ajax-trommel niet mee naar huis kwam, dan kreeg hij de volgende dag Bob weer mee. Meestal was Ajax dan zo weer gevonden want in groep 2 kon je toch niet gezien worden met Bob? 😁
hier ook wel eens het brood dan maar in een zakje gedaan. Oudste zit in groep 8 en laat nog steeds zin beker af en toe op school staan. Dat moet hij de volgende dag dan zelf maar oplossen maar hij krijgt geen reserve beker mee
duizel schreef op 27-01-2026 om 17:05:
hier ook wel eens het brood dan maar in een zakje gedaan. Oudste zit in groep 8 en laat nog steeds zin beker af en toe op school staan. Dat moet hij de volgende dag dan zelf maar oplossen maar hij krijgt geen reserve beker mee
Nee inderdaad, in groep 8 kun je prima je beker omspoelen op school en er water in doen.
Bedankt voor al jullie reacties! Het is soms niet meer helemaal on-topic maar door alle berichten heen lees ik dat ik ook best blij mag zijn dat mijn dochter zo op haar spullen let. Dit betekent overigens niet dat ze er zuinig op is hoor. Nieuwe schoenen en kleding wordt ook vies, maar het komt wel altijd mee naar huis. De juf heeft wel eens gezegd dat ze veel bezig is met wat er in haar rugzak zit.
Als ik naar onszelf kijk dan wil ik mezelf wel georganiseerd noemen, maar dit is zeker niet dwangmatig. Als we op vakantie gaan zeg ik ook geregeld "we hebben onze portemonnee bij ons" Dochter helpt dan wel mee inpakken om ervoor te zorgen dat al haar knuffels er wel zijn. Mijn man is een man..hij pakt de spullen in. Daarnaast hebben we het eigenlijk nooit over of iets duur is of niet omdat zij de waarde van geld nog niet echt ziet.
Zoals ik al aangaf het is gevoelig meisje wat niet graag fouten maakt. Misschien ziet ze het wel als een fout..alleen wij zouden haar nooit straffen voor zoiets. Soms zou ik willen dat ze wat vrijer was in haar gedrag, want ze is best wel zelfbewust.
Ik vind het een goede tip om te laten zien hoe ik ermee om ga als ik iets vergeet. Ze is 4 jaar oud dus ik wil er niet gelijk iets achter zoeken, maar ik kan het zeker een keer bespreken op school.
Ik herken het in zekere zin, mijn kind (al twee keer zo oud als het jouwe) vindt het héél erg als er per ongeluk een tas op school is achtergebleven, dan is het meteen tranen in de ogen en het allerliefste NU terug willen. Ik ben zelf echt totáál niet zo, raak voortdurend alles kwijt en maak me daar echt niet druk over, maar omdat kind het zo erg vind ga ik gerust even op en neer naar school. Tijdens het eten checken of je handschoenen er zijn mag ook, als het gaat om één keer even kijken en daarna weer rust. Als ze zich opnaaien, kun je er toch ook niet echt iets mee. En ik vind het sneu.
Een vriendje van mijn kind was heel erg bezitterig op spullen, liever niks willen uitlenen/weggeven ook al is het te klein, maar ook bv. checken 'dit is van ons, dat mag jij niet mee naar huis nemen' of hele basic dingetjes (ijs-lepeltje, goudkleurig papiertje) willen houden en daar een heel Ding van maken. Ik denk zelf dat het met overzicht en controle te maken heeft, zo veel controle hebben die kleintjes nog niet over hun leven.
Ze klinkt als een pientere tante dus ik verwacht dat je wel met haar hierover zou kunnen praten op haar niveau. Misschien dat je in het gesprek tot de kern zou kunnen komen van wat de oorzaak is?
Heeft ze het trouwens ook met dingen die kapot gaan?
Olijfje26 schreef op 27-01-2026 om 19:52:
Bedankt voor al jullie reacties! Het is soms niet meer helemaal on-topic maar door alle berichten heen lees ik dat ik ook best blij mag zijn dat mijn dochter zo op haar spullen let. Dit betekent overigens niet dat ze er zuinig op is hoor. Nieuwe schoenen en kleding wordt ook vies, maar het komt wel altijd mee naar huis. De juf heeft wel eens gezegd dat ze veel bezig is met wat er in haar rugzak zit.
Als ik naar onszelf kijk dan wil ik mezelf wel georganiseerd noemen, maar dit is zeker niet dwangmatig. Als we op vakantie gaan zeg ik ook geregeld "we hebben onze portemonnee bij ons" Dochter helpt dan wel mee inpakken om ervoor te zorgen dat al haar knuffels er wel zijn. Mijn man is een man..hij pakt de spullen in. Daarnaast hebben we het eigenlijk nooit over of iets duur is of niet omdat zij de waarde van geld nog niet echt ziet.
Zoals ik al aangaf het is gevoelig meisje wat niet graag fouten maakt. Misschien ziet ze het wel als een fout..alleen wij zouden haar nooit straffen voor zoiets. Soms zou ik willen dat ze wat vrijer was in haar gedrag, want ze is best wel zelfbewust.
Ik vind het een goede tip om te laten zien hoe ik ermee om ga als ik iets vergeet. Ze is 4 jaar oud dus ik wil er niet gelijk iets achter zoeken, maar ik kan het zeker een keer bespreken op school.
Er is kans dst het ook wel ooit gaat gebeuren dat een kind per ongeluk iets meeneemt naar huis, bij het spelen een clipje in het haar gedaan of iets in de zaal gestopt, vaak per ongeluk, soms bewust omdat dat ene dingetje heel mooi/leuk/ aantrekkelijk is. Probeer erop te letten dat je kind dat andere kind niet meteen als dief ziet en het kind afkeurt. Probeer je kind te leren dat iemand dit per ongeluk kan doen. Of misschien toch wat bewuster en dat dat kind nog moet leren dat dit niet mag en om met zijn gevoelens van jaloezie om te gaan. Dat teruggeven dan ook opgelost is.
Fiorah schreef op 27-01-2026 om 20:54:
Heeft ze het trouwens ook met dingen die kapot gaan?
Ja soms, dit is een beetje afhankelijk van wat het is. Ze heeft zo'n slaapklok en die was laatst van de kast gevallen omdat ze aan de laadkabel trok, het schermpje was beschadigd, daar was ze zo verdrietig over en ze wilde gelijk een nieuwe. Maar inmiddels is ze er wel overheen. Een tijdje geleden trok ze een plastic haarband kapot, maar daar heeft ze er meer van, dus dat vond niet zo erg. Maar stel er blijft een haarband op school liggen..dan kunnen we 'm ook maar beter gaan ophalen want daar kan ze wel van overstuur raken.
Fijn, je herkenning in je eerdere bericht! Had je dochter dit ook toen ze jonger was?
Olijfje26 schreef op 27-01-2026 om 21:26:
[..]
Ja soms, dit is een beetje afhankelijk van wat het is. Ze heeft zo'n slaapklok en die was laatst van de kast gevallen omdat ze aan de laadkabel trok, het schermpje was beschadigd, daar was ze zo verdrietig over en ze wilde gelijk een nieuwe. Maar inmiddels is ze er wel overheen. Een tijdje geleden trok ze een plastic haarband kapot, maar daar heeft ze er meer van, dus dat vond niet zo erg. Maar stel er blijft een haarband op school liggen..dan kunnen we 'm ook maar beter gaan ophalen want daar kan ze wel van overstuur raken.
Fijn, je herkenning in je eerdere bericht! Had je dochter dit ook toen ze jonger was?
Maar dat snap ik ook wel. Als mijn wekker kapot is koop ik ook een nieuwe. Ik heb geen zin om de hele tijd tegen een gebroken scherm aan te kijken. En als ik iets heb laten liggen in de office en ik ben nog niet weggereden dan ga ik ook even terug om het te halen. Het klinkt naar mijn mening dat ze juist erg volwassen reageert.
FruitMoeder schreef op 28-01-2026 om 07:01:
[..]
Maar dat snap ik ook wel. Als mijn wekker kapot is koop ik ook een nieuwe. Ik heb geen zin om de hele tijd tegen een gebroken scherm aan te kijken. En als ik iets heb laten liggen in de office en ik ben nog niet weggereden dan ga ik ook even terug om het te halen. Het klinkt naar mijn mening dat ze juist erg volwassen reageert.
Ik vind het echt wonderlijk hoe jij altijd alles uit het verband weet te rukken, door er van alles bij te verzinnen.
