Welke app of aanpak gebruiken jullie om schoolmails, WhatsApp-berichten en gezinsplanning bij te houden?
Hoi allemaal,
Ik ben benieuwd hoe andere ouders dit doen. Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Daniel een vader van 2 kinderen (jongen 13jr/meisje 10jr), beiden hebben de diagnose ASS en hebben veel behoefte aan structuur en planning. Dus geen vader die afspraken vergeet of toch Ranja meegeeft naar school in plaats van water. Ik merk dat het bij ons thuis vaak is dat moeders de
tassen in pakt, maar wanneer moeders moet werken komt het op mij aan. En dan begint het.. Wat moet er mee naar school, hoeveel.. Moest de fiets nu mee of niet ?Daarnaast speelt nog gezinsinformatie vanuit verschillende hoeken..
Bij ons komt gezinsinformatie overal vandaan: schoolmails, WhatsApp-berichten, briefjes, screenshots, sportclub, zwemles, BSO, tandartsafspraken enzovoort. En uiteindelijk moet iemand daar dan weer acties van maken: gymspullen klaarleggen, lunchpakket mee, formulier invullen, afspraak onthouden, kind eraan herinneren, partner informeren.
Ik merk dat dit niet alleen “planning” is, maar vooral mental load: losse informatie moet steeds worden vertaald naar taken, checklists en herinneringen. Losse blaadjes, een kalender in de keuken (die steeds uitgebreider wordt). De mental load die je als ouder als kiespijn kunt missen.
Ik ben daarom bezig met het ontwerpen/testen van een Nederlandse Android-app: GezinsGrip. Het middelpunt is planning. Deze planning wil ik zo makkelijk mogelijk vullen; Het idee is dat je losse informatie kunt plakken of delen naar de app, bijvoorbeeld een schoolbericht of screenshot. De app maakt dan lokaal een voorstel voor een taak, checklist, herinnering of afspraak. Je kunt handmatig taken invoeren en ook verjaardagen (met een herinnering voor het welkbekende kinderfeestje 30 dagen vooraf) of andere bijzondere momenten. Als ouder controleer je altijd eerst zelf voordat er iets wordt toegevoegd.
Ik zoek geen klanten en de app is nog niet officieel live. Ik wil vooral weten of dit probleem herkenbaar is en of ouders zouden willen meedenken/testen.
Mijn vragen:
- Hoe houden jullie nu schoolinfo, WhatsApp-berichten en gezinstaken bij?
- Gebruik je een agenda, notitie-app, papieren lijst, WhatsApp naar jezelf, of iets anders?
- Wat gaat daarin vaak mis?
- Zou een “gezinsinbox” die berichten omzet naar acties/checklists voor jullie handig zijn?
- Zijn er ouders met Android die eventueel 14 dagen willen testen via Google Play gesloten test?
Privacy vind ik belangrijk: de verwerking van geplakte tekst of screenshots gebeurt lokaal op het toestel. Er wordt niets automatisch toegevoegd zonder dat je het voorstel zelf controleert. (Gezins)namen worden niet via de cloud verstuurd, daarnaast kies je uiteraard zelf wat je vastlegt.
Ik hoor graag eerlijk wat jullie hiervan vinden, ook als je denkt: dit zou ik juist niet gebruiken.
Peiling
Is dit ook een hindernis in jullie dagelijkse organisatie? En zou je de app willen testen/proberen?
Bakblik schreef op 14-05-2026 om 09:30:
[..]
Dit inderdaad. Heel fijn dat het stapels A4 bespaart maar jammer voor de kinderen die zo de stapjes naar eigen verantwoordelijkheid missen. Zeker als ze nog ouders hebben zoals to die alles onder controle willen hebben. Dan leren die kinderen nooit zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun activiteiten.
Op de basisschool van mijn kinderen kreeg alleen de oudste de brieven mee. Als je dus als ouders kinderen kort op elkaar had bleef er voor de jongste maar weinig tijd over om te oefenen met het meenemen van de brieven.
Ik was altijd een ouder die de kinderen actief betrok bij het overnemen van de weekagenda op de familyplanner. Kinderen wisten dus op zondag wat er op de planning stond voor de komende week maar de meeste klasgenoten wisten dat niet. Was moeder van vriendinnetje boos dat mijn kind had vertelt dat donderdag het schoolreisje zou zijn, nu was haar kind helemaal hyper. Ze had dat pas donderdagochtend willen vertellen.........
Ja, in mijn tijd ook alleen de oudste. Mijn zus zat maar één schooljaar onder mij, die hoefde alleen in groep 8 briefjes mee te nemen.
Gaat het op school dan helemaal niet over het schoolreisje? Meestal worden er toch dingen vooraf doorgesproken. Bijvoorbeeld de regels/afspraken, wat wel en niet mag, eventueel groepjes maken.
Wij onthouden veel en als we bang zijn om het te vergeten zetten we het in de gedeelde Google-agenda's van onze dochters. Veel houden ze ook zelf bij.
MamaE schreef op 14-05-2026 om 09:25:
[..]
De vraag is of je dat wil. Ik hoef t.z.t. echt niet heel het rooster van mijn kind in mijn agenda te hebben. Of meldingen van wanneer er toetsen zijn. Dat is haar verantwoordelijkheid.
Als je een kind hebt dat er met de pet naar gooit, of een kind dat niet kan plannen en voor de zoveelste keer vastloopt, van school af moet, dan ga je je kind niet zover laten zakken denk ik. Ik vind dat niet echt warm of betrokken overkomen, maar misschien bedoel je het anders. Soms hebben kinderen langer hulp en ondersteuning, een duwtje nodig, een vangnet.
Max88 schreef op 14-05-2026 om 12:35:
[..]
Als je een kind hebt dat er met de pet naar gooit, of een kind dat niet kan plannen en voor de zoveelste keer vastloopt, van school af moet, dan ga je je kind niet zover laten zakken denk ik. Ik vind dat niet echt warm of betrokken overkomen, maar misschien bedoel je het anders. Soms hebben kinderen langer hulp en ondersteuning, een duwtje nodig, een vangnet.
Maar je kan toch ook hulp en ondersteuning bieden door het te vragen aan je kind, samen in Somtoday of Magister te kijken? En gaan samen en plan van aanpak maken?
Als je niet de meldingen in je eigen agenda wilt ben je niet warm en betrokken? Dan ga je wel heel kort door de bocht.........
In mijn ogen gaat dat meldingen van schoolwerk van je kind krijgen in je eigen agenda aardig in de richting helicopter of curling ouder maar dat is mijn mening. Misschien is het nodig als je kind er met de pet naar gooit. Dat heb ik gelukkig niet meegemaakt met mijn kinderen.
Max88 schreef op 14-05-2026 om 12:35:
[..]
Als je een kind hebt dat er met de pet naar gooit, of een kind dat niet kan plannen en voor de zoveelste keer vastloopt, van school af moet, dan ga je je kind niet zover laten zakken denk ik. Ik vind dat niet echt warm of betrokken overkomen, maar misschien bedoel je het anders. Soms hebben kinderen langer hulp en ondersteuning, een duwtje nodig, een vangnet.
Helpen met plannen is heel wat anders dan dat je eigen agenda vol staat met huiswerk en toetsen van je kind. Wordt voor mezelf ook niet meer overzichtelijk.
Helpen met plannen doe je door samen te kijken wat gedaan moet worden, voor wanneer, hoeveel tijd kost het, en dat dan indelen. Het is dan aan kind om aan te geven wat het moet doen, dan kan ik meedenken over het hoe en wanneer.
Niet koud en liefdeloos, maar ik geloof niet dat je je kind een dienst bewijst door alle verantwoordelijkheid tot en met de middelbare school bij jezelf te leggen. Op een vervolgopleiding communiceren ze geheel niet met ouders.
Wat hier goed werkt is één tas voor alle sportspullen. Dan heb je altijd alles mee en niet de verkeerde tas of de verkeerde spullen in de juiste tas. Is voor dochter heel overzichtelijk en duidelijk.
MamaE schreef op 14-05-2026 om 13:12:
[..]
Helpen met plannen is heel wat anders dan dat je eigen agenda vol staat met huiswerk en toetsen van je kind. Wordt voor mezelf ook niet meer overzichtelijk.
Helpen met plannen doe je door samen te kijken wat gedaan moet worden, voor wanneer, hoeveel tijd kost het, en dat dan indelen. Het is dan aan kind om aan te geven wat het moet doen, dan kan ik meedenken over het hoe en wanneer.
Niet koud en liefdeloos, maar ik geloof niet dat je je kind een dienst bewijst door alle verantwoordelijkheid tot en met de middelbare school bij jezelf te leggen. Op een vervolgopleiding communiceren ze geheel niet met ouders.
Ik weet het, dat was hier het punt. Mijn jongste dacht dat je Habbohotel kon spelen terwijl je met een dichtgeslagen lesboek aan de computer zat. Of dat vragen als: heb je nog een toets, standaard met: weet ik veel, niks opgeschreven, kon beantwoorden.
Ze kon niet plannen, niet leren ( H
en heeft veel hulp van thuis nodig gehad. Het had mij enorm gescheeld als ik de oonfo toen wel had kunnen hebben. Dan had ze minder vertraging gehad, was er minder geld naartoe gegaan, minder frustratie en ruzie geweest, had ze meteen op het niveau van testen kunnen blijven. Natuurlijk mag/moet een kind fouten maken, leerzaam! Maar dit was onvermogen. Dat is niet haar enige, maar ook mijn verantwoordelijkheid; dat bedoelde ik.
