Is dit allemaal binnen de perken
hallo,
Ik ben nieuw hier maar heb een vraag.
Wij hebben een puberdochter van bijna 14.
Vroeg lichamelijk gaan veranderen en mentaal is ze rond haar 11,5 lichtelijk gaan veranderen.
Vanaf 13 jaar ging ze naar de middelbare school en werd ze in die week voor het eerst ongesteld . Sinds die week is ze ook heel erg pittig geworden.
Tegen ons afzetten en de eerste 2 maanden was ze vooral heel boos. Veel op haar kamer en kwam alleen voor eten en drinken beneden. En ook dan kwam er geen normaal woord uit. Hierna zijn wij iets meer op de verbindende manier gaan handelen en is ze wat milder geworden.
Alsnog blijft ze ontzettend veel grenzen opzoeken in huis. Eigen mening geven en veel discussies voeren.
Ze doet erg weinig aan school maar daar gaan we niet meer aan trekken want ook hierin veel strijd. We benoemen alleen nog dat ze haar schoolwerk niet moet vergeten en als ze hulp nodig heeft kan ze bij ons komen.
Soms heeft ze goede momenten en komt ze even beneden zitten. Zoekt ze op haar manier verbinding door het over ons huisdier te hebben.
Alleen wilt ze tegenwoordig ons avondeten niet meer eten. Ze vind veel vies.
Ze eet vooral wat ze lekker vind. En als het haar dus niet zint eet ze niet en pakt ze later brood of wat anders. Dit sta ik toe omdat ik niet wil dat ze een eet stoornis gaat ontwikkelen want ontbijten doet ze ook beperkt.
Ze eet en snoept genoeg dus een eetstoornis is nu (nog) niet aan de orde.
Maar ik vraag me af of andere ouders van pubers dit herkennen. En komt het weer meer “lusten” weer terug. Strijd er over voeren werkt averechts en eet ze helemaal niet meer mee.
Hoop ook zo dat we snel door die puberteit heen zijn want het vreet energie als een malle!
Alvast bedankt voor het lezen!
Uit de OP: Ze eet vooral wat ze lekker vind. En als het haar dus niet zint eet ze
niet en pakt ze later brood of wat anders. Dit sta ik toe omdat ik niet
wil dat ze een eet stoornis gaat ontwikkelen want ontbijten doet ze ook
beperkt.
Ik snap dat je graag wil dat ze eet wat de pot schaft. Maar wat gebeurt er als ze dat niet wil eten en ze ook geen brood mag? Eet ze dan gewoon niks?
Dat lijkt me juist niet goed in de puberteit.
Herfstappeltaart schreef op 08-06-2026 om 13:09:
[..]
Nou dit. Ik had dat echt niet geaccepteerd van mijn dochters. Er viel overal over te praten maar een grote mond hoort daar niet bij. De maatschappij is later ook niet gediend van grote monden., Dat heeft niks te maken met assertief zijn.
Wat valt bij jullie onder een grote mond? Mijn ouders vonden al dat mijn eigen mening geven en dat ik het niet met hun eens was onder een grote mond viel. Dus ik ben zelf wel allergisch geworden voor ouders die geen grote mond accepteren. Ik heb zelf ook hevig discussies gehad met mijn dochter. Maar ik was stiekem er altijd wel trots op dat ze haar mening goed kon onderbouwen en mij ervan kon overtuigen om het toch anders te zien. Dat had ik nooit gedurfd bij mijn ouders. Ik ben juist blij dat ze minder bangig is uitgevallen dan mijzelf.
Het hielp natuurlijk ook dat school haar ontzettend makkelijk afging. Havo deed ze met 2 vingers in haar neus en ook op VWO heb ik haar nooit een boek zien open doen. En toch heeft ze het altijd met minstens een ruime voldoende gehaald. Dus ik heb misschien ook meer vertrouwen in haar oordeel dan de meeste ouders in hun puber hebben.
Rosehip schreef op 08-06-2026 om 15:58:
Uit de OP: Ze eet vooral wat ze lekker vind. En als het haar dus niet zint eet ze
niet en pakt ze later brood of wat anders. Dit sta ik toe omdat ik niet
wil dat ze een eet stoornis gaat ontwikkelen want ontbijten doet ze ook
beperkt.
Ik snap dat je graag wil dat ze eet wat de pot schaft. Maar wat gebeurt er als ze dat niet wil eten en ze ook geen brood mag? Eet ze dan gewoon niks?
Dat lijkt me juist niet goed in de puberteit.
Ik eet ook niet iets wat ik niet lekker vind. Bepaalde dingen kookt mijn man ook alleen voor zichzelf omdat hij weet dat ik er niet van hou.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 17:07:
[..]
Ik eet ook niet iets wat ik niet lekker vind. Bepaalde dingen kookt mijn man ook alleen voor zichzelf omdat hij weet dat ik er niet van hou.
Ik ook niet.
Daarom vraag ik me af wat TO wil bereiken als ze verbiedt dat haar dochters iets anders eet. Hoezo denkt ze dat ze daarmee een eetstoornis kan voorkomen? Of begrijp ik dat verkeerd?
Doen jullie ook leuke dingen samen ?
En praat ze dan wel ?
Rosehip schreef op 08-06-2026 om 17:11:
[..]
Ik ook niet.
Daarom vraag ik me af wat TO wil bereiken als ze verbiedt dat haar dochters iets anders eet. Hoezo denkt ze dat ze daarmee een eetstoornis kan voorkomen? Of begrijp ik dat verkeerd?
Eetstoornissen krijg je echt niet zomaar als je een keer een boterham eet tijdens het avondeten. Dat heeft met onzekerheden te maken en het verlies van controle. Ik denk dat TO bedoelt dat haar dochter misschien een ongezond eetpatroon ontwikkeld. En dan ongezond als in te veel vet of snoep.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 17:03:
[..]
Wat valt bij jullie onder een grote mond? Mijn ouders vonden al dat mijn eigen mening geven en dat ik het niet met hun eens was onder een grote mond viel. Dus ik ben zelf wel allergisch geworden voor ouders die geen grote mond accepteren. Ik heb zelf ook hevig discussies gehad met mijn dochter. Maar ik was stiekem er altijd wel trots op dat ze haar mening goed kon onderbouwen en mij ervan kon overtuigen om het toch anders te zien. Dat had ik nooit gedurfd bij mijn ouders. Ik ben juist blij dat ze minder bangig is uitgevallen dan mijzelf.
Het hielp natuurlijk ook dat school haar ontzettend makkelijk afging. Havo deed ze met 2 vingers in haar neus en ook op VWO heb ik haar nooit een boek zien open doen. En toch heeft ze het altijd met minstens een ruime voldoende gehaald. Dus ik heb misschien ook meer vertrouwen in haar oordeel dan de meeste ouders in hun puber hebben.
Eigen mening hebben is helemaal prima. Discussies ook, hebben we genoeg gehad. Maar "Dochter, wil jij even tafel dekken?" beantwoorden met "Ja bekijk het even, doe het zelf maar!" werd niet geaccepteerd.
Herfstappeltaart schreef op 08-06-2026 om 17:41:
[..]
Eigen mening hebben is helemaal prima. Discussies ook, hebben we genoeg gehad. Maar "Dochter, wil jij even tafel dekken?" beantwoorden met "Ja bekijk het even, doe het zelf maar!" werd niet geaccepteerd.
Als ik zoiets vroeg aan mijn dochter zei ze wel eens ''Nee, dat doe ik niet''. Dan zei ik gewoon dan niet. En dan lag er geen bord of bestek voor haar klaar op tafel. Dan pakte ze het altijd wel zelf als ze wilde eten.
Rosehip schreef op 08-06-2026 om 15:58:
Uit de OP: Ze eet vooral wat ze lekker vind. En als het haar dus niet zint eet ze
niet en pakt ze later brood of wat anders. Dit sta ik toe omdat ik niet
wil dat ze een eet stoornis gaat ontwikkelen want ontbijten doet ze ook
beperkt.
Ik snap dat je graag wil dat ze eet wat de pot schaft. Maar wat gebeurt er als ze dat niet wil eten en ze ook geen brood mag? Eet ze dan gewoon niks?
Dat lijkt me juist niet goed in de puberteit.
Ik laat haar juist wel eten omdat ik niet wil dat ze een eetstoornis ontwikkeld.
ze heeft al van haar mentor op school te horen gekregen dat ze eten mee moet nemen omdat ze elke keer honger heeft op school. En eerlijk wij hebben dit al zo vaak gezegd maar van ons neemt ze het niet aan. Alles ligt voor het grijpen maar alsnog vertrekt ze zonder eten naar school.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 17:53:
[..]
Als ik zoiets vroeg aan mijn dochter zei ze wel eens ''Nee, dat doe ik niet''. Dan zei ik gewoon dan niet. En dan lag er geen bord of bestek voor haar klaar op tafel. Dan pakte ze het altijd wel zelf als ze wilde eten.
Het gaat voornamelijk om de toon waarop.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 17:22:
[..]
Eetstoornissen krijg je echt niet zomaar als je een keer een boterham eet tijdens het avondeten. Dat heeft met onzekerheden te maken en het verlies van controle. Ik denk dat TO bedoelt dat haar dochter misschien een ongezond eetpatroon ontwikkeld. En dan ongezond als in te veel vet of snoep.
Ja ze eet vooral noodles, frikandellen en snoep.
Groentes, rijst, macaroni of normaal brood gaat er eigenlijk niet in. Als ze brood eet zijn het bakbroodjes.
En ja ik weet dat het erbij hoort dat ze anders willen eten tijdens de puberteit maar ze hebben ook de goede vitamines nodig tijdens deze periode.
Dus ik hoop gewoon wel dat dat “normale” eten terug komt!
Flamingo23 schreef op 08-06-2026 om 18:18:
[..]
Ja ze eet vooral noodles, frikandellen en snoep.
Groentes, rijst, macaroni of normaal brood gaat er eigenlijk niet in. Als ze brood eet zijn het bakbroodjes.
En ja ik weet dat het erbij hoort dat ze anders willen eten tijdens de puberteit maar ze hebben ook de goede vitamines nodig tijdens deze periode.
Dus ik hoop gewoon wel dat dat “normale” eten terug komt!
Ik weet niet veel van voeding, maar ik heb een neefje die een paar jaar alleen patat en kip at. Hij is ook niet doodneergevallen. Dus het zal wel goedkomen met je dochter.
Roos57 schreef op 08-06-2026 om 17:16:
Doen jullie ook leuke dingen samen ?
En praat ze dan wel ?
Ze heeft af en toe momenten dat ze “gezellig” doet. Die zijn erg zeldzaam.
Het is geregeld zo dat we leuke dingen gaan doen en als het haar niet zint de sfeer snel om kan slaan.
Afgelopen weekend concert met haar zus… we hebben ze expres samen laten gaan in de hoop dat dat hun band sterkt.
Ze wilde merch kopen maar heeft geen geld want mevrouw maakt alles op. Zus kan het wel wat die werkt en doet zuinig.
Dan hebben we geen leuke meid aan de telefoon die op alle mogelijke manieren geld probeert te krijgen. Hierdoor slaat de sfeer bij concert om en weet zus het te sussen door een compromis te sluiten met haar want anders had zus geen leuke avond.
We hebben in dit geval voet bij stuk gehouden omdat wij al dure kaartjes hadden betaald en zij haar geld vooral op maakt aan snoep en PlayStation kaartjes om in games te kunnen “kopen”.
Achteraf hebben ze een leuk concert gezien maar het kan wel de avond bederven.
Flamingo23 schreef op 08-06-2026 om 18:26:
[..]
Ze heeft af en toe momenten dat ze “gezellig” doet. Die zijn erg zeldzaam.
Het is geregeld zo dat we leuke dingen gaan doen en als het haar niet zint de sfeer snel om kan slaan.
Afgelopen weekend concert met haar zus… we hebben ze expres samen laten gaan in de hoop dat dat hun band sterkt.
Ze wilde merch kopen maar heeft geen geld want mevrouw maakt alles op. Zus kan het wel wat die werkt en doet zuinig.
Dan hebben we geen leuke meid aan de telefoon die op alle mogelijke manieren geld probeert te krijgen. Hierdoor slaat de sfeer bij concert om en weet zus het te sussen door een compromis te sluiten met haar want anders had zus geen leuke avond.
We hebben in dit geval voet bij stuk gehouden omdat wij al dure kaartjes hadden betaald en zij haar geld vooral op maakt aan snoep en PlayStation kaartjes om in games te kunnen “kopen”.
Achteraf hebben ze een leuk concert gezien maar het kan wel de avond bederven.
Dit klinkt voor mij niet persé als puberen maar voornamelijk als een naar karaktertrekje....
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 17:03:
[..]
Wat valt bij jullie onder een grote mond? Mijn ouders vonden al dat mijn eigen mening geven en dat ik het niet met hun eens was onder een grote mond viel. Dus ik ben zelf wel allergisch geworden voor ouders die geen grote mond accepteren. Ik heb zelf ook hevig discussies gehad met mijn dochter. Maar ik was stiekem er altijd wel trots op dat ze haar mening goed kon onderbouwen en mij ervan kon overtuigen om het toch anders te zien. Dat had ik nooit gedurfd bij mijn ouders. Ik ben juist blij dat ze minder bangig is uitgevallen dan mijzelf.
Het hielp natuurlijk ook dat school haar ontzettend makkelijk afging. Havo deed ze met 2 vingers in haar neus en ook op VWO heb ik haar nooit een boek zien open doen. En toch heeft ze het altijd met minstens een ruime voldoende gehaald. Dus ik heb misschien ook meer vertrouwen in haar oordeel dan de meeste ouders in hun puber hebben.
Dat is precies wat ik dacht. Ik had hier eens een gast die verbaasd was dat ik niet boos werd omdat mijn kind op een verzoek reageerde met ‘pfff moet dat, jeetje nou dat doe ik vanavond wel.’ Dat vind ik dus geen grote mond. Een van mijn pubers was nogal licht ontvlambaar dus die beende na haar ‘ja doei, dat gaat dus niet gebeuren’ met luid gestamp naar boven en knalde dan haar kamerdeur dicht. Daar ging ik dus niet achteraan voor een goed gesprek, want dat was alleen maar olie op het vuur. De kinderen waren meestal best genegen iets voor mij te doen, op hun eigen tijdstip en als ze zelf ook overtuigd waren van het nut ervan. En ik heb heel veel battles niet gepickt. Een glas naar de keuken brengen of jas aan de kapstok hangen, heb ik sneller gedaan dan het gesprek erover zou duren.
Laatst was ik op bezoek bij mijn oudste in haar brandschone geordende huisje, liep naar de huiskamer en werd direct terug gedirigeerd naar de gang waar mijn schoenen geparkeerd moesten worden. Je doet het allemaal niet voor niets, het beklijft wel, voor (veel) later.
