Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
tsjor schreef op 17-08-2026 om 21:07:
[..]
Ook geen psychose, dus dat ze stemmen hoort of zoiets?
Helaas, de politie arresteert alleen bij lichamelijk geweld. Niet als je
daar bang voor bent, pas als het daadwerkelijk plaatsvindt dusDe politie is één mogelijkheid, ze gaan niet meteen ingrijpen op basis van een melding, maar als er meerdere meldingen zijn en als het ernstiger wordt, als jij aangifte wil doen dan zou er toch wel een keer ingegrepen moeten worden.
De andere mogelijkheid is de GGZ: je kunt een gedwongen opname krijgen als iemand een gevaar is voor zichzelf of voor de omgeving. Nu worden ook daar de grenzen steeds opgerekt voordat er ingegrepen wordt, ook daar is het belangrijk om een dossier op te bouwen.
Dan komt er een gesprek. En dat is geweest....maar heeft niet geholpen. GGZ wil/mag/kan ons niet helpen vandaar de bemoeizorg.
CreaBea schreef op 17-08-2026 om 10:10:
[..]
klopt, nog 2 jaar te gaan en dan nog is het niet makkelijk om het voor elkaar te krijgen. Ze blijft ingeschreven staan op ons adres, je kunt niet zomaar iemand uitschrijven. Dus zelf verhuizen en haar achterlaten is de enige optie
Dat kan zeker wel! Je kunt haar adres bij de gemeente in onderzoek laten zetten als ze niet meer bij jullie verblijft. Dat duurt een aantal weken waarna ze adresloos zal worden. Tenzij ze elders een (post)adres weet te regelen. Hiervoor kan ze zich melden bij de gemeente of het wijkteam.
HR07 schreef op 15-08-2026 om 15:46:
[..]
Ben je niet verplicht om je kind tot 21 onderdak te geven? Volgens mij is haar dochter nog geen 21?
Nee hoor. Je bent onderhoudsplichtig tot 21. Dat is wat anders dan een kind tegen je eigen zin of met gevaar voor de veiligheid in huis te houden. Talloze situaties waarbij jongeren op straat worden gezet, kinderen of ouders niet meer veilig zijn. Of eigen problemen hebben. Ze kan zich dan melden bij de instanties die zorgen voor opvang en begeleiding. En die kunnen onderzoek doen naar verhaal van de onderhoudsbijdrage.
Geen instantie kan jou verplichten een jongere terug te nemen. Het kan een financieel verhaal worden. Maar dat hoeft niet.
Je kan deze situatie bij Veilig Thuis melden, die zijn niet alleen actief bij kindermishandeling. Misschien hebben zij nog goede adviezen.
CreaBea schreef op 17-08-2026 om 21:49:
[..]
Dan komt er een gesprek. En dat is geweest....maar heeft niet geholpen. GGZ wil/mag/kan ons niet helpen vandaar de bemoeizorg.
Welk landelijk meldpunt bedoel je dan? Zitten daar mensen achter die iets kunnen doen of alleen maar cijfertjes verzamelen?
Ik zou toch herhaaldelijk blijven melden bij de GGZ als er ernstige situaties zijn. Een ingrijpende maatregel zoals een gedwongen opname wordt niet zomaar genomen omdat iemand 'lastig' is. Het moet wel duidelijk zijn dat er een ernstige psychiatrische stoornis aan ten grondslag ligt. En dan nog is de weg naar zorg via de GGZ zeer lang en moet er inderdaad eerst aantoonbare agressie zijn. Voor mij een traumatische herinnering: rondfietsen in mijn woonplaats, wachten tot je broer je moeder iets aandoet. Terwijl iedereen wist wat er aan de hand was. Gelukkig werd hij agressief tegen de ambulancebroeder, anders was hij nog niet opgenomen geweest.
Je schreef dat jullie willen gaan verhuizen als zij 21 is en dat je haar dan achter wil laten. Ik dacht dat je dan in meervoud schreef. Ben je alleen in huis of wonen er ook anderen, partner, andere kinderen?
Izza schreef op 17-08-2026 om 23:44:
[..]
Dat kan zeker wel! Je kunt haar adres bij de gemeente in onderzoek laten zetten als ze niet meer bij jullie verblijft. Dat duurt een aantal weken waarna ze adresloos zal worden. Tenzij ze elders een (post)adres weet te regelen. Hiervoor kan ze zich melden bij de gemeente of het wijkteam.
Ze verblijft hier...
Izza schreef op 17-08-2026 om 23:51:
[..]
Nee hoor. Je bent onderhoudsplichtig tot 21. Dat is wat anders dan een kind tegen je eigen zin of met gevaar voor de veiligheid in huis te houden. Talloze situaties waarbij jongeren op straat worden gezet, kinderen of ouders niet meer veilig zijn. Of eigen problemen hebben. Ze kan zich dan melden bij de instanties die zorgen voor opvang en begeleiding. En die kunnen onderzoek doen naar verhaal van de onderhoudsbijdrage.
Geen instantie kan jou verplichten een jongere terug te nemen. Het kan een financieel verhaal worden. Maar dat hoeft niet.
Ouders hebben bepaalde financiële verplichtingen tot 21, dat klopt. DUs niet persé mijn dak boven het hoofd maar een dak. Op straat zetten is nog geen optie, eerst dossiervorming voltooien
Temet schreef op 18-08-2026 om 07:19:
Je kan deze situatie bij Veilig Thuis melden, die zijn niet alleen actief bij kindermishandeling. Misschien hebben zij nog goede adviezen.
Zijn betrokken geweest.....
tsjor schreef op 18-08-2026 om 08:51:
[..]
Welk landelijk meldpunt bedoel je dan? Zitten daar mensen achter die iets kunnen doen of alleen maar cijfertjes verzamelen?
Ik zou toch herhaaldelijk blijven melden bij de GGZ als er ernstige situaties zijn. Een ingrijpende maatregel zoals een gedwongen opname wordt niet zomaar genomen omdat iemand 'lastig' is. Het moet wel duidelijk zijn dat er een ernstige psychiatrische stoornis aan ten grondslag ligt. En dan nog is de weg naar zorg via de GGZ zeer lang en moet er inderdaad eerst aantoonbare agressie zijn. Voor mij een traumatische herinnering: rondfietsen in mijn woonplaats, wachten tot je broer je moeder iets aandoet. Terwijl iedereen wist wat er aan de hand was. Gelukkig werd hij agressief tegen de ambulancebroeder, anders was hij nog niet opgenomen geweest.
Je schreef dat jullie willen gaan verhuizen als zij 21 is en dat je haar dan achter wil laten. Ik dacht dat je dan in meervoud schreef. Ben je alleen in huis of wonen er ook anderen, partner, andere kinderen?
https://www.rijksoverheid.nl/vraag-en-antwoord/geestelijke-gezondheidszorg/meldpunt-zorgwekkend-gedrag Via deze weg ben ik uitgekomen op de regionale bemoeizorg zeg maar. Zij gaan vandaag beslissen of ze dit gaan oppakken of niet.
Geen andere mensen in huis nee, praat nog over ons uit het verleden denk ik. Al bedoel ik wel de huisdieren ermee, die gaan mee met mij als ik verhuis
Heftig CreaBea...ik hoop dat ze iets voor jullie kunnen betekenen.
Ikzelf kijk enorm op tegen de nieuwe start van het schooljaar. Zoon komt gewoon bed niet uit als ik hem niet wek. Maar ik kom op deze manier ook klem te zitten met mijn werk buiten de deur. Ben echt bang dat hij amper nog naar school zal gaan als ik niet thuis ben om te pushen. Maar mijn werk begint er nu ook te veel onder te lijden dus ik kan het niet eeuwig blijven doen.
Soms denk ik wel eens...hij was met 12 jaar eigenlijk verder qua ontwikkeling dan nu met bijna 15. 
Toen stond hij meestal zelfstandig op, zette een wekker en ging naar school.
Wat kan die puberteit toch inslaan als een bom bij sommige kinderen....
Izza schreef op 17-08-2026 om 23:51:
[..]
Nee hoor. Je bent onderhoudsplichtig tot 21. Dat is wat anders dan een kind tegen je eigen zin of met gevaar voor de veiligheid in huis te houden. Talloze situaties waarbij jongeren op straat worden gezet, kinderen of ouders niet meer veilig zijn. Of eigen problemen hebben. Ze kan zich dan melden bij de instanties die zorgen voor opvang en begeleiding. En die kunnen onderzoek doen naar verhaal van de onderhoudsbijdrage.
Geen instantie kan jou verplichten een jongere terug te nemen. Het kan een financieel verhaal worden. Maar dat hoeft niet.
Dit klopt inderdaad. In de maatschappelijke opvang zitten veel jongeren van jonger dan 21 die uit huis zijn gezet vanwege wangedrag/agressie. Heb zelf in deze tak van sport gewerkt en inderdaad, ouders schatten de onderhoudsplicht vaak veel hoger in dan die daadwerkelijk is. Je bent niet verplicht je kind in huis te houden, echt niet. Ook is het niet zo dat als het dossier niet dik genoeg is je haar weer terugkrijgt oid. Ze is namelijk (voor de wet) een volwassene. Hulpverlening zal wel proberen om haar terug te krijgen bij jou, maar als dit blijft weigeren is er geen grond om haar bij jou te laten wonen.
Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, maar soms kun je juist ook hulpverlening of stappen in de goede richting forceren door je kind uit huis te zetten en niet meer terug te laten komen.
Maar respect hoor voor ouders die in deze moeilijke situaties zitten met hun kinderen en proberen het goede te doen en zich staande te houden, want het lijkt me vreselijk zwaar.
CreaBea schreef op 17-08-2026 om 10:10:
[..]
klopt, nog 2 jaar te gaan en dan nog is het niet makkelijk om het voor elkaar te krijgen. Ze blijft ingeschreven staan op ons adres, je kunt niet zomaar iemand uitschrijven. Dus zelf verhuizen en haar achterlaten is de enige optie
Ik snap niet dat je denkt dat je haar kunt achterlaten bij een verhuizing. Als het een huurhuis is, dan zul jij nog steeds de huur moeten betalen. (Bovendien verwacht men hier bij sociale huur dat je maar 1 woning tegelijk huurt, maar ik weet niet of dat bij jullie van toepassing is). Is het een koophuis ook dan kun je pas verkopen als je het leeg oplevert.
Als je je twee huizen kunt veroorloven hoef je niet te wachten tot ze 21 wordt, dan kan zelf verhuizen nu ook al.
Daglichtlamp schreef op 18-08-2026 om 11:35:
[..]
Ik snap niet dat je denkt dat je haar kunt achterlaten bij een verhuizing. Als het een huurhuis is, dan zul jij nog steeds de huur moeten betalen. (Bovendien verwacht men hier bij sociale huur dat je maar 1 woning tegelijk huurt, maar ik weet niet of dat bij jullie van toepassing is). Is het een koophuis ook dan kun je pas verkopen als je het leeg oplevert.
Als je je twee huizen kunt veroorloven hoef je niet te wachten tot ze 21 wordt, dan kan zelf verhuizen nu ook al.
De huur zeg je dan op natuurlijk.
Peaches schreef op 18-08-2026 om 11:40:
[..]
De huur zeg je dan op natuurlijk.
Als je je huis oplevert met je kind er nog in, zijn de problemen echt voor jezelf.
Daglichtlamp schreef op 18-08-2026 om 11:47:
[..]
Als je je huis oplevert met je kind er nog in, zijn de problemen echt voor jezelf.
Niet als je kind volwassen is. Dat moeten wij niet vergeten. CreaBea's dochter is een volwassen vrouw, die naar wat ik hier lees nog niet heeft geleerd dat er gevolgen zijn als ze zich zo gedraagd.
Precies wat Daglichtlamp hier opwerpt, vraag ik me ook af. Als je zelf de woning verlaat en de dochter in die woning achterlaat dan moet dochter op enig moment toch die woning uit, tenzij - zoals Daglichtlamp ook opmerkt - je je 2 woningen kan veroorloven. Maar als dat niet zo is dan moet je die oude woning leeg opleveren, hetzij aan de verhuurder, hetzij aan de nieuwe koper.
Het idee van CreaBea "ik kan dochter de deur niet uitzetten dus moet ik zelf maar weg" is op verschillende punten onjuist. Ze kan wel haar dochter de deur uitzetten, ze hoeft niet zelf weg, en haar idee om haar dochter achter te laten creëert, als ze het uitvoert, nieuwe problemen.
CreaBea, zou je niet eens voor jezelf een maatschappelijk werker of sociaal raadsman/vrouw zoeken? Gewoon om je te helpen de opties realistisch op een rijtje te zetten op dit gebied?
CreaBea schreef op 18-08-2026 om 10:53:
[..]
Ouders hebben bepaalde financiële verplichtingen tot 21, dat klopt. DUs niet persé mijn dak boven het hoofd maar een dak. Op straat zetten is nog geen optie, eerst dossiervorming voltooien
Ik denk echt dat jij zaken niet goed hebt begrepen. Zoals meerdere mensen hier zeggen ben jij niet verplicht een dak te bieden. Talloze ouders die om Talloze redenen overgaan tot deze ultieme daad. En daar hoeft geen enkele instantie toestemming voor te geven. Dat bepalen ouders zelf. Instanties bieden verschillende vormen van zorg (als zij dat wil) en bijvoorbeeld daklozenopvang (ook voor jongeren). Jij bent nergens verplicht een ander dak voor haar te regelen. En als dat niet lukt dat je dan moet afwachten tot je in het ziekenhuis ligt! Of je huis gesloopt is. Jouw uitleg van de onderhoudsplicht gaat veel te ver. Iedere gemeente heeft hiervoor verplicht voorzieningen. Je hebt ook geen dossier nodig voor jij haar mag uitzetten. Dat kan je gewoon doen. En volgens mij heb je al meer dan genoeg gedaan en overal aan de bel getrokken. Het is zelfs andersom. Omdat jij dochter in huis laat is de situatie niet urgent. Ze heeft immers bed, bad, brood en is de samenleving niet tot last.
Zodra ze weg is kan je haar van het adres laten halen. Dat bedoelde ik.
Tot 21 ben je onderhoudsplichtig, dus een dak boven het hoofd bieden/betalen, kleding, voeding, scholing (en nog wat maar dat weet ik zo even niet). Je kind het huis uit schoppen, dan blijft die plicht financieel gezien. Dit wordt dan afgedwongen worden door rechtbank/instanties.
Het is echt zo makkelijk niet als sommigen hier het doet voorkomen. Via de rechtbank/WLZ dan moet het kind een gevaar voor zichzelf of de omgeving vormen (levensgevaar, voor minder dan dat niet). Ik heb alles en iedereen zo'n beetje gecontacteerd die enige juridische kennis hiervan heeft en iedere keer komt dit verhaal naar boven. Tussen 18 en 21 is het schier onmogelijk om je kind 'eruit te zetten', na 21 wordt het heel moeilijk en wordt verhuizen zonder kind als oplossing genoemd. De enige oplossing tot nu toe.
Ook bij verhuizen zonder kind zul je je kind uit huis moeten zetten. Dus die verhuizing voegt niets toe (of wil je ook onvindbaar zijn voor je kind? ).
CreaBea schreef op 23-08-2026 om 08:58:
Tot 21 ben je onderhoudsplichtig, dus een dak boven het hoofd bieden/betalen, kleding, voeding, scholing (en nog wat maar dat weet ik zo even niet). Je kind het huis uit schoppen, dan blijft die plicht financieel gezien. Dit wordt dan afgedwongen worden door rechtbank/instanties.
Het is echt zo makkelijk niet als sommigen hier het doet voorkomen. Via de rechtbank/WLZ dan moet het kind een gevaar voor zichzelf of de omgeving vormen (levensgevaar, voor minder dan dat niet). Ik heb alles en iedereen zo'n beetje gecontacteerd die enige juridische kennis hiervan heeft en iedere keer komt dit verhaal naar boven. Tussen 18 en 21 is het schier onmogelijk om je kind 'eruit te zetten', na 21 wordt het heel moeilijk en wordt verhuizen zonder kind als oplossing genoemd. De enige oplossing tot nu toe.
Het is natuurlijk niet makkelijk. Maar deze hele situatie is niet makkelijk. Je zegt: onderhoudsplicht wordt afgedwongen door instanties/rechtbank. Maar hoe komt de zaak daar terecht?
Jij hebt straks een dossier over waarom ze niet te handhaven is in huis, welke schade ze heeft aangericht, hoe ze jou intimideert, welke instanties erbij betrokken zijn geweest en dat resultaat is uitgebleven. Als jij dan op enig moment alle sloten vervangt en je dochter maakt stampei aan de deur, dan bel je de politie en dan zeg je dat je haar niet meer binnenlaat wegens onhoudbare situatie. Dat hulpverlening tekort is geschoten en dat het niet meer gaat.
Dan is je kind dakloos. Jouw belangrijkste probleem is waarschijnlijk dat je dat niet verdraagt? Wat ik heel goed begrijp want het is ook mijn grootste angst en ik doe mijn best er niet aan te denken 'wat als ..'. En toch: je moet íets want zo ga je er allebei aan kapot.
Als jij gedocumenteerd en wel je kind op straat zet, is totaal niet te voorspellen wat er zal gebeuren. De kans dat jij ooit juridisch en financieel wordt aangesproken lijkt mij bijzonder klein. Mijn kind heeft enige tijd in een begeleid kamer wonen project gewoond en er is nooit sprake geweest van dat wij als ouders moesten bijdragen in de kosten. Nu zwerft hij wat rond tussen adressen en leeft van spaargeld. Hij is ook wel eens even hier maar de laatste keer heeft hij zich weer onmogelijk gemaakt met zijn agressie dus daar heb ik wel weer mijn bekomst van.
Als ze mij juridisch zouden aanspreken voor onderdak en levensonderhoud, wil ik best vertellen hoe dit zo is gekomen. Als ze geld van me willen moeten ze het maar berekenen. Ik wens ze veel succes: dat wordt tientjeswerk.
Misschien kun je via deze organisatie deskundige ondersteuning vinden?
https://naastencentraal.nl/
Theofora schreef op 23-08-2026 om 11:35:
[..]
Het is natuurlijk niet makkelijk. Maar deze hele situatie is niet makkelijk. Je zegt: onderhoudsplicht wordt afgedwongen door instanties/rechtbank. Maar hoe komt de zaak daar terecht?
Jij hebt straks een dossier over waarom ze niet te handhaven is in huis, welke schade ze heeft aangericht, hoe ze jou intimideert, welke instanties erbij betrokken zijn geweest en dat resultaat is uitgebleven. Als jij dan op enig moment alle sloten vervangt en je dochter maakt stampei aan de deur, dan bel je de politie en dan zeg je dat je haar niet meer binnenlaat wegens onhoudbare situatie. Dat hulpverlening tekort is geschoten en dat het niet meer gaat.
Dan is je kind dakloos. Jouw belangrijkste probleem is waarschijnlijk dat je dat niet verdraagt? Wat ik heel goed begrijp want het is ook mijn grootste angst en ik doe mijn best er niet aan te denken 'wat als ..'. En toch: je moet íets want zo ga je er allebei aan kapot.
Als jij gedocumenteerd en wel je kind op straat zet, is totaal niet te voorspellen wat er zal gebeuren. De kans dat jij ooit juridisch en financieel wordt aangesproken lijkt mij bijzonder klein. Mijn kind heeft enige tijd in een begeleid kamer wonen project gewoond en er is nooit sprake geweest van dat wij als ouders moesten bijdragen in de kosten. Nu zwerft hij wat rond tussen adressen en leeft van spaargeld. Hij is ook wel eens even hier maar de laatste keer heeft hij zich weer onmogelijk gemaakt met zijn agressie dus daar heb ik wel weer mijn bekomst van.
Als ze mij juridisch zouden aanspreken voor onderdak en levensonderhoud, wil ik best vertellen hoe dit zo is gekomen. Als ze geld van me willen moeten ze het maar berekenen. Ik wens ze veel succes: dat wordt tientjeswerk.
Misschien kun je via deze organisatie deskundige ondersteuning vinden?
https://naastencentraal.nl/
Ik kan niet wijzigen, vandaar zo: als er een goed plan is voor zijn stabilisatie en ontwikkeling, waar een onderbouwd bedrag uitkomt, dan betaal ik dat, met liefde. Maar als het een puur juridische kwestie wordt, dan ga ik alleen mee met wat juridisch kan worden vastgesteld.
Er komt een moment dat je moet vasthouden aan een gezond 'weten' en een stabiele orde die je voor jezelf bepaalt. De wanorde waarin je wordt meegetrokken met een kind wat (al dan niet gekozen!) in de eigen chaos leeft, is onhanteerbaar. En met een beetje pech raakt dat zeer veel aspecten van het leven: emotioneel, mentaal, fysiek, organisatorisch, administratief, financieel, juridisch.... Strak begrenzen is dan echt nodig voor je eigen overleven.
Crea Bea onderhoudsplicht zal een kind zelf middels een juridische procedure moeten aanvechten. Of ze moet worden opgenomen bij een hulpverlenende instantie en die kunnen een bedrag aan bijdrage aan jullie vragen. In alle gevallen mag je weigeren, verwijzen naar het dossier of je eigen financiën die het niet toelaten. Denk je werkelijk dat jouw kind in deze toestand juridische procedures gaat opstarten? Ze kan haar bed bijna niet uit....
En denk je werkelijk dat de honderden (of meer) daklozen jongvolwassenen een bijdrage krijgen van hun ouders? Ik denk eerder dat jij deze stap niet durft te zetten en niet doorpakken. Heel begrijpelijk maar zeg dat dan. En met 21 kan je opeens zomaar weggaan en hoe zet je haar er dan wel feitelijk uit. Als je dat nu niet durft of kunt.
