Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
HR07 schreef op 09-09-2026 om 15:49:
[..]
Zeer herkenbaar Haaike, de machteloosheid is enorm en de angst voor verder afglijden ook.
Mijn zoon vindt ook altijd dat anderen het gedaan hebben. Heeft ook altijd slecht met frustratie en kritiek kunnen omgaan.
En een keihard schild waarschijnlijk, waar niemand doorheen mag komen.
tsjor schreef op 09-09-2026 om 15:51:
[..]
Is het niet eigen aan de puberteit om te denken dat het nooit wat wordt met je toekomst? Je zegt dat hij zich niet kwetsbaar opstelt, maar moet dat dan? En moet dat tegenover jou, zijn moeder (denk ik)? Jij hoort bij zijn verleden, maar niet bij zijn toekomst. Hij maakt zich juist los van jou, van jouw zorgen. Maar hij heeft geen idee hoe het dan verder moet. Denk ik.
Misschien wel Tsjor maar de situatie met school is nu snel aan het escaleren en de LPA wordt er nu ook bijgehaald. Daarnaast dagelijks blowen en wellicht crimineel gedrag. Het lijkt me dan niet raar dat ik als moeder daar een gesprek over probeer aan te knopen. En met kwetsbaar opstellen bedoel ik dat hij op een gegeven moment toch zal moeten proberen aan te geven waarom hij dan weigert naar school te gaan. En dat hoeft niet tegenover mij maar hij weigert het nu pertinent bij iedereen.
Haaika schreef op 09-09-2026 om 15:54:
[..]
En een keihard schild waarschijnlijk, waar niemand doorheen mag komen.
Zo ervaar ik dit ook ja.
Wat onzettend lastig. Mijn zoon van 14 heeft ook een muur om zich heen (schild) en praat niet over zijn gevoelens of dingen die hem dwars zitten. Maar accepteert wel grenzen en regels. Ik denk dat je voor jezelf hulp moet gaan zoeken, over hoe je het beste met je zoon om kan gaan. Bij een psycholoog/pedagoog oid.
Misschien heb je hier iets aan, dit heeft mij wel geholpen met mijn dochter toen ze jonger was (Rust in Ouderschap). Is er ook voor pubers.
https://www.rustinouderschap.nl/hulp-opvoeding/hulp-opvoeding?gad_source=1&gad_campaignid=22188495329
Bedankt Appelientje. Ik krijg op dit moment ook hulp maar de hele situatie vreet natuurlijk aan je, en aan ons gezin. Ik merk ook dat ik moeite heb met de niet-uitgekomen verwachtingen die je misschien hebt bij het krijgen van een gezin.
Stel je kind "besluit" crimineel te worden, of drugsverslaafd...dat was uiteraard niet het plaatje wat ik in m'n hoofd had. 
HR07 schreef op 09-09-2026 om 18:29:
Bedankt Appelientje. Ik krijg op dit moment ook hulp maar de hele situatie vreet natuurlijk aan je, en aan ons gezin. Ik merk ook dat ik moeite heb met de niet-uitgekomen verwachtingen die je misschien hebt bij het krijgen van een gezin.
Stel je kind "besluit" crimineel te worden, of drugsverslaafd...dat was uiteraard niet het plaatje wat ik in m'n hoofd had.
Misschien moet je dat beeld loslaten. Mijn zoon heeft niet iets illegaals gedaan maar is zelf geen lieverdje als het om vrouwen gaat. Hij liegt, bedriegt, gaat vreemd en kan behoorlijk seksistisch uit de hoek komen. Dit is geen misdaad, maar ik had het heel anders voorgesteld. Hij is nu 26 dus hopelijk gaat het in de toekomst beter. Ik heb ook gemerkt dat hij meerdere vriendinnen tegelijkertijd heeft en dat die ze voorliegt. Ik schaam me dan ook erg voor hem.
Frisdrank1972 schreef op 09-09-2026 om 18:34:
[..]
Misschien moet je dat beeld loslaten. Mijn zoon heeft niet iets illegaals gedaan maar is zelf geen lieverdje als het om vrouwen gaat. Hij liegt, bedriegt, gaat vreemd en kan behoorlijk seksistisch uit de hoek komen. Dit is geen misdaad, maar ik had het heel anders voorgesteld. Hij is nu 26 dus hopelijk gaat het in de toekomst beter. Ik heb ook gemerkt dat hij meerdere vriendinnen tegelijkertijd heeft en dat die ze voorliegt. Ik schaam me dan ook erg voor hem.
Ja, dat beeld begin ik zeker los te laten. En ik snap je punt m.b.t. je zoon ook. Als ouder kan je een hoop willen of wensen voor je kind maar ze hebben natuurlijk hun eigen identiteit en maken hun eigen keuzes.
Ysenda schreef op 09-09-2026 om 10:13:
[..]
Nou, dat het kinderen uit probleemgezinnen zijn die buiten rond hangen hoeft dus echt niet.
Het zijn ook de kinderen zoals van TO,en daar zijn er meer van dan jij denkt. En die zieken elkaar op idd want de rest zit op school of werk.
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Izza schreef op 09-09-2026 om 23:02:
[..]
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Ik zou onszelf in elk geval nooit als een probleemgezin bestempelen. Of de dingen waar men dan al snel aan denkt. (Geen gescheiden ouders, 2x vakantie per jaar, goede band met andere familieleden, beide ouders goede baan etc etc.)
Dat zoon nu deze keuzes maakt is voor ons net zo onvoorstelbaar als voor anderen.
Izza schreef op 09-09-2026 om 23:02:
[..]
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af als probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Ysenda schreef op 10-09-2026 om 09:19:
[..]
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af sls probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Dankjewel, dit bedoelde ik ook te zeggen. Het is wel duidelijk dat onze zoon ergens vastloopt of problemen mee heeft maar hij komt inderdaad uit een normaal functionerend gezin.
Natuurlijk loopt er wel eens een kind rond wat niet uit zo'n gezin komt. Maar dat zijn de uitzonderingen. Het overgrote deel heeft helaas wel zo'n achtergrond. En daar wordt jouw zoon nu in meegesleept. Dat jullie op vakantie gaan of niet gescheiden zijn zegt natuurlijk niet direct iets over het functioneren van het gezin of opvoedingsvaardigheden. Ook in leuke en op het oog "normale " gezinnen kunnen rotte appels voorkomen. Maar dat hij met slechts 14 al in zo'n (mogelijk crimineel) netwerk zit zou mij grote zorgen baren. Heel erg jong. Waar is het dan fout gegaan?
Izza schreef op 10-09-2026 om 11:07:
Natuurlijk loopt er wel eens een kind rond wat niet uit zo'n gezin komt. Maar dat zijn de uitzonderingen. Het overgrote deel heeft helaas wel zo'n achtergrond. En daar wordt jouw zoon nu in meegesleept. Dat jullie op vakantie gaan of niet gescheiden zijn zegt natuurlijk niet direct iets over het functioneren van het gezin of opvoedingsvaardigheden. Ook in leuke en op het oog "normale " gezinnen kunnen rotte appels voorkomen. Maar dat hij met slechts 14 al in zo'n (mogelijk crimineel) netwerk zit zou mij grote zorgen baren. Heel erg jong. Waar is het dan fout gegaan?
Een echt crimineel netwerk is (nog niet?) aan de orde vermoed ik, daar heb ik echt nog geen bewijs voor. Hij heeft geen geld, geen nieuwe spullen of kleding of wat dan ook waar hij mee thuis komt en hij hangt vaak op dezelfde plekken rond met wie dan ook.
Sterker nog, hij klaagde deze week nog steen en been dat hij nergens geld voor heeft en wij niets geven. (een bijbaantje aankaarten is uiteraard zinloos want "ik ga toch niet werken voor 5 euro per uur") Zijn netwerk is wel enorm groot, kent zoveel mensen uit zoveel omringende dorpen. De jointjes en vapes worden gedeeld met elkaar (want "zo gaat dat" volgens zoon) en voor de rest doen ze niet zo veel. Hij hangt gelukkig ook niet 's nachts buiten op dit moment maar dat komt waarschijnlijk ook doordat wij nu gewoon alles afsluiten na 22:00. Maar ik sluit zeker niet uit dat meegesleept kan worden in bepaalde activiteiten want onze zoon is helaas enorm gevoelig voor status en extreem gevoelig voor de mening van de andere pubers.
En waar het mis gegaan is? Als ik dat zou weten had ik ook misschien een oplossing. Vanaf de 2e klas middelbare school toen de puberteit echt inzette denk ik. Tot die tijd had hij een eigen willetje maar liet zich wel gewoon aansturen en begrenzen. Als ik zei dat hij huiswerk moest gaan maken dan deed hij dat, of zijn telefoon inleveren of wat dan ook. Ik denk toch helaas een aantal karaktereigenschappen die hem zeer vatbaar maken voor de keuzes die hij nu maakt. Wij hebben altijd goed structuur daarin kunnen bieden maar nu is zoon dus volledig met de hakken in het zand gegaan op elk gebied.
En ja, ik beschouw ons wel degelijk als een normaal, liefdevol functionerend gezin. Deze jongen heeft een prima, liefdevolle opvoeding gehad met goede normen en waarden, waarbij er meer dan genoeg aandacht voor hem en zijn zusje is geweest. (en nog steeds)
Ysenda schreef op 10-09-2026 om 09:19:
[..]
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af als probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Wat is een probleemgezin? Een vader die te veel drinkt? Dat komt voor in elke laag van de bevolking. Of een gezin dat bekend is bij de instanties?
HR07 schreef op 09-09-2026 om 16:49:
[..]
Misschien wel Tsjor maar de situatie met school is nu snel aan het escaleren en de LPA wordt er nu ook bijgehaald. Daarnaast dagelijks blowen en wellicht crimineel gedrag. Het lijkt me dan niet raar dat ik als moeder daar een gesprek over probeer aan te knopen. En met kwetsbaar opstellen bedoel ik dat hij op een gegeven moment toch zal moeten proberen aan te geven waarom hij dan weigert naar school te gaan. En dat hoeft niet tegenover mij maar hij weigert het nu pertinent bij iedereen.
Je zorgen zijn alleszins begrijpelijk! Maar het kan zijn dat er heel veel is waar hij druk mee bezig is in zijn hoofd en niet over wil praten. Gelukkig krijg je een plan van aanpak voor zijn gedrag op straat, het blowen en de risico's daarvan.
Ik zou niet zoveel verwachten van een plan van aanpak. Uiteindelijk is dat vrijwillig en zeer vrijblijvend. Blijf investeren in contact met hem. Maar geef ook grenzen aan. Hoe lastig dat ook is. Maar verdiep je eens in de methode grenzeloos verzet (zijn ook podcast over). En luister help ik heb een puber podcast waar afleveringen hierover zijn. De jongeren met een goede achtergrond en netwerk hebben Uiteindelijk de meeste kansen dat het weer goedkomt. Die weten ergens wel hoe het hoort en wat een normaal leven is. En hebben mensen die ze steunen. Het kan alleen soms jaren duren voor de hormonen gaan liggen. Vaak komt het punt pas als ze leeftijdsgenoten zien verdergaan. Die halen wel een diploma, krijgen een vriendin en gaan op vakantie of bijvoorbeeld samenwonen. De kansloze jongeren uit de probleemgezinnen hebben die positieve voorbeelden niet. En op een gegeven moment zien ze ook andere jongeren bijvoorbeeld in de gevangenis of een verslaving komen. Of onder invloed van echte criminelen.
Probeer niet boos te worden. Maar stel vragen over wat hij doet, met wie, wanneer ben je thuis etc.
Izza schreef op 10-09-2026 om 16:58:
Ik zou niet zoveel verwachten van een plan van aanpak. Uiteindelijk is dat vrijwillig en zeer vrijblijvend. Blijf investeren in contact met hem. Maar geef ook grenzen aan. Hoe lastig dat ook is. Maar verdiep je eens in de methode grenzeloos verzet (zijn ook podcast over). En luister help ik heb een puber podcast waar afleveringen hierover zijn. De jongeren met een goede achtergrond en netwerk hebben Uiteindelijk de meeste kansen dat het weer goedkomt. Die weten ergens wel hoe het hoort en wat een normaal leven is. En hebben mensen die ze steunen. Het kan alleen soms jaren duren voor de hormonen gaan liggen. Vaak komt het punt pas als ze leeftijdsgenoten zien verdergaan. Die halen wel een diploma, krijgen een vriendin en gaan op vakantie of bijvoorbeeld samenwonen. De kansloze jongeren uit de probleemgezinnen hebben die positieve voorbeelden niet. En op een gegeven moment zien ze ook andere jongeren bijvoorbeeld in de gevangenis of een verslaving komen. Of onder invloed van echte criminelen.
Probeer niet boos te worden. Maar stel vragen over wat hij doet, met wie, wanneer ben je thuis etc.
Dat eerste hoop ik ook. Dat hij zelf ook gaat beseffen dat dit uiteindelijk niets wordt. Alhoewel ik sterk het gevoel heb dat onze zoon toch eerst tegen de lamp zal moeten lopen voordat het besef gaat doordringen. Hij is wat dat betreft altijd hardleers geweest.
Vragen stellen blijf ik ook doen en meestal geeft hij ook wel aan met wie hij naar buiten gaat. (of het waar is weet ik natuurlijk niet)
Niet boos worden vind ik soms lastiger, maar ik besef wel steeds beter dat hij toch niets van mij zal aannemen en hij zelf de motivatie zal moeten vinden om het anders te doen.
De verbinding vinden lukt heel af en toe maar het blijft moeilijk omdat zoon meestal niet wilt praten.
Izza schreef op 10-09-2026 om 16:58:
De jongeren met een goede achtergrond en netwerk hebben Uiteindelijk de meeste kansen dat het weer goedkomt. Die weten ergens wel hoe het hoort en wat een normaal leven is.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De zoon van TO gooit nu al met zijn pet naar school. Als hij niet binnen een paar jaar veranderd heeft hij als volwassenen geen diploma. Dan is het nog heel moeilijk om een normaal leven op te bouwen.
Izza schreef op 10-09-2026 om 16:58:
Ik zou niet zoveel verwachten van een plan van aanpak. Uiteindelijk is dat vrijwillig en zeer vrijblijvend. Blijf investeren in contact met hem. Maar geef ook grenzen aan. Hoe lastig dat ook is. Maar verdiep je eens in de methode grenzeloos verzet (zijn ook podcast over). En luister help ik heb een puber podcast waar afleveringen hierover zijn. De jongeren met een goede achtergrond en netwerk hebben Uiteindelijk de meeste kansen dat het weer goedkomt. Die weten ergens wel hoe het hoort en wat een normaal leven is. En hebben mensen die ze steunen. Het kan alleen soms jaren duren voor de hormonen gaan liggen. Vaak komt het punt pas als ze leeftijdsgenoten zien verdergaan. Die halen wel een diploma, krijgen een vriendin en gaan op vakantie of bijvoorbeeld samenwonen. De kansloze jongeren uit de probleemgezinnen hebben die positieve voorbeelden niet. En op een gegeven moment zien ze ook andere jongeren bijvoorbeeld in de gevangenis of een verslaving komen. Of onder invloed van echte criminelen.
Probeer niet boos te worden. Maar stel vragen over wat hij doet, met wie, wanneer ben je thuis etc.
Bedoel je geweldloos verzet? Inderdaad, mooie methode. Ook helpend in je eigen frustratie en teleurstelling als ouder.
En blijf ook vooral investeren in de band met je kind, zo belangrijk! Verbindingsgebaren, ook al wijst je kind je af. Eigenlijk juist dan.
Frisdrank1972 schreef op 10-09-2026 om 20:18:
[..]
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De zoon van TO gooit nu al met zijn pet naar school. Als hij niet binnen een paar jaar veranderd heeft hij als volwassenen geen diploma. Dan is het nog heel moeilijk om een normaal leven op te bouwen.
Er is ook ongeschoold werk. En talloze mensen halen op latere leeftijd een diploma omdat ze dan pas iets vinden dat echt past. Daarnaast heb je deeltijd of bbl opleidingen. Ik zou absoluut proberen hem op school te houden. Maar het wil niet zeggen dat je geen leven kunt opbouwen zonder diploma (op dit moment).
En sommige jongeren moeten eerst zien wat criminaliteit voor kanten heeft. Snel veel geld en status. Maar ook gevaar (gevangenis, verslaving, geweld, overlijden in de omgeving etc). Het klinkt nog niet alsof die jongen daar nu al inzit.
Frisdrank1972 schreef op 10-09-2026 om 20:18:
[..]
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De zoon van TO gooit nu al met zijn pet naar school. Als hij niet binnen een paar jaar veranderd heeft hij als volwassenen geen diploma. Dan is het nog heel moeilijk om een normaal leven op te bouwen.
Jeetje wat negatief en fatalistisch. Nee hoor, ieder mens blijft zijn leven lang leren en je heus niet meteen afgeschreven als je niet voor je 20e een universitair diploma hebt.
Er zijn gelukkig nog altijd bedrijven die in mensen willen investeren. Juist misschien in de mensen die een omweg hebben genomen maar later nog meer gemotiveerd aan het werk gaan.
Engeltje schreef op 11-09-2026 om 18:03:
[..]
Jeetje wat negatief en fatalistisch. Nee hoor, ieder mens blijft zijn leven lang leren en je heus niet meteen afgeschreven als je niet voor je 20e een universitair diploma hebt.
Er zijn gelukkig nog altijd bedrijven die in mensen willen investeren. Juist misschien in de mensen die een omweg hebben genomen maar later nog meer gemotiveerd aan het werk gaan.
Ik vind dat echt te optimistisch. Als je eenmaal in dat milieu verstrikt raakt is het heel moeilijk om er uit te komen. Ook al wil je het zelf moet je je ''schuld" aan die criminelen aflossen. Daarnaast moet je ook nog een verslaving overwinnen en een goede werkmentaliteit hebben.
Frisdrank1972 schreef op 12-09-2026 om 07:06:
[..]
Ik vind dat echt te optimistisch. Als je eenmaal in dat milieu verstrikt raakt is het heel moeilijk om er uit te komen. Ook al wil je het zelf moet je je ''schuld" aan die criminelen aflossen. Daarnaast moet je ook nog een verslaving overwinnen en een goede werkmentaliteit hebben.
Dat stadium zitten we zeker nog niet en daar zijn ook geen verdere signalen voor. Met criminaliteit bedoelde ik meer (winkel)diefstal, zwartrijden etc.
Er zal binnenkort in elk geval een gesprek komen met de LPA, maatschappelijk werk, preventieteam, straatcoach en zoon etc.
Geen idee wat dit gaat opleveren maar ik sta overal voor open op dit moment.
Ter voorbereiding: bedenk wat jij zou willen van al deze partijen. Wat kun je verwachten en wat zou je willen dat ze doen? Iedereen zal een motiverend praatje houden over het belang van school en werk, dat kun je vooraf al verwachten. Maar Die praatjes heb je zelf ook al gehouden. Wat kunnen ze nog meer doen
LPA bijvoorbeeld: uitleg over wettelijke regels met betrekking tot schoolverzuim, mogelijke boetes (voor de ouders?), startkwalificatie?
Maatschappelijk werk: vraag het ze maar, wat kan hun bijdrage zijn, hulp voor jou, organisaties waar je misschien iets aan hebt, of waar je kind misschien iets aan zou kunnen hebben?
Preventieteam: hebben zij zicht op maatregelen die kunnen helpen, gericht op verslaving, op voorkomen van afglijden naar criminaliteit?
Straatcoach: heeft die zicht op de groep waarin je zoon zich begeeft, zijn/haar ervaringen met die groep, haar inschatting van de rol van zoon?
Je kunt je op deze manier voorbereiden op het gesprek, zodat je daar ook daadwerkelijk een bijdrage kunt leveren. Beschouw jezelf als een collega die de meeste ervaring heeft met 'cliënt', de geschiedenis van wat er geprobeerd is, obstakels en problemen nu. Je gaat nu met professionals spreken, zodat er een plan van aanpak komt. Dat zou jouw doel moeten zijn: een plan waarin helder is wat jij van wie mag verwachten.
Izza schreef op 07-09-2026 om 19:30:
[..]
Dit dus precies. Ze mag blijven wonen. Dan is de situatie voor instanties niet ernstig genoeg. En voor haar ook niet. Er zijn geen haken en ogen. Doorbreek dit door haar uit te zetten en dit aanbod aan re nemen. Dat doen talloze mensen. En natuurlijk staat er dan geen appartement voor haar klaar met een compleet zorgteam. Er zijn wachtlijsten voor alles. En hulp is alleen mogelijk met motivatie. De daklozenopvang is wellicht een goede stap om wat motivatie te krijgen. En anders is het haar leven en keuze. Jullie hebben er alles aan gedaan en zijn er zelfs aan onderdoor gegaan.
Dat is het plan voor de eerstkomende keer ja. Dan eruit, ik heb geen andere optie meer èn ik ben het ongelofelijk beu allemaal
tsjor schreef op 08-09-2026 om 09:18:
Creabea, is de aanvraag van een zorgmachtiging ooit overwogen? Daar zijn wel stevige voorwaarden aan verbonden.
Overwogen wel, maar nooit op ingezet omdat niet aan diverse voorwaarden voldeden. Er moeten echt doden en gewonden vallen blijkbaar......en dat komt vanzelf een keer vrees ik
Kijk er toch nog eens naar. Die eis van doden en gewonden is er wel, maar als jij aangeeft wat jij meemaakt en waar jij bang voor bent dan kan dat nu misschien wel voldoende zijn. Of toch bij elk incident de politie erbij halen, zodat er een dossier ontstaat. Sommige instanties reageren beter op een dossier.
Frisdrank1972 schreef op 10-09-2026 om 20:18:
[..]
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De zoon van TO gooit nu al met zijn pet naar school. Als hij niet binnen een paar jaar veranderd heeft hij als volwassenen geen diploma. Dan is het nog heel moeilijk om een normaal leven op te bouwen.
Nee hoor . Mijn thuiszitter werkt en woont samen.
Als je er midden in zit is het loei zwaar maar hou hoop
Roos57 schreef op 14-09-2026 om 15:04:
[..]
Nee hoor . Mijn thuiszitter werkt en woont samen.
Als je er midden in zit is het loei zwaar maar hou hoop
Een periode thuiszitten omdat het fysiek/sociaal/emotioneel allemaal moeilijk is, is wel iets anders dan verzanden in de criminaliteit. In het eerste geval is het vaak wel mogelijk om iets van een baantje te vinden wat weer ritme en structuur brengt. En geld. Eventueel doorgroeien of een opleiding doen naast/in je baan.
Bij criminaliteit is het probleem vaak dat er geen banen bestaan, laat staan ongeschoold, waarbij je zo snel zo veel geld verdient. Je komt er ook heel moeilijk weer uit als je er eenmaal in zit. En de verleiding is groot, zeker als je geld nodig hebt en eenmaal gewend bent geraakt aan een bepaalde levensstijl van dure en luxe spullen.
Roos57 schreef op 14-09-2026 om 15:04:
[..]
Nee hoor . Mijn thuiszitter werkt en woont samen.
Als je er midden in zit is het loei zwaar maar hou hoop
Maar hij kan wel een VOG krijgen neem ik aan.
