Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
HR07 schreef op 09-09-2026 om 15:49:
[..]
Zeer herkenbaar Haaike, de machteloosheid is enorm en de angst voor verder afglijden ook.
Mijn zoon vindt ook altijd dat anderen het gedaan hebben. Heeft ook altijd slecht met frustratie en kritiek kunnen omgaan.
En een keihard schild waarschijnlijk, waar niemand doorheen mag komen.
tsjor schreef op 09-09-2026 om 15:51:
[..]
Is het niet eigen aan de puberteit om te denken dat het nooit wat wordt met je toekomst? Je zegt dat hij zich niet kwetsbaar opstelt, maar moet dat dan? En moet dat tegenover jou, zijn moeder (denk ik)? Jij hoort bij zijn verleden, maar niet bij zijn toekomst. Hij maakt zich juist los van jou, van jouw zorgen. Maar hij heeft geen idee hoe het dan verder moet. Denk ik.
Misschien wel Tsjor maar de situatie met school is nu snel aan het escaleren en de LPA wordt er nu ook bijgehaald. Daarnaast dagelijks blowen en wellicht crimineel gedrag. Het lijkt me dan niet raar dat ik als moeder daar een gesprek over probeer aan te knopen. En met kwetsbaar opstellen bedoel ik dat hij op een gegeven moment toch zal moeten proberen aan te geven waarom hij dan weigert naar school te gaan. En dat hoeft niet tegenover mij maar hij weigert het nu pertinent bij iedereen.
Haaika schreef op 09-09-2026 om 15:54:
[..]
En een keihard schild waarschijnlijk, waar niemand doorheen mag komen.
Zo ervaar ik dit ook ja.
Wat onzettend lastig. Mijn zoon van 14 heeft ook een muur om zich heen (schild) en praat niet over zijn gevoelens of dingen die hem dwars zitten. Maar accepteert wel grenzen en regels. Ik denk dat je voor jezelf hulp moet gaan zoeken, over hoe je het beste met je zoon om kan gaan. Bij een psycholoog/pedagoog oid.
Misschien heb je hier iets aan, dit heeft mij wel geholpen met mijn dochter toen ze jonger was (Rust in Ouderschap). Is er ook voor pubers.
https://www.rustinouderschap.nl/hulp-opvoeding/hulp-opvoeding?gad_source=1&gad_campaignid=22188495329
Bedankt Appelientje. Ik krijg op dit moment ook hulp maar de hele situatie vreet natuurlijk aan je, en aan ons gezin. Ik merk ook dat ik moeite heb met de niet-uitgekomen verwachtingen die je misschien hebt bij het krijgen van een gezin.
Stel je kind "besluit" crimineel te worden, of drugsverslaafd...dat was uiteraard niet het plaatje wat ik in m'n hoofd had. 
HR07 schreef op 09-09-2026 om 18:29:
Bedankt Appelientje. Ik krijg op dit moment ook hulp maar de hele situatie vreet natuurlijk aan je, en aan ons gezin. Ik merk ook dat ik moeite heb met de niet-uitgekomen verwachtingen die je misschien hebt bij het krijgen van een gezin.
Stel je kind "besluit" crimineel te worden, of drugsverslaafd...dat was uiteraard niet het plaatje wat ik in m'n hoofd had.
Misschien moet je dat beeld loslaten. Mijn zoon heeft niet iets illegaals gedaan maar is zelf geen lieverdje als het om vrouwen gaat. Hij liegt, bedriegt, gaat vreemd en kan behoorlijk seksistisch uit de hoek komen. Dit is geen misdaad, maar ik had het heel anders voorgesteld. Hij is nu 26 dus hopelijk gaat het in de toekomst beter. Ik heb ook gemerkt dat hij meerdere vriendinnen tegelijkertijd heeft en dat die ze voorliegt. Ik schaam me dan ook erg voor hem.
Frisdrank1972 schreef op 09-09-2026 om 18:34:
[..]
Misschien moet je dat beeld loslaten. Mijn zoon heeft niet iets illegaals gedaan maar is zelf geen lieverdje als het om vrouwen gaat. Hij liegt, bedriegt, gaat vreemd en kan behoorlijk seksistisch uit de hoek komen. Dit is geen misdaad, maar ik had het heel anders voorgesteld. Hij is nu 26 dus hopelijk gaat het in de toekomst beter. Ik heb ook gemerkt dat hij meerdere vriendinnen tegelijkertijd heeft en dat die ze voorliegt. Ik schaam me dan ook erg voor hem.
Ja, dat beeld begin ik zeker los te laten. En ik snap je punt m.b.t. je zoon ook. Als ouder kan je een hoop willen of wensen voor je kind maar ze hebben natuurlijk hun eigen identiteit en maken hun eigen keuzes.
Ysenda schreef op 09-09-2026 om 10:13:
[..]
Nou, dat het kinderen uit probleemgezinnen zijn die buiten rond hangen hoeft dus echt niet.
Het zijn ook de kinderen zoals van TO,en daar zijn er meer van dan jij denkt. En die zieken elkaar op idd want de rest zit op school of werk.
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Izza schreef op 09-09-2026 om 23:02:
[..]
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Ik zou onszelf in elk geval nooit als een probleemgezin bestempelen. Of de dingen waar men dan al snel aan denkt. (Geen gescheiden ouders, 2x vakantie per jaar, goede band met andere familieleden, beide ouders goede baan etc etc.)
Dat zoon nu deze keuzes maakt is voor ons net zo onvoorstelbaar als voor anderen.
Izza schreef op 09-09-2026 om 23:02:
[..]
Zeker wel. Van buiten rondhangen komt niets dan ellende. En daar hangen de kinderen die niet thuis willen of kunnen zijn. Probleemjongeren dus. De gewone jongeren hebben daar niet eens tijd voor of interesse in. Kijk naar to en hoeveel ellende hier nog gaat komen.
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af als probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Ysenda schreef op 10-09-2026 om 09:19:
[..]
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af sls probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Dankjewel, dit bedoelde ik ook te zeggen. Het is wel duidelijk dat onze zoon ergens vastloopt of problemen mee heeft maar hij komt inderdaad uit een normaal functionerend gezin.
Natuurlijk loopt er wel eens een kind rond wat niet uit zo'n gezin komt. Maar dat zijn de uitzonderingen. Het overgrote deel heeft helaas wel zo'n achtergrond. En daar wordt jouw zoon nu in meegesleept. Dat jullie op vakantie gaan of niet gescheiden zijn zegt natuurlijk niet direct iets over het functioneren van het gezin of opvoedingsvaardigheden. Ook in leuke en op het oog "normale " gezinnen kunnen rotte appels voorkomen. Maar dat hij met slechts 14 al in zo'n (mogelijk crimineel) netwerk zit zou mij grote zorgen baren. Heel erg jong. Waar is het dan fout gegaan?
Izza schreef op 10-09-2026 om 11:07:
Natuurlijk loopt er wel eens een kind rond wat niet uit zo'n gezin komt. Maar dat zijn de uitzonderingen. Het overgrote deel heeft helaas wel zo'n achtergrond. En daar wordt jouw zoon nu in meegesleept. Dat jullie op vakantie gaan of niet gescheiden zijn zegt natuurlijk niet direct iets over het functioneren van het gezin of opvoedingsvaardigheden. Ook in leuke en op het oog "normale " gezinnen kunnen rotte appels voorkomen. Maar dat hij met slechts 14 al in zo'n (mogelijk crimineel) netwerk zit zou mij grote zorgen baren. Heel erg jong. Waar is het dan fout gegaan?
Een echt crimineel netwerk is (nog niet?) aan de orde vermoed ik, daar heb ik echt nog geen bewijs voor. Hij heeft geen geld, geen nieuwe spullen of kleding of wat dan ook waar hij mee thuis komt en hij hangt vaak op dezelfde plekken rond met wie dan ook.
Sterker nog, hij klaagde deze week nog steen en been dat hij nergens geld voor heeft en wij niets geven. (een bijbaantje aankaarten is uiteraard zinloos want "ik ga toch niet werken voor 5 euro per uur") Zijn netwerk is wel enorm groot, kent zoveel mensen uit zoveel omringende dorpen. De jointjes en vapes worden gedeeld met elkaar (want "zo gaat dat" volgens zoon) en voor de rest doen ze niet zo veel. Hij hangt gelukkig ook niet 's nachts buiten op dit moment maar dat komt waarschijnlijk ook doordat wij nu gewoon alles afsluiten na 22:00. Maar ik sluit zeker niet uit dat meegesleept kan worden in bepaalde activiteiten want onze zoon is helaas enorm gevoelig voor status en extreem gevoelig voor de mening van de andere pubers.
En waar het mis gegaan is? Als ik dat zou weten had ik ook misschien een oplossing. Vanaf de 2e klas middelbare school toen de puberteit echt inzette denk ik. Tot die tijd had hij een eigen willetje maar liet zich wel gewoon aansturen en begrenzen. Als ik zei dat hij huiswerk moest gaan maken dan deed hij dat, of zijn telefoon inleveren of wat dan ook. Ik denk toch helaas een aantal karaktereigenschappen die hem zeer vatbaar maken voor de keuzes die hij nu maakt. Wij hebben altijd goed structuur daarin kunnen bieden maar nu is zoon dus volledig met de hakken in het zand gegaan op elk gebied.
En ja, ik beschouw ons wel degelijk als een normaal, liefdevol functionerend gezin. Deze jongen heeft een prima, liefdevolle opvoeding gehad met goede normen en waarden, waarbij er meer dan genoeg aandacht voor hem en zijn zusje is geweest. (en nog steeds)
Ysenda schreef op 10-09-2026 om 09:19:
[..]
Het zijn KINDEREN met problemen, dat klopt, maar jij schrijft het hele gezin af als probleemGEZIN dat is het grote verschil. Lang niet alle KINDEREN met problemen komen uit een disfunctioneel gezin, dat maak jij ervan.
Wat is een probleemgezin? Een vader die te veel drinkt? Dat komt voor in elke laag van de bevolking. Of een gezin dat bekend is bij de instanties?
