Spanningen vanwege stiefzoon
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst hier iets plaatste. Ook omdat mij de negatieve reacties van een aantal leden hier mij ervan weerhielden om weer te vragen om advies/een luisterend oor. Toch merk ik dat de behoefte om mijn verhaal te doen groot is.
Stiefzoon is ondertussen 16 en flink aan het puberen. Alles wat je zegt of doet wordt een discussie en hij ziet ook geen grenzen of wilt deze niet zien. Een plantje op tafel is al te veel want dat kost hem weer extra tijd bij tafel dekken. Zeggen dat ik de woonkamer gezellig wil maken, helpt niet. Van hem mag ik het niet gezellig inrichten. Als er iets is wat hij raar vindt, dan moet je je bijna gaan verdedigen. Ieder ding wordt uit zijn verband getrokken. Gelukkig zit hij vooral alleen met eten beneden en tijdens de afwas. Voor de rest zit hij heel de avond te gamen. Ik merk dat als hij er is, een bepaalde spanning voel en dat ik niet 100% mezelf kan zijn. Als hij weer naar zijn moeder is, dan is heel die spanning weg.
En ja ik weet dat een puber is, die hebben zo hun eigenschappen, maar ik ken ook genoeg jongeren van zijn leeftijd die niet vooraan staan om commentaar te leveren, die wel doen wat er gevraagd wordt zonder te mopperen en die naast de computer ook nog een hobby hebben.
Ik wil dit helemaal niet hebben, want ik wil niet zo over hem denken. Vind dit ook niet leuk tegenover mijn vriend. Al ziet hij tegenwoordig ook steeds vaker waar ik tegen aanloop. Maar het gebeurt toch soms zelfs zo erg dat ik er voor zorg dat ik niet thuis ben als hij er is.
Ik vraag hier niet om meningen van Gerda's, maar vooral van andere stief/bonus ouders die kampen met eenzelfde soort verhaal?
Ysenda schreef op 21-04-2026 om 09:06:
[..]
En dat die houding kan komen door autisme dringt niet bij reageerders hier door.
Zoals ik zei: als ze autisme heeft zoals in een ander draadje aangegeven, heeft ze hulp nodig van haar partner.
Harder gaan duwen door ons op wat zij moet doen heeft geen zin, dat werkt niet bij veel mensen met autisme. Daar heb je vaak wat hulp bij nodig. En voor dat je daar wat mee kan moet eerst de spanning voor zo'n verandering omlaag en daar is haar partner weer bij nodig.
Voor het gewenste resultaat zal ze uiteindelijk moeten veranderen maar de route er naar toe is anders dan voor neurotypicals.
TO zal toch echt zelf eerst haar onkunde door autisme moeten erkennen voordat er voor haar dingen kunnen veranderen. En dat doet ze tot nu toe niet.
Ze doet net alsof het een stiefgezin ding is waar ze tegenaan loopt. Zo opent ze ook dit topic.
Ze zet mensen hier toch ook een beetje op het verkeerde been daarmee want veel reacties gaat uit van geen diagnose, die reageerders nemen de tijd om haar te helpen niet wetende dat zij de reguliere oplossingen hoe met pubers om te gaan bv niet eens kunnen werken voor haar. Dat kun je de reageerders niet verwijten.
Ben het met je eens dat zij het meer in haar relatie zal moeten zoeken maar ook dat zal een keuze van haarzelf moeten zijn om die draai te gaan maken.
Anoniemvoornu schreef op 21-04-2026 om 07:55:
[..]
Ze komt terug omdat de behoefte om haar verhaal te doen groot is. In haar op geeft ze het ook aan ' dat ze eigenlijk geen zin heeft in Gerda's. Ze wilde eigenlijk alleen reacties van stiefouders die hetzelfde meemaken oftewel hun stiefkind ook niet uit kunnen staan.
Dat maak jij ervan. Stampertjebloempje schrijft zelf in haar OP dat ze niet zo over haar stiefzoon wil denken.
Begrijp me goed, ik vind het ook en vooral sneu voor die jongen.
Maar (!) ik zie daarnaast een stiefmoeder die worstelt met de situatie en actief op zoek is naar herkenning en advies. Ze is deels verantwoordelijk voor de opvoeding, dat vond ze al moeilijk. Nu haar stiefzoon pubert, levert dat haar weer andere stress en vragen op. Ze heeft nu het idee dat ze geminacht wordt en voelt zich fijner als haar stiefzoon er niet is. Hoe hard dat laatste ook klinkt, het is eerlijk en ik kan me er wel wat bij voorstellen. Bovendien heeft Stampertjebloempje vanuit haar eigen referentiekader het idee dat haar humeurige gamende stiefzoon een moeilijke puber is. Ze maakt zich zorgen. Mijns inziens mag ze in haar handjes klappen als zijn pubertemperament alleen thuis voor problemen zorgt. Het kan véél erger. Wat niet wil zeggen dat ze onterecht moeilijk doet. Pubers kunnen het bloed onder je nagels vandaan halen. TO is boos/gefrustreerd/verdrietig (doorstrepen wat niet van toepassing is) over de situatie en legt de oplossing echt niet alleen bij haar stiefzoon. Helaas lukt het haar niet om het thuis weer gezelliger te krijgen.
Ik denk dat TO meer heeft aan reacties die dit pubergedrag uitleggen en nuanceren. En aan adviezen over hoe je een typische puber-discussie voorkomt of voert zonder dat het escaleert. Vandaar ook mijn vraag of ze misschien een diagnose heeft. Het gezellig houden met pubers is sowieso een uitdaging, als je dan zelf ook nog moeite hebt met sociale interactie omdat je door je ASS niet alle signalen van anderen automatisch begrijpt of de neiging hebt vanuit jezelf te reageren terwijl het over een ander gaat, dan is het wel zo handig als daar bij de adviezen die we geven rekening mee wordt gehouden.
yette schreef op 21-04-2026 om 09:28:
[..]
Ik denk dat TO meer heeft aan reacties die dit pubergedrag uitleggen en nuanceren.
Maar je ziet toch al in dit draadje dat dat niet werkt voor haar?
Dat hele plantjesverhaal ( hoe onbenullig het misschien ook lijkt) is juist een goed voorbeeld dat dit bij TO niet werkt dat uitleggen. Want er is veel uitgelegt daarover en hup ze stapt er zo overheen met ja maar het was maar een voorbeeld en ze komt weer met nieuwe klaagzang over deze jongen. Ze neemt dat uitleggen niet op,niet serieus terwijl dat juist een heel klein maar zeer leerzaam voorbeeld is.
Ysenda schreef op 21-04-2026 om 09:06:
[..]
En dat die houding kan komen door autisme dringt niet bij reageerders hier door.
Zoals ik zei: als ze autisme heeft zoals in een ander draadje aangegeven, heeft ze hulp nodig van haar partner.
Harder gaan duwen door ons op wat zij moet doen heeft geen zin, dat werkt niet bij veel mensen met autisme. Daar heb je vaak wat hulp bij nodig. En voor dat je daar wat mee kan moet eerst de spanning voor zo'n verandering omlaag en daar is haar partner weer bij nodig.
Voor het gewenste resultaat zal ze uiteindelijk moeten veranderen maar de route er naar toe is anders dan voor neurotypicals.
Dàt! Fijn dat ik niet de enige ben die dit ziet.
(ik had je reactie nog niet gelezen omdat ik tijdens mijn epistel 'even' iets moest regelen met twee autistische jongvolwassenen die de deur uit moesten en -zonder overleg- beiden hadden bedacht dat ze daarom om exact 9.00 onder de douche zouden stappen. Ze zijn inmiddels beiden de deur uit. Mèt stress en zonder ontbijt. En dat ligt volgens beiden aan de ander. Gelukkig is de puberteit hier thuis voorbij, anders lag het vast óók aan mij 
)
yette schreef op 21-04-2026 om 09:28:
[..]
Dat maak jij ervan. Stampertjebloempje schrijft zelf in haar OP dat ze niet zo over haar stiefzoon wil denken.
Begrijp me goed, ik vind het ook en vooral sneu voor die jongen.
Maar (!) ik zie daarnaast een stiefmoeder die worstelt met de situatie en actief op zoek is naar herkenning en advies. Ze is deels verantwoordelijk voor de opvoeding, dat vond ze al moeilijk. Nu haar stiefzoon pubert, levert dat haar weer andere stress en vragen op. Ze heeft nu het idee dat ze geminacht wordt en voelt zich fijner als haar stiefzoon er niet is. Hoe hard dat laatste ook klinkt, het is eerlijk en ik kan me er wel wat bij voorstellen. Bovendien heeft Stampertjebloempje vanuit haar eigen referentiekader het idee dat haar humeurige gamende stiefzoon een moeilijke puber is. Ze maakt zich zorgen. Mijns inziens mag ze het in haar handjes klappen als zijn pubertemperament alleen thuis voor problemen zorgt. Het kan véél erger. Wat niet wil zeggen dat ze onterecht moeilijk doet. Pubers kunnen het bloed onder je nagels vandaan halen. TO is boos/gefrustreerd/verdrietig (doorstrepen wat niet van toepassing is) over de situatie en legt de oplossing echt niet alleen bij haar stiefzoon. Helaas lukt het haar niet om het thuis weer gezelliger te krijgen.
Ik denk dat TO meer heeft aan reacties die dit pubergedrag uitleggen en nuanceren. En aan adviezen over hoe je een typische puber-discussie voorkomt of voert zonder dat het escaleert. Vandaar ook mijn vraag of ze misschien een diagnose heeft. Het gezellig houden met pubers is sowieso een uitdaging, als je dan zelf ook nog moeite hebt met sociale interactie omdat je door je ASS niet alle signalen van anderen automatisch begrijpt of de neiging hebt vanuit jezelf te reageren terwijl het over een ander gaat, dan is het wel zo handig als daar bij de adviezen die we geven rekening mee wordt gehouden.
Die uitleg wilt ze helemaal niet want dan komt de ja maar.. ze wilt gelijk krijgen al jaren lang. Ze wilt hem niet op de bank want weg romantische avond. Ze wilt hem al jaren niet meer meenemen naar familie uitjes want dat deed zij ook niet meer op die leeftijd. To kiest voor deze situatie, het kind niet. En ieder topic dat ze opent doet het kind niets verkeerd behalve zich te gedragen als een kind. En als iemand haar daar op wijst is degene een Gerda
linn19 schreef op 21-04-2026 om 09:38:
[..]
Maar je ziet toch al in dit draadje dat dat niet werkt voor haar?
Dat hele plantjesverhaal ( hoe onbenullig het misschien ook lijkt) is juist een goed voorbeeld dat dit bij TO niet werkt dat uitleggen. Want er is veel uitgelegt daarover en hup ze stapt er zo overheen met ja maar het was maar een voorbeeld en ze komt weer met nieuwe klaagzang over deze jongen. Ze neemt dat uitleggen niet op,niet serieus terwijl dat juist een heel klein maar zeer leerzaam voorbeeld is.
Als Stampertjebloempje inderdaad een diagnose heeft, dat sla je met je verwijten als 'eroverheen stappen', 'klaagzang' en 'niet serieus nemen' de plank volledig mis.
yette schreef op 21-04-2026 om 09:48:
[..]
Als Stampertjebloempje inderdaad een diagnose heeft, dat sla je met je verwijten als 'eroverheen stappen', 'klaagzang' en 'niet serieus nemen' de plank volledig mis.
Je gaat opeens weg van het uitleggen? Daar ging het om.
Anoniemvoornu schreef op 21-04-2026 om 09:48:
[..]
Die uitleg wilt ze helemaal niet want dan komt de ja maar.. ze wilt gelijk krijgen al jaren lang. Ze wilt hem niet op de bank want weg romantische avond. Ze wilt hem al jaren niet meer meenemen naar familie uitjes want dat deed zij ook niet meer op die leeftijd. To kiest voor deze situatie, het kind niet. En ieder topic dat ze opent doet het kind niets verkeerd behalve zich te gedragen als een kind. En als iemand haar daar op wijst is degene een Gerda
Ik vind het wel een nobel streven van Yette maar inderdaad TO wil geen uitleg, dan is nog meer uitleggen en nog meer nuanceren een heilloze weg.
linn19 schreef op 21-04-2026 om 10:01:
[..]
Je gaat opeens weg van het uitleggen? Daar ging het om.
Hoe bedoel je dit?
Uitleggen is natuurlijk prima! Maar dat lukt beter als degenen die met elkaar communiceren ook op de hoogte zijn van het referentiekader en de vaardigheden van de ander.
Raar voorbeeld misschien, maar als je begin december een Nederlandse puber, een kleuter en een Amerikaan tegenkomt die alledrie darmproblemen hebben omdat ze worst hebben gegeten waarop jij duidelijk het advies 'te gebruiken tot 12/11/2025' leest, dan kan je alleen die puber verwijten dat het nogal stom was om het advies te negeren. Als je bij die andere twee herhaling van dit probleem wil voorkomen, zal jij bij jouw uitleg rekening moeten houden met hun referentiekader en mogelijkheden.
foutje, ik quote mezelf ipv dat ik corrigeer
yette schreef op 21-04-2026 om 09:48:
[..]
Als Stampertjebloempje inderdaad een diagnose heeft, dat sla je met je verwijten als 'eroverheen stappen', 'klaagzang' en 'niet serieus nemen' de plank volledig mis.
Ze had ook kunnen latten, als dit zoveel problemen geeft
Miepjecody schreef op 21-04-2026 om 12:58:
[..]
Ze had ook kunnen latten, als dit zoveel problemen geeft
Aan adviezen die beginnen met 'had kunnen', heb je meestal niet zoveel.
yette schreef op 21-04-2026 om 11:42:
[..]
Hoe bedoel je dit?
Uitleggen is natuurlijk prima! Maar dat lukt beter als degenen die met elkaar communiceren ook op de hoogte zijn van het referentiekader en de vaardigheden van de ander.
Raar voorbeeld misschien, maar als je begin december een Nederlandse puber, een kleuter en een Amerikaan tegenkomt die alledrie darmproblemen hebben omdat ze worst hebben gegeten waarop jij duidelijk het advies 'te gebruiken tot 12/11/2025' leest, dan kan je alleen die puber verwijten dat het nogal stom was om het advies te negeren. Als je bij die andere twee herhaling van dit probleem wil voorkomen, zal jij bij jouw uitleg rekening moeten houden met hun referentiekader en mogelijkheden.
Dan begint alles toch met openheid van zaken van TO over het autisme van haar en hoe zij gedrag en communicatie anders ervaart en invult dan "reguliere" mensen? Zowel naar die zoon toe als richting de forummers hier.
Haar referentiekader heeft ze strak afgebakend, haar moeder, haar eigen opvoeding en de jongeren die zij kent die....
Daar komt niemand ( ook hier op het forum) doorheen.
In jouw voorbeeld ga je uit van kinderen die dus leerbaar zijn. Is logisch maar is dat dan ook te vergelijken met een volwassene die autisme heeft? Over hoe leerbaar hebben we het dan? Dat kan alleen TO aangeven toch?
Nog meer uitleggen en nog meer nuanceren werkt alleen als die ander leerbaar is.
yette schreef op 21-04-2026 om 13:13:
[..]
Aan adviezen die beginnen met 'had kunnen', heb je meestal niet zoveel.
Ze kan de keuze om te gaan latten ten alle tijden alsnog nemen.
linn19 schreef op 21-04-2026 om 14:22:
[..]
Dan begint alles toch met openheid van zaken van TO over het autisme van haar en hoe zij gedrag en communicatie anders ervaart en invult dan "reguliere" mensen? Zowel naar die zoon toe als richting de forummers hier.
Haar referentiekader heeft ze strak afgebakend, haar moeder, haar eigen opvoeding en de jongeren die zij kent die....
Daar komt niemand ( ook hier op het forum) doorheen.
In jouw voorbeeld ga je uit van kinderen die dus leerbaar zijn. Is logisch maar is dat dan ook te vergelijken met een volwassene die autisme heeft? Over hoe leerbaar hebben we het dan? Dat kan alleen TO aangeven toch?
Nog meer uitleggen en nog meer nuanceren werkt alleen als die ander leerbaar is.
Klopt. Daarom is het ook handig dat we nu iig weten dat TO ooit heeft geschreven dat ze een ASS diagnose heeft en ook dat ze in dit topic aangeeft dat ze door sommigen hier onaardiger wordt gezien dan door de mensen om haar heen. Maar we hebben hier verder geen idee in hoeverre die ASS de moeilijke omgang met haar stiefzoon en haar mogelijkheden om dat te verbeteren, beïnvloeden. Als ze in dit topic meer begrip wil en mogelijk betere adviezen, dan zal ze toch iets meer moeten vertellen over hoe zijzelf en haar naasten dat zien.
