Betere ouder zijn dan je eigen ouders
Mijn moeder heeft wel eens gezegd dat ze wilde dat mijn kind net zo moeilijk was als ik, zodat ik kon ervaren wat zij (mijn moeder) voelde toen zij mij moest opvoeden. Mijn dochter heeft best een paar trekken die ikzelf ook had, maar naar mijn mening ga ik er beter mee om. Als mijn dochter iets niet lust geef ik haar gewoon een broodje terwijl mijn moeder mij dwong aan tafel te zitten totdat het op was. Of als ik een dutje op de bank doe, hoeft mijn dochter niet stil te zijn. Het is overdag dus ik verwacht dan geen stilte, terwijl mijn moeder dan uit haar slof zou springen als ze iets hoorde om 16:00. In dat opzicht vind ik mijzelf wel een betere ouder dan mijn moeder. Mijn moeder heeft er vaak wel commentaar op. Dan zegt ze vaak dat jij dat toelaat of iest in die trant.
Hebben andere ook haast een concurentiestrijd met hun eigen ouders als het over opvoeden gaat?
Stimpie schreef op 03-08-2026 om 21:32:
[..]
Heel eerlijk: in de voorbeelden die jij over jezelf noemt vind ik dat je zelf voor de makkelijkste weg kiest. Je kiest ervoor de strijd niet aan te gaan maar je kind te laten doen wat het zelf wil.
Is ook wel zo. Maar met makkelijkste weg bedoel ik meer niet voor je kind opkomen omdat je dan op iemands anders tenen gaat staan. Dat de buitenwereld belangrijker is dan het geluk van je kind.
Mijn moeder heeft een hekel aan koken, en kan de hoeveelheid niet unscharfen. Eten is functioneel….Op maandag werden er gehaktballen gemaakt zodat je de hele week een jus over de aardappels had….
Gekookte aardappels met jus komt er hier dus niet in.
Ik ben dol op koken, heb het mijzelf bijgebracht. En er kan spontan altijd wel iemand mee eten.
Mijn kinderen vinden hun Oma geen echte Oma. Zei vinden het raar dat ze niet kan koken en niet kan genieten van eten, en de gezelligheid die dat met zich mee brengt.
Ted68 schreef op 04-08-2026 om 11:11:
Mijn moeder heeft een hekel aan koken, en kan de hoeveelheid niet unscharfen. Eten is functioneel….Op maandag werden er gehaktballen gemaakt zodat je de hele week een jus over de aardappels had….
Gekookte aardappels met jus komt er hier dus niet in.
Ik ben dol op koken, heb het mijzelf bijgebracht. En er kan spontan altijd wel iemand mee eten.
Mijn kinderen vinden hun Oma geen echte Oma. Zei vinden het Radar dat ze niet kan koken en niet kan genieten van eten, en de gezelligheid die dat met zich mee brengt.
Ze liep vooruit op haar tijd. Nu is meal preppen helemaal in.
Mijn moeder vond het stom dat als mijn kinderen ruzie hadden dat ze dan naar elkaar toe moesten gaan om sorry te zeggen (nadat de strijd weer wat gekalmeerd was) mijn moeder zei een keer van wat heeft dat nou voor zin, het weer oprakelen (o.i.d.) Een paar jaar later kwam dat weer eens ter sprake en kwam ze erop terug. Ze vond het toch wel goed dat ik ze dit liet doen.
Ach over het algemeen hebben mijn ouders het best goed gedaan naar hun vermogen. Kwamen allebei uit grote gezinnen en qua opvoeding was er denk ik minder tijd over, er moest door de ouders hard gewerkt en gezorgd worden.
Plus; je had geen internet, geen community zoals dit waar je je vragen kon stellen. Mijn moeder zat in een kring van mensen die 'de vuile was niet buiten hingen' dus ze kon haar verhaal nooit kwijt, dat ze moeite had met de ruziënde kinderen, hoe hou je dat in het gareel. Maar al mijn tantes en schoonzussen van mijn moeder (ze had voornamelijk deze vrouwen in haar kring, geen vriendinnen) die hadden engeltjes van kinderen. Pas toen mijn moeder een buurvrouw kreeg die ook openlijk wel eens mopperde over haar blagen van kinderen, kon ze gelukkig een beetje ventileren. Dit vertelde ze me later wel eens, ze heeft zich voordat die buurvrouw er kwam wonen erg alleen gevoeld en gedacht dat ze incapabel was voor het moederschap (en vader was veel weg ivm fulltime werken)
FruitMoeder schreef op 04-08-2026 om 10:52:
[..]
Uiteindelijk word jezelf ook wel blind voor die geur. Ben blij dat ze een lieve leuke moeder was. Was het gebrek aan opruimen dan gewoon luiheid?
Of gewoon niks om geven, die mensen zijn er ook. Ik kende vroeger een (hartstikke lieve, leuke) vrouw die haar achterwerk neerzette op de bank tussen de stapels ongevouwen was, terwijl de vaat hoog stond opgestapeld op het aanrecht en lekker uren ging zitten lezen. Vond ze belangrijker. Misschien had ze wel gewoon gelijk.
Herfstappeltaart schreef op 04-08-2026 om 13:24:
[..]
Of gewoon niks om geven, die mensen zijn er ook. Ik kende vroeger een (hartstikke lieve, leuke) vrouw die haar achterwerk neerzette op de bank tussen de stapels ongevouwen was, terwijl de vaat hoog stond opgestapeld op het aanrecht en lekker uren ging zitten lezen. Vond ze belangrijker. Misschien had ze wel gewoon gelijk.
Misschien wel, maar ik zit veel lekkerder als ik weet dat " t werk" gedaan is.
Als er zoveel staat te wachten zit het mij gewoon dwars.
Groentetuin schreef op 04-08-2026 om 13:30:
[..]
Misschien wel, maar ik zit veel lekkerder als ik weet dat " t werk" gedaan is.
Als er zoveel staat te wachten zit het mij gewoon dwars.
Ja ik kan dat ook niet hoor. Maar zulke mensen zijn er wel.
Herfstappeltaart schreef op 04-08-2026 om 13:24:
[..]
Of gewoon niks om geven, die mensen zijn er ook. Ik kende vroeger een (hartstikke lieve, leuke) vrouw die haar achterwerk neerzette op de bank tussen de stapels ongevouwen was, terwijl de vaat hoog stond opgestapeld op het aanrecht en lekker uren ging zitten lezen. Vond ze belangrijker. Misschien had ze wel gewoon gelijk.
Ik speelde vroeger ook liever met de kinderen dan dat het huis spik en span was. Ik denk altijd dat de kinderen meer hebben aan leuke herinneringen samen dan dat het huis tip top was. Mijn kinderen gingen bijvoorbeeld altijd mee boodschappen doen. Dan maakten ( tekenden ) we thuis eerst lijstjes en dan hielpen ze mee. Ik was er zo vlot 1,5 uur mee bezig. En zo ook met andere klusjes in huis. Er mochten bij mij altijd vriendinnen en vriendjes spelen, na school maar ook tussen de middag, en dan kon ook alles. Knutselen? Prima. Slijm maken? Leuk. Verven? Helemaal top. Mijn moeder was ook zo.
Oh nee, wij mochten niet al te veel troep maken en 'slijm' mocht niet want dat kon op je kleding komen en dan waren je kleren verpest. Dat had iemand bij de Bart Smit namelijk gezegd. Maar van mijn vader mocht het wel (die wist niet dat mijn moeder nee had gezegd, want dat had ik natuurlijk niet gezegd) en toen had ik het stiekem wel gekocht. Zelf "koken" mocht ook niet want dan zou de keuken vies worden. Later, toen we wat ouder werden mochten we wel zelf cake maken en werd mijn moeder ook wat losser. Mijn moeder was dus niet van knutselen en troep maar kon ons wel uren voorlezen wat we ook geweldig vonden. Iedereen is anders wat dat betreft. Het was gewoon geen knutsel type.
Kimdekim schreef op 04-08-2026 om 14:08:
[..]
Ik speelde vroeger ook liever met de kinderen dan dat het huis spik en span was. Ik denk altijd dat de kinderen meer hebben aan leuke herinneringen samen dan dat het huis tip top was. Mijn kinderen gingen bijvoorbeeld altijd mee boodschappen doen. Dan maakten ( tekenden ) we thuis eerst lijstjes en dan hielpen ze mee. Ik was er zo vlot 1,5 uur mee bezig. En zo ook met andere klusjes in huis. Er mochten bij mij altijd vriendinnen en vriendjes spelen, na school maar ook tussen de middag, en dan kon ook alles. Knutselen? Prima. Slijm maken? Leuk. Verven? Helemaal top. Mijn moeder was ook zo.
Heerlijk 
1968 schreef op 04-08-2026 om 14:25:
Oh nee, wij mochten niet al te veel troep maken en 'slijm' mocht niet want dat kon op je kleding komen en dan waren je kleren verpest. Dat had iemand bij de Bart Smit namelijk gezegd. Maar van mijn vader mocht het wel (die wist niet dat mijn moeder nee had gezegd, want dat had ik natuurlijk niet gezegd) en toen had ik het stiekem wel gekocht. Zelf "koken" mocht ook niet want dan zou de keuken vies worden. Later, toen we wat ouder werden mochten we wel zelf cake maken en werd mijn moeder ook wat losser. Mijn moeder was dus niet van knutselen en troep maar kon ons wel uren voorlezen wat we ook geweldig vonden. Iedereen is anders wat dat betreft. Het was gewoon geen knutsel type.
Ja dat is het rare van mijn moeder, ze was dyslectisch en dus ook niet van het lezen maar ze knutselde wel veel met ons zei ze laatst nog. Ik weet van een keer of wat dat we samen "geknutseld" hadden, dat was elk jaar met kerst en dat was kerststukjes maken, waar ik een bloedhekel aan had want al die takken en dat spul prikte, en ik had een keer een set krimpie dinkie gekocht, dat ging ik zelf knutselen en mijn moeder bakte het voor me in de oven ofzo. Verder helemaal geen herinnering aan het knutselen, wat ik wel weet is dat zij vaak knutselde (kaarten maken enzo) maar daar mochten wij niet aankomen.
Mijn moeder hield van handwerken. Heeft eens voor mij en al mijn nichtjes een trui gebreid met de pink panter erop.
Groentetuin schreef op 03-08-2026 om 14:43:
misschien wat off topic, maar ik denk dat iedereen leeft naar t voorbeeld van zijn ouders.
Hoe staat t dan met scheiden?
Ik heb t idee( kan mij helemaal vergissen hoor)
Dat er in de ene familie meer gescheiden wordt dan in de andere.
In mijn familie en die van partner is niemand gescheiden ( nou ja 1 neef van mij wel, maar ik heb best veel neven en nichten) alle ouders, broers zussen ooms ,tantes neven ( behalve die ene dannichten zijn bij elkaar.
Terwijl ik ook wel hoor van ouders die gescheiden zijn , kinderen wel 2x etc.
Ik vraag mij af of dit ook zo is van t voorbeeld dat je van je ouders krijgt doorgeven ( en dan is t wel weer on topic)
Trouwens 1 stel in de familie had misschien beter wel kunnen scheiden , zouden ze ws gelukkiger zijn geweest, maar de rest is voorzover ik kan beoordelen gelukkig samen.
Daar is inderdaad onderzoek naar gedaan, hoe vaker je ouders gescheiden zijn, hoe groter de kans dat dat jou ook overkomt.
In de titel zit het hem al. Je vind jezelf een betere ouder dan je moeder en klaagt dan over een wedstrijd ...Je bent een andere ouder dan je moeder en doet je best. En zij ook lijkt me anders moet je bij jezelf nagaan waarom je je kinderen blootstelt aan een "slechte" invloed.
Decembermamma schreef op 04-08-2026 om 14:39:
[..]
Ja dat is het rare van mijn moeder, ze was dyslectisch en dus ook niet van het lezen maar ze knutselde wel veel met ons zei ze laatst nog. Ik weet van een keer of wat dat we samen "geknutseld" hadden, dat was elk jaar met kerst en dat was kerststukjes maken, waar ik een bloedhekel aan had want al die takken en dat spul prikte, en ik had een keer een set krimpie dinkie gekocht, dat ging ik zelf knutselen en mijn moeder bakte het voor me in de oven ofzo. Verder helemaal geen herinnering aan het knutselen, wat ik wel weet is dat zij vaak knutselde (kaarten maken enzo) maar daar mochten wij niet aankomen.
Maar dat is vaak zo; ouders met een persoonlijkheidsstoornis herinneren bepaalde dingen/ gebeurtenissen heel anders dan hoe kinderen het ervaren hebben.
