Gevaar voor onze dochters? (en zonen)

Ja, maar RTL-boulevard niet en als je dan een tegengeluid wil horen dan is het 'niet haar keuze' een goede one-liner. 

ArianneH schreef op 19-05-2026 om 20:57:

[..]

Nee, ik heb eens gelezen dat 1 op de 3 vrouwen (als het niet meer was) negatieve ervaringen heeft.
Echt heel veel vrouwen hebben wel eens of vaker (en met meerdere mannen) nare ervaringen gehad.

Ik weet nog dat ik zo rond mijn zeventiende een een groep vriendinnen had waarvan er slechts 1 niet zo'n ervaring had. En dan heb ik het niet over nafluiten of volgen, maar echt over beetgrijpen op bepaalde plekken en erger. 

Nog verder terug: mijn oud-tante vond "me too" maar onzin. Toen vroeg ik of haar nooit zoiets was overkomen en opeens kwamen er allemaal verhalen uit van vroeger. Toch niet zo'n onzin dus. 

Bakblik schreef op 20-05-2026 om 19:11:

[..]

Heen idee hoe oud je bent maar eind jaren 70, begin jaren 80 zeiden mijn tantes zelfs nog: Bakblik daar moet je echt aan wennen hoor, zo zijn mannen nu eenmaal.

Echt mijn hele schoolklas en alle nichtjes hadden zulke ervaringen.

Herkenbaar (ik ben een vrouw, mijn username wekt weleens verwarring op, maar is een liedje van Sting). En als je dan je mond opentrok, moest je maar 'normaal' doen. 

EnglishmaninNewYork schreef op 20-05-2026 om 19:15:

[..]

Herkenbaar (ik ben een vrouw, mijn username wekt weleens verwarring op, maar is een liedje van Sting). En als je dan je mond opentrok, moest je maar 'normaal' doen.

Ja nooit eens iemand die zei dat Harrie normaal moest doen....

Mijn tweede bijbaan werd ik door een van de oudere dames apart genomen na werktijd.  Dat ik moest zorgen nooit alleen in het magazijn te zijn met de baas, dan zou ik betast worden wisten zij. Hij doet het alleen als er niemand anders bij is, ik was altijd op mijn hoede toen. 

Bakblik schreef op 20-05-2026 om 19:29:

[..]

Ja nooit eens iemand die zei dat Harrie normaal moest doen....

Mijn tweede bijbaan werd ik door een van de oudere dames apart genomen na werktijd. Dat ik moest zorgen nooit alleen in het magazijn te zijn met de baas, dan zou ik betast worden wisten zij. Hij doet het alleen als er niemand anders bij is, ik was altijd op mijn hoede toen.

Yep. En als je Harrie er luidkeels (in niet mis te verstane woorden) op aansprak, moest je niet zo'n scene schoppen. 

Ook de werksituatie is herkenbaar, alleen werd ik er niet voor gewaarschuwd. Hij was hoofd magazijn en ik moest er regelmatig zijn. Ik ben daar toen weggegaan. 

En watbetreft die vreselijke manosphere, ik dacht altijd dat mijn man en ik gesprekken met de kinderen over mensen; de verschillen, overeenkomsten, culturen, karakters, rolverdeling, etc... gaande hielden, maar achteraf gezien heb ik zoveel spijt van de mate waarin ze op jonge leeftijd (einde basischool) al toegang hadden tot social media. 

Of ik dat nu heb onderschat of niet gezien heb of de ontwikkelingen onvoldoende heb gevolgd... ik hoop maar dat onze onderlinge gesprekken als gezin voldoende zullen blijken om ze stevig in hun schoenen te laten staan. 

BeesAreCool schreef op 20-05-2026 om 18:23:

[..]

Ik weet nog dat ik zo rond mijn zeventiende een een groep vriendinnen had waarvan er slechts 1 niet zo'n ervaring had. En dan heb ik het niet over nafluiten of volgen, maar echt over beetgrijpen op bepaalde plekken en erger.

Nog verder terug: mijn oud-tante vond "me too" maar onzin. Toen vroeg ik of haar nooit zoiets was overkomen en opeens kwamen er allemaal verhalen uit van vroeger. Toch niet zo'n onzin dus.

Nou dat. Ik vind 1 op de 3 vrouwen eigenlijk als weinig klinken. Zou haast denken dat vrijwel iedereen wel eens zoiets heeft meegemaakt. Ik ben in mijn kont geknepen op straat, door een jongeman tegen een muurtje in het zwembad gedrukt ondat hij wilde zoenen (en uitgescholden toen ik duwde en een knietje gaf), van achteren vastgegrepen door een man die een kroeg uit kwam lopen enz. Op de middelbare school hadden we een hulp conciërge waarvan iedereen wist dat ie meisjes betastte, kwam ook altijd akelig met zijn kruis tegen je billen/rug staan als ie hielp bij handvaardigheid. Als student kroop tijdens een feestweekend een mij verder onbekende student in mijn bed die vervolgens mijn broek probeerde af te trekken en zijn hand bij mij naar binnen duwde. Wat nee? Vroeg hij op mijn 'nee nee nee stop' en ging gewoon door. Boh, hoe ik me toen schaamde. En op een bepaalde manier was dit 'normaal'. Die dingen gebeurden nu eenmaal. Moest je maar niet lachen naar die jongen in het zwembad, niet alleen over straat lopen, niet hulp vragen aan de conciërge. Je wist het toch?

 Ik kan me niet goed voorstellen dat er vrouwen zijn die nooit zoiets meegemaakt hebben. Ik vroeg het aan een vriendin en die zei dat zij dat nooit had gehad. Toen ik zei dat ik ernaast had gestaan toen in de kroeg een jongen naar haar toe was gelopen die haar vol op de mond had gezoend en zijn tong in haar mond had gestoken, over het hoofd geaaid en toen weg was gelopen zei ze 'ohhhh ja'. En dat we een keer weg zijn gegaan van een feestje omdat iemand maar aan haar borsten bleef voelen. 'ohhh ja'. 

Jaren '80: in een stampvolle tram steekt een vrouw een arm omhoog van een meneer naast/achter haar. 'Van wie is deze arm die niet van mij kan afblijven?'. Meneer was de eerstvolgende halte de tram uit. Heldin! 
Maar helaas een uitzondering, ook nu nog.

Meesje schreef op 20-05-2026 om 21:37:

[..]

Nou dat. Ik vind 1 op de 3 vrouwen eigenlijk als weinig klinken. Zou haast denken dat vrijwel iedereen wel eens zoiets heeft meegemaakt. Ik ben in mijn kont geknepen op straat, door een jongeman tegen een muurtje in het zwembad gedrukt ondat hij wilde zoenen (en uitgescholden toen ik duwde en een knietje gaf), van achteren vastgegrepen door een man die een kroeg uit kwam lopen enz. Op de middelbare school hadden we een hulp conciërge waarvan iedereen wist dat ie meisjes betastte, kwam ook altijd akelig met zijn kruis tegen je billen/rug staan als ie hielp bij handvaardigheid. Als student kroop tijdens een feestweekend een mij verder onbekende student in mijn bed die vervolgens mijn broek probeerde af te trekken en zijn hand bij mij naar binnen duwde. Wat nee? Vroeg hij op mijn 'nee nee nee stop' en ging gewoon door. Boh, hoe ik me toen schaamde. En op een bepaalde manier was dit 'normaal'. Die dingen gebeurden nu eenmaal. Moest je maar niet lachen naar die jongen in het zwembad, niet alleen over straat lopen, niet hulp vragen aan de conciërge. Je wist het toch?

Ik kan me niet goed voorstellen dat er vrouwen zijn die nooit zoiets meegemaakt hebben. Ik vroeg het aan een vriendin en die zei dat zij dat nooit had gehad. Toen ik zei dat ik ernaast had gestaan toen in de kroeg een jongen naar haar toe was gelopen die haar vol op de mond had gezoend en zijn tong in haar mond had gestoken, over het hoofd geaaid en toen weg was gelopen zei ze 'ohhhh ja'. En dat we een keer weg zijn gegaan van een feestje omdat iemand maar aan haar borsten bleef voelen. 'ohhh ja'.

Ik kan me ook niet voorstellen dat er vrouwen zijn die zoiets niet meegemaakt hebben.  Toen ik jonger was viel me dat niet eens meer op,  het hoorde erbij. Een jaar 12 geleden heb ik op mijn werk grensoverschrijdend gedrag meegemaakt.  Een man van een ander bedrijf dat lampen kwam hangen. Ik was gezellig met hem aan het praten over onze kinderen nota bene. Hij moest heel veel lampen in zijn wagen gaan leggen dus ik stelde voor een keertje mee te lopen.  Toen er bij zijn auto waren zei hij: " het is dat we aan het werk zijn,  anders had ik je nu achter mijn auto ingetrokken." Ik was compleet verbouwereerd en deed meteen een stap weg van hem.  Toen durfde hij ook nog te vragen " word je daar ongemakkelijk van?" toen ik ja nogal zei,  zei hij"mooi zo". Ik ben echt nogal rap van tong en kan mensen altijd van vlijmscherp repliek dienen maar nu stond ik echt met mijn mond vol tanden.  Ik had dit nooit verwacht op mijn werkplek ( vaag zakelijk contacten,  cliënten kunnen wel bijzondere dingen zeggen maar daar ben je op ingesteld). Het verkeer was dat mijn mannelijke collega aangaf dat ik er wel van moest maken maar dat ik dat niet heb gedaan omdat ik die man niet in de problemen wilde brengen.  Dat snap ik tot de dag van vandaag niet van mezelf.  

Het zit er zo ingebakken dat “het” erbij hoort. Dat je, als vrouw, wel een reden zult hebben gegeven.
Ik ken echt geen vrouw die niet ongewenst betast, aangerand of verkracht is. 
Ik had het er laatst nog over met collega’s. Sommige vonden het betast worden in een kroeg een bevestiging dat ze nog in de markt zouden liggen, en dus niet zo erg. 
Ik vrees dat dat niet gaat veranderen. 

Betasten zeker meegemaakt maar niet veel aandacht aan besteed.  Omdat het alle meisjes/vrouwen wel eens overkwam?

In het OV vaak een hand op je billen. In Londen meerdere keren op een (drukke) roltrap. 
De laatste keer een paar jaar geleden in een Rotterdamse stadbus waar een vent steeds dichter tegen me aan kwam zitten. Toen ben ik opgestaan en heb luid geroepen dat "hier een viezerik zit". Hij wist niet hoe snel hij uit moest stappen! 

Dat gedoe in de tram zou ik met de kennis van nu ook doen. Opgegroeid in een cultuur waar zelfs de vrouwen zeiden dat het erbij hoorde en dat je er tegen moest kunnen had ik in de jaren 80 de moed niet. 
Ik heb mijn dochter ook heel duidelijk gemaakt dat ze het niet hoeft te accepteren, dat meppen, knietjes geven of de man in kwestie aan de schandpaal nagelen gewoon mag. 
Helaas laat ze het vaak toch nog gebeuren. Heeft ze wel de moed om er iets van te zeggen maar niet op het moment dat het gebeurt.  De laatste keer dat haar iets is gebeurd was een professor die tijdens de presentaties vunzige opmerkingen maakte. Over de roklengte van de dames (lang en te zedig) en de weinig uitdagende (te brave) manier van spreken.
Toen ik vroeg waarom ze hem niet meteen publiek terecht had gewezen kwam het antwoord dat hij de cijfers nog moest toekennen. Van ouderejaars had ze al begrepen dat er iets van zeggen als resultaat had dat je minstens 1.5 punt minder had als eindcijfer. Dat hij ook je tentamen nog nakeek met je opmerkingen in het achterhoofd. Inmiddels heeft ze wel de moed gehad om de vakevaluatie (14 dagen na afronden van het vak en definitief gepubliceerde cijfers) in te vullen en daarbij te vertellen wat de man doet. Daar is de studentenraad inmiddels mee bezig. 

Eigenlijk te gek voor woorden dat dat 10 jaar na me-too nog "heel normaal" is dat je als vrouwelijke student bang moet zijn voor je cijfers als je de mannelijke professor aan de schandpaal wil nagelen voor grensoverschrijdend gedrag. 

Meesje schreef op 20-05-2026 om 21:37:

[..]

Ik kan me niet goed voorstellen dat er vrouwen zijn die nooit zoiets meegemaakt hebben. Ik vroeg het aan een vriendin en die zei dat zij dat nooit had gehad. Toen ik zei dat ik ernaast had gestaan toen in de kroeg een jongen naar haar toe was gelopen die haar vol op de mond had gezoend en zijn tong in haar mond had gestoken, over het hoofd geaaid en toen weg was gelopen zei ze 'ohhhh ja'. En dat we een keer weg zijn gegaan van een feestje omdat iemand maar aan haar borsten bleef voelen. 'ohhh ja'.

Ik heb het nog nooit meegemaakt. Dus ze zijn er wel echt, die vrouwen. 

Cle0 schreef op 21-05-2026 om 08:57:

[..]

Ik heb het nog nooit meegemaakt. Dus ze zijn er wel echt, die vrouwen.

Hoe oud ben je?

Echt nog nooit een hand op je bil/borst in het ov? Nog nooit een vunzige opmerking van een collega of leidinggevende? Nog nooit nagefloten vanaf een steiger?

Mijn moeder is bijna 85, ik loop tegen de 60 mijn dochter is 24 en in alle generaties kwam en komt het voor. Mijn moeder komt uit een arbeidersgezin, ik ben opgegroeid in een middenstandersgezin en mijn dochter verkeert in universitaire kringen. Iedereen maakt het mee. Dichtbij van familie of collega's maar ook op straat en in ov ben ik weleens in moeilijke posities gebracht.  In een steeg in Avignon tegen de muur gedrukt worden en meteen een hand in mijn broek voelend.

Lucky you als het je echt nog nooit is overkomen maar vrouwen die tiener waren in de jaren 80 maar ook oudere generaties ken ik eigenlijk alleen maar MET nare ervaringen op dit gebied.