Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
ToetieToover schreef op 03-04-2026 om 19:55:
[..]
Het kan mij ook niet zoveel schelen dat jij nachtmerries krijgt als dat betekent dat jouw kind de hulp krijgt die het verdient. Nou en. Dan heb je nachtmerries. Dat mag je best voor je kind over hebben. Ik vind je egoïstisch.
Ja en het kan mij niks schelen dat het jou niks kan schelen.
Ik heb alles voor mijn kind over jij snapt er niks van.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:59:
[..]
Een paar glazen. normaal als je bedreigt word.
Drank maakt onredelijk.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:59:
[..]
Een paar glazen. normaal als je bedreigt word.
Voor een alcoholist wel ja.. ik hoop dat ze jeugdzorg wel inschakelen ' niet omdat die alles perfect doen. Wel omdat je kinderen hun belang dan wel voor jouw ongemak gaat. Schop lekker een eind verder ' een zinnig woord komt er voorlopig nu toch niet meer uit bij je
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 20:00:
[..]
Wie zegt dat ik niet eerlijk ben. ik weet het niet meer en ik wil er ook niet over nadenken. De jongste was een baby die weet dat ook echt niet meer
Misschien kun je eens lezen over pre-verbaal trauma. Je jongste kan hier inderdaad last van hebben. Voor zijn behandeling kan het daarom belangrijk zijn om zo goed mogelijk in kaart te brengen wat er gebeurd is toen hij hem klein was. Natuurlijk mag jij ook gewoon aangeven bij zijn behandelaar dat deze gebeurtenissen voor jou heel traumatisch waren, en dat juist daarom je niet meer goed weet wat er toen gebeurd is.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 20:01:
[..]
Ja en het kan mij niks schelen dat het jou niks kan schelen.
Ik heb alles voor mijn kind over jij snapt er niks van.
Niet alles en nee daar snap ik niks van maar we praten verder als je verstand niet in de fles zit.
het lijkt me (helaas) goed dat jeugdzorg gaat meekijken. Je coping mechanisme is helaas nog steeds alcohol en schoppen tegen alles. Je ziet ook niet dat jij onderdeel van het probleem kan zijn. Het helpt niet om in de slachtofferrol te gaan zitten. Daar help je niemand mee. Dus lees morgen nuchter je posts terug en accepteer hulp.
Je hebt borderline en bent alcoholist. Je gedrag toont nu beide aan. Zodra het niet gaat zoals jij wilt gaat het mis en ga je om je heen slaan. Het is moeilijk om leerbaar te zijn met borderline en je alcoholisme versterkt dat. Dat maakt dat je bijna niet te helpen en/of te behandelen bent.
Je bent nu onder invloed en daarmee is elke raad nutteloos, dus daar begin ik niet aan.
Als je nuchter bent hopelijk een beetje beter.
Inmiddels snap ik heel goed dat ze jeugdzorg in willen schakelen!
Een moeder die geen hulp wil accepteren voor haar kind en dwars blijft liggen naar iedereen die het beste voor heeft voor haar zoon. (ja, begin maar te roepen dat die mensen dat niet hebben...)
Een moeder die iedereen die hulp wil bieden (figuurlijk) wegslaat zodra ze iets vragen. (Ik denk dat de buurvrouw geen lastige vragen stelt)
Een moeder die voortdurend de expertise van de experts in twijfel trekt/tegenspreekt. Niet mee wil gaan in voorstellen/bevindingen.
Een moeder die niet na wil denken over hoe het vroeger verlopen is omdat dat geen fijne periode was. Als het echt zo erg was, heeft dit zéker invloed op je kind gehad. Des te belangrijker om hier informatie over te geven!
Een moeder die naar de drank grijpt zodra het tegen zit.
Met een beetje pech is het leven van je zoon over een paar jaar net zo lastig als dat van jou. En hoe langer je wacht met hulp voor hem, hoe dieper de groeven zullen worden.
Maar goed, hier zul je het niet mee eens zijn. Zuip je dus lekker onder tafel en wacht tot er vannacht een wonderbaarlijke genezing van je zoon plaatsvindt.
spoiler: dit gaat niet gebeuren!
En jij kun je zoon niet helpen en je zoon kan dit ook niet zelf.
Karen, het allerbeste dat je op dit moment kunt doen is gaan slapen. Morgen ben je dan hopelijk weer wat rustiger en zie je de zon weer een beetje schijnen.
Hierboven worden best harde woorden gesproken, maar ze zijn wel waar. Je helpt je zoon niet door om je heen te slaan en van iedereen die dichtbij komt of moeilijke en pijnlijke vragen stelt te zeggen dat ze je haten.
Heel bot gezegd: jíj interesseert ze niet genoeg voor zo’n sterke emotie.
Wat deze mensen (proberen te) doen is waar ze voor betaald worden: je zoon helpen. En zodra het ingewikkeld en/of pijnlijk wordt voor jou blokkeer jij die hulp. Dus ja, dan dreigen ze met jeugdhulpverlening. Meer middelen hebben ze niet om jou toch mee te laten werken.
En ik kan je op een briefje geven dat ze hem zelfs uit huis zullen plaatsen als dat nodig is hun ogen.
Het goede nieuws is: daar kun je wat aan doen. Gewoon, door jezelf weer bij elkaar te rapen en door te gaan met je proces. Probeer met jouw hulpverlening wel die herinneringen boven te krijgen, hoe pijnlijk ook. Dat is belangrijk om je zoon goed te kunnen begeleiden, maar ook om het zelf te verwerken. Je zal er op een dag toch aan moeten geloven. Dit soort trauma’s komen uiteindelijk keihard terug. Dus kun je net zo goed nu aan de slag om het te verwerken. Als jij dat niet doet geef je het trauma door aan je zoon, hoe dan ook. Kijk maar naar hoe lang oorlogstrauma doorwerkt, dat wordt van generatie op generatie doorgegeven. Jij bent de enige die ervoor kan zorgen dat jouw zoon jouw trauma niet ook krijgt.
Ik hoop dat je morgenochtend je berichtjes nog even terugleest en dan zelf ook (weer) ziet wat alcohol met he doet. Het helpt je alleen maar verder de put in. Het is geen oplossing, het maakt dingen niet makkelijker. Integendeel, alcohol vergroot emoties uit. Ook de negatieve. Doe het gewoon NIET MEER. Niet in huis halen. Gewoon niet doen. Kom hier hulp vragen als het lastig wordt. Maar grijp niet naar de fles. Dat is namelijk een hele goede en terechte reden om jeugdzorg op je af te sturen. En dat heb je dan helemaal aan jezelf te danken.
zelfs als iemand als kleine baby verblijft in een onveilige situatie, wellicht met geweld, kan die daar een paar jaar later nog last van hebben. Zonder actieve herinneringen aan wat er gebeurd is maar dan heeft die kleine baby de veiligheid en veilige hechting gemist die al vanaf dag 1 zo belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het kind. Dit begint eigenlijk al in de zwangerschap. Stel moeder zit zwanger in een gewelddadige relatie, die levert zoveel stress op dat het dan al ijskoud heeft op de inwijding van de baby.
Heel belangrijk die dat ze daar zuivel mogelijk van weten
duizel schreef op 04-04-2026 om 01:12:
zelfs als iemand als kleine baby verblijft in een onveilige situatie, wellicht met geweld, kan die daar een paar jaar later nog last van hebben. Zonder actieve herinneringen aan wat er gebeurd is maar dan heeft die kleine baby de veiligheid en veilige hechting gemist die al vanaf dag 1 zo belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het kind. Dit begint eigenlijk al in de zwangerschap. Stel moeder zit zwanger in een gewelddadige relatie, die levert zoveel stress op dat het dan al ijskoud heeft op de inwijding van de baby.
Heel belangrijk die dat ze daar zuivel mogelijk van weten
Ik weet het niet, ik vind dat altijd wat vaag. Als iemand aangeeft dat het een slechte tijd was dan kun je ervan uitgaan dat de sfeer onveilig is.
Moet je dan nog meer weten? Misschien of er sprake is geweest van fysiek geweld tegen het kleine kind. En wellicht of er sprake was van alcoholisme van vander en/of moeder tijdens de zwangerschap. Als alles vaag is kan dat mogelijk ook een oorzaak zijn.
Wat wel duidelijk is is dat het gebruik van alcohol voor en tijdens de zwangerschap een nadelige invloed kan hebben op het ongeboren kind. Ook als de vader veel alcohol drinkt vóór de zwangershap. En zeker als de moeder veel alcohol drinkt tijdens de zwangerschap, vooral in het begin van de zwangerschap als je eigenlijk nog niet weet dat je zwanger bent. Dus ik denk dat het belangrijk zou zijn voor de psychiater of er sprake was van alcoholisme bij vader en/of bij moeder tijdens de zwangerschap van de jongste.
Overigens ben ik het met je eens dat jeugdzorg niet altijd een goede oplossing is als het gevolgd wordt door een uithuisplaatsing. Gelukkig is jeugdzorg niet meer automatisch ook uithuisplaatsing, als ouders/moeder meewerkt met hulpverlening in huis is dat eigenlijk altijd de beste oplossing. Tegenwoordig zoekt jeugdzorg daar ook steeds meer naar, gelukkig. Maar dan moeten ze wel weten dat je mee wil werken.
Karin als de reden is dat alles wazig is van die periode omdat je gedronken hebt tijdens de zwangerschap kan het zijn dat je kind FAS of een vorm hiervan heeft. Dit kan de oorzaak zijn van de gedragsproblematiek. Er is nog weinig bekend over deze hersenaandoening maar het is lang niet altijd zichtbaar bij een kind. Ik heb een broertje die duidelijk de lichamelijke kenmerken heeft maar ook een zusje waar de diagnose pas laat voor kwam omdat ze er gezond uitziet... voor haar was het heel fijn toen het duidelijk werd dat het geen kwestie was van niet willen maar niet kunnen. Haar gedrag werd eerst toegewezen aan ADD. Was je gepland zwanger? Want ook/juist door alchoholgebruik in de eerste periode (waarin je niet altijd weet dat je zwanger bent) kan FAS veroorzaken.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 18:55:
[..]
[..]
Jij doet alsof ik met opzet niet wil mee werken maar je snapt er niks van. Ik doe mijn best en ik probeer alles maar ik heb nachtmerries en flashbacks door al die vragen dat helpt mij echt niet en mijn kind ook niet. En dreigen met jeugdzorg al helemaal niet.
Je werkt mee tot het punt dat jouw "geheim" weer naar de oppervlakte komt. Dan raak je weer in paniek en schiet in de ontkenning en stress en gaat weer drinken.
Jij weet zelf heel goed dat de periode van zwangerschap en de periode daarna waarin het heel slecht ging van invloed is geweest op de ontwikkeling van jouw zoontje.
Hoe lang wil je jezelf en anderen nog voor de gek houden?
