ex-vriendin vaak nieuwe vriend
Hallo,
Ik ben een man van 39 jaar. Mijn ex is 37, twee kinderen, jongens (3 en 8).
We zijn nu een jaar uit elkaar. De kinderen wonen bij de moeder, en zijn twee dagen per week bij mij. Nou hoorde ik laatst van mijn oudste zoon, dat zijn moeder een relatie heeft. Hij werd als 'een vriend' voorgesteld, maar mijn zoon had door dat het iets anders in elkaar zat. Deze vriend werd overigens direct geïntroduceerd bij hen thuis. Mijn zoon wist ook dat ze bij elkaar in bed sliepen. Van mijn ex hoor ik hier niks over. Ik hoorde ook van mijn zoon dat deze vriend vreemd tegen hem deed.
Later ging dit blijkbaar uit. Maar, niet veel later kwam er weer regelmatig 'een vriend' van mama langs. Dit heeft blijkbaar niet lang geduurd.
En nu hoorde ik laatst dat ze alweer een nieuwe vriend heeft, die daar ook gewoon thuis komt. Ex zegt hier niks over. Nu kampen mijn kinderen met gedragsproblemen, die zijn opgetreden na de scheiding, en mijn ex en ik hebben hierover gesproken, wederom geen woord over de thuissituatie ('de vrienden').
Nu hebben we in het ouderschapsplan afgesproken dat we ten allen tijde het belang van de kinderen voorop stellen, en elkaar op de hoogte houden van belangrijke gebeurtenissen in het leven van de kinderen.
In mijn ogen strookt dit niet met elkaar.
Ik heb geen jalousie tov mijn ex. Als we geen kinderen hadden gehad, en ik had haar nooit meer gezien of gesproken, dan had ik dat prima gevonden.
Ik heb gelezen dat het beter is voor de kinderen om in het jaar na de scheiding niks te doen qua daten, en eventuele partners pas voor te stellen naar een half jaar tot een jaar. Ik ben zelf niet bezig met relaties omdat ik stabiliteit en de volledige aandacht aan de kinderen wil bieden. Dit is een bewuste keuze.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties, maak ik me voor niks zorgen, of is het vreemd wat mijn ex doet. Ik kende mijn ex altijd als een redelijk persoon, maar ze lijkt helemaal omgeslagen.
Rienk1 schreef op 16-03-2026 om 23:56:
[..]
dank voor je bericht. Hoe zou het kunnen dat ik 'niks goed kan doen' in haar ogen? Ik ben geen onaangenaam persoon (hoewel anderen hier dat wellicht anders zien, maar dat is niet anders). Ik heb veel vrienden, mensen vinden mij bijna altijd aardig, en mensen praten graag met me. Goed contact met mijn familie. En de kinderen komen graag bij me, en vinden het jammer dat ze weer weg moeten....
Er was zelfs een kennis die vroeg of ik alweer een vriendin had. Nee zei ik. Hij was verbaasd, hij zei ik vind je zo'n aardige vent, ik denk die heeft zo weer een nieuwe vriendin (hij had wat bier op), haha.
Dat jij niks goed kan doen in haar ogen, is misschien ook om naar haarzelf toe goed te praten dat ze jou verlaten heeft voor een ander. Als ze voor zichzelf beslist dat alles aan jou slecht is, dan hoeft ze zich niet schuldig te voelen dat ze is weggegaan. Hopelijk slijt dat met de tijd en kan/wil ze ook weer jouw goede kanten zien.
Schemerlampje schreef op 17-03-2026 om 17:17:
[..]
Dat jij niks goed kan doen in haar ogen, is misschien ook om naar haarzelf toe goed te praten dat ze jou verlaten heeft voor een ander. Als ze voor zichzelf beslist dat alles aan jou slecht is, dan hoeft ze zich niet schuldig te voelen dat ze is weggegaan. Hopelijk slijt dat met de tijd en kan/wil ze ook weer jouw goede kanten zien.
Dankje. Misschien is dat het wel inderdaad. Wat ik eerder al aangaf, persoonlijk doet me dat niks. Alleen voor de kinderen zou het fijn zijn als we gewoon normaal met elkaar omgaan.
Rienk1 schreef op 17-03-2026 om 17:28:
[..]
Dankje. Misschien is dat het wel inderdaad. Wat ik eerder al aangaf, persoonlijk doet me dat niks. Alleen voor de kinderen zou het fijn zijn als we gewoon normaal met elkaar omgaan.
Normaal met elkaar omgaan betekent nog steeds niet dat zij jou op de hoogte moet houden over haar liefdesleven hè?
Nick90 schreef op 17-03-2026 om 20:47:
[..]
Normaal met elkaar omgaan betekent nog steeds niet dat zij jou op de hoogte moet houden over haar liefdesleven hè?
Dat klopt, maar het is niet voor niks dat mensen na de scheiding eerst even tot rust komen, voor zichzelf, en ook voor de kinderen. Omdat we kinderen hebben, zijn we in feite gedwongen om contact met elkaar te houden, ik wil dat zo goed mogelijk laten verlopen. Maar als je dat het idee krijgt dat je niks goed kan doen, dan is dat wel wat merkwaardig.
'Omdat we kinderen hebben, zijn we in feite gedwongen om contact met elkaar te houden, ik wil dat zo goed mogelijk laten verlopen.'
Ik ben er meer voor om ook het ouderschap te scheiden, in die zin dat ieder zijn of haar eigen aandeel op zich neemt en in principe geen mening vormt over hoe het bij de ander gaat. Contact kan beperkt blijven tot afspraken maken over wie wat wanneer, over 'ernstige' medische gegevens en over de belangrijkste informatie met betrekking tot school.
Tenzij er alarmerende zaken spelen.
Rienk1 schreef op 17-03-2026 om 22:37:
[..]
Dat klopt, maar het is niet voor niks dat mensen na de scheiding eerst even tot rust komen, voor zichzelf, en ook voor de kinderen. Omdat we kinderen hebben, zijn we in feite gedwongen om contact met elkaar te houden, ik wil dat zo goed mogelijk laten verlopen. Maar als je dat het idee krijgt dat je niks goed kan doen, dan is dat wel wat merkwaardig.
En die situatie denk je te verbeteren door haar te gaan wijzen op wat zij beter kan doen in jouw ogen? Door je te bemoeien met haar liefdesleven?
Probeer je minder te focussen op wat zij beter moet doen in jouw ogen en meer op waar jij meer kan bijdragen. Zo is het mij nog steeds niet duidelijk waarom jij nooit geen lange weekenden hebt maar elke week maar 1 nacht met je kinderen en daar zou ik echt meer mee bezig zijn dan met het liefdesleven van je ex.
Anoniemvoornu schreef op 18-03-2026 om 09:25:
Probeer je minder te focussen op wat zij beter moet doen in jouw ogen en meer op waar jij meer kan bijdragen. Zo is het mij nog steeds niet duidelijk waarom jij nooit geen lange weekenden hebt maar elke week maar 1 nacht met je kinderen en daar zou ik echt meer mee bezig zijn dan met het liefdesleven van je ex.
Ik hou me daar helemaal niet mee bezig. Ik zei eerder immers ook, als er geen kinderen waren geweest, dan had ik er geen probleem mee gehad als ik haar nooit meer had gezien. Ik stelde hier op dit forum een vraag, omdat ik denk dat dit niet goed is voor de kinderen, en dat merk ik aan hen, dat is alles.
Ik zie ze ook regelmatig op dinsdag. Ex wil ook een gedeelte van de weekenden met de kinderen.
tsjor schreef op 18-03-2026 om 07:26:
'Omdat we kinderen hebben, zijn we in feite gedwongen om contact met elkaar te houden, ik wil dat zo goed mogelijk laten verlopen.'
Ik ben er meer voor om ook het ouderschap te scheiden, in die zin dat ieder zijn of haar eigen aandeel op zich neemt en in principe geen mening vormt over hoe het bij de ander gaat. Contact kan beperkt blijven tot afspraken maken over wie wat wanneer, over 'ernstige' medische gegevens en over de belangrijkste informatie met betrekking tot school.
Tenzij er alarmerende zaken spelen.
Dat is toch zo? Je toch steeds dingen bespreken, en elkaar op de hoogte houden. Dus je moet contact houden, weliswaar anders dan hoe bijvoorbeeld vrienden dat doen, maar toch.
Daarnaast, wat zou beter zijn voor de kinderen denk je? Heel summier contact, of dat je de dingen gewoon normaal kan bespreken?
Rienk1 schreef op 18-03-2026 om 09:37:
[..]
Ik hou me daar helemaal niet mee bezig. Ik zei eerder immers ook, als er geen kinderen waren geweest, dan had ik er geen probleem mee gehad als ik haar nooit meer had gezien. Ik stelde hier op dit forum een vraag, omdat ik denk dat dit niet goed is voor de kinderen, en dat merk ik aan hen, dat is alles.
Ik zie ze ook regelmatig op dinsdag. Ex wil ook een gedeelte van de weekenden met de kinderen.
Waarom is hierin de wens van je ex wel leidend? Waarom wel een discussie over wie ze over de vloer heeft maar niet over dit punt? Want nogmaals zo weinig contact met je vader hebben is net zo schadelijk al dan niet schadelijker voor je kinderen als met wie je ex het bed deelt.
'Daarnaast, wat zou beter zijn voor de kinderen denk je? Heel summier contact, of dat je de dingen gewoon normaal kan bespreken?'
Als er geen irritaties en onverwerkte dingen over en weer zijn, dan is 'gewoon kunnen bespreken' natuurlijk het beste, maar het mooie is dat het dan ook geen probleem is.
Als het wel een probleem is dan levert de communicatie irritaties en erger op. Dan is het beter om communicatie te beperken tot het hoognodige en dat is zo min mogelijk.
Het probleem is dat jij het gedrag van je ex aankaart en de schadelijkheid daarvan terugziet bij je kinderen. Dat is a) jouw blik en jouw visie, je zoon geeft ook aan dat hij jou graag meer zou willen zien; b) het is iets in het leven van je ex waar jij geen invloed op hebt en c) waar je wel invloed op hebt, je eigen leven, dat ligt allemaal zodanig vast dat je geen bijdrage kunt leveren aan een oplossing voor je kinderen.
Daarom zou ik in jouw situatie zeggen: contact zo summier mogelijk. Tenzij jullie samen overeen komen dat je hulp gaat zoeken voor de oudste en daarvoor afspraken maakt met huisarts, pedagoog of psycholoog of een andere therapeut en dat jij dan mee gaat draaien in het schema van de afspraken. Dan heb je weer een gemeenschappelijk onderwerp en zul je daarover meer contact moeten hebben.
Rienk1 schreef op 17-03-2026 om 22:37:
[..]
Dat klopt, maar het is niet voor niks dat mensen na de scheiding eerst even tot rust komen, voor zichzelf, en ook voor de kinderen. Omdat we kinderen hebben, zijn we in feite gedwongen om contact met elkaar te houden, ik wil dat zo goed mogelijk laten verlopen. Maar als je dat het idee krijgt dat je niks goed kan doen, dan is dat wel wat merkwaardig.
Je hebt allerlei redeneringen over de situatie maar je maakt het ook voor jezelf niet concreet.
Hoe ga je dit aanvliegen richting je ex?
Ga je tegen haar zeggen dat ze verplicht tot rust moet gaan komen?
Ga je daar consequenties voor haar aan verbinden?
Ga je tegen haar zeggen " ik wil het contact zo goed mogelijk laten verlopen maar dan moet jij.........( ga je daar dan voorwaarden aan stellen zo ja welke?)
Wat is jouw definitie van normaal? Hoe ziet zo'n normaal gesprek er volgens jou dan uit?
Over welke onderwerpen vind jij dat je elkaar op de hoogte moet houden? ( dan niet die vage omschrijving uit het ouderschapsplan).
Ga je tegen haar zeggen dat ze niet meer mag vinden en zeggen dat jij alles fout doet?
Ga je tegen haar zeggen " Ik heb van zoon gehoord dat jij mannen in huis laat......"
Ga je ook vragen stellen aan haar hoe zij ergens over denkt, sta je open voor haar mening?
Kortom als je stappen verder wilt komen zul je het voor jezelf echt veel concreter moeten maken want nu blijf in je hoofd met je redeneringen in rondjes draaien.
Wat voor kritiek heeft ze op jou, wat doe jij allemaal verkeerd dan?
Anoniemvoornu schreef op 18-03-2026 om 09:52:
[..]
Waarom is hierin de wens van je ex wel leidend? Waarom wel een discussie over wie ze over de vloer heeft maar niet over dit punt? Want nogmaals zo weinig contact met je vader hebben is net zo schadelijk al dan niet schadelijker voor je kinderen als met wie je ex het bed deelt.
Ik heb geen geld om ze vaker te zien.
Valeria schreef op 18-03-2026 om 11:06:
Wat voor kritiek heeft ze op jou, wat doe jij allemaal verkeerd dan?
Voorbeeld. Mijn vader had mijn jongste vervoerd op een stoelverhoger, en mijn ex flipt vervolgens, terwijl ik later hoorde dat haar moeder dat ook weleens had gedaan.