ex-vriendin vaak nieuwe vriend
Hallo,
Ik ben een man van 39 jaar. Mijn ex is 37, twee kinderen, jongens (3 en 8).
We zijn nu een jaar uit elkaar. De kinderen wonen bij de moeder, en zijn twee dagen per week bij mij. Nou hoorde ik laatst van mijn oudste zoon, dat zijn moeder een relatie heeft. Hij werd als 'een vriend' voorgesteld, maar mijn zoon had door dat het iets anders in elkaar zat. Deze vriend werd overigens direct geïntroduceerd bij hen thuis. Mijn zoon wist ook dat ze bij elkaar in bed sliepen. Van mijn ex hoor ik hier niks over. Ik hoorde ook van mijn zoon dat deze vriend vreemd tegen hem deed.
Later ging dit blijkbaar uit. Maar, niet veel later kwam er weer regelmatig 'een vriend' van mama langs. Dit heeft blijkbaar niet lang geduurd.
En nu hoorde ik laatst dat ze alweer een nieuwe vriend heeft, die daar ook gewoon thuis komt. Ex zegt hier niks over. Nu kampen mijn kinderen met gedragsproblemen, die zijn opgetreden na de scheiding, en mijn ex en ik hebben hierover gesproken, wederom geen woord over de thuissituatie ('de vrienden').
Nu hebben we in het ouderschapsplan afgesproken dat we ten allen tijde het belang van de kinderen voorop stellen, en elkaar op de hoogte houden van belangrijke gebeurtenissen in het leven van de kinderen.
In mijn ogen strookt dit niet met elkaar.
Ik heb geen jalousie tov mijn ex. Als we geen kinderen hadden gehad, en ik had haar nooit meer gezien of gesproken, dan had ik dat prima gevonden.
Ik heb gelezen dat het beter is voor de kinderen om in het jaar na de scheiding niks te doen qua daten, en eventuele partners pas voor te stellen naar een half jaar tot een jaar. Ik ben zelf niet bezig met relaties omdat ik stabiliteit en de volledige aandacht aan de kinderen wil bieden. Dit is een bewuste keuze.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties, maak ik me voor niks zorgen, of is het vreemd wat mijn ex doet. Ik kende mijn ex altijd als een redelijk persoon, maar ze lijkt helemaal omgeslagen.
Je vraag zou moeten zijn moeten zijn . Hoe ondersteun ik mijn kinderen beter na onze scheiding. Jij vraagt je in plaats daarvan af hoe je meer invloed kan hebben op de manier waarop je ex jullie kinderen opvoed. Je kan alleen je eigen aandeel veranderen en daar is echt nog heel veel winst te behalen.
Anoniemvoornu schreef op 19-03-2026 om 10:34:
Je vraag zou moeten zijn moeten zijn . Hoe ondersteun ik mijn kinderen beter na onze scheiding. Jij vraagt je in plaats daarvan af hoe je meer invloed kan hebben op de manier waarop je ex jullie kinderen opvoed. Je kan alleen je eigen aandeel veranderen en daar is echt nog heel veel winst te behalen.
Natuurlijk wil ik mijn kinderen ondersteunen. Maar een aantal reageerders verschilt van mening met mij over of het goed is of je snel na je scheiding opeenvolgende relaties hebt. Ik zelf zou dat niet zo doen, en dat doe ik ook niet. Dat wordt imo vertaald naar jalousie, teveel bezighouden met het leven van mijn ex e.d. Ik had al aangegeven dat dat niet het geval is. Ook wordt mij negativiteit verweten, maar dat is ook logisch aangezien ik de handeling in mijn ogen ook negatief is. Maar stel, mijn ex zou gaan roken bij de kinderen, of hen veel te hard aanpakken, is het dan ook gewoon een kwestie van niet mee bemoeien?
Rienk, ik heb niet het idee dat je enig probleem heb met het feit dat zijdate icm jaloezie, dat is mij wel duidelijk eigenlijk.
Ik las dat mijn eerdere post, over mannen die nogal snel zeggen dat minder werken niet kan, bij sommigen verkeerd is gevallen. Helaas heb ik dat in mijn zeer naaste omgeving nogal vaak meegemaakt ja, dus zal best enige projectie zijn. Nu ik meer van je heb gelezen, begrijp ik beter waarin dat ‘probleem’ zit, nl de afstand.
Toch blijf ik erbij dat er qua combi werken/co-ouderschap vaak meer mogelijkheden bestaan dit beter te combineren, maar dat meestal de wil ontbreekt. Niet bij alle mannen, maar meestal wel bij mannen als het gaat om een betere verdeling.
In jouw geval, Rienk, zou ik mezelf toch niet zo snel neerleggen bij hetgeen jouw ex wil. Zij heeft de kinderen 6 nachten, jij slechts 1. Je mag heus wat harder opkomen voor het feit dat zij bijv ook zaterdag bij jou blijven overnachten en jij hen zondag naar huis brengt of maandagochtend naar school brengt?!
Kun je alles weer herzien zodra je een huis dichterbij hebt gevonden en jullie tot een betere (eerlijkere) verdeling kunnen komen. Jouw ex kan willen wat zij wil, maar jij ook!
De plaat blijft hangen, Rienk. Na 11 pagina’s kom je nog steeds niet verder dan “dat het slecht is voor de kinderen dat moeder zo snel nieuwe relaties aangaat”. Nog één keer: je gaat er niet over, nog los van de vraag of de problemen met je zoon niet ergens anders door worden veroorzaakt.
Er zijn je diverse opties aangereikt, bij alles zeg je dat het niet kan vanwege allerlei redenen die kennelijk ook allemaal buiten jouw macht liggen. Nou Rienk, de “oplossing” voor het “probleem” met de partners van je ex ligt in ieder geval buiten jouw macht. Dus doe daarmee wat je ook bij alle andere oplossingen doet: werp het van je af en ga wat nuttigs doen.
Rienk1 schreef op 19-03-2026 om 15:18:
[..]
Natuurlijk wil ik mijn kinderen ondersteunen. Maar een aantal reageerders verschilt van mening met mij over of het goed is of je snel na je scheiding opeenvolgende relaties hebt. Ik zelf zou dat niet zo doen, en dat doe ik ook niet. Dat wordt imo vertaald naar jalousie, teveel bezighouden met het leven van mijn ex e.d. Ik had al aangegeven dat dat niet het geval is. Ook wordt mij negativiteit verweten, maar dat is ook logisch aangezien ik de handeling in mijn ogen ook negatief is. Maar stel, mijn ex zou gaan roken bij de kinderen, of hen veel te hard aanpakken, is het dan ook gewoon een kwestie van niet mee bemoeien?
Dan is het advies nog steeds hetzelfde doe het bij jou thuis anders/op de manier waarop jij het wilt. En te hard aanpakken , bedoel je dan mishandeling of strengere regels dan jijzelf. Want bij mishandeling klagen en je kinderen niet uit de situatie halen is helemaal dieptriest natuurlijk.. als je dan nog aankomt met jouw houding van ik kan niets want geen geld en tijd en ex wilt dat niet.. schaam je..
Rienk1 schreef op 19-03-2026 om 15:18:
[..]
Natuurlijk wil ik mijn kinderen ondersteunen. Maar een aantal reageerders verschilt van mening met mij over of het goed is of je snel na je scheiding opeenvolgende relaties hebt. Ik zelf zou dat niet zo doen, en dat doe ik ook niet. Dat wordt imo vertaald naar jalousie, teveel bezighouden met het leven van mijn ex e.d. Ik had al aangegeven dat dat niet het geval is. Ook wordt mij negativiteit verweten, maar dat is ook logisch aangezien ik de handeling in mijn ogen ook negatief is. Maar stel, mijn ex zou gaan roken bij de kinderen, of hen veel te hard aanpakken, is het dan ook gewoon een kwestie van niet mee bemoeien?
Je moet voor jezelf als de andere ouder onderscheid maken in elk afzonderlijke situatie/gebeurtenis/signalen van de kinderen of iets
1 hun veiligheid in gevaar brengt
of iets
2 waar ze last van hebben.
In het eerste geval ga je handelen om kinderen uit die situatie te halen dmv rechtzaak in het 2e geval ga je handelen om je kinderen te helpen met in je achterhoofd de wetenschap dat je je kinderen niet voor alles in het leven kan behoeden en dat je je jezelf de vraag stelt " hoe leer ik mijn kind hier het beste mee omgaan". Dat kan dus ook hulp van buitenaf zijn, dat kan betere communicatie met de andere ouder zijn dat kan ook zelf openstaan voor hulp zijn, legio mogelijkheden.
In jullie geval is het 2.
Dam zeg je niet ik wil mijn kinderen ondersteunen maar ik ga mijn kinderen ondersteunen.
Uiteindelijk heb jij geen enkele invloed op wat je ex doet. En bedenk dat instanties alleen ingrijpen in situaties met aantoonbare mishandeling of verwaarlozing. En zelfs dan is het enorm lastig (want kinderen blijven altijd loyaal).
Het enige dat jij kunt doen:
- is dit daadwerkelijk een probleem?
- hoe gaat mijn ex waarschijnlijk reageren?
- is het waard om over dit probleem ruzie te krijgen?
- kunnen de kinderen het zelf bespreken?
- gaat ex iets veranderen?
- wat kan ik zelf bieden of veranderen?
Je kunt proberen echte problemen concreet te bespreken. Zonder schuldige en vanuit de ik vorm (dus geen jij doet of altijd/nooit).
Verder moet je ophouden om jouw eigen mening op haar te projecteren. Jij ziet de kinderen maar minimaal dus zij hoeven niets te merken van een relatie (zeker als dat latten betreft). Ook hoeven nieuwe relaties niet schadelijk te zijn. Het gaat hoe je daarmee omgaat.
Rienk1 schreef op 19-03-2026 om 09:05:
[..]
Wat mooi omschreven, je zou psycholoog moeten worden!
Omdat ik gelijk heb ja??
Izza schreef op 19-03-2026 om 18:56:
Uiteindelijk heb jij geen enkele invloed op wat je ex doet. En bedenk dat instanties alleen ingrijpen in situaties met aantoonbare mishandeling of verwaarlozing. En zelfs dan is het enorm lastig (want kinderen blijven altijd loyaal).
Het enige dat jij kunt doen:
- is dit daadwerkelijk een probleem?
- hoe gaat mijn ex waarschijnlijk reageren?
- is het waard om over dit probleem ruzie te krijgen?
- kunnen de kinderen het zelf bespreken?
- gaat ex iets veranderen?
- wat kan ik zelf bieden of veranderen?
Je kunt proberen echte problemen concreet te bespreken. Zonder schuldige en vanuit de ik vorm (dus geen jij doet of altijd/nooit).
Verder moet je ophouden om jouw eigen mening op haar te projecteren. Jij ziet de kinderen maar minimaal dus zij hoeven niets te merken van een relatie (zeker als dat latten betreft). Ook hoeven nieuwe relaties niet schadelijk te zijn. Het gaat hoe je daarmee omgaat.
Hoeven niks te merken van een relatie? De 'vriend' wordt steeds binnen een paar weken bij de kinderen geïntroduceerd. Dus hoe kunnen ze daar niks van merken? Vooral mijn oudste zoon weet heel goed hoe de vork in de steel zit.
Nick90 schreef op 19-03-2026 om 20:19:
[..]
Omdat ik gelijk heb ja??
Ja, helemaal.
Je blijft maar hameren op dat het heel schadelijk is voor je kinderen, dat introduceren van steeds nieuwe vrienden. En schijnt te denken dat niemand hier dat een slecht idee vindt. Maar of iets slecht is voor kinderen en of je er wat aan kunt doen (of zou moeten doen) zijn 2 verschillende dingen.
Ik denk dat hier niemand is die het verstandig vindt van je ex om die mannen zo snel bij de kinderen te introduceren. Maar dat is hier ook niet de vraag. De vraag is wat jij eraan zou kunnen doen?
En dan komen we bij het punt dat je er gewoon weinig aan kan veranderen. Zij is daar vrij in. Het is geen mishandeling. Dat je kinderen er last van hebben, dat kan. Maar ze zullen er sowieso last van hebben dat hun hele leven overhoop is gehaald en ze jou nog maar 1 nacht per week zien. Mensen hier proberen je in te laten zien, dat als je die 2 dingen naast elkaar legt, het positieve effect van je kinderen meer zien/vaker voor ze zorgen groter zal zijn dan wanneer moeder geen vriendjes mee naar huis neemt.
Nog los van of het wel echt nieuwe 'partners' zijn, want je kinderen zijn nog klein en zullen dat misschien niet helemaal begrijpen. Ik heb ook wel eens gewoon vrienden over de vloer zonder dat daar iets achter zit. En bovendien, doordat de kinderen zo weinig bij jou zijn heeft ex ook wel bijzonder weinig ruimte voor een eigen (liefdes)leven. Dus, dan komen we weer bij het advies om te proberen te regelen dat de kinderen meer bij jou zijn.
En is daar echt met een beetje creativiteit niks aan te veranderen? Zijn er geen opa's en/of oma's die de kinderen heen en weer kunnen rijden? Ik zou dat voor mijn kleinkinderen over hebben, ze eens in de week ophalen om bij papa te brengen, als dat hem zelf om welke reden dan ook niet zou lukken. Of kan ex ze niet brengen en dat jij ze terugbrengt? Zij is degene die de scheiding wilde, dan mag ze hierin best jou tegemoet komen.
Hoe is jullie ouderschapsplan eigenlijk tot stand gekomen? Ik kan me heel eerlijk gezegd niet voorstellen dat er een rechter in deze tijd nog akkoord zou gaan met zo'n verdeling? Dat is niet in het belang van de kinderen lijkt me.
Algemeen advies hier is dus: richt je energie op het vaker zien van je kinderen in plaats van op het veranderen van je ex. Dat levert je echt veel meer op, zeker in de relatie met je kinderen op de langere termijn.
Jonagold schreef op 19-03-2026 om 22:30:
Hoe is jullie ouderschapsplan eigenlijk tot stand gekomen? Ik kan me heel eerlijk gezegd niet voorstellen dat er een rechter in deze tijd nog akkoord zou gaan met zo'n verdeling? Dat is niet in het belang van de kinderen lijkt me.
Heel eenvoudig, als beide ouders het eens zijn over een ouderschapsplan dan kijkt een rechter er niet naar. Dus als dat gezamenlijk ingediend wordt is het een hamerstuk.
Co-ouderschap is geen wettelijk maar een maatschappelijk uitgangspunt. Als beide ouders het maar met elkaar eens zijn. Alleen 2x een week in de vakantie of zelfs helemaal niet zou je zo op kunnen schrijven. Internationale scheidingen worden vaak zo opgelost met alleen omgang in een deel van de vakanties.
Verder heeft TO het over zijn ex-vriendin, grote kans dat er bij het hele proces van uitelkaar gaan geen rechter is betrokken.
Ysenda schreef op 20-03-2026 om 08:33:
[..]
Heel eenvoudig, als beide ouders het eens zijn over een ouderschapsplan dan kijkt een rechter er niet naar. Dus als dat gezamenlijk ingediend wordt is het een hamerstuk.
Co-ouderschap is geen wettelijk maar een maatschappelijk uitgangspunt. Als beide ouders het maar met elkaar eens zijn. Alleen 2x een week in de vakantie of zelfs helemaal niet zou je zo op kunnen schrijven. Internationale scheidingen worden vaak zo opgelost met alleen omgang in een deel van de vakanties.
Verder heeft TO het over zijn ex-vriendin, grote kans dat er bij het hele proces van uitelkaar gaan geen rechter is betrokken.
Dus TO was het er ook mee eens, met die ene dag pw. En nu gooit ie elke keer een andere smoes. Ex werkt tegen. TO heeft geen geld om de kinderen langer bij zich te houden. Het lukt niet met werk. Etc, etc, etc..
Lotus_ schreef op 20-03-2026 om 09:04:
[..]
Dus TO was het er ook mee eens, met die ene dag pw. En nu gooit ie elke keer een andere smoes. Ex werkt tegen. TO heeft geen geld om de kinderen langer bij zich te houden. Het lukt niet met werk. Etc, etc, etc..
Nou dit. ' meerdere mensen hebben zich al afgevraagd waarom om en om een lang weekend en dan een korte zoals nu geen optie is. Dan ineens is ex haar mening leidend. zij wilt geen lange weekenden dus dat gebeurt niet. Maar als ex vriendjes over de vloer heeft waar to het niet mee eens is dan moet daar verandering in komen.
Het is mij ook nog steeds niet duidelijk waarom een lang weekend te veel zou kosten maar er wel reisgeld is om vrienden en familie van to te bezoeken. Tenzij die wonen in de omgeving waar to naar toe verhuisd is maar daar geeft hij geen antwoord op. Want anders zou ik zeggen we gaan een weekendje niet weg maar dan hebben jullie wel het hele weekend met papa samen ipv een nachtje.