Moeilijke scheiding met advocaten
goedenavond,
Ik ben benieuwd of er mensen zijn die in een soort gelijke situatie als mij zitten.
Kort uitgelegd: ik heb zoontje van net 1 jaar. mijn ex wilde scheiden, reden blijft vaag, hij zit zo hoog in emotie dat hij geen normaal gesprek kan voeren. Mediation pakte hij niet op, maar dreigde onze zoon mee te nemen en niet te zeggen waar heen. Op politie advies toen begonnen met een advocaat. Er is al een soort van zorgregeling opgesteld dat hij di en do in mijn huis voor onze zoon komt zorgen. Ivm cannabis gebruik (deels medicinaal voor darmziekte) wil ik niet dat hij gaat rond rijden met onze zoon in een auto. Hij zegt inmiddels gestopt te zijn.
Nu heeft hij een appartement toegewezen 2 uur rijden van mijn koopwoning.. hij zegt hij niet anders kon ivm hij zich bij mij moest uitschrijven. Wat natuurlijk zijn probleem is en niet de mijne. Maar nu eist hij dat onze zoon elke week van ma tm woe bij hem is. Ik vind het veel te intensief voor zn kleintje. Daarbij door ziekte heeft hij nog nooit een nacht voor hem gezorgd en nu zou hoj ineens 2 nachten en 3 dagen voor hem kunnen zorgen inclusief zn lange rit...
Maar wat nu? Ik vind er een soort opbouw moet komen. Want voor mn zoon is die omgeving nieuw.. mja even een middagje wennen zit er niet echt in met 2 uur heen en 2 uur terug rijden. Al lijkt mij dat wel een optie want wil hem ook niet zomaar in het diepe gooien.
Zijn er mensen die in een soort gelijke situatie zitten. Hoe doen jullie dat? Ik kan er niet echt veel over vinden en instanties zeggen allemaal elke week zo heen en weer rijden is geen doen, maar komen niet echt met ideeën. En ik wil er liever met mn ex zo uit komen dan dat het allemaal in de rechtbank moet worden besproken.
Ik hoop iemand tips of ideeën heeft.
Dankjulliewel!
Liefs
Wat betreft zijn gebruik, daar kan je op wijzen en vragen (via de advocaat) om medische onderbouwing. Is het voorgeschreven door een arts en heeft het invloed op zijn rijvaardigheid? Alleen dat heb ik liever niet is geen reden. Bedenk ook dat de regeling met 4 zal worden omgezet omdat je kindje dan naar school moet. Dat kan niet op deze manier. Dan zal het een weekend regeling worden waarschijnlijk. Verder heeft een kind van 1 weinig met een omgeving. Van echt wennen is geen sprake. Wel aan nieuwe personen. Maar op die leeftijd richten ze zich op de opvoeders en vertrouwde personen. Niet op een huis.
De rechtbank gaat eerst weer terugverwijzen naar een mediator.
Ik vraag mij wel af hoe vader dit gaat combineren met zijn werk. En financieel is zoveel reizen ook kostbaar. Maar dat zijn officieel niet jouw zaken. Vader heeft natuurlijk gewoon recht op zijn kind. En jullie hebben neem ik aan bewust voor dit kindje gekozen nog geen jaar geleden. Dus in de basis is het mooi dat hij ervoor wil zorgen. En dat kan je ook leren natuurlijk. Heeft hij eventueel een netwerk dat kan helpen?
Ik zie allemaal rode vlaggen in jou post.
Waarom er met je ex samen uit willen komen terwijl je al weet dat er geen normaal gesprek te voeren valt met hem?
Je noemt genoeg dingen op om dit juist wel via advocaten en rechtbank te gaan regelen. Waarom wil je dat liever niet?
En hoe is die soort van zorgregeling van nu ( bij jou thuis) tot stand gekomen? En word die afspraak ook al uitgevoerd?
Voor een echtscheiding heb je sowieso een advocaat nodig en als mediation een doodlopende weg is, zit er niets anders op dan een verzoekschriftprocedure te starten. Dat hoeft niet moeilijk te zijn. Je ex kan gewoon verweer voeren. Rechter mikt dan wellicht weer op mediation. Belangrijk voor iedereen dat alles goed op papier staat omtrent omgang.
dankjewel voor jullie reacties. Ik ben het ook via advocaat aan het regelen. Maar wil geen vechtscheiding creëeren. Dat bedoelde ik.
mijn ex is voor 60 % afgekeurd door darm problematiek. En werkt dus niet. Hij is er wel mee bezig hier.. maar aangezien hij nu 2 uur verder op gaat wonen en niks met mij wilt delen heb ik geen idee hoe dit er nu voor staat. De ideeën wisselde ook steeds..
Voor het stukje hoe hij tegen mij doet moet ouderschapsbemiddeling opgestart worden dat vraag ik al een hele poos en heeft hij nu soort van akkoord voor gegeven (antwoorden blijven vaag ondanks advocaat.)
Dat ik niet wil dat het een officiële vechtscheiding gaat worden is omdat ik daar gewoon weg geen puf voor heb. Ook begrijp ik dat vader maar vooral mijn zoon recht heeft om zijn vader te zien en dat wil ik ook. Mijn vraag is alleen vooral hoe? Hoe vaak is gebruikelijk bij zn jonge leeftijd met zn afstand rijden.
Ex heeft geen familie en geen netwerk. Hij heeft een vriend maar die kan niet ondersteunen in die zin want woont andere kant van het land. En hier bij mij is veel netwerk van mijn kant. Hij heeft nu al een keer afgezegd omdat hij niet kon wegens ziekte.
Er is ook gebleken hij met nieuwe mensen contacten heeft waar ik dus ook geen weet van had. Dus voelt op een bepaalde manier niet fijn.
Daarbij snap ik heus dat dat in de toekomst wel vaker zal gebeuren dat mn zoon daar vreemde / nieuwe mensen zal ontmoeten. Maar hoe mijn ex nu doet en ook omgaat met vrienden houd hij er weinig aan over. Hij is vooral iedereen aan het overtuigen hoe slechte moeder ik ben. Terwijl ik werkelijk waar niks heb gedaan of gereageerd sinds hij wilt scheiden. En dat zorgt er voor vrienden van hem afstand van hem nemen, omdat ze wel beter weten.
Mn ex zegt niet mee te kunnen bekostigen voor onze zoon, maar koopt wel ineens een nieuwe auto. Eentje die veel benzine slurpt... en gaat 2 uur verder op wonen. Niet echt logisch dus allemaal.
Wat betreft cannabis gebruik weet ik allemaal hoe. Dat loopt. Hij is nu gestopt omdat hij wist ik dat een ding vind. Maar ik kan de klok er gelijk op zetten dat hij binnen paar maanden weer zal gaan gebruiken. Is namelijk 1 van de dingen wat redelijk tegen zijn pijnen hielp. Ik deed alles met de auto. Want hij gebruikte veel en alleen puur.
Mij is gezegd zelfs jaarlijks het ouderschapsplan mogelijk kan veranderen. Mijn ex denkt echt van hoe we het nu afspreken zo blijft het eeuwig. In dat opzicht is hij zeer kortzichtig en dus ingewikkeld van hoe aan te pakken. En waarom ik niet wil het echt hard tegen hard gaat, omdat ik ook bang ben voor wat er dan uit gaat komen. Bedoel een rechter gaat dan iets beslissen die leest dingen en helaas ervaring in omgeving gehad dat dat soms niet helemaal eerlijk gaat of de rechter dan naar haar/zijn idee kijkt en dat wordt het. Dus ik vind het ook gewoon heeeeel spannend.
Hoe de zorgregeling die nu is tot stand gekomen. Door zijn dreigementen en uitspraken heeft politie geadviseerd om eerst contact momenten te creëren met mij of een derde persoon erbij. Nu is echt uitgebreid dat hij dit zelfstandig doet. Hij heeft nu nog maar pas dat appartement geregeld. En logeerde dus eerst overal en nergens. En ook omdat er werd geadviseerd van uit politie en advocaat om hem wel bij zn kind te laten hebben we naar mogelijkheden gekeken zegmaar. In de zin van in het belang van onze zoon. Zelf heb ik er steeds meer moeite mee,.maar dat komt omdat ex mij continue berichten stuurt (intimiderend) daar kan niks mee volgens advocaat. Is niet dreigend genoeg alleen als hij dingen zou zeggen als ik steek je neer etc.
Mijn advocaat zei ook de manier hoe hij tegen mij doet staat los voor de zorgregeling voor onze zoon. Dat dat een rechter ook zal zeggen. Want kan hij voor zijn zoon zorgen? Ja. Maar kan hij zoveel dagen inclusief 2 ritten voor zijn zoon zorgen is mijn een raadsel. Zeker met zijn pijnen. Toen we samem waren nam ik het na mijn werkdag altijd over zoals ook de nachten zodat hij kon bijkomen. En is hebben zelfs mijn ouders een vaste oppas dag genomen om hem te ontlasten. Dus zorgde hij 2 dagen over dag voor zijn zoon en andere dagen was ik er altijd.
Klopt van die verzoek procedure, maar vind ik dus spannend en gaf advocaat ook aan het dan ook tegen kan vallen voor mij... dus ook reden om toxh te proberen via onze advocaten uit te komen.
Hopelijk heb ik weer wat verduidelijkt.
Dankjulliewel!
Marlies, dat je het niet eens bent en dat er advocaten en rechters aan te pas moeten komen (en iemand al zei: dat moet toch altijd al), dat wil niet zeggen dat je aankoerst op een vechtscheiding!
Ik heb het hier al vaker geroepen, en ik ben de enige niet: serieuze onenigheid tijdens een scheidingsprocedure maakt nog geen vechtscheiding. Van een vechtscheiding mag je spreken als beide exen elkaar het licht in de ogen niet gunnen en over elk klein detail problemen maken, waarbij ook de kinderen worden ingezogen in de strijd, en waarbij dit alles ook nog speelt jaren nadat het huwelijk is geëindigd.
We zien wel vaker hier op het forum dat mensen dingen te lang door laten etteren en zaken te laat echt regelen bij een scheiding omdat ze het idee hebben dat alles in onderling overleg vanzelf wel goed gaat komen en dat het anders een vechtscheiding is. Dat is echt onzin.
Wat mij opvalt uit jou post is dat er niet echt een duidelijke lijn in zit om scheiding stap voor stap zakelijk te regelen.
Ik lees " hij eist maandag t/m woensdag" "hij zegt dat hij niet mee kan betalen" "
Dat kan hij allemaal wel willen en roepen maar betekend niet dat jij er geen zeggenschap in hebt en dat het moet gaan zoals hij roept.
Het lijkt erop ( maar dat is invullen van mijn kant) dat hij nu veel dagen wil om onder betaling kinderalimentatie uit te komen) en hij helemaal geen duidelijk plan heeft voor de nachten en zijn belastbaarheid. ( heeft hij uberhaubt al wel een kinderkamer klaar in zijn nwe woning?)
Daar mag jij best vraagtekens bij zetten.
Jij hoeft bv helemaal niet akkoord te gaan met zijn eis van maandag t/m woensdag. ( en je kan dat ook nog onderbouwen met hoe jullie dat deden toen jullie nog samen waren mede door zijn belastbaarheid).
Jij zal met een eigen plan moeten komen waarin jij jou eisen over ouderschapsbemiddeling, kinderalimentatie en zorgverdeling op tafel legt. ( het opbouwen zou ook prima in jou plan verwerkt kunnen worden).
Laat je niet "bang" maken door je advocaat. ( en ook niet door je ex) Alles wat met het recht te maken heeft zal spannend blijven.
Ik denk dat het voor jou een weg zal worden tussen waar kan ik meebewegen en waar stel ik harde grenzen.
Probeer voor jezelf ook de emotie er een beetje uit te halen, ja kind heeft recht op contact met vader maar wel verantwoord en veilig en als hij vaag blijft is het aan jou om duidelijk te zijn.
Wel balen dat het zo moet gaan maar je komt er niet onderuit om deze weg met je ex te gaan. Heb vertrouwen in jezelf en zorg dat je voor jezelf oplaadmomenten en momenten om stoom af te blazen inbouwt.
Een paar opmerkingen ten aanzien van je post. Probeer de hoofd en bijzaken uit elkaar te halen.
Wat bijvoorbeeld relevant is:
-Hij gebruikt drugs zonder medische onderbouwing
- Hij is onder invloed geweest in aanwezigheid van zijn kind
- Hij heeft auto gereden onder invloed
- Hij is vanwege zijn ziekte verminderd belastbaar
- In de toekomst zal het hoofdverblijf bij jou komen te liggen ivm school, sport, sociaal netwerk van kind etc
Wat niet relevant is:
- Hij is ver weg gaan wonen
- Hij moet ver rijden met jullie kind
- Hij praat slecht over jou
- Hij heeft weinig vrienden
Hij heeft gewoon recht om zijn kind te zien. Ook als dat ver weg is. Die afstand is niet het probleem. Kinderen kunnen daar best tegen. En ook rechters houden rekening met de huizencrisis. Zijn gebruik en belastbaarheid zijn wel een punt.
Een ouderschapsplan ga je niet jaarlijks updaten. Dat is erg kostbaar en daarnaast kunnen er dan opnieuw conflicten ontstaan. Dus ja dit is voor de lange termijn. Hou daar rekening mee. Leg bijvoorbeeld jouw woonplaats als hoofdverblijf vast. En leg vast dat kind daar naar school zal gaan. Ook kan je vanaf 4 een weekendregeling vastleggen En die kan ook uitgebreid van vrijdagmiddag tot zondagavond bijvoorbeeld.
De kans is heel groot dat hij uiteindelijk de huidige regeling niet gaat volhouden.
dank jullie allemaal voor jullie reacties!!
Het is soms erg moeilijk om er vertrouwen in te hebben terwijl ik ook weet hoe het zit. Dan lees ik jullie posts en denk ik ja zo zit het.
En het klopt linn19 er is totaal geen lijn in zijn kijk op de scheiding en dat is ook te zien in de brieven via zijn advocaat. In de ene zin staat hij aan het afkicken is en alinea verder staat dat hij volgende week zijn zoon al 3 dagen wil hebben. En er wordt helaas ook niet op alles gereageerd in de brievenbus dat stoorde mijn advocaat zich ook aan. Heel veel blabla maar wordt maar niet concreet.
Morgen gaat mijn advocaat weer brief de deur uit gooien dus hopelijk duidelijkheid snel!!
hi, er zijn hier op t forum mensen die er volgens mij veel meer van weten dan ik maar wilde je toch iets meegeven nav een paar heftige echtscheidingen die ik om me heen heb gezien. Eén ervan deed me denken aan wat jij vertelt: zij dacht de hele tijd: ik wil geen ruzie en gezeik en ik zet belang van de kinderen voorop. Klinkt in eerste instantie goed maar het kwam er bij haar op neer dat ze àlles deed om om de grillen van haar ex heen te dansen. En hij kon flikken wat hij wilde (te laat komen, helemaal niet komen op afspraken, haar uitschelden, kwaad over haar spreken, achter haar rug om met kind naar arts gaan) en zij bleef maar die ‘lieve vrede ‘ zoeken. Ze heeft nergens bijgehouden waar hij de mist in ging en was zich de hele tijd aan t aanpassen aan zijn grillen. Lang verhaal kort: het heeft haar niet gebracht wat ze hoopte, integendeel. Dus mijn advies: bouw zorgvuldig je casus op, met behulp van de mensen om je heen en hier op t forum. Doe dat op een objectieve manier, feitelijk en onderbouwd. Super dat je je kind een vader gunt maar die vader moet wél in staat zijn dat ook te doen. En heel eerlijk, zo komt het nu niet over op basis wat je beschrijft.
Bedenk dat advocaten graag zoveel mogelijk papier en tekst gebruiken. Het komt dan al snel imposant over. Maar wat staat er nu feitelijk? Waarschijnlijk niet heel veel. De advocaat is partijdig en zal proberen er voor haar cliënt veel uit te halen. Maar jij kunt in deze situatie vragen om onderbouwing. Mooi dat hij zegt af te kicken maar laat hem maar komen met een verklaring van zijn behandelaar. En die verslaving dient een doel. Hoe lost hij die pijn nu op? Is er een verklaring van de huisarts bijvoorbeeld of de specialist van het ziekenhuis voor zijn darmen. Staat hij überhaupt ergens aantoonbaar onder behandeling? Zonder onderbouwing zijn het slechts loze woorden.
Een vechtscheiding is inderdaad wat Temet zegt: twee mensen die elk akkefietje aangrijpen om een conflict te maken, over het hoofd van de kinderen heen. Daarvoor zijn wel twee partijen nodig. Ik kan niet zien hoe het denken van je ex in elkaar zit, alleen hoe jij erin staat. Dat beperkt mijn opmerkingen dus.
Je schrijft dat je ex wilde scheiden. Wilde jij dat niet?
Waren jullie getrouwd of had je een samenlevingscontract? Alimentatie regel je niet door wat te roepen tegen elkaar, maar door berekeningen te laten maken. Als jullie getrouwd zijn, jij werkt en hij is deels afgekeurd, dan kan het zijn dat jij PA aan hem moet betalen. Dat kan ook een plicht zijn vanuit de gemeente als hij bijvoorbeeld (deels) bijstand krijgt.
Je beschrijft je ex als een onberekenbare, agressieve verslaafde. Is dat sinds kort, sinds een jaar, of was dat ook al eerder?
Je ex zorgde tot nu toe op dinsdag en donderdag voor jullie kind. Hoe gaat dat?
Dat hij bij jou uitgeschreven moest worden is zijn probleem, zeg je. Maar waar hij zou gaan wonen heeft natuurlijk ook gevolgen voor jullie kind. Denk je dat er in jullie buurt een woning beschikbaar is of spoedig komt? Wellicht kun je met hem bespreken dat hij ingeschreven blijft staan en als het kan dichterbij gaat wonen. Is er een reden waarom jij niet kunt of wilt of gaat verhuizen?
Stel dat de situatie is zoals die nu is: er komt een scheiding (jij vindt dat ook), hij heeft woonruimte op ruime afstand van jouw huis gevonden, en hij wil ook voor zijn kind zorgen, maar hij heeft ook een fysiek gezondheidsprobleem. Hoe voorkom je nu een vechtscheiding?
1. Regel de dingen volgens regels die ervoor zijn. Bijvoorbeeld: de boedelverdeling, heb je daar iets over afgesproken; idem alimentatie etc. Dat zijn regelingen, geen conflicten. Dat gaat niet over 'het beste eruit halen' maar over regelen, afsluiten.
2. Haal je argumentatie nooit uit je kind. Kind van 1 dat niet zou kunnen wennen aan een nieuwe omgeving is een argumentatie die het kind als argument gebruikt op een oneigenlijke manier.
3. Het helpt als je iets kunt bedenken, waardoor je zelf een bijdrage levert aan een mogelijke oplossing. Ik noem een paar voorbeelden: werk je en is het handig als de vader dan voor zijn kind kan zorgen, kun je daar iets omheen regelen; benoem dat je het overnachten nog spannend vindt en stel dan voor te beginnen met één nacht (dus 2 dagen); je maakt je zorgen over zijn cannabisgebruik en zijn vrienden en de mensen met wie hij omgaat etc., wellicht is het dan handig als je zelf ziet waar hij woont en hoe hij daar leeft: dus dan stel je voor dat je je kind zelf naar hem toe brengt; het kan ook een 'ouderwetse' regeling worden: om het weekend; je kunt oprecht met hem bespreken wat jij kunt doen als hij door zijn lichamelijke problemen niet goed kan zorgen, waar liggen jouw mogelijkheden om dan in te springen, of zijn er andere mensen.
4. Als je een vechtscheiding wil voorkomen dan zal er een basis moeten komen van basaal vertrouwen over en weer, dat ieder het beste wil en zal doen voor het kind. Dat vertrouwen lees ik nu niet in jouw verhaal over hem. Daar moet je aan gaan werken en dan niet door te stellen dat hij dingen anders moet doen, maar door na te gaan waarom je hem wel als vader hebt uitgekozen en te beseffen dat je het dan ook met hem als vader moet doen. Ik lees in jouw verhaal ook veel agressie van hem naar jou toe. Daaruit spreekt ook geen vertrouwen, maar boosheid (heb je daar een verklaring voor?) of angst, bijvoorbeeld de angst dat er nu een kind is wat hij van de moeder niet mag zien en waar hij wel de rest van zijn leven voor moet betalen. Als dat die angst is, wat kun je dan doen om dat weg te nemen? Pijn is overigens ook vaak een oorzaak van boos gedrag. Zie je alternatieve mogelijkheden voor hem om pijn te bestrijden die jij beter vindt?
Kort samengevat: de beste weg naar het voorkomen van een vechtscheiding is door hem te accepteren als de vader van jullie kind en creatief na te denken over oplossingen voor de praktische problemen die er zijn. Hier kan een advocaat, politie of rechter je niet bij helpen, dit moet je zelf doen.
bedankt nog voor jullie reacties. Probleem is hij kan geen gesprek voeren met mij. Daarom heb ik een advocaat ingeschakeld op advies van politie. Hij maakt continue ruzie. Face to face of via de app of zelfs via facetime met zn zoontje zoekt hij nog ruzie met mij. Daarom doen we dit tijdelijk ook niet. Vorige week weer dreigen ik ons kind mee moest geven terwijl hij zelf akkoord is gegaan hij di en do voor zoon zorgt in mijn huis (tijdelijke regeling via advocaten) En zeggen dat hij hem meeneemt en ik hem nooit meer terug zal zien. Hierdoor heeft mijn advocaat dringend verzocht bij zijn advocaat dat ze haar cliënt op de afspraken moet wijzen omdat we anders voor een andere regeling zullen pleiten zoals bezoek onder begeleiding. Want dit kan echt niet in het bij zijn van onze zoon vind ik. Prima dat je ongenoegen hebt over de situatie maar ventileer dat op een andere manier bah.
@tsjor
Het is idd zijn keuze om te scheiden. We zouden gesprek hierover hebben en dat wilde jij niet want hij had al besloten. Waarop mijn reactie was dan kan je spullen pakken en weggaan. Ik hoef jou niet in mn bed hebben liggen. Al vrij snel ging hij stalken en hele dreigende berichten sturen. Ook naar mn ouders en familie en vrienden. Je begrijpt ik wilde al heel snel ook scheiden!!
Die dingen regelen die jij aangeeft gaat dus niet.wij hebben vanaf de eerste brief inmiddels al 4 verstuurd continue gewezen op inboedel verdelen etc. Maar ze sturen steeds geen reactie terug. Waardoor je nergens op uit komt. Alleen maar onrealistische voorstellen bijvoorbeeld zeggen je client aan het afkicken is, maar alinea verder voorstel doen hij zijn kind 3 dagen wilt hebben.. op 2 uur rijden van mij. Partner alimentatie zal ik mogelijk moeten betalen ja als hij dat eist. Daarbij heeft mn advocaat berekening gedaan en kan mijn ex max 25 euro per maand bekostigen voor zijn kind. Hij zelf heeft via advocaat gezegd hij niks kan betalen. En ben ik prima mee doe het nu al 3 maanden helemaal zelf. En zometeen krijg ik nog bijdrage vanuit de toeslagen.
Ook ivm zn uitkering kan hij niet makkelijk een huis vinden want heeft amper inkomen. En advocaat heeft geadviseerd hij zo snel mogelijk moest uitschrijven door alles wat er speelde. En de toeslagen die ik krijg.
Over je voorstellen als hij dichterbij woont of nu dat ik zijn woning ga bekijken ligt al een plan maar omdat hij zo wispelturig is is advies dit nog niet te delen omdat hij zich nu al niet aan afspraken houd. Zowel vanuit verschillende instanties als advocaat is dit geadviseerd. Juridisch gezien kan je namelijk moeilijk je kind mee geven aan iemand die mogelijk nog drugs gebruikt.
Waarom ik niet ga verhuizen omdat het mijn koopwoning is. Waarom hij 2 uur verder op gaat wonen geen idee. Hier waren er ook mogelijkheden die ik zelf persoon lijk heb getipt. Maar hij doet of dat niks was.. waarschijnlijk omdat ik het heb getipt. Hij zegt wel na 1 jaar hier te willen gaan wonen. Maar ik vraag mij echt af hoe actief hij daar mee gaat zijn.
En status nu... vorige week heeft mn advocaat gehoord dat mijn ex zijn advocaat zich heeft onttrokken van mijn ex. Evenals het hele bureau. Reden wordt niet gegeven. Nu moet ik 2 weken wachten of hij een nieuwe advocaat gaat zoeken en anders gaan wij een aanvullend verzoekschrift indienen.
Mn ex deed afgelopen week heel apart ineens heel aardig (nep), elk moment cadeaus meenemen voor zoon. De deur bel eruit trekken. Heb inmiddels 1 besteld waar hij geen ontvanger van kan uittrekken. Ik had donderdag echt onderbuik gevoel en daar kwam dus het bericht van zijn advocaat. Dat zij dus niet meer zijn advocaat is. Mn ex heeft jaren geleden een dochter gekregen en gaf aan het heel veel rechter gedoe was, maar ik krijg sterk de indruk dat dit verhaal heel anders in elkaar zat zoals hij zich nu gedraagd. Ook zal hij weer opzoek moeten naar andere advocaat en betalen maaar van welk geld denk ik dan. Ik baal vooral het nog langer gaat duren en heb beetje het gevoel dat ik de boel faciliteer nu hij hier 2 dagen in mijn huis zit. Ik krijg er steeds een naarder gevoel van ookal probeer ik in het belang van mijn zoon te kijken. Afgelopen week heeft hij alle fotos omgedraaid van mij en mn zoon. Blijf gewoon van mijn spullen af. Ook heb ik een gevoel hij mensen binnen laat. Ik zag koffie beker in de prullenbak liggen en hij drinkt nooit koffie.. ik probeer echt te denken in mogelijkheden en mn advocaat al helemaal. Maar ik denk je wel begrijpt dat veel lastiger wordt met die gekke dingen erbij. Reactie uitlokken dat is wat hij continue probeert maar ik hap niet.
Andere pijnbestrijding ik zou niet weten wat. Volgens hem werkt niks, maar als ik zie wat hij nu hele dagen doet vraag ik mij soms ook af wat is er ooit van waar geweest?
Hoe hij nu is ken ik hem niet. Maar lijkt er ateeds meer op hij een masker laat vallen. Ik ben ook info tegen gekomen dat hij hoge schulden heeft. En eerder uitkering had. Bij toeval gezien toen ik zn spullen aan het inpakken was. Wie was deze man?
Ik hoop van harte hij zn best zal doen voor zijn zoon want nogmaals ik hoop echt dat hij er zal zijn voor zijn zoon, maar ik merk er weinig van. En dat doet mij het meeste pijn. Want in mijn ogen deed hij alles voor zijn zoon, maar dat wordt steeds anders.
Marlies88, dat is inderdaad heel erg pittig. Merkwaardig hoe iemand in zo'n korte tijd zo anders kan zijn. Zijn eigen advocaat trekt nu dus ook de handen van hem af. Je kunt niets anders doen dan wachten tot hij weer een advocaat heeft.
Even terug naar een paar praktische vragen: waren jullie getrouwd of samenlevingscontract? Heb je geregeld dat jouw koophuis ook echt van jou is? En zijn zijn schulden dan ook echt van hem?
Als hij alleen een uitkering heeft krijgt hij een advocaat vergoed, op een kleine bijdrage na. Het bedrag van 25 euro is het minimum dat iemand moet bijdragen aan kinderalimentatie als het inkomen erg laag is en er is een kind. Stel dat jij hem partneralimentatie zou moeten betalen, dan kun je dat daarmee verrekenen, mits de gemeente daarmee akkoord is, want zij halen de alimentatie weer van zijn uitkering af.
Houdt hij het wel vol om twee dagen per week naar jou toe te komen om voor zijn kind te zorgen? Gaat dat goed, afgezien van het flauwe gedoe met foto's omdraaien? Maar zorgt hij dan wel voor het kind?
Weet je wat voor drugs hij gebruikt?
Wat verwacht jij als het nu een tijdje 'rustig' is omdat hij geen advocaat heeft? Zal hij gaan escaleren of zijn interesse in het gevecht met jou verliezen?
Is hij je echt aan het stalken? Dan is het nog wel een risico om hem in je huis te laten, hij kan er afluisterapparatuur of camera's verbergen. Je wilt het niet geloven, maar het is mij overkomen. Is er een andere omgangsplek mogelijk? Bij familie of vrienden misschien?
We zijn getrouwd. Maar huis is en blijft van mij. En schulden zijn van voor ons huwelijk en volgens hem af betaald. Dus is gewoon geregeld zeg maar.
Gaat enkel om inboedel verdelen waar hij ook al spullen van mee heeft genomen (deels met en deels zonder overleg). Ik heb al lijst liggen voor verdeling maar hun reageerde dus nergens op...
Ja klopt minimum bedrag Kinder alimentatie. Eigenlijk is t idee om in gesprek te komen over de zorgregeling van onze zoon maar zoals je begrijpt wordt dit haast onmogelijk. Hij heeft al paar keer afgezegd om voor zn kind te komen zorgen. Dus ben zeker benieuwd of hij dit gaat volhouden. Want naast deze 2 dagen kreeg hij ook wekelijks pijnbestrijding in Gent wat vanaf hier 3kwartier rijden is maar vanaf daar 2 uur enkele reis. Dus ik geloof nooit dat hij dit lichamelijk maar ook financieel kan volhouden want hij heeft net nieuwe auto gekocht (hoe?) Die mega veel slurpt. Ook twijfel ik steeds meer hoe t zal gaan met onze zoon. Ik weet hij kan zorgen, maar of hij het op deze manier gaat volhouden. Hij gebruikt / gebruikte wiet. Maar alleen puur.
Ik heb geen idee wat hij gaat doen. Hij is zo anders geworden. Ik hoop dat hij interesse in mij gaat verliezen maar eigenlijk gaat het continu over mij ipv onze zoon. En dat vind ik zo bijzonder want hij wilde scheiden dus hoezo nu zoveel haat en nijd ri mij. Je bent toch van mij af zoals je wil?
Ja ik check mijn huis elke keer al ben ik daar niet perse bang voor dat hij afluistert want dan worden zijn dingen ook afgetapt en als hij ergens een bloed hekel heeft zijn het al die dingen. Daarom trekt dus ook de deurbel eruit hij vind die dingen niks. Maar ergens anders zorgen voor onze zoon gaat niet. In het begin was er iemand bij zoals ik of mijn ouders. Maar zorgde juist voor nog meer drama. Mn ouders zijn niet tegen hem opgewassen en heeft het bij al mn vrienden etc verpest. Door hun ook berichten te sturen etc. En zelf heeft hij geen netwerk. En wat er aan netwerk zit, woont mega ver weg en hier allemaal geen tijd voor dusja in het kader van denken in het belang van je kind kwam het idee om hem hier in huis te laten zorgen voor zoon. Maar je begrijpt wel dat dit dus steeds meer tegen gaat staan. Na laatste mail van mijn advocaat aan hem dat hij normaal moet doen is het wel stuk rustiger. Eigenlijk alleen op de dagen hij hier in huis zit krijg ik nare berichten. Dus ipv hele dagen is dat echt een verademing. Ik stuur op verzoek vab mijn advocaat nog 2x in de week foto's/ filmpjes door om hem erbij te betrekken. Maar 0 reactie krijg ik daar op.