ouderschapsplan
Naar aanleiding van een ander bericht op het forum en de situatie bij een van mijn kinderen vraag ik me af: wat regel je eigenlijk in een ouderschapsplan?
Bijvoorbeeld: de gedetailleerde afspraken over wanneer kinderen een nieuwe liefde mogen ontmoeten; irritaties als er logeerpartijen zijn terwijl de ex voor de kinderen zou moeten zorgen etc.
Ik lees dat je moet vastleggen hoe je de kinderen bij het ouderschapsplan hebt betrokken, hoe dan (reclame: scheiding is niet jouw zorg)?
Hoe doe je dat met een kindrekening, bedragen, afspraken over uitgaven etc.. Ik lees en hoorde wel eerder spreken over de behoeftes van een kind, daar is een tabel voor. Maar dat gaat ook over huisvesting en voeding. Ik neem aan dat je dat niet op een kindrekening gaat zetten.
Zelf had ik een ouderwetse regeling: een keer in het weekend omgang met vader. Daar was toen ook geen reden voor om dat te veranderen gezien de problematiek die er speelde, maar ik vind de gedeelde verantwoordelijkheid op zich wel beter. Maar wat ik lees is dat het in dat ouderschapsplan wel veel verder gaat dan praktische afspraken over de dagen bijvoorbeeld. Ouderschapsplannen lijken ook de basis te zijn voor meer vechtscheidingen.
Dus ik ben benieuwd, wat werkt goed en wat niet?
Dan moet je wel de bereidheid hebben om rechtszaken hierover te gaan voeren. Kun je dat ook in het ouderschapsplan zetten: na de scheiding gaan we geen rechtszaken meer voeren?
tsjor schreef op 02-12-2025 om 08:49:
Dan moet je wel de bereidheid hebben om rechtszaken hierover te gaan voeren. Kun je dat ook in het ouderschapsplan zetten: na de scheiding gaan we geen rechtszaken meer voeren?
volgens mij kun je er alles in zetten, het heeft geen vast format. Wat al aangeeft wat een wassenneus het is want het voeren van een rechtszaak is gewoon een wettelijke manier om conflicten op te lossen. Doen we geen rechtszaak, stuur ik een knokploeg op je af....
Je moet het zien als een basis van waaruit je gaat samenwerken als partners. Rechters kijken er wel degelijk naar bij conflicten. Maar ook nieuwe omstandigheden zullen worden betrokken. En behalve alimentatie en een verdeling van kosten is omgang of het houden aan afspraken niet af te dwingen in de praktijk. Als ik mijn kind iedere week aan iemand wil voorstellen of besluit dat ik kind niet meer ophaal. Dan begint een ander weinig. Een verhuizing kan je niet tegenhouden. Het enige wat een rechter kan doen is de omgang aanpassen en het belang van het kind zal zijn om te blijven waar het al was (in A bijvoorbeeld). Dan zal de ouder in A voortaan meer moeten doen. En de ouder in B een weekend regeling krijgen. Je kunt de ouder niet verplichten terug te gaan naar A of kind vaker te komen ophalen als hij dat niet wil.
Ook kan een rechter vervangende toestemming geven (bijvoorbeeld voor een behandeling of vakantie).
En rechtszaken kosten bakken met geld en veel negatieve energie.
Ysenda schreef op 02-12-2025 om 09:40:
[..]
volgens mij kun je er alles in zetten, het heeft geen vast format. Wat al aangeeft wat een wassenneus het is want het voeren van een rechtszaak is gewoon een wettelijke manier om conflicten op te lossen. Doen we geen rechtszaak, stuur ik een knokploeg op je af....
Er zijn ook andere manieren om om te gaan met conflicten, behalve een rechtszaak of een knokploeg.
tsjor schreef op 02-12-2025 om 10:47:
[..]
Er zijn ook andere manieren om om te gaan met conflicten, behalve een rechtszaak of een knokploeg.
Zeker, je kunt ook gewoon aan alles toegeven, of net doen of er geen conflict is, of alles in alle redelijkheid proberen uit te praten, maar uiteindelijk kun je alleen beslissen over je eigen kant van de zaak en niet over wat de ander doet. Dus daar blijf je toch mee zitten.
Dan kan ik me voorstellen dat je liever hebt dat die ander een rechtzaak op je afstuurt dan een knokploeg.
tsjor schreef op 02-12-2025 om 08:49:
Dan moet je wel de bereidheid hebben om rechtszaken hierover te gaan voeren. Kun je dat ook in het ouderschapsplan zetten: na de scheiding gaan we geen rechtszaken meer voeren?
Dat is wel het uiterste middel als je ergens een bindende uitspraak over wilt hebben, omdat je er met de ander niet uit komt.
Uit onderzoek (Utrecht, Spruijt) is gebleken dat de invoering van het ouderschapsplan heeft geleid tot meer vechtscheidingen. Wellicht is een van de oorzaken dat je denkt dat afspraken uit een ouderschapsplan dat door de rechter is goedgekeurd ook eventueel via de rechter kunnen worden afgedwongen als iets je niet zint. Die mogelijkheid verlaagt de drempel om dan maar -tegen je zin in- iets te accepteren. En een conflict uitvechten via de rechter verhoogt op voorhand al de intensiteit van het conflict.
Een vermoedelijke oorzaak is trouwens de verplichte gelijkwaardigheid van beide ouders, dat leidt tot meer conflicten.
tsjor schreef op 02-12-2025 om 08:49:
Dan moet je wel de bereidheid hebben om rechtszaken hierover te gaan voeren. Kun je dat ook in het ouderschapsplan zetten: na de scheiding gaan we geen rechtszaken meer voeren?
Nee, althans niet rechtsgeldig, want iemand mag niet van de rechter worden afgehouden (dat is een van die algemene beginselen in het Nederlandse rechtssysteem). Mijn juristenbrein begint nu te draaien en ik vraag me af of je wel rechtsgeldig een arbitragebeding zou kunnen opnemen, maar nog los van de vraag of het kan, heeft het ook niet echt veel nut.
Met datzelfde juristenbrein zou ik zeggen: regel in het ouderschapsplan die dingen die je anders in de zogenaamde 'nevenvoorzieningen' bij de echtscheiding zou moeten regelen: alimentatie, omgang (inclusief de verdeling van de vakanties) en hoofdverblijf. Maar vooral ook niet meer. Hoe meer details, hoe meer aangrijpingspunten voor gedoe. Zoals iemand geloof ik al eerder opmerkte: als de verhoudingen ok zijn, zijn al die afspraken niet nodig, als de verhoudingen slecht zijn helpen erg gedetailleerde afspraken daar ook niet tegen.
iemand vroeg hier eerder hoe je ruim 600 per maand aan kinderen kunt besteden: naast eten, drinken, kleding, zorgkosten, ook sparen voor toekomstige grote uitgaven of studie, sport (was hier bijna €200 per maand alles meegerekend, training, materiaal, kleding, wedstrijden, competitie), reiskosten.
Ik ben niet onder de indruk Ysenda. De vraag is: wie moet dat dan allemaal betalen? In het verhaal ging het om 600 KA, naar KB, kindgebonden budget, extra arbeidskorting etc. Uitgeven kan altijd, dat is de kunst niet.
tsjor schreef op 08-12-2025 om 09:17:
Ik ben niet onder de indruk Ysenda. De vraag is: wie moet dat dan allemaal betalen? In het verhaal ging het om 600 KA, naar KB, kindgebonden budget, extra arbeidskorting etc. Uitgeven kan altijd, dat is de kunst niet.
KA is volledig afhankelijk van het inkomen van de betalende ouder, dus dat is de betalende ouder. Het lijkt bij een deel van de schrijvers niet binnen te komen dat er mensen zijn met een salaris van € 7000+ netto per maand die ook scheiden. Daar krijg je hoge alimentatiebedragen uit, gewoon via de trema-berekening.
KB is vastgesteld dat dit inkomensonafhankelijk is, en heeft niets met gescheiden of niet gescheiden te maken dus zou hier uit de vergelijking moeten gaan.
Kindgebondenbudget is inkomensafhankelijk, hoe meer je verdient hoe minder dat wordt, en is niet alleen voor gescheiden ouders, maar altijd toegerekend aan de minstverdienende ouder. Enige verschil is dat er bij een alleenstaande ouder een vaste kop op komt.
Maar dan zou dat vervat moeten worden in partneralimentatie. Je mag ervan uitgaan dat beide ouders een financiële bijdrage leveren in het levensonderhoud van een kind. Als de ene partner dan zoveel meer verdiende dan de andere partner kan dat bij een scheiding rechtgetrokken worden met partneralimentatie. Je gaat dan niet ineens zoveel geld uitgeven aan een kind.
tsjor schreef op 07-12-2025 om 13:56:
Uit onderzoek (Utrecht, Spruijt) is gebleken dat de invoering van het ouderschapsplan heeft geleid tot meer vechtscheidingen. Wellicht is een van de oorzaken dat je denkt dat afspraken uit een ouderschapsplan dat door de rechter is goedgekeurd ook eventueel via de rechter kunnen worden afgedwongen als iets je niet zint. Die mogelijkheid verlaagt de drempel om dan maar -tegen je zin in- iets te accepteren. En een conflict uitvechten via de rechter verhoogt op voorhand al de intensiteit van het conflict.
Een vermoedelijke oorzaak is trouwens de verplichte gelijkwaardigheid van beide ouders, dat leidt tot meer conflicten.
Is dat laatste, wat sowieso een beetje de standaard is, dan niet de echte oorzaak? Wie weet hoe het zonder ouderschapsplannen er aan toe zou gaan...
Blijkbaar met minder vechtscheidingen.
Ysenda schreef op 08-12-2025 om 13:56:
[..]
KA is volledig afhankelijk van het inkomen van de betalende ouder, dus dat is de betalende ouder. Het lijkt bij een deel van de schrijvers niet binnen te komen dat er mensen zijn met een salaris van € 7000+ netto per maand die ook scheiden. Daar krijg je hoge alimentatiebedragen uit, gewoon via de trema-berekening.
KB is vastgesteld dat dit inkomensonafhankelijk is, en heeft niets met gescheiden of niet gescheiden te maken dus zou hier uit de vergelijking moeten gaan.
Kindgebondenbudget is inkomensafhankelijk, hoe meer je verdient hoe minder dat wordt, en is niet alleen voor gescheiden ouders, maar altijd toegerekend aan de minstverdienende ouder. Enige verschil is dat er bij een alleenstaande ouder een vaste kop op komt.
KB en KGB zijn ook bedoeld voor kinderen. KB is zeer beperkt, maar KGB kan aardig oplopen.
Stel je gaat scheiden en de ene partner verdient 7000. De ander niks. Dan is er voor het kind volgens het nibud 15% van 7000 beschikbaar (dus 1050 euro per maand), KB voor een kind van 10 jaar 1/3 van 354 euro = 118 euro. KGB bij inkomen op bijstandsniveau voor 1 kind 491 euro. Dan kom je uit op een bedrag van 1659 euro, per maand! En dan hoeft de niet-verdienende partner zelf niets bij te dragen aan de zorg voor de kinderen, behalve tijd wellicht, na school.
Ik heb de indruk dat in veel verhalen met name het bedrag voor KGB niet meegenomen wordt. Zowel als het gaat om alimentatieberekeningen. Maar ook als het gaat om armoedecijfers en verhalen over kinderen die niet te eten krijgen en geen bed hebben om op te slapen. Zelfs al leef je van een bijstandsuitkering, dan nog krijg je per kind van 10 jaar 609 euro per maand. Als je KB apart houdt voor kosten zoals kleding en sinterklaascadeautjes dan heb je nog zo'n 100 euro per week voor het kind. Zo duur is brood nu ook weer niet geworden. Kaas is wel duurder geworden.